ViPur, 1, 7
Select a line for its word-by-word analysis.
ततो ऽभिध्यायतस् तस्य जज्ञिरे मानसाः प्रजाः । (१।२)
tato 'bhidhyāyatas tasya jajñire mānasāḥ prajāḥ |
तच्छरीरसमुत्पन्नैः कार्यैस् तैः करणैः सह । (१।३)
taccharīrasamutpannaiḥ kāryais taiḥ karaṇaiḥ saha |
क्षेत्रज्ञाः समवर्तन्त गात्रेभ्यस् तस्य धीमतः ॥ (१।४)
kṣetrajñāḥ samavartanta gātrebhyas tasya dhīmataḥ ||
ते सर्वे समवर्तन्त ये मया प्राग् उदाहृताः । (२।१)
te sarve samavartanta ye mayā prāg udāhṛtāḥ |
देवाद्याः स्थावरान्ताश् च त्रैगुण्यविषये स्थिताः ॥ (२।२)
devādyāḥ sthāvarāntāś ca traiguṇyaviṣaye sthitāḥ ||
यदास्य ताः प्रजाः सर्वा न व्यवर्धन्त धीमतः । (४।१)
yadāsya tāḥ prajāḥ sarvā na vyavardhanta dhīmataḥ |
तदान्यान् मानसान् पुत्रान् सदृशान् आत्मनो ऽसृजत् ॥ (४।२)
tadānyān mānasān putrān sadṛśān ātmano 'sṛjat ||
भृगुं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् अङ्गिरसं तथा । (५।१)
bhṛguṃ pulastyaṃ pulahaṃ kratum aṅgirasaṃ tathā |
मरीचिं दक्षम् अत्रिं च वसिष्ठं चैव मानसान् ॥ (५।२)
marīciṃ dakṣam atriṃ ca vasiṣṭhaṃ caiva mānasān ||
नव ब्रह्माण इत्य् एते पुराणे निश्चयं गताः ॥ (६।१)
nava brahmāṇa ity ete purāṇe niścayaṃ gatāḥ ||
सनन्दनादयो ये च पूर्वं सृष्टास् तु वेधसा । (७।१)
sanandanādayo ye ca pūrvaṃ sṛṣṭās tu vedhasā |
न ते लोकेष्व् असज्जन्त निरपेक्षाः प्रजासु ते ॥ (७।२)
na te lokeṣv asajjanta nirapekṣāḥ prajāsu te ||
तेष्व् एवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ महात्मनः । (८।२)
teṣv evaṃ nirapekṣeṣu lokasṛṣṭau mahātmanaḥ |
ब्रह्मणो ऽभून् महान् क्रोधस् त्रैलोक्यदहनक्षमः ॥ (८।३)
brahmaṇo 'bhūn mahān krodhas trailokyadahanakṣamaḥ ||
ब्रह्मणो ऽभूत् तदा सर्वं त्रैलोक्यम् अखिलं मुने ॥ (९।२)
brahmaṇo 'bhūt tadā sarvaṃ trailokyam akhilaṃ mune ||
भ्रूकुटीकुटिलात् तस्य ललाटात् क्रोधदीपितात् । (१०।१)
bhrūkuṭīkuṭilāt tasya lalāṭāt krodhadīpitāt |
समुत्पन्नस् तदा रुद्रो मध्याह्नार्कसमप्रभः । (१०।२)
samutpannas tadā rudro madhyāhnārkasamaprabhaḥ |
विभजात्मानम् इत्य् उक्त्वा तं ब्रह्मान्तर्दधे ततः ॥ (११।१)
vibhajātmānam ity uktvā taṃ brahmāntardadhe tataḥ ||
तथोक्तो ऽसौ द्विधा स्त्रीत्वं पुरुषत्वं तथाकरोत् । (१२।१)
tathokto 'sau dvidhā strītvaṃ puruṣatvaṃ tathākarot |
सौम्यासौम्यैस् तथा शान्तैः स्त्रीत्वं च स प्रभुः । (१३।१)
saumyāsaumyais tathā śāntaiḥ strītvaṃ ca sa prabhuḥ |
बिभेद बहुधा देवः स्वरूपैर् असितैः सितैः ॥ (१३।२)
bibheda bahudhā devaḥ svarūpair asitaiḥ sitaiḥ ||
ततो ब्रह्मात्मसम्भूतं पूर्वं स्वायम्भुवं प्रभुः । (१४।१)
tato brahmātmasambhūtaṃ pūrvaṃ svāyambhuvaṃ prabhuḥ |
आत्मानम् एव कृतवान् प्राजापत्ये मनुं द्विज ॥ (१४।२)
ātmānam eva kṛtavān prājāpatye manuṃ dvija ||
शतरूपां च तां नारीं तपोनिर्धूतकल्मषाम् । (१५।१)
śatarūpāṃ ca tāṃ nārīṃ taponirdhūtakalmaṣām |
स्वायम्भुवो मनुर् देवः पत्नीत्वे जगृहे विभुः ॥ (१५।२)
svāyambhuvo manur devaḥ patnītve jagṛhe vibhuḥ ||
प्रियव्रतोत्तानपादौ प्रसूत्याकूतिसंज्ञितम् । (१६।२)
priyavratottānapādau prasūtyākūtisaṃjñitam |
कन्याद्वयं च धर्मज्ञ रूपौदार्यगुणान्वितम् ॥ (१६।३)
kanyādvayaṃ ca dharmajña rūpaudāryaguṇānvitam ||
प्रजापतिः स जग्राह तयोर् जज्ञे सदक्षिणः । (१७।२)
prajāpatiḥ sa jagrāha tayor jajñe sadakṣiṇaḥ |
पुत्रो यज्ञो महाभाग दम्पत्योर् मिथुनं ततः ॥ (१७।३)
putro yajño mahābhāga dampatyor mithunaṃ tataḥ ||
यज्ञस्य दक्षिणायां तु पुत्रा द्वादश जज्ञिरे । (१८।१)
yajñasya dakṣiṇāyāṃ tu putrā dvādaśa jajñire |
यामा इति समाख्याता देवाः स्वायम्भुवे मनौ ॥ (१८।२)
yāmā iti samākhyātā devāḥ svāyambhuve manau ||
प्रसूत्यां च तथा दक्षश् चतस्रो विंशतिं तथा । (१९।१)
prasūtyāṃ ca tathā dakṣaś catasro viṃśatiṃ tathā |
ससर्ज कन्यास् तासां तु सम्यङ् नामानि मे शृणु ॥ (१९।२)
sasarja kanyās tāsāṃ tu samyaṅ nāmāni me śṛṇu ||
श्रद्धा लक्ष्मीर् धृतिस् तुष्टिः पुष्टिर् मेधा क्रिया तथा । (२०।१)
śraddhā lakṣmīr dhṛtis tuṣṭiḥ puṣṭir medhā kriyā tathā |
बुद्धिर् लज्जा वपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस् त्रयोदशी ॥ (२०।२)
buddhir lajjā vapuḥ śāntiḥ siddhiḥ kīrtis trayodaśī ||
पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः प्रभुः । (२१।१)
patnyarthaṃ pratijagrāha dharmo dākṣāyaṇīḥ prabhuḥ |
ख्यातिः सत्य् अथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा । (२२।१)
khyātiḥ saty atha saṃbhūtiḥ smṛtiḥ prītiḥ kṣamā tathā |
सन्नतिश् चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा ॥ (२२।२)
sannatiś cānasūyā ca ūrjā svāhā svadhā tathā ||
भृगुर् भवो मरीचिश् च तथा चैवाङ्गिरा मुनिः । (२३।१)
bhṛgur bhavo marīciś ca tathā caivāṅgirā muniḥ |
पुलस्त्यः पुलहश् चैव क्रतुश् चर्षिवरस् तथा ॥ (२३।२)
pulastyaḥ pulahaś caiva kratuś carṣivaras tathā ||
अत्रिर् वसिष्ठो वह्निश् च पितरश् च यथाक्रमम् । (२४।१)
atrir vasiṣṭho vahniś ca pitaraś ca yathākramam |
ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तम ॥ (२४।२)
khyātyādyā jagṛhuḥ kanyā munayo munisattama ||
श्रद्धा कामं चला दर्पं नियमं धृतिर् आत्मजम् । (२५।१)
śraddhā kāmaṃ calā darpaṃ niyamaṃ dhṛtir ātmajam |
संतोषं च तथा तुष्टिर् लोभं पुष्टिर् असूयत ॥ (२५।२)
saṃtoṣaṃ ca tathā tuṣṭir lobhaṃ puṣṭir asūyata ||
मेधा श्रुतं क्रिया दण्डं नयं विनयम् एव च । (२६।१)
medhā śrutaṃ kriyā daṇḍaṃ nayaṃ vinayam eva ca |
बोधं बुद्धिस् तथा लज्जा विनयं वपुर् आत्मजम् । (२६।२)
bodhaṃ buddhis tathā lajjā vinayaṃ vapur ātmajam |
व्यवसायं प्रजज्ञे वै क्षेमं शान्तिर् असूयत ॥ (२६।३)
vyavasāyaṃ prajajñe vai kṣemaṃ śāntir asūyata ||
सुखं सिद्धिर् यशः कीर्तिर् इत्य् एते धर्मसूनवः । (२७।१)
sukhaṃ siddhir yaśaḥ kīrtir ity ete dharmasūnavaḥ |
कामाद् रतिः सुतं हर्षं धर्मपौत्रम् असूयत ॥ (२७।२)
kāmād ratiḥ sutaṃ harṣaṃ dharmapautram asūyata ||
हिंसा भार्या त्वधर्मस्य तयोर् जज्ञे तथानृतम् । (२८।१)
hiṃsā bhāryā tvadharmasya tayor jajñe tathānṛtam |
कन्या च निकृतिस् ताभ्यां भयं नरकम् एव च ॥ (२८।२)
kanyā ca nikṛtis tābhyāṃ bhayaṃ narakam eva ca ||
माया च वेदना चैव मिथुनं त्व् इदम् एतयोः । (२९।१)
māyā ca vedanā caiva mithunaṃ tv idam etayoḥ |
तयोर् जज्ञे ऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम् ॥ (२९।२)
tayor jajñe 'tha vai māyā mṛtyuṃ bhūtāpahāriṇam ||
वेदना स्वसुतं चापि दुःखं जज्ञे ऽथ रौरवात् । (३०।१)
vedanā svasutaṃ cāpi duḥkhaṃ jajñe 'tha rauravāt |
मृत्योर् व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश् च जज्ञिरे ॥ (३०।२)
mṛtyor vyādhijarāśokatṛṣṇākrodhāś ca jajñire ||
दुःखोत्तराः स्मृता ह्य् एते सर्वे चाधर्मलक्षणाः । (३१।१)
duḥkhottarāḥ smṛtā hy ete sarve cādharmalakṣaṇāḥ |
नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा ते सर्वे ह्य् ऊर्ध्वरेतसः ॥ (३१।२)
naiṣāṃ bhāryāsti putro vā te sarve hy ūrdhvaretasaḥ ||
रौद्राण्य् एतानि रूपाणि विष्णोर् मुनिवरात्मज । (३२।१)
raudrāṇy etāni rūpāṇi viṣṇor munivarātmaja |
नित्यप्रलयहेतुत्वं जगतो ऽस्य प्रयान्ति वै ॥ (३२।२)
nityapralayahetutvaṃ jagato 'sya prayānti vai ||
दक्षो मरीचिर् अत्रिश् च भृग्वाद्याश् च प्रजेश्वराः । (३३।१)
dakṣo marīcir atriś ca bhṛgvādyāś ca prajeśvarāḥ |
जगत्य् अत्र महाभाग नित्यं सर्गस्य हेतवः ॥ (३३।२)
jagaty atra mahābhāga nityaṃ sargasya hetavaḥ ||
मनवो मनुपुत्राश् च भूपा वीर्यधराश् च ये । (३४।१)
manavo manuputrāś ca bhūpā vīryadharāś ca ye |
सन्मार्गाभिरताः शूरास् ते नित्यं स्थितिकारिणः ॥ (३४।२)
sanmārgābhiratāḥ śūrās te nityaṃ sthitikāriṇaḥ ||
येयं नित्यस्थितिर् ब्रह्मन् नित्यसर्गस् तथेरितः । (३५।२)
yeyaṃ nityasthitir brahman nityasargas tatheritaḥ |
नित्याभावश् च तेषां वै स्वरूपं मम कथ्यताम् ॥ (३५।३)
nityābhāvaś ca teṣāṃ vai svarūpaṃ mama kathyatām ||
सर्गस्थितिविनाशांश् च भगवान् मधुसूदनः । (३६।२)
sargasthitivināśāṃś ca bhagavān madhusūdanaḥ |
तैस् तै रूपैर् अचिन्त्यात्मा करोत्य् अव्याहतान् विभुः ॥ (३६।३)
tais tai rūpair acintyātmā karoty avyāhatān vibhuḥ ||
नैमित्तिकः प्राकृतिकस् तथैवात्यन्तिको द्विज । (३७।१)
naimittikaḥ prākṛtikas tathaivātyantiko dvija |
नित्यश् च सर्वभूतानां प्रलयो ऽयं चतुर्विधः ॥ (३७।२)
nityaś ca sarvabhūtānāṃ pralayo 'yaṃ caturvidhaḥ ||
ब्राह्मो नैमित्तिकस् तत्र यच्छेते जगतः पतिः । (३८।१)
brāhmo naimittikas tatra yacchete jagataḥ patiḥ |
प्रयाति प्राकृते चैव ब्रह्माण्डं प्रकृतौ लयम् ॥ (३८।२)
prayāti prākṛte caiva brahmāṇḍaṃ prakṛtau layam ||
ज्ञानाद् आत्यन्तिकः प्रोक्तो योगिनः परमात्मनि । (३९।१)
jñānād ātyantikaḥ prokto yoginaḥ paramātmani |
नित्यः सदैव जातानां यो विनाशो दिवानिशम् ॥ (३९।२)
nityaḥ sadaiva jātānāṃ yo vināśo divāniśam ||
प्रसूतिः प्रकृतेर् या तु सा सृष्टिः प्राकृता स्मृता । (४०।१)
prasūtiḥ prakṛter yā tu sā sṛṣṭiḥ prākṛtā smṛtā |
दैनंदिनी तथा प्रोक्ता यान्तरप्रलयाद् अनु ॥ (४०।२)
dainaṃdinī tathā proktā yāntarapralayād anu ||
भूतान्य् अनुदिनं यत्र जायन्ते मुनिसत्तम । (४१।१)
bhūtāny anudinaṃ yatra jāyante munisattama |
नित्यसर्गो हि स प्रोक्तः पुराणार्थविचक्षणैः ॥ (४१।२)
nityasargo hi sa proktaḥ purāṇārthavicakṣaṇaiḥ ||
संस्थितः कुरुते विष्णुर् उत्पत्तिस्थितिसंयमान् ॥ (४२।२)
saṃsthitaḥ kurute viṣṇur utpattisthitisaṃyamān ||
वैष्णव्यः परिवर्तन्ते मैत्रेयाहर्निशं सदा ॥ (४३।२)
vaiṣṇavyaḥ parivartante maitreyāharniśaṃ sadā ||
गुणत्रयमयं ह्येतद् ब्रह्मञ्छक्तित्रयं महत् । (४४।१)
guṇatrayamayaṃ hyetad brahmañchaktitrayaṃ mahat |
यो ऽतियाति स यात्य् एव परं नावर्तते पुनः ॥ (४४।२)
yo 'tiyāti sa yāty eva paraṃ nāvartate punaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.