और्व उवाच । (१।१)

ब्रह्मेन्द्ररुद्रनासत्यसूर्याग्निवसुमारुतान् । (१।२)

विश्वेदेवानृषिगणान् वयांसि मनुजान्पशून् ॥ (१।३)

सरीसृपान्पितृगणान् यच्चान्यद्भूतसंज्ञितम् । (२।१)

श्राद्धं श्रद्धान्वितः कुर्वन्तर्पयत्यखिलं जगत् ॥ (२।२)

मासि मास्यसिते पक्षे पञ्चदश्यां नरेश्वर । (३।१)

तथाष्टकासु कुर्वीत काम्यान्कालाञ्छृणुष्व मे ॥ (३।२)

श्राद्धार्हमागतं द्रव्यं विशिष्टमथवा द्विजम् । (४।१)

श्राद्धं कुर्वीत विज्ञाय व्यतीपाते ऽयने तथा ॥ (४।२)

विषुवे चापि सम्प्राप्ते ग्रहणे शशिसूर्ययोः । (५।१)

समस्तेष्वेव भूपाल राशिष्वर्के च गच्छति ॥ (५।२)

नक्षत्रग्रहपीडासु दुष्टस्वप्नावलोकने । (६।१)

इच्छाश्राद्धानि कुर्वीत नवसस्यागमे तथा ॥ (६।२)

अमावास्या यदा मैत्रविशाखास्वातियोगिनी । (७।१)

श्राद्धैः पितृगणस्तृप्तिं तथाप्नोत्यष्टवार्षिकीम् ॥ (७।२)

अमावास्या यदा पुष्ये रौद्रे चर्क्षे पुनर्वसौ । (८।१)

द्वादशाब्दं तदा तृप्तिं प्रयान्ति पितरो ऽर्चिताः ॥ (८।२)

वासवाजैकपादर्क्षे पितॄणां तृप्तिमिच्छताम् । (९।१)

वारुणे चाप्यमावास्या देवानामपि दुर्लभा ॥ (९।२)

नवस्वृक्षेष्वमावास्या यदैतेष्ववनीपते । (१०।१)

तदा तृप्तिप्रदं श्राद्धं पितॄणां शृणु चापरम् ॥ (१०।२)

गीतं सनत्कुमारेण यदैलाय महात्मने । (११।१)

पृच्छते पितृभक्ताय श्रद्धयावनताय च ॥ (११।२)

सनत्कुमार उवाच । (१२।१)

वैशाखमासस्य च या तृतीया नवम्यसौ कार्त्तिकशुक्लपक्षे । (१२।२)

नभस्यमासस्य तु कृष्णपक्षे त्रयोदशी पञ्चदशी च माघे ॥ (१२।३)

एता युगाद्यास्तिथयश्चतस्रो ऽप्यनन्तपुण्या नृप सम्प्रदिष्टाः । (१३।१)

उपप्लवे चन्द्रमसो रवेश्च त्रिष्वष्टकास्वप्ययनद्वये च ॥ (१३।२)

पानीयम् अप्यत्र तिलैर्विमिश्रं दद्यात्पितृभ्यः प्रयतो मनुष्यः । (१४।१)

श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं रहस्यमेतत्पितरो वदन्ति ॥ (१४।२)

माघासिते पञ्चदशी कदाचिदुपैति योगं यदि वारुणेन । (१५।१)

ऋक्षेण कालः स परः पितॄणां न ह्यल्पपुण्यैर्नृप लभ्यते ऽसौ ॥ (१५।२)

काले धनिष्ठा यदि नाम तस्मिन्भवन्ति भूपाल तदा पितृभ्यः । (१६।१)

दत्तं जलान्नं प्रददाति तृप्तिं वर्षायुतं तत्कुलजैर्मनुष्यैः ॥ (१६।२)

तत्रैव चेद्भाद्रपदास्तु पूर्वाः काले तदा यत्क्रियते पितृभ्यः । (१७।१)

श्राद्धं परां तृप्तिमुपेत्य तेन युगं समग्रं पितरः स्वपन्ति ॥ (१७।२)

गङ्गां शतद्रूमथवा विपाशां सरस्वतीं नैमिषगोमतीं वा । (१८।१)

ततो ऽवगाह्यार्चनमादरेण कृत्वा पितॄणां दुरितानि हन्ति ॥ (१८।२)

गायन्ति चैतत्पितरः सदैव वर्षा मघा तृप्तिमवाप्य भूयः । (१९।१)

माघासितान्ते शुभतीर्थतोयैर्यास्याम तृप्तिं तनयादिदत्तैः ॥ (१९।२)

चित्तं च वित्तं च नृणां विशुद्धं शस्तश्च कालः कथितो विधिश्च । (२०।१)

पात्रं यथोक्तं परमा च भक्तिर्नॄणां प्रयच्छत्यभिवाञ्छितानि ॥ (२०।२)

पितृगीतांस्तथैवात्रश्लोकांस्तांश्च शृणुष्व मे । (२१।१)

श्रुत्वा तथैव भवता भाव्यं तत्रादृतात्मना ॥ (२१।२)

अपि धन्यः कुले जायादस्माकं मतिमान्नरः । (२२।१)

अकुर्वन् वित्तशाठ्यं यः पिण्डान्नो निर्वपिष्यति ॥ (२२।२)

रत्नवस्त्रमहीयानमहाभोगादिकं वसु । (२३।१)

विभवे सति विप्रेभ्यो यो ऽस्मानुद्दिश्य दास्यति ॥ (२३।२)

अन्नेन वा यथाशक्त्या काले ऽस्मिन्भक्तिनम्रधीः । (२४।१)

भोजयिष्यति विप्राग्र्यांस्तन्मात्रविभवो नरः ॥ (२४।२)

असमर्थो ऽन्नदानस्य धान्यमामं स्वशक्तितः । (२५।१)

प्रदास्यति द्विजाग्रेभ्यः स्वल्पाल्पां वापि दक्षिणाम् ॥ (२५।२)

तत्राप्यसामर्थ्ययुतः कराग्राग्रस्थितांस्तिलान् । (२६।१)

प्रणम्य द्विजमुख्याय कस्मैचिद्भूप दास्यति ॥ (२६।२)

तिलैः सप्ताष्टभिर्वापि समवेताञ्जलाञ्जलीन् । (२७।१)

भक्तिनम्रः समुद्दिश्य भुव्यस्माकं प्रदास्यति ॥ (२७।२)

यतः कुतश्चित्सम्प्राप्य गोभ्यो वापि गवाह्निकम् । (२८।१)

अभावे प्रीणयन्नस्माञ्श्रद्धायुक्तः प्रदास्यति ॥ (२८।२)

सर्वाभावे वनं गत्वा कक्षमूलप्रदर्शकः । (२९।१)

सूर्यादिलोकपालानामिदमुच्चैः पठिष्यति ॥ (२९।२)

न मे ऽस्ति वित्तं न धनं च नान्यच्छ्राद्धोपयोग्यं स्वपितॄन् नतो ऽस्मि । (३०।१)

तृप्यन्तु भक्त्या पितरो मयैतौ कृतौ भुजौ वर्त्मनि मारुतस्य ॥ (३०।२)

और्व उवाच । (३१।१)

इत्येतत्पितृभिर्गीतं भावाभावप्रयोजनम् । (३१।२)

यः करोति कृतं तेन श्राद्धं भवति पार्थिव ॥ (३१।३)