पराशर उवाच । (१।१)

अक्रूरो ऽपि विनिष्क्रम्य स्यन्दनेनाशुगामिना । (१।२)

कृष्णसंदर्शनाकाङ्क्षी प्रययौ नन्दगोकुलम् ॥ (१।३)

चिन्तयामास चाक्रूरो नास्ति धन्यतरो मया । (२।१)

यो ऽहमंशावतीर्णस्य मुखं द्रक्ष्यामि चक्रिणः ॥ (२।२)

अद्य मे सफलं जन्म सुप्रभाता च मे निशा । (३।१)

यदुन्निद्राब्जपत्राक्षं विष्णोर्द्रक्ष्याम्यहं मुखम् ॥ (३।२)

पापं हरति यत्पुंसां स्मृतं संकल्पनामयम् । (४।१)

तत्पुण्डरीकनयनं विष्णोर्द्रक्ष्याम्यहं मुखम् ॥ (४।२)

निर्जग्मुश्च यतो वेदा वेदाङ्गान्यखिलानि च । (५।१)

द्रक्ष्यामि तत्परं धाम देवानां भगवन्मुखम् ॥ (५।२)

यज्ञेषु यज्ञपुरुषः पुरुषैः पुरुषोत्तमः । (६।१)

इज्यते यो ऽखिलाधारस्तं द्रक्ष्यामि जगत्पतिम् ॥ (६।२)

इष्ट्वा यमिन्द्रो यज्ञानां शतेनामरराजताम् । (७।१)

अवाप तम् अनन्तादिम् अहं द्रक्ष्यामि केशवम् ॥ (७।२)

न ब्रह्मा नेन्द्ररुद्राश्विवस्वादित्यमरुद्गणाः । (८।१)

यस्य स्वरूपं जानन्ति स्प्रक्ष्यत्यङ्गं स मे हरिः ॥ (८।२)

सर्वात्मा सर्ववित्सर्वः सर्वभूतेष्ववस्थितः । (९।१)

यो वितत्याव्ययो व्यापी स वक्ष्यति मया सह ॥ (९।२)

मत्स्यकूर्मवराहाश्वसिंहरूपादिभिः स्थितिम् । (१०।१)

चकार जगतो यो ऽजः सो ऽद्य मामालपिष्यति ॥ (१०।२)

साम्प्रतं च जगत्स्वामी कार्यमात्महृदि स्थितम् । (११।१)

कर्तुं मनुष्यतां प्राप्तः स्वेच्छादेहधृगव्ययः ॥ (११।२)

यो ऽनन्तः पृथिवीं धत्ते शेखरस्थितिसंस्थिताम् । (१२।१)

सो ऽवतीर्णो जगत्यर्थे मामक्रूरेति वक्ष्यति ॥ (१२।२)

पितृपुत्रसुहृद्भ्रातृमातृबन्धुमयीमिमाम् । (१३।१)

यन्मायां नालमुत्तर्तुं जगत्तस्मै नमो नमः ॥ (१३।२)

तरत्यविद्यां विततां हृदि यस्मिन् निवेशिते । (१४।१)

योगी मायाममेयाय तस्मै विद्यात्मने नमः ॥ (१४।२)

यज्विभिर् यज्ञपुरुषो वासुदेवश्च सात्वतैः । (१५।१)

वेदान्तवेदिभिर्विष्णुः प्रोच्यते यो नतो ऽस्मि तम् ॥ (१५।२)

यथा तत्र जगद्धाम्नि धातर्येतत्प्रतिष्ठितम् । (१६।१)

सदसत्तेन सत्येन मय्यसौ यातु सौम्यताम् ॥ (१६।२)

स्मृते सकलकल्याणभाजनं यत्र जायते । (१७।१)

पुरुषस्तमजं नित्यं व्रजामि शरणं हरिम् ॥ (१७।२)

पराशर उवाच । (१८।१)

इत्थं संचिन्तयन्विष्णुं भक्तिनम्रात्ममानसः । (१८।२)

अक्रूरो गोकुलं प्राप्तः किंचित्सूर्ये विराजति ॥ (१८।३)

स ददर्श तदा तत्र कृष्णम् आदोहने गवाम् । (१९।१)

वत्समध्यगतं फुल्लनीलोत्पलदलच्छविम् ॥ (१९।२)

प्रस्पष्टपद्मपत्राक्षं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् । (२०।१)

प्रलम्बबाहुमायामितुङ्गोरःस्थलमुन्नसम् ॥ (२०।२)

सविलासस्मिताधारं बिभ्राणं मुखपङ्कजम् । (२१।१)

तुङ्गरक्तनखं पद्भ्यां धरण्यां सुप्रतिष्ठितम् ॥ (२१।२)

बिभ्राणं वाससी पीते वन्यपुष्पविभूषितम् । (२२।१)

सान्द्रनीललताहस्तम् सिताम्भोजावतंसकम् ॥ (२२।२)

हंसकुन्देन्दुधवलं नीलाम्बरधरं द्विज । (२३।१)

तस्यानु बलभद्रं च ददर्श यदुनन्दनः ॥ (२३।२)

प्रांशुमुत्तुङ्गबाह्वंसं विकासिमुखपङ्कजम् । (२४।१)

मेघमालापरिवृतं कैलासाद्रिमिवापरम् ॥ (२४।२)

तौ दृष्ट्वा विकसद्वक्त्रसरोजः स महामतिः । (२५।१)

पुलकाञ्चितसर्वाङ्गस्तदाक्रूरो ऽभवन्मुने ॥ (२५।२)

एतत्तत्परमं धाम तदेतत्परमं पदम् । (२६।१)

भगवद्वासुदेवांशो द्विधा यो ऽयमवस्थितः ॥ (२६।२)

साफल्यम् अक्ष्णोर् युगमेतदत्र दृष्टे जगद्धातरि यातमुच्चैः । (२७।१)

अप्यङ्गमेतद्भगवत्प्रसादाद् दत्ते ऽङ्गसङ्गे फलवन्मम स्यात् ॥ (२७।२)

अप्येष पृष्ठे मम हस्तपद्मं करिष्यति श्रीमदनन्तमूर्तिः । (२८।१)

यस्याङ्गुलिस्पर्शहताखिलाघैरवाप्यते सिद्धिर् अनाशदोषा ॥ (२८।२)

येनाग्निविद्युद्रविरश्मिमालाकरालम् अत्युग्रमपास्य चक्रम् । (२९।१)

चक्रं घ्नता दैत्यपतेर्हृतानि दैत्याङ्गनानां नयनाञ्जनानि ॥ (२९।२)

यत्राम्बु विन्यस्य बलिर्मनोज्ञानवाप भोगान्वसुधातलस्थः । (३०।१)

तथामरत्वं त्रिदशाधिपत्यं मन्वन्तरं पूर्णमपेतशत्रुः ॥ (३०।२)

अप्येष मां कंसपरिग्रहेण दोषास्पदीभूतम् अदोषदुष्टम् । (३१।१)

कर्तावमानोपहतं धिगस्तु तज्जन्मनः साधु बहिष्कृतो यः ॥ (३१।२)

ज्ञानात्मकस्यामलसत्त्वराशेर् अपेतदोषस्य सदा स्फुटस्य । (३२।१)

किं वा जगत्यत्र समस्तपुंसामज्ञातमस्यास्ति हृदि स्थितस्य ॥ (३२।२)

तस्मादहं भक्तिविनम्रचेता व्रजामि सर्वेश्वरमीश्वराणाम् । (३३।१)

अंशावतारं पुरुषोत्तमस्य अनादिमध्यान्तमयस्य विष्णोः ॥ (३३।२)