और्व उवाच । (१।१)

देवगोब्राह्मणान् सिद्धवृद्धाचार्यांस्तथार्चयेत् । (१।२)

द्विकालं च नमेत्संध्याम् अग्नीनुपचरेत्तथा ॥ (१।३)

सदानुपहते वस्त्रे प्रशस्ताश्च तथौषधीः । (२।१)

गारुडानि च रत्नानि बिभृयात्प्रयतो नरः ॥ (२।२)

प्रस्निग्धामलकेशश्च सुगन्धश्चारुवेषधृक् । (३।१)

सिताः सुमनसो हृद्या बिभृयाच्च नरः सदा ॥ (३।२)

किंचित्परस्वं न हरेन्नाल्पमप्यप्रियं वदेत् । (४।१)

प्रियं च नानृतं ब्रूयान्नान्यदोषानुदीरयेत् ॥ (४।२)

नान्यस्त्रियं तथा वैरं रोचयेत्पुरुषेश्वर । (५।१)

न दुष्टयानमारोहेत् कूलच्छायां न संश्रयेत् ॥ (५।२)

विद्विष्टपतितोन्मत्तबहुवैरादिकीटकैः । (६।१)

बन्धकीबन्धकीभर्तृक्षुद्रानृतकथैः सह ॥ (६।२)

तथातिव्ययशीलैश्च परिवादरतैः शठैः । (७।१)

बुधो मैत्रीं न कुर्वीत नैकः पन्थानमाश्रयेत् ॥ (७।२)

नावगाहेज्जलौघस्य वेगमग्रे नरेश्वर । (८।१)

प्रदीप्तं वेश्म न विशेन्नारोहेच्छिखरं तरोः ॥ (८।२)

न कुर्याद्दन्तसंघर्षं न कुष्णीयाच्च नासिकाम् । (९।१)

नासंवृतमुखो जृम्भेच्छ्वासकासौ च वर्जयेत् ॥ (९।२)

नोच्चैर्हसेत् सशब्दं च न मुञ्चेत्पवनं बुधः । (१०।१)

नखान्न खादयेच्छिन्द्यान्न तृणं न महीं लिखेत् ॥ (१०।२)

न श्मश्रु भक्षयेल्लोष्टं न मृद्नीयाद्विचक्षणः । (११।१)

ज्योतींष्यमेध्यः शस्तानि नाभिवीक्षेत च प्रभो ॥ (११।२)

नग्नां परस्त्रियं चैव सूर्यं चास्तमनोदये । (१२।१)

न हुंकुर्याच्छवं चैव शवगन्धो हि सोमजः ॥ (१२।२)

चतुष्पथं चैत्यतरुं श्मशानोपवनानि च । (१३।१)

दुष्टस्त्रीसंनिकर्षं च वर्जयेन्निशि सर्वदा ॥ (१३।२)

पूज्यदेवद्विजज्योतिश्छायां नातिक्रमेद्बुधः । (१४।१)

नैकः शून्याटवीं गच्छेन्न च शून्यगृहे वसेत् ॥ (१४।२)

केशास्थिकण्टकामेध्यबलिभस्मतुषांस्तथा । (१५।१)

स्नानार्द्रधरणीं चैव दूरतः परिवर्जयेत् ॥ (१५।२)

नानार्यानाश्रयेत् कांश्चिन्न जिह्मं रोचयेद्बुधः । (१६।१)

उपसर्पेत न व्यालांश्चिरं तिष्ठेन्न चोत्थितः ॥ (१६।२)

अतीव जागरस्वप्ने तद्वत्स्थानासने बुधः । (१७।१)

न सेवेत तथा शय्यां व्यायामं च नरेश्वर ॥ (१७।२)

दंष्ट्रिणः शृङ्गिणश्चैव प्राज्ञो दूरेण वर्जयेत् । (१८।१)

अवश्यायं च राजेन्द्र पुरो वातातपौ तथा ॥ (१८।२)

न स्नायान्न स्वपेन्नग्नो न चैवोपस्पृशेद्बुधः । (१९।१)

मुक्तकच्छश्च नाचामेद्देवाद्यर्चां च वर्जयेत् ॥ (१९।२)

होमदेवार्चनाद्यासु क्रियास्वाचमने तथा । (२०।१)

नैकवस्त्रः प्रवर्तेत द्विजवाचनके जपे ॥ (२०।२)

नासमञ्जसशीलैस्तु सहासीत कदाचन । (२१।१)

सद्वृत्तसंनिकर्षो हि क्षणार्धम् अपि शस्यते ॥ (२१।२)

विरोधं नोत्तमैर्गच्छेन्नाधमैश् च सदा बुधः । (२२।१)

विवाहश्च विवादश्च तुल्यशीलैर्नृपेष्यते ॥ (२२।२)

नारभेत कलिं प्राज्ञः शुष्कवैरं च वर्जयेत् । (२३।१)

अप्यल्पहानिः सोढव्या वैरेणार्थागमं त्यजेत् ॥ (२३।२)

स्नातो नाङ्गानि निर्मार्जेत् स्नानशाट्या न पाणिना । (२४।१)

न च निर्धूनयेत् केशान्नाचामेच्चैव चोत्थितः ॥ (२४।२)

पादेन नाक्रमेत् पादं न पूज्याभिमुखं नयेत् । (२५।१)

वीरासनं गुरोरग्रे भजेत विनयान्वितः ॥ (२५।२)

अपसव्यं न गच्छेच्च देवागारचतुष्पथान् । (२६।१)

माङ्गल्यपूज्यांश्च ततो विपरीतान्न दक्षिणम् ॥ (२६।२)

सोमाग्न्यर्काम्बुवायूनां पूज्यानां च न संमुखम् । (२७।१)

कुर्यात् ष्ठीवनविण्मूत्रसमुत्सर्गं च पण्डितः ॥ (२७।२)

तिष्ठन्न मूत्रयेत्तद्वत्पन्थानं नावमूत्रयेत् । (२८।१)

श्लेष्मविण्मूत्ररक्तानि सर्वदैव न लङ्घयेत् ॥ (२८।२)

श्लेष्मसिंहानकोत्सर्गो नान्नकाले प्रशस्यते । (२९।१)

बलिमङ्गलजप्यादौ न होमे न महाजने ॥ (२९।२)

योषितो नावमन्येत न चासां विश्वसेद्बुधः । (३०।१)

न चैवेर्ष्युर्भवेत् तासु नाधिकुर्यात्कदाचन ॥ (३०।२)

मङ्गल्यपुष्परत्नाज्यपूज्यान् अनभिवाद्य च । (३१।१)

न निष्क्रमेद्गृहात्प्राज्ञः सदाचारपरो नृपः ॥ (३१।२)

चतुष्पथान्नमस्कुर्यात् काले होमपरो भवेत् । (३२।१)

दीनानभ्युद्धरेत्साधूनुपासीत बहुश्रुतान् ॥ (३२।२)

देवर्षिपूजकः सम्यक्पितृपिण्डोदकप्रदः । (३३।१)

सत्कर्ता चातिथीनां यः स लोकानुत्तमान्व्रजेत् ॥ (३३।२)

हितं मितं प्रियं काले वश्यात्मा यो ऽभिभाषते । (३४।१)

स याति लोकानाह्लादहेतुभूतान्नृपाक्षयान् ॥ (३४।२)

धीमान्ह्रीमान्क्षमायुक्त आस्तिको विनयान्वितः । (३५।१)

विद्याभिजनवृद्धानां याति लोकाननुत्तमान् ॥ (३५।२)

अकालगर्जितादौ तु पर्वस्वाशौचकादिषु । (३६।१)

अनध्यायं बुधः कुर्यादुपरागादिके तथा ॥ (३६।२)

शमं नयति यः क्रुद्धान्सर्वबन्धुरमत्सरी । (३७।१)

भीताश्वासनकृत् साधुः स्वर्गस्तस्याल्पकं फलम् ॥ (३७।२)

वर्षातपादिके छत्त्री दण्डी रात्र्यटवीषु च । (३८।१)

शरीरत्राणकामो वै सोपानत्कः सदा व्रजेत् ॥ (३८।२)

नोर्ध्वं न तिर्यग्दूरं वा निरीक्षन्पर्यटेद्बुधः । (३९।१)

युगमात्रं महीपृष्ठं नरो गच्छेद्विलोकयन् ॥ (३९।२)

दोषहेतूनशेषांश्च वश्यात्मा यो निरस्यति । (४०।१)

तस्य धर्मार्थकामानां हानिर्नाल्पापि जायते ॥ (४०।२)

पापे ऽप्यपापः पुरुषे ऽप्यभिधत्ते प्रियाणि यः । (४१।१)

मैत्रीद्रवान्तःकरणस्तस्य मुक्तिः करे स्थिता ॥ (४१।२)

ये कामक्रोधलोभानां वीतरागा न गोचरे । (४२।१)

सदाचारस्थितास्तेषाम् अनुभावैर्धृता मही ॥ (४२।२)

तस्मात्सत्यं वदेत्प्राज्ञो यत्परप्रीतिकारणम् । (४३।१)

सत्यं यत्परदुःखाय तत्र मौनपरो भवेत् ॥ (४३।२)

प्रियमुक्तं हितं नैतदिति मत्वा न तद्वदेत् । (४४।१)

श्रेयस्तत्र हितं वाक्यं यद्यप्यत्यन्तमप्रियम् ॥ (४४।२)

प्राणिनामुपकाराय यदेवेह परत्र च । (४५।१)

कर्मणा मनसा वाचा तदेव मतिमान्भजेत् ॥ (४५।२)