पराशर उवाच । (१।१)

संह्लादपुत्र आयुष्माञ्शिबिर् बाष्कल एव च । (१।२)

विरोचनस्तु प्राह्लादिर्बलिर्जज्ञे विरोचनात् ॥ (१।३)

बलेः पुत्रशतं त्वासीद् बाणज्येष्ठं महामुने । (२।१)

हिरण्याक्षसुताश् चासन् सर्व एव महाबलाः ॥ (२।२)

झर्झरः शकुनिश् चैव भूतसंतापनस् तथा । (३।१)

महानाभो महाबाहुः कालनाभस् तथापरः ॥ (३।२)

अभवन् दनुपुत्राश् च द्विमूर्धा शंकरस् तथा । (४।१)

अयोमुखः शङ्कुशिराः कपिलः शम्बरस् तथा ॥ (४।२)

एकचक्रो महाबाहुस् तारकश् च महाबलः । (५।१)

स्वर्भानुर् वृषपर्वा च पुलोमा च महाबलः ॥ (५।२)

एते दनोः सुताः ख्याता विप्रचित्तिश् च वीर्यवान् ॥ (६।१)

स्वर्भानोस् तु प्रभा कन्या शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । (७।१)

उपदानवी हयशिराः प्रख्याता वरकन्यकाः ॥ (७।२)

वैश्वानरसुते चोभे पुलोमा कालका तथा । (८।१)

उभे ते तु महाभागे मारीचेस् तु परिग्रहः ॥ (८।२)

ताभ्यां पुत्रसहस्राणि षष्टिर् दानवसत्तमाः । (९।१)

पौलोमाः कालकेयाश् च मारीचतनयाः स्मृताः ॥ (९।२)

ततो ऽपरे महावीर्या दारुणास् त्वतिनिर्घृणाः । (१०।१)

सिंहिकायाम् अथोत्पन्ना विप्रचित्तेः सुतास् तथा ॥ (१०।२)

त्र्यंशः शल्यश् च बलवान् नभश् चैव महाबलः । (११।१)

वातापिर् नमुचिश् चैव इल्वलः खसृमस् तथा ॥ (११।२)

अन्धको नरकश् चैव कालनाभस् तथैव च । (१२।१)

स्वर्भानुश् च महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुरः ॥ (१२।२)

एते वै दानवश्रेष्ठा दनुवंशविवर्धनाः । (१३।१)

एतेषां पुत्रपौत्राश् च शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१३।२)

प्रह्लादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले । (१४।१)

समुत्पन्नाः सुमहता तपसा भावितात्मनः ॥ (१४।२)

षट् सुताः सुमहासत्त्वास् ताम्रायाः परिकीर्तिताः । (१५।१)

शुकी श्येनी च भासी च सुग्रीवी शुचिगृध्रिका ॥ (१५।२)

शुकी शुकान् अजनयद् उलूकी प्रत्युलूककान् । (१६।१)

श्येनी श्येनांस् तथा भासी भासान् गृध्रांश्च गृध्र्यपि ॥ (१६।२)

शुच्यौदकान् पक्षिगणान् सुग्रीवी तु व्यजायत । (१७।१)

अश्वान् उष्ट्रान् गर्दभांश्च ताम्रावंशाः प्रकीर्तिताः ॥ (१७।२)

विनतायास्तु द्वौ पुत्रौ विख्यातौ गरुडारुणौ । (१८।१)

सुपर्णः पततां श्रेष्ठो दारुणः पन्नगाशनः ॥ (१८।२)

सुरसायाः सहस्रं तु सर्पाणाम् अमितौजसाम् । (१९।१)

अनेकशिरसां ब्रह्मन् खेचराणां महात्मनाम् ॥ (१९।२)

काद्रवेयास् तु बलिनः सहस्रम् अमितौजसः । (२०।१)

सुपर्णवशगा ब्रह्मञ्जज्ञिरे नैकमस्तकाः ॥ (२०।२)

तेषां प्रधानभूतास् ते शेषवासुकितक्षकाः । (२१।१)

शङ्खश्वेतो महापद्मः कम्बलाश्वतरावुभौ ॥ (२१।२)

एलापुत्रस्तथा नागः कर्कोटकधनंजयौ । (२२।१)

एते चान्ये च बहवो दन्दशूका विषोल्बणाः ॥ (२२।२)

गणं क्रोधवशं विद्धि ते च सर्वे च दंष्ट्रिणः । (२३।१)

स्थलजाः पक्षिणो ऽब्जाश् च दारुणाः पिशिताशनाः ॥ (२३।२)

गास्तु वै जनयामास सुरभिर् महिषीस् तथा । (२४।१)

इरावृक्षलतावल्लीस् तृणजातीश् च सर्वशः ॥ (२४।२)

खषा तु यक्षरक्षांसि मुनिर् अप्सरसस् तथा । (२५।१)

अरिष्टा तु महासत्त्वान् गन्धर्वान् समजीजनत् ॥ (२५।२)

एते कश्यपदायादाः कीर्तिताः स्थाणुजङ्गमाः । (२६।१)

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (२६।२)

एष मन्वन्तरे सर्गो ब्रह्मन् स्वारोचिषेः स्मृतः । (२७।१)

वैवस्वते च महति वारुणे वितते क्रतौ ॥ (२७।२)

जुह्वानस्य ब्रह्मणो वै प्रजासर्ग इहोच्यते । (२८।१)

पूर्वं यत्र तु सप्तर्षीन् उत्पन्नान् सप्त मानसान् ॥ (२८।२)

पुत्रत्वे कल्पयामास स्वयम् एव पितामहः । (२९।१)

गन्धर्वभोगिदेवानां दानवानां च सत्तम ॥ (२९।२)

दितिर् विनष्टपुत्रा वै तोषयामास कश्यपम् । (३०।१)

तया चाराधितः सम्यक् कश्यपस् तपतां वरः ॥ (३०।२)

वरेण छन्दयामास सा च वव्रे ततो वरम् । (३१।१)

पुत्रम् इन्द्रवधार्थाय समर्थम् अमितौजसम् ॥ (३१।२)

स च तस्यै वरं प्रादाद् भार्यायै मुनिसत्तमः । (३२।१)

दत्त्वा च वरम् अव्यग्रः कश्यपस्ताम् उवाच ह ॥ (३२।२)

शक्रं पुत्रो निहन्ता ते यदि गर्भं शरच्छतम् । (३३।१)

समाहितातिप्रयता शुचिनी धारयिष्यसि ॥ (३३।२)

इत्येवम् उक्त्वा तां देवीं स गतः कश्यपो मुनिः । (३४।१)

दधार सा च तं गर्भं सम्यक् शौचसमन्विता ॥ (३४।२)

गर्भम् आत्मवधार्थाय ज्ञात्वा तं मघवान् अपि । (३५।१)

शुश्रूषुस्ताम् अथागच्छद् विनयाद् अमराधिपः ॥ (३५।२)

तस्याश्चैवान्तरप्रेप्सुर् अतिष्ठत् पाकशासनः । (३६।१)

ऊने वर्षशते चास्या ददर्शान्तरम् आत्मवान् ॥ (३६।२)

अकृत्वा पादयोः शौचं दितिः शयनम् आविशत् । (३७।१)

निद्राम् आहारयामास तस्याः कुक्षिं प्रविश्य सः ॥ (३७।२)

वज्रपाणिर् महागर्भं तं चिछेदाथ सप्तधा । (३८।१)

स पाट्यमानो वज्रेण प्ररुरोदातिदारुणम् ॥ (३८।२)

मा रोदीरिति तं शक्रः पुनः पुनर् अभाषत । (३९।१)

सो ऽभवत् सप्तधा गर्भस् तम् इन्द्रः कुपितः पुनः ॥ (३९।२)

एकैकं सप्तधा चक्रे वज्रेणारिविदारिणा । (४०।१)

मरुतो नाम देवास् ते बभूवुर् अतिवेगिनः ॥ (४०।२)

यद् उक्तं वै मघवता तेनैव मरुतो ऽभवन् । (४१।१)

देवा एकोनपञ्चाशत् सहाया वज्रपाणिनः ॥ (४१।२)