ViPur, 1, 22
Select a line for its word-by-word analysis.
यदाभिषिक्तः स पृथुः पूर्वं राज्ये महर्षिभिः । (१।२)
yadābhiṣiktaḥ sa pṛthuḥ pūrvaṃ rājye maharṣibhiḥ |
सोमं राज्ये ऽदधद् ब्रह्मा यज्ञानां तपसाम् अपि ॥ (२।२)
somaṃ rājye 'dadhad brahmā yajñānāṃ tapasām api ||
राज्ञां वैश्रवणं राज्ये जलानां वरुणं तथा । (३।१)
rājñāṃ vaiśravaṇaṃ rājye jalānāṃ varuṇaṃ tathā |
आदित्यानां पतिं विष्णुं वसूनाम् अथ पावकम् ॥ (३।२)
ādityānāṃ patiṃ viṣṇuṃ vasūnām atha pāvakam ||
दैत्यानां दानवानां च प्रह्लादम् अधिपं ददौ ॥ (४।२)
daityānāṃ dānavānāṃ ca prahlādam adhipaṃ dadau ||
पितॄणां धर्मराजानं यमं राज्ये ऽभ्यषेचयत् । (५।१)
pitṝṇāṃ dharmarājānaṃ yamaṃ rājye 'bhyaṣecayat |
उच्चैःश्रवसम् अश्वानां वृषभं तु गवाम् अपि ॥ (६।२)
uccaiḥśravasam aśvānāṃ vṛṣabhaṃ tu gavām api ||
एवं विभज्य राज्यानि दिशां पालान् अनन्तरम् । (८।१)
evaṃ vibhajya rājyāni diśāṃ pālān anantaram |
पूर्वस्यां दिशि राजानं वैराजस्य प्रजापतेः । (९।१)
pūrvasyāṃ diśi rājānaṃ vairājasya prajāpateḥ |
दिशापालं सुधन्वानं राजानं सो ऽभ्यषेचयत् ॥ (९।२)
diśāpālaṃ sudhanvānaṃ rājānaṃ so 'bhyaṣecayat ||
दक्षिणस्यां दिशि तथा कर्दमस्य प्रजापतेः । (१०।१)
dakṣiṇasyāṃ diśi tathā kardamasya prajāpateḥ |
पुत्रं शङ्खपदं नाम राजानं सो ऽभ्यषेचयत् ॥ (१०।२)
putraṃ śaṅkhapadaṃ nāma rājānaṃ so 'bhyaṣecayat ||
पश्चिमस्यां दिशि तथा रजसः पुत्रम् अच्युतम् । (११।१)
paścimasyāṃ diśi tathā rajasaḥ putram acyutam |
केतुमन्तं महात्मानं राजानम् अभिषिक्तवान् ॥ (११।२)
ketumantaṃ mahātmānaṃ rājānam abhiṣiktavān ||
उदीच्यां दिशि दुर्धर्षं राजानं सो ऽभ्यषेचयत् ॥ (१२।२)
udīcyāṃ diśi durdharṣaṃ rājānaṃ so 'bhyaṣecayat ||
एते सर्वे प्रवृत्तस्य स्थितौ विष्णोर् महात्मनः । (१४।१)
ete sarve pravṛttasya sthitau viṣṇor mahātmanaḥ |
ये भविष्यन्ति ये भूताः सर्वभूतेश्वरा द्विज । (१५।१)
ye bhaviṣyanti ye bhūtāḥ sarvabhūteśvarā dvija |
ते सर्वे सर्वभूतस्य विष्णोर् अंशा द्विजोत्तम ॥ (१५।२)
te sarve sarvabhūtasya viṣṇor aṃśā dvijottama ||
ये तु देवाधिपतयो ये च दैत्याधिपास् तथा । (१६।१)
ye tu devādhipatayo ye ca daityādhipās tathā |
दानवानां च ये नाथा ये नाथाः पिशिताशिनाम् ॥ (१६।२)
dānavānāṃ ca ye nāthā ye nāthāḥ piśitāśinām ||
मनुष्याणां च सर्पाणां नागानां चाधिपास् तु ये ॥ (१७।२)
manuṣyāṇāṃ ca sarpāṇāṃ nāgānāṃ cādhipās tu ye ||
वृक्षाणां पर्वतानां च ग्रहाणां चापि ये ऽधिपाः । (१८।१)
vṛkṣāṇāṃ parvatānāṃ ca grahāṇāṃ cāpi ye 'dhipāḥ |
ते सर्वे सर्वभूतस्य विष्णोर् अंशसमुद्भवाः ॥ (१८।३)
te sarve sarvabhūtasya viṣṇor aṃśasamudbhavāḥ ||
न हि पालनसामर्थ्यम् ऋते सर्वेश्वरं हरिम् । (१९।१)
na hi pālanasāmarthyam ṛte sarveśvaraṃ harim |
स्थितौ स्थितं महाप्राज्ञ भवत्यन्यस्य कस्यचित् ॥ (१९।२)
sthitau sthitaṃ mahāprājña bhavatyanyasya kasyacit ||
सृजत्येष जगत् सृष्टौ स्थितौ पाति सनातनः । (२०।१)
sṛjatyeṣa jagat sṛṣṭau sthitau pāti sanātanaḥ |
हन्ति चैवान्तकत्वे च रजःसत्त्वादिसंश्रयः ॥ (२०।२)
hanti caivāntakatve ca rajaḥsattvādisaṃśrayaḥ ||
चतुर्विभागः संसृष्टौ चतुर्धा संस्थितः स्थितौ । (२१।१)
caturvibhāgaḥ saṃsṛṣṭau caturdhā saṃsthitaḥ sthitau |
प्रलयं च करोत्यन्ते चतुर्भेदो जनार्दनः ॥ (२१।२)
pralayaṃ ca karotyante caturbhedo janārdanaḥ ||
एकेनांशेन ब्रह्मासौ भवत्यव्यक्तमूर्तिमान् । (२२।१)
ekenāṃśena brahmāsau bhavatyavyaktamūrtimān |
इत्थं चतुर्धा संसृष्टौ वर्तते ऽसौ रजोगुणः ॥ (२३।२)
itthaṃ caturdhā saṃsṛṣṭau vartate 'sau rajoguṇaḥ ||
सर्वभूतेषु चान्येन संस्थितः कुरुते स्थितिम् । (२५।१)
sarvabhūteṣu cānyena saṃsthitaḥ kurute sthitim |
सत्त्वं गुणं समाश्रित्य जगतः पुरुषोत्तमः ॥ (२५।२)
sattvaṃ guṇaṃ samāśritya jagataḥ puruṣottamaḥ ||
आश्रित्य तमसो वृत्तिम् अन्तकाले तथा प्रभुः । (२६।१)
āśritya tamaso vṛttim antakāle tathā prabhuḥ |
कालस्वरूपो भागो ऽन्यः सर्वभूतानि चापरः ॥ (२७।२)
kālasvarūpo bhāgo 'nyaḥ sarvabhūtāni cāparaḥ ||
विनाशं कुर्वतस् तस्य चतुर्धैवं महात्मनः । (२८।१)
vināśaṃ kurvatas tasya caturdhaivaṃ mahātmanaḥ |
विभागकल्पना ब्रह्मन् कथ्यते सार्वकालिकी ॥ (२८।२)
vibhāgakalpanā brahman kathyate sārvakālikī ||
ब्रह्मा दक्षादयः कालस् तथैवाखिलजन्तवः । (२९।१)
brahmā dakṣādayaḥ kālas tathaivākhilajantavaḥ |
विष्णुर् मन्वादयः कालः सर्वभूतानि च द्विज । (३०।१)
viṣṇur manvādayaḥ kālaḥ sarvabhūtāni ca dvija |
स्थितेर् निमित्तभूतस्य विष्णोर् एता विभूतयः ॥ (३०।२)
sthiter nimittabhūtasya viṣṇor etā vibhūtayaḥ ||
रुद्रः कालो ऽन्तकाद्याश्च समस्ताश् चैव जन्तवः । (३१।१)
rudraḥ kālo 'ntakādyāśca samastāś caiva jantavaḥ |
जगदादौ तथा मध्ये सृष्टिर् आप्रलयाद् द्विज । (३२।१)
jagadādau tathā madhye sṛṣṭir āpralayād dvija |
धात्रा मरीचिमिश्रैश्च क्रियते जन्तुभिस्तथा ॥ (३२।२)
dhātrā marīcimiśraiśca kriyate jantubhistathā ||
ब्रह्मा सृजत्यादिकाले मरीचिप्रमुखास् ततः । (३३।१)
brahmā sṛjatyādikāle marīcipramukhās tataḥ |
उत्पादयन्त्यपत्यानि जन्तवश्च प्रतिक्षणम् ॥ (३३।२)
utpādayantyapatyāni jantavaśca pratikṣaṇam ||
कालेन न विना ब्रह्मा सृष्टिनिष्पादको द्विज । (३४।१)
kālena na vinā brahmā sṛṣṭiniṣpādako dvija |
यत् किंचित् सृज्यते येन सत्त्वजातेन वै द्विज । (३६।१)
yat kiṃcit sṛjyate yena sattvajātena vai dvija |
तस्य सृज्यस्य संभूतौ तत् सर्वं वै हरेस् तनुः ॥ (३६।२)
tasya sṛjyasya saṃbhūtau tat sarvaṃ vai hares tanuḥ ||
हन्ति यावत् क्वचित् किंचित् भूतं स्थावरजङ्गमम् । (३७।१)
hanti yāvat kvacit kiṃcit bhūtaṃ sthāvarajaṅgamam |
जनार्दनस्य तद् रौद्रं मैत्रेयान्तकरं वपुः ॥ (३७।२)
janārdanasya tad raudraṃ maitreyāntakaraṃ vapuḥ ||
सर्गस्थित्यन्तकालेषु त्रिधैवं सम्प्रवर्तते । (३९।१)
sargasthityantakāleṣu tridhaivaṃ sampravartate |
गुणप्रवृत्त्या परमं पदं तस्यागुणं महत् ॥ (३९।२)
guṇapravṛttyā paramaṃ padaṃ tasyāguṇaṃ mahat ||
तच्च ज्ञानमयं व्यापि स्वसंवेद्यम् अनौपमम् । (४०।१)
tacca jñānamayaṃ vyāpi svasaṃvedyam anaupamam |
चतुष्प्रकारं तद् अपि स्वरूपं परमात्मनः ॥ (४०।२)
catuṣprakāraṃ tad api svarūpaṃ paramātmanaḥ ||
चतुष्प्रकारतां तस्य ब्रह्मभूतस्य वै मुने । (४१।२)
catuṣprakāratāṃ tasya brahmabhūtasya vai mune |
ममाचक्ष्व यथान्यायं यद् उक्तं परमं पदम् ॥ (४१।३)
mamācakṣva yathānyāyaṃ yad uktaṃ paramaṃ padam ||
मैत्रेय कारणं प्रोक्तं साधनं सर्ववस्तुषु । (४२।२)
maitreya kāraṇaṃ proktaṃ sādhanaṃ sarvavastuṣu |
साध्यं च वस्त्वभिमतं यत् साधयितुम् आत्मनः ॥ (४२।३)
sādhyaṃ ca vastvabhimataṃ yat sādhayitum ātmanaḥ ||
साध्यं च परमं ब्रह्म पुनर् नावर्तते यतः ॥ (४३।२)
sādhyaṃ ca paramaṃ brahma punar nāvartate yataḥ ||
साधनालम्बनं ज्ञानं मुक्तये योगिनां हि यत् । (४४।१)
sādhanālambanaṃ jñānaṃ muktaye yogināṃ hi yat |
स भेदः प्रथमस् तस्य ज्ञानभूतस्य वै मुने ॥ (४४।२)
sa bhedaḥ prathamas tasya jñānabhūtasya vai mune ||
युञ्जतः क्लेशमुक्त्यर्थं साध्यं यद् ब्रह्मयोगिनः । (४५।१)
yuñjataḥ kleśamuktyarthaṃ sādhyaṃ yad brahmayoginaḥ |
तद् आलम्बनविज्ञानं द्वितीयो ऽंशो महामुने ॥ (४५।२)
tad ālambanavijñānaṃ dvitīyo 'ṃśo mahāmune ||
विज्ञानम् अद्वैतमयं तद्भागो ऽन्यो मयोदितः ॥ (४६।२)
vijñānam advaitamayaṃ tadbhāgo 'nyo mayoditaḥ ||
निर्व्यापारम् अनाख्येयं व्याप्तिमात्रम् अनौपमम् । (४८।१)
nirvyāpāram anākhyeyaṃ vyāptimātram anaupamam |
प्रशान्तम् अभयं शुद्धं दुर्विभाव्यम् असंश्रयम् । (४९।१)
praśāntam abhayaṃ śuddhaṃ durvibhāvyam asaṃśrayam |
विष्णोर् ज्ञानमयस्योक्तं तज्ज्ञानं परमं पदम् ॥ (४९।२)
viṣṇor jñānamayasyoktaṃ tajjñānaṃ paramaṃ padam ||
संसारकर्षणोप्तौ ते यान्ति निर्बीजतां द्विज ॥ (५०।२)
saṃsārakarṣaṇoptau te yānti nirbījatāṃ dvija ||
एवंप्रकारम् अमलं नित्यं व्यापकम् अक्षयम् । (५१।१)
evaṃprakāram amalaṃ nityaṃ vyāpakam akṣayam |
समस्तहेयरहितं विष्ण्वाख्यं परमं पदम् ॥ (५१।२)
samastaheyarahitaṃ viṣṇvākhyaṃ paramaṃ padam ||
तद् ब्रह्म परमं योगी यतो नावर्तते पुनः । (५२।१)
tad brahma paramaṃ yogī yato nāvartate punaḥ |
अपुण्यपुण्यो परमे क्षीणक्लेशो ऽतिनिर्मलः ॥ (५२।२)
apuṇyapuṇyo parame kṣīṇakleśo 'tinirmalaḥ ||
द्वे रूपे ब्रह्मणस् तस्य मूर्तं चामूर्तम् एव च । (५३।१)
dve rūpe brahmaṇas tasya mūrtaṃ cāmūrtam eva ca |
क्षराक्षरस्वरूपे ते सर्वभूतेषु च स्थिते ॥ (५३।२)
kṣarākṣarasvarūpe te sarvabhūteṣu ca sthite ||
अक्षरं तत् परं ब्रह्म क्षरं सर्वम् इदं जगत् । (५४।१)
akṣaraṃ tat paraṃ brahma kṣaraṃ sarvam idaṃ jagat |
एकदेशस्थितस्येन्दोर् ज्योत्स्ना विस्तारिणी यथा । (५४।२)
ekadeśasthitasyendor jyotsnā vistāriṇī yathā |
परस्य ब्रह्मणः शक्तिस् तथैतद् अखिलं जगत् ॥ (५४।३)
parasya brahmaṇaḥ śaktis tathaitad akhilaṃ jagat ||
तत्राप्यासन्नदूरत्वाद् बहुत्वस्वल्पतामयः । (५५।१)
tatrāpyāsannadūratvād bahutvasvalpatāmayaḥ |
ज्योत्स्नाभेदो ऽस्ति तच्छक्तेस्तद्वन् मैत्रेय विद्यते ॥ (५५।२)
jyotsnābhedo 'sti tacchaktestadvan maitreya vidyate ||
ब्रह्मविष्णुशिवा ब्रह्मन् प्रधाना ब्रह्मशक्तयः । (५६।१)
brahmaviṣṇuśivā brahman pradhānā brahmaśaktayaḥ |
ततश् च देवा मैत्रेय न्यूना दक्षादयस् ततः ॥ (५६।२)
tataś ca devā maitreya nyūnā dakṣādayas tataḥ ||
न्यूना न्यूनतराश् चैव वृक्षगुल्मादयस् ततः ॥ (५७।२)
nyūnā nyūnatarāś caiva vṛkṣagulmādayas tataḥ ||
तद् एतद् अक्षयं नित्यं जगन् मुनिवराखिलम् । (५८।१)
tad etad akṣayaṃ nityaṃ jagan munivarākhilam |
सर्वशक्तिमयो विष्णुः स्वरूपं ब्रह्मणो ऽपरम् । (५९।१)
sarvaśaktimayo viṣṇuḥ svarūpaṃ brahmaṇo 'param |
मूर्तं यद् योगिभिः पूर्वं योगारम्भेषु चिन्त्यते ॥ (५९।२)
mūrtaṃ yad yogibhiḥ pūrvaṃ yogārambheṣu cintyate ||
मनस्यव्याहते सम्यग् युञ्जतां जायते मुने ॥ (६०।२)
manasyavyāhate samyag yuñjatāṃ jāyate mune ||
स परः सर्वशक्तीनां ब्रह्मणः समनन्तरः । (६१।१)
sa paraḥ sarvaśaktīnāṃ brahmaṇaḥ samanantaraḥ |
मूर्तं ब्रह्म महाभाग सर्वब्रह्ममयो हरिः ॥ (६१।२)
mūrtaṃ brahma mahābhāga sarvabrahmamayo hariḥ ||
तत्र सर्वम् इदं प्रोतम् ओतं चैवाखिलं जगत् । (६२।१)
tatra sarvam idaṃ protam otaṃ caivākhilaṃ jagat |
ततो जगज्जगत् तस्मिन् स जगच्चाखिलं मुने ॥ (६२।२)
tato jagajjagat tasmin sa jagaccākhilaṃ mune ||
क्षराक्षरमयो विष्णुर् बिभर्त्यखिलम् ईश्वरः । (६३।१)
kṣarākṣaramayo viṣṇur bibhartyakhilam īśvaraḥ |
भूषणास्त्रस्वरूपस्थं यद् एतद् अखिलं जगत् । (६४।२)
bhūṣaṇāstrasvarūpasthaṃ yad etad akhilaṃ jagat |
बिभर्ति भगवान् विष्णुस् तन् ममाख्यातुम् अर्हसि ॥ (६४।३)
bibharti bhagavān viṣṇus tan mamākhyātum arhasi ||
बिभर्ति कौस्तुभमणिस्वरूपं भगवान् हरिः ॥ (६६।२)
bibharti kaustubhamaṇisvarūpaṃ bhagavān hariḥ ||
श्रीवत्ससंस्थानधरम् अनन्ते च समाश्रितम् । (६७।१)
śrīvatsasaṃsthānadharam anante ca samāśritam |
प्रधानं बुद्धिर् अप्यास्ते गदारूपेण माधवे ॥ (६७।२)
pradhānaṃ buddhir apyāste gadārūpeṇa mādhave ||
भूतादिम् इन्द्रियादिं च द्विधाहंकारम् ईश्वरः । (६८।१)
bhūtādim indriyādiṃ ca dvidhāhaṃkāram īśvaraḥ |
बिभर्ति शङ्खरूपेण शार्ङ्गरूपेण च स्थितम् ॥ (६८।२)
bibharti śaṅkharūpeṇa śārṅgarūpeṇa ca sthitam ||
चक्रस्वरूपं च मनो धत्ते विष्णुकरे स्थितम् ॥ (६९।२)
cakrasvarūpaṃ ca mano dhatte viṣṇukare sthitam ||
यानीन्द्रियाण्यशेषाणि बुद्धिकर्मात्मकानि वै । (७१।१)
yānīndriyāṇyaśeṣāṇi buddhikarmātmakāni vai |
बिभर्ति यच्चासिरत्नम् अच्युतो ऽत्यन्तनिर्मलम् । (७२।१)
bibharti yaccāsiratnam acyuto 'tyantanirmalam |
विद्यामयं तु तज्ज्ञानम् अविद्याचर्मसंस्थितम् ॥ (७२।२)
vidyāmayaṃ tu tajjñānam avidyācarmasaṃsthitam ||
इत्थं पुमान् प्रधानं च बुद्ध्यहंकारम् एव च । (७३।१)
itthaṃ pumān pradhānaṃ ca buddhyahaṃkāram eva ca |
भूतानि च हृषीकेशे मनः सर्वेन्द्रियाणि च । (७३।२)
bhūtāni ca hṛṣīkeśe manaḥ sarvendriyāṇi ca |
विद्याविद्ये च मैत्रेय सर्वम् एतत् समाश्रितम् ॥ (७३।३)
vidyāvidye ca maitreya sarvam etat samāśritam ||
बिभर्ति मायारूपो ऽसौ श्रेयसे प्राणिनां हरिः ॥ (७४।२)
bibharti māyārūpo 'sau śreyase prāṇināṃ hariḥ ||
सविकारं प्रधानं च पुमांसं चाखिलं जगत् । (७५।१)
savikāraṃ pradhānaṃ ca pumāṃsaṃ cākhilaṃ jagat |
बिभर्ति पुण्डरीकाक्षस्तद् एवं परमेश्वरः ॥ (७५।२)
bibharti puṇḍarīkākṣastad evaṃ parameśvaraḥ ||
या विद्या या तथाविद्या यत् सद् यच्चासद् अव्यये । (७६।१)
yā vidyā yā tathāvidyā yat sad yaccāsad avyaye |
तत् सर्वं सर्वभूतेशे मैत्रेय मधुसूदने ॥ (७६।२)
tat sarvaṃ sarvabhūteśe maitreya madhusūdane ||
भूर्लोको ऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोको मुनिसत्तम । (७८।१)
bhūrloko 'tha bhuvarlokaḥ svarloko munisattama |
महर् जनस् तपः सत्यं सप्तलोकान् इमान् विभुः ॥ (७८।२)
mahar janas tapaḥ satyaṃ saptalokān imān vibhuḥ ||
लोकात्ममूर्तिः सर्वेषां पूर्वेषाम् अपि पूर्वजः । (७९।१)
lokātmamūrtiḥ sarveṣāṃ pūrveṣām api pūrvajaḥ |
आधारः सर्वविद्यानां स्वयम् एव हरिः स्थितः ॥ (७९।२)
ādhāraḥ sarvavidyānāṃ svayam eva hariḥ sthitaḥ ||
स्थितः सर्वेश्वरो ऽनन्तो भूतमूर्तिर् अमूर्तिमान् ॥ (८०।२)
sthitaḥ sarveśvaro 'nanto bhūtamūrtir amūrtimān ||
शास्त्राण्य् अशेषाण्याख्यानान्यनुवाकाश्च ये क्वचित् ॥ (८२।२)
śāstrāṇy aśeṣāṇyākhyānānyanuvākāśca ye kvacit ||
काव्यालापाश् च ये केचिद् गीतकान्यखिलानि च । (८३।१)
kāvyālāpāś ca ye kecid gītakānyakhilāni ca |
शब्दमूर्तिधरस्यैतद् वपुर् विष्णोर् महात्मनः ॥ (८३।२)
śabdamūrtidharasyaitad vapur viṣṇor mahātmanaḥ ||
यानि मूर्तान्यमूर्तानि यान्यत्रान्यत्र वा क्वचित् । (८४।१)
yāni mūrtānyamūrtāni yānyatrānyatra vā kvacit |
सन्ति वै वस्तुजातानि तानि सर्वाणि तद्वपुः ॥ (८४।२)
santi vai vastujātāni tāni sarvāṇi tadvapuḥ ||
अहं हरिः सर्वम् इदं जनार्दनो नान्यत् ततः कारणकार्यजातम् । (८५।१)
ahaṃ hariḥ sarvam idaṃ janārdano nānyat tataḥ kāraṇakāryajātam |
ईदृङ् मनो यस्य न तस्य भूयो भवोद्भवा द्वन्द्वगदा भवन्ति ॥ (८५।२)
īdṛṅ mano yasya na tasya bhūyo bhavodbhavā dvandvagadā bhavanti ||
इत्येष ते ऽंशः प्रथमः पुराणस्यास्य वै द्विज । (८६।१)
ityeṣa te 'ṃśaḥ prathamaḥ purāṇasyāsya vai dvija |
यथावत् कथितो यस्मिञ्श्रुते पापैर् विमुच्यते ॥ (८६।२)
yathāvat kathito yasmiñśrute pāpair vimucyate ||
कार्त्तिक्यां पुष्करस्नाने द्वादशाब्दे तु यत् फलम् । (८७।१)
kārttikyāṃ puṣkarasnāne dvādaśābde tu yat phalam |
तद् अस्य श्रवणे सर्वं मैत्रेयाप्नोति मानवः ॥ (८७।२)
tad asya śravaṇe sarvaṃ maitreyāpnoti mānavaḥ ||
भवन्ति शृण्वतः पुंसो देवाद्या वरदा मुने ॥ (८८।२)
bhavanti śṛṇvataḥ puṃso devādyā varadā mune ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.