पराशर उवाच । (१।१)

तौ समुत्पन्नविज्ञानौ भगवत्कर्मदर्शनात् । (१।२)

देवकीवसुदेवौ तु दृष्ट्वा मायां पुनर्हरिः । (१।३)

मोहाय यदुचक्रस्य विततान स वैष्णवीम् ॥ (१।४)

उवाच चाम्ब भोस्तात चिरादुत्कण्ठितेन मे । (२।१)

भवन्तौ कंसभीतेन दृष्टौ संकर्षणेन च ॥ (२।२)

कुर्वतां याति यः कालो मातापित्रोरपूजनम् । (३।१)

तत्खण्डमायुषो व्यर्थं साधूनामुपजायते ॥ (३।२)

गुरुदेवद्विजातीनां मातापित्रोश्च पूजनम् । (४।१)

कुर्वतां सफलं जन्म देहिनां तात जायते ॥ (४।२)

तत्क्षन्तव्यमिदं सर्वमतिक्रमकृतं पितः । (५।१)

कंसप्रतापवीर्याभ्यामावयोः परवश्ययोः ॥ (५।२)

पराशर उवाच । (६।१)

इत्युक्त्वाथ प्रणम्योभौ यदुवृद्धाननुक्रमात् । (६।२)

यथावदभिपूज्याथ चक्रतुः पौरमाननम् ॥ (६।३)

कंसपत्न्यस्ततः कंसं परिवार्य हतं भुवि । (७।१)

विलेपुर्मातरश्चास्य दुःखशोकपरिप्लुताः ॥ (७।२)

बहुप्रकारमत्यर्थं पश्चात्तापातुरो हरिः । (८।१)

ताः समाश्वासयामास स्वयमस्राविलेक्षणः ॥ (८।२)

उग्रसेनं ततो बन्धान्मुमोच मधुसूदनः । (९।१)

अभ्यषिञ्चत्तथैवैनं निजराज्ये हतात्मजम् ॥ (९।२)

राज्ये ऽभिषिक्तः कृष्णेन यदुसिंहः सुतस्य सः । (१०।१)

चकार प्रेतकार्याणि ये चान्ये तत्र घातिताः ॥ (१०।२)

कृतौर्ध्वदैहिकं चैनं सिंहासनगतं हरिः । (११।१)

उवाचाज्ञापय विभो यत्कार्यम् अविशङ्कितः ॥ (११।२)

ययातिशापाद्वंशो ऽयम् अराज्यार्हो ऽपि साम्प्रतम् । (१२।१)

मयि भृत्ये स्थिते देवानाज्ञापयतु किं नृपैः ॥ (१२।२)

पराशर उवाच । (१३।१)

इत्युक्त्वा सो ऽस्मरद्वायुमाजगाम च तत्क्षणात् । (१३।२)

उवाच चैनं भगवान्केशवः कार्यमानुषः ॥ (१३।३)

गच्छेन्द्रं ब्रूहि वायो त्वमलं गर्वेण वासव । (१४।१)

दीयतामुग्रसेनाय सुधर्मा भवता सभा ॥ (१४।२)

कृष्णो ब्रवीति राजार्हमेतद्रत्नमनुत्तमम् । (१५।१)

सुधर्माख्या सभा युक्तमस्यां यदुभिरासितुम् ॥ (१५।२)

पराशर उवाच । (१६।१)

इत्युक्तः पवनो गत्वा सर्वमाह शचीपतिम् । (१६।२)

ददौ सो ऽपि सुधर्माख्यां सभां वायोः पुरंदरः ॥ (१६।३)

वायुना चाहृतां दिव्यां सभां ते यदुपुंगवाः । (१७।१)

बुभुजुः सर्वरत्नाढ्यां गोविन्दभुजसंश्रयात् ॥ (१७।२)

विदिताखिलविज्ञानौ सर्वज्ञानमयावपि । (१८।१)

शिष्याचार्यक्रमं वीरौ ख्यापयन्तौ यदूत्तमौ ॥ (१८।२)

ततः सांदीपनिं काश्यमवन्तीपुरवासिनम् । (१९।१)

अस्त्रार्थं जग्मतुर्वीरौ बलदेवजनार्दनौ ॥ (१९।२)

तस्य शिष्यत्वमभ्येत्य गुरुवृत्तिपरौ हि तौ । (२०।१)

दर्शयांचक्रतुर्वीरावाचारमखिले जने ॥ (२०।२)

सरहस्यं धनुर्वेदं ससंग्रहम् अधीयताम् । (२१।१)

अहोरात्रैश्चतुःषष्ट्या तदद्भुतमभूद्द्विज ॥ (२१।२)

सांदीपनिरसंभाव्यं तयोः कर्मातिमानुषम् । (२२।१)

विचिन्त्य तौ तदा मेने प्राप्तौ चन्द्रदिवाकरौ ॥ (२२।२)

अस्त्रग्राममशेषं च प्रोक्तमात्रमवाप्य तौ । (२३।१)

ऊचतुर्व्रियतां या ते दातव्या गुरुदक्षिणा ॥ (२३।२)

सो ऽप्यतीन्द्रियमालोक्य तयोः कर्म महामतिः । (२४।१)

अयाचत मृतं पुत्रं प्रभासे लवणार्णवे ॥ (२४।२)

गृहीतास्त्रौ ततस्तौ तु सार्घपात्रो महोदधिः । (२५।१)

उवाच न मया पुत्रो हृतः सांदीपनेरिति ॥ (२५।२)

दैत्यः पञ्चजनो नाम शङ्खरूपः स बालकम् । (२६।१)

जग्राह सो ऽस्ति सलिले ममैवासुरसूदन ॥ (२६।२)

पराशर उवाच । (२७।१)

इत्युक्तो ऽन्तर्जलं गत्वा हत्वा पञ्चजनं च तम् । (२७।२)

कृष्णो जग्राह तस्यास्थिप्रभवं शङ्खमुत्तमम् ॥ (२७।३)

यस्य नादेन दैत्यानां बलहानिरजायत । (२८।१)

देवानां ववृधे तेजो यात्यधर्मश्च संक्षयम् ॥ (२८।२)

तं पाञ्चजन्यमापूर्य गत्वा यमपुरीं हरिः । (२९।१)

बलदेवश्च बलवाञ्जित्वा वैवस्वतं यमम् ॥ (२९।२)

तं बालं यातनासंस्थं यथापूर्वशरीरिणम् । (३०।१)

पित्रे प्रदत्तवान्कृष्णो बलश्च बलिनां वरः ॥ (३०।२)

मथुरां च पुनः प्राप्तावुग्रसेनेन पालिताम् । (३१।१)

प्रहृष्टपुरुषस्त्रीकावुभौ रामजनार्दनौ ॥ (३१।२)