पराशर उवाच । (१।१)

यथोक्तं सा जगद्धात्री देवदेवेन वै तदा । (१।२)

षड्गर्भगर्भविन्यासं चक्रे चान्यस्य कर्षणम् ॥ (१।३)

सप्तमे रोहिणीं प्राप्ते गते गर्भे ततो हरिः । (२।१)

लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै ॥ (२।२)

योगनिद्रा यशोदायास्तस्मिन् एव ततो दिने । (३।१)

सम्भूता जठरे तद्वद्यथोक्तं परमेष्ठिना ॥ (३।२)

ततो ग्रहगणः सम्यक्प्रचचार दिवि द्विज । (४।१)

विष्णोरंशे भुवं याते ऋतवश्चाभवन्शुभाः ॥ (४।२)

न सेहे देवकीं द्रष्टुं कश्चिदप्यतितेजसा । (५।१)

जाज्वल्यमानां तां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभमाययुः ॥ (५।२)

अदृष्टाः पुरुषैः स्त्रीभिर्देवकीं देवतागणाः । (६।१)

बिभ्राणां वपुषा विष्णुं तुष्टुवुस्तामहर्निशम् ॥ (६।२)

देवता ऊचुः । (७।१)

प्रकृतिस्त्वं परा सूक्ष्मा ब्रह्मगर्भाभवः पुरा । (७।२)

ततो वाणी जगद्धातुर् वेदगर्भातिशोभने ॥ (७।३)

सृज्यस्वरूपगर्भा च सृष्टिभूता सनातने । (८।१)

बीजभूता तु सर्वस्य यज्ञगर्भाभवस्त्रयी ॥ (८।२)

फलगर्भा त्वम् एवेज्या वह्निगर्भा तथारणिः । (९।१)

अदितिर्देवगर्भा त्वं दैत्यगर्भा तथा दितिः ॥ (९।२)

ज्योत्स्ना वासरगर्भा त्वं ज्ञानगर्भासि सन्नतिः । (१०।१)

नयगर्भधरा नीतिर्लज्जा त्वं प्रश्रयोद्वहा ॥ (१०।२)

कामगर्भा तथेच्छा त्वं त्वं तुष्टिस्तोषगर्भिणी । (११।१)

मेधा च बोधगर्भासि धैर्यगर्भोद्वहा धृतिः ॥ (११।२)

ग्रहर्क्षतारकागर्भा द्यौर् अस्याखिलहैतुकी । (१२।१)

एता विभूतयो देवि तथान्याश्च सहस्रशः ॥ (१२।२)

तथासंख्या जगद्धात्रि साम्प्रतं जठरे तव । (१३।१)

समुद्रादिनदीद्वीपवनपत्तनभूषणा । (१३।२)

ग्रामखर्वटखेटाढ्या समस्ता पृथिवी शुभे ॥ (१३।३)

समस्तवह्नयो ऽम्भांसि सकलाश्च समीरणाः । (१४।१)

ग्रहर्क्षतारकाचित्रं विमानशतसंकुलम् । (१४।२)

अवकाशमशेषस्य यद्ददाति नभश्च तत् ॥ (१४।३)

भूर्लोको ऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोको ऽथ महर्जनः । (१५।१)

तपश्च ब्रह्मलोकश्च ब्रह्माण्डमखिलं शुभे ॥ (१५।२)

तदन्तर्ये स्थिता देवा दैत्यगन्धर्वचारणाः । (१६।१)

महोरगास्तथा यक्षा राक्षसाः प्रेतगुह्यकाः ॥ (१६।२)

मनुष्याः पशवश्चान्ये ये च जीवा यशस्विनि । (१७।१)

तैरन्तःस्थैरनन्तो ऽसौ सर्वेशः सर्वभावनः ॥ (१७।२)

रूपकर्मस्वरूपाणि न परिच्छेदगोचरे । (१८।१)

यस्याखिलप्रमाणानि स विष्णुर्गर्भगस्तव ॥ (१८।२)

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिरम्बरे । (१९।१)

त्वं सर्वलोकरक्षार्थम् अवतीर्णा महीतले ॥ (१९।२)

प्रसीद देवि सर्वस्य जगतः शं शुभे कुरु । (२०।१)

प्रीत्या तं धारयेशानं धृतं येनाखिलं जगत् ॥ (२०।२)