पराशर उवाच । (१।१)

ककुद्मिनि हते ऽरिष्टे धेनुके विनिपातिते । (१।२)

प्रलम्बे निधनं नीते धृते गोवर्धनाचले ॥ (१।३)

दमिते कालिये नागे भग्ने तुङ्गद्रुमद्वये । (२।१)

हतायां पूतनायां च शकटे परिवर्तिते ॥ (२।२)

कंसाय नारदः प्राह यथावृत्तमनुक्रमात् । (३।१)

यशोदादेवकीगर्भपरिवर्ताद्यशेषतः ॥ (३।२)

श्रुत्वा तत्सकलं कंसो नारदाद्देवदर्शनात् । (४।१)

वसुदेवं प्रति तदा कोपं चक्रे सुदुर्मतिः ॥ (४।२)

सो ऽतिकोपादुपालभ्य सर्वयादवसंसदि । (५।१)

जगर्ह यादवांश्चैव कार्यं चैतदचिन्तयत् ॥ (५।२)

यावन्न बलमारूढौ रामकृष्णौ सुबालकौ । (६।१)

तावदेव मया वध्यावसाध्यौ रूढयौवनौ ॥ (६।२)

चाणूरो ऽत्र महावीर्यो मुष्टिकश्च महाबलः । (७।१)

एताभ्यां मल्लयुद्धेन घातयिष्यामि दुर्मदौ ॥ (७।२)

धनुर्महमहायागव्याजेनानीय तौ व्रजात् । (८।१)

तथा तथा यतिष्यामि यास्येते संक्षयं यथा ॥ (८।२)

श्वफल्कतनयं सो ऽहमक्रूरं यदुपुंगवम् । (९।१)

तयोरानयनार्थाय प्रेषयिष्यामि गोकुलम् ॥ (९।२)

वृन्दावनचरं घोरमादेक्ष्यामि च केशिनम् । (१०।१)

तत्रैवासावतिबलस्तावुभौ घातयिष्यति ॥ (१०।२)

गजः कुवलयापीडो मत्समीपमुपागतौ । (११।१)

घातयिष्यति वा गोपौ वसुदेवसुतावुभौ ॥ (११।२)

पराशर उवाच । (१२।१)

इत्यालोच्य स दुष्टात्मा कंसो रामजनार्दनौ । (१२।२)

हन्तुं कृतमतिर्वीरमक्रूरं वाक्यमब्रवीत् ॥ (१२।३)

कंस उवाच । (१३।१)

भो भो दानपते वाक्यं क्रियतां प्रीतये मम । (१३।२)

इतः स्यन्दनमारुह्य गम्यतां नन्दगोकुलम् ॥ (१३।३)

वसुदेवसुतौ तत्र विष्णोरंशसमुद्भवौ । (१४।१)

नाशाय किल सम्भूतौ मम दुष्टौ प्रवर्धतः ॥ (१४।२)

धनुर्महो ममाप्यत्र चतुर्दश्यां भविष्यति । (१५।१)

आनेयौ भवता गत्वा मल्लयुद्धाय तावुभौ ॥ (१५।२)

चाणूरमुष्टिकौ मल्लौ नियुद्धकुशलौ मम । (१६।१)

ताभ्यां सहानयोर्युद्धं सर्वलोको ऽत्र पश्यतु ॥ (१६।२)

नागः कुवलयापीडो महामात्रप्रचोदितः । (१७।१)

स वा हनिष्यते पापौ वसुदेवात्मजौ शिशू ॥ (१७।२)

तौ हत्वा वसुदेवं च नन्दगोपं च दुर्मतिम् । (१८।१)

हनिष्ये पितरं चेममुग्रसेनं च दुर्मतिम् ॥ (१८।२)

ततः समस्तगोपानां गोधनान्यखिलान्यहम् । (१९।१)

वित्तं चापहरिष्यामि दुष्टानां मद्वधैषिणाम् ॥ (१९।२)

त्वाम् ऋते यादवाश्चैते दुष्टा दानपते मयि । (२०।१)

एतेषां च वधायाहं यतिष्ये ऽनुक्रमात्ततः ॥ (२०।२)

ततो निष्कण्टकं सर्वं राज्यमेतद् अयादवम् । (२१।१)

प्रशासिष्ये त्वया तस्मान्मत्प्रीत्या वीर गम्यताम् ॥ (२१।२)

यथा च माहिषं सर्पिर्दधि चाप्युपहार्य वै । (२२।१)

गोपाः समानयन्त्याशु त्वया वाच्यास्तथा तथा ॥ (२२।२)

पराशर उवाच । (२३।१)

इत्याज्ञप्तस्तदाक्रूरो महाभागवतो द्विज । (२३।२)

प्रीतिमानभवत्कृष्णं श्वो द्रक्ष्यामीति सत्वरः ॥ (२३।३)

तथेत्युक्त्वा च राजानं रथम् आरुह्य शोभनम् । (२४।१)

निश्चक्राम तदा पुर्या मथुराया मधुप्रियः ॥ (२४।२)