ViPur, 2, 8
Select a line for its word-by-word analysis.
व्याख्यातमेतद्ब्रह्माण्डसंस्थानं तव सुव्रत । (१।२)
vyākhyātametadbrahmāṇḍasaṃsthānaṃ tava suvrata |
ततः प्रमाणसंस्थाने सूर्यादीनां शृणुष्व मे ॥ (१।३)
tataḥ pramāṇasaṃsthāne sūryādīnāṃ śṛṇuṣva me ||
योजनानां तु तस्याक्षस्तत्र चक्रं प्रतिष्ठितम् ॥ (३।२)
yojanānāṃ tu tasyākṣastatra cakraṃ pratiṣṭhitam ||
त्रिनाभिमति पञ्चारे षण्णेमिन्य् अक्षयात्मके । (४।१)
trinābhimati pañcāre ṣaṇṇeminy akṣayātmake |
संवत्सरमये कृत्स्नं कालचक्रं प्रतिष्ठितम् ॥ (४।२)
saṃvatsaramaye kṛtsnaṃ kālacakraṃ pratiṣṭhitam ||
चत्वारिंशत्सहस्राणि द्वितीयो ऽक्षो विवस्वतः । (५।१)
catvāriṃśatsahasrāṇi dvitīyo 'kṣo vivasvataḥ |
पञ्चान्यानि तु सार्धानि स्यन्दनस्य महामते ॥ (५।२)
pañcānyāni tu sārdhāni syandanasya mahāmate ||
अक्षप्रमाणम् उभयोः प्रमाणं तद्युगार्धयोः । (६।१)
akṣapramāṇam ubhayoḥ pramāṇaṃ tadyugārdhayoḥ |
ह्रस्वो ऽक्षस्तद्युगार्धं च ध्रुवाधारो रथस्य वै । (६।२)
hrasvo 'kṣastadyugārdhaṃ ca dhruvādhāro rathasya vai |
द्वितीये ऽक्षे तु तच्चक्रं संस्थितं मानसाचले ॥ (६।३)
dvitīye 'kṣe tu taccakraṃ saṃsthitaṃ mānasācale ||
हयाश्च सप्त छन्दांसि तेषां नामानि मे शृणु । (७।१)
hayāśca sapta chandāṃsi teṣāṃ nāmāni me śṛṇu |
गायत्री च बृहत्युष्णिग् जगती त्रिष्टुबेव च । (७।२)
gāyatrī ca bṛhatyuṣṇig jagatī triṣṭubeva ca |
अनुष्टुप् पङ्क्तिरित्युक्ताश् छन्दांसि हरयो रवेः ॥ (७।३)
anuṣṭup paṅktirityuktāś chandāṃsi harayo raveḥ ||
काष्ठां गतो दक्षिणतः क्षिप्तेषुरिव सर्पति । (१०।१)
kāṣṭhāṃ gato dakṣiṇataḥ kṣipteṣuriva sarpati |
मैत्रेय भगवान् भानुर्ज्योतिषां चक्रसंयुतः ॥ (१०।२)
maitreya bhagavān bhānurjyotiṣāṃ cakrasaṃyutaḥ ||
देवयानः परः पन्था योगिनां क्लेशसंक्षये ॥ (११।२)
devayānaḥ paraḥ panthā yogināṃ kleśasaṃkṣaye ||
दिवसस्य रविर्मध्ये सर्वकालं व्यवस्थितः । (१२।१)
divasasya ravirmadhye sarvakālaṃ vyavasthitaḥ |
सर्वद्वीपेषु मैत्रेय निशार्धस्य च संमुखः ॥ (१२।२)
sarvadvīpeṣu maitreya niśārdhasya ca saṃmukhaḥ ||
यैर्यत्र दृश्यते भास्वान् स तेषामुदयः स्मृतः । (१४।१)
yairyatra dṛśyate bhāsvān sa teṣāmudayaḥ smṛtaḥ |
तिरोभावं च यत्रैति तत्रैवास्तमनं रवेः ॥ (१४।२)
tirobhāvaṃ ca yatraiti tatraivāstamanaṃ raveḥ ||
शक्रादीनां पुरे तिष्ठन् स्पृशत्येष पुरत्रयम् । (१६।१)
śakrādīnāṃ pure tiṣṭhan spṛśatyeṣa puratrayam |
विकर्णौ द्वौ विकर्णस्थस्त्रीन् कोणान्द्वे पुरे तथा ॥ (१६।२)
vikarṇau dvau vikarṇasthastrīn koṇāndve pure tathā ||
उदितो वर्धमानाभिर् आ मध्याह्नात्तपन्रविः । (१७।१)
udito vardhamānābhir ā madhyāhnāttapanraviḥ |
ततः परं ह्रसन्तीभिर् गोभिरस्तं नियच्छति ॥ (१७।२)
tataḥ paraṃ hrasantībhir gobhirastaṃ niyacchati ||
उदयास्तमनाभ्यां च स्मृते पूर्वापरे दिशौ । (१८।१)
udayāstamanābhyāṃ ca smṛte pūrvāpare diśau |
यावत्पुरस्तात्तपति तावत्पृष्ठे च पार्श्वयोः ॥ (१८।२)
yāvatpurastāttapati tāvatpṛṣṭhe ca pārśvayoḥ ||
ये ये मरीचयो ऽर्कस्य प्रयान्ति ब्रह्मणः सभाम् । (१९।२)
ye ye marīcayo 'rkasya prayānti brahmaṇaḥ sabhām |
ते ते निरस्तास्तद्भासा प्रतीपमुपयान्ति वै ॥ (१९।३)
te te nirastāstadbhāsā pratīpamupayānti vai ||
तस्माद्दिश्युत्तरस्यां वै दिवारात्रिः सदैव हि । (२०।१)
tasmāddiśyuttarasyāṃ vai divārātriḥ sadaiva hi |
सर्वेषां द्वीपवर्षाणां मेरुरुत्तरतो यतः ॥ (२०।२)
sarveṣāṃ dvīpavarṣāṇāṃ meruruttarato yataḥ ||
प्रभा विवस्वतो रात्रावस्तं गच्छति भास्करे । (२१।१)
prabhā vivasvato rātrāvastaṃ gacchati bhāskare |
विशत्यग्निम् अतो रात्रौ वह्निर्दूरात् प्रकाशते ॥ (२१।२)
viśatyagnim ato rātrau vahnirdūrāt prakāśate ||
वह्निपादस्तथा भानुं दिनेष्वाविशति द्विज । (२२।१)
vahnipādastathā bhānuṃ dineṣvāviśati dvija |
दक्षिणोत्तरभूम्यर्धे समुत्तिष्ठति भास्करे । (२४।१)
dakṣiṇottarabhūmyardhe samuttiṣṭhati bhāskare |
अहोरात्रं विशत्यम्भस्तमःप्राकाश्यशीलवत् ॥ (२४।२)
ahorātraṃ viśatyambhastamaḥprākāśyaśīlavat ||
आताम्रा हि भवन्त्यापो दिवानक्तप्रवेशनात् । (२५।१)
ātāmrā hi bhavantyāpo divānaktapraveśanāt |
दिनं विशति चैवाम्भो भास्करे ऽस्तमुपागते । (२५।२)
dinaṃ viśati caivāmbho bhāskare 'stamupāgate |
तस्माच्छुक्लीभवन्त्यापो नक्तम् अह्नः प्रवेशनात् ॥ (२५।३)
tasmācchuklībhavantyāpo naktam ahnaḥ praveśanāt ||
त्रिंशद्भागं तु मेदिन्यास्तदा मौहूर्तिकी गतिः ॥ (२६।२)
triṃśadbhāgaṃ tu medinyāstadā mauhūrtikī gatiḥ ||
करोत्यहस्तथा रात्रिं विमुञ्चन्मेदिनीं द्विज ॥ (२७।२)
karotyahastathā rātriṃ vimuñcanmedinīṃ dvija ||
ततः कुम्भं च मीनं च राशे राश्यन्तरं द्विज ॥ (२८।२)
tataḥ kumbhaṃ ca mīnaṃ ca rāśe rāśyantaraṃ dvija ||
त्रिष्वेतेष्वथ भुक्तेषु ततो वैषुवतीं गतिम् । (२९।१)
triṣveteṣvatha bhukteṣu tato vaiṣuvatīṃ gatim |
प्रयाति सविता कुर्वन्नहोरात्रं ततः समम् ॥ (२९।२)
prayāti savitā kurvannahorātraṃ tataḥ samam ||
ततो रात्रिः क्षयं याति वर्धते ऽनुदिनं दिनम् ॥ (३०।१)
tato rātriḥ kṣayaṃ yāti vardhate 'nudinaṃ dinam ||
ततश्च मिथुनस्यान्ते परां काष्ठाम् उपागतः । (३१।१)
tataśca mithunasyānte parāṃ kāṣṭhām upāgataḥ |
राशिं कर्कटकं प्राप्य कुरुते दक्षिणायनम् ॥ (३१।२)
rāśiṃ karkaṭakaṃ prāpya kurute dakṣiṇāyanam ||
कुलालचक्रपर्यन्तो यथा शीघ्रं प्रवर्तते । (३२।१)
kulālacakraparyanto yathā śīghraṃ pravartate |
दक्षिणे प्रक्रमे सूर्यस्तथा शीघ्रं प्रवर्तते ॥ (३२।२)
dakṣiṇe prakrame sūryastathā śīghraṃ pravartate ||
तस्मात्प्रकृष्टां भूमिं तु कालेनाल्पेन गच्छति ॥ (३३।२)
tasmātprakṛṣṭāṃ bhūmiṃ tu kālenālpena gacchati ||
सूर्यो द्वादशभिः शैघ्र्यान्मुहूर्तैर्दक्षिणायने । (३४।१)
sūryo dvādaśabhiḥ śaighryānmuhūrtairdakṣiṇāyane |
त्रयोदशार्धम् ऋक्षाणाम् अह्ना तु चरते द्विज । (३४।२)
trayodaśārdham ṛkṣāṇām ahnā tu carate dvija |
मुहूर्तैस्तावदृक्षाणि नक्तमष्टादशैश्चरन् ॥ (३४।३)
muhūrtaistāvadṛkṣāṇi naktamaṣṭādaśaiścaran ||
कुलालचक्रमध्यस्थो यथा मन्दं प्रसर्पति । (३५।१)
kulālacakramadhyastho yathā mandaṃ prasarpati |
तस्माद्दीर्घेण कालेन भूमिम् अल्पां तु गच्छति । (३६।१)
tasmāddīrgheṇa kālena bhūmim alpāṃ tu gacchati |
त्रयोदशार्धम् अह्नैव ऋक्षाणां चरते रविः । (३८।१)
trayodaśārdham ahnaiva ṛkṣāṇāṃ carate raviḥ |
मुहूर्तैस्तावदृक्षाणि रात्रौ द्वादशभिश्चरन् ॥ (३८।२)
muhūrtaistāvadṛkṣāṇi rātrau dvādaśabhiścaran ||
अधो मन्दतरं नाभ्यां चक्रं भ्रमति वै यथा । (३९।१)
adho mandataraṃ nābhyāṃ cakraṃ bhramati vai yathā |
मृत्पिण्ड इव मध्यस्थो ध्रुवो भ्रमति वै तथा ॥ (३९।२)
mṛtpiṇḍa iva madhyastho dhruvo bhramati vai tathā ||
ध्रुवस्तथा हि मैत्रेय तत्रैव परिवर्तते ॥ (४०।२)
dhruvastathā hi maitreya tatraiva parivartate ||
उभयोः काष्ठयोर्मध्ये भ्रमतो मण्डलानि च । (४१।१)
ubhayoḥ kāṣṭhayormadhye bhramato maṇḍalāni ca |
दिवा नक्तं च सूर्यस्य मन्दा शीघ्रा च वै गतिः ॥ (४१।२)
divā naktaṃ ca sūryasya mandā śīghrā ca vai gatiḥ ||
मन्दाह्नि यस्मिन्न् अयने शीघ्रा नक्तं तदा गतिः । (४२।१)
mandāhni yasminn ayane śīghrā naktaṃ tadā gatiḥ |
शीघ्रा निशि यदा चास्य तदा मन्दा दिवा गतिः ॥ (४२।२)
śīghrā niśi yadā cāsya tadā mandā divā gatiḥ ||
अहोरात्रेण यो भुङ्क्ते समस्ता राशयो द्विज ॥ (४३।२)
ahorātreṇa yo bhuṅkte samastā rāśayo dvija ||
षड् एव राशयो भुङ्क्ते रात्रावन्यांश्च षड्दिवा ॥ (४४।१)
ṣaḍ eva rāśayo bhuṅkte rātrāvanyāṃśca ṣaḍdivā ||
तथा निशायां राशीनां प्रमाणैर्लघुदीर्घता ॥ (४५।२)
tathā niśāyāṃ rāśīnāṃ pramāṇairlaghudīrghatā ||
दिनादेर्दीर्घह्रस्वत्वं तद्भोगेनैव जायते । (४६।१)
dināderdīrghahrasvatvaṃ tadbhogenaiva jāyate |
उत्तरे प्रक्रमे शीघ्रा निशि मन्दा गतिर्दिवा ॥ (४६।२)
uttare prakrame śīghrā niśi mandā gatirdivā ||
उषा रात्रिः समाख्याता व्युष्टिश्चाप्युच्यते दिनम् । (४८।१)
uṣā rātriḥ samākhyātā vyuṣṭiścāpyucyate dinam |
प्रोच्यते च तथा संध्या उषाव्युष्ट्योर्यद् अन्तरम् ॥ (४८।२)
procyate ca tathā saṃdhyā uṣāvyuṣṭyoryad antaram ||
संध्याकाले तु सम्प्राप्ते रौद्रे परमदारुणे । (४९।१)
saṃdhyākāle tu samprāpte raudre paramadāruṇe |
मन्देहा राक्षसा घोराः सूर्यम् इच्छन्ति खादितुम् ॥ (४९।२)
mandehā rākṣasā ghorāḥ sūryam icchanti khāditum ||
प्रजापतिकृतः शापस्तेषां मैत्रेय रक्षसाम् । (५०।१)
prajāpatikṛtaḥ śāpasteṣāṃ maitreya rakṣasām |
ततः सूर्यस्य तैर्युद्धं भवत्यत्यन्तदारुणम् । (५१।१)
tataḥ sūryasya tairyuddhaṃ bhavatyatyantadāruṇam |
ततो द्विजोत्तमास्तोयं यत्क्षिपन्ति महामुने ॥ (५१।२)
tato dvijottamāstoyaṃ yatkṣipanti mahāmune ||
ॐकारब्रह्मसंयुक्तं गायत्र्या चाभिमन्त्रितम् । (५२।१)
oṃkārabrahmasaṃyuktaṃ gāyatryā cābhimantritam |
अग्निहोत्रे हूयते या समन्त्रा प्रथमाहुतिः । (५३।१)
agnihotre hūyate yā samantrā prathamāhutiḥ |
सूर्यो ज्योतिः सहस्रांशुस्तया दीप्यति भास्करः ॥ (५३।२)
sūryo jyotiḥ sahasrāṃśustayā dīpyati bhāskaraḥ ||
ॐकारो भगवान् विष्णुस्त्रिधामा वचसां पतिः । (५४।१)
oṃkāro bhagavān viṣṇustridhāmā vacasāṃ patiḥ |
तदुच्चारणतस् ते तु विनाशं यान्ति राक्षसाः ॥ (५४।२)
taduccāraṇatas te tu vināśaṃ yānti rākṣasāḥ ||
वैष्णवो ऽंशः परः सूर्यो यो ऽन्तर्ज्योतिरसंप्लवम् । (५५।१)
vaiṣṇavo 'ṃśaḥ paraḥ sūryo yo 'ntarjyotirasaṃplavam |
तेन तत्प्रेरितं ज्योतिर्ॐकारेणाथ दीप्तिमत् । (५६।१)
tena tatpreritaṃ jyotiroṃkāreṇātha dīptimat |
दहत्यशेषरक्षांसि मन्देहाख्यान्यघानि वै ॥ (५६।२)
dahatyaśeṣarakṣāṃsi mandehākhyānyaghāni vai ||
तस्मान्नोल्लङ्घनं कार्यं संध्योपासनकर्मणः । (५७।१)
tasmānnollaṅghanaṃ kāryaṃ saṃdhyopāsanakarmaṇaḥ |
स हन्ति सूर्यं संध्याया नोपास्तिं कुरुते हि यः ॥ (५७।२)
sa hanti sūryaṃ saṃdhyāyā nopāstiṃ kurute hi yaḥ ||
ततः प्रयाति भगवान् ब्राह्मणैरभिरक्षितः । (५८।१)
tataḥ prayāti bhagavān brāhmaṇairabhirakṣitaḥ |
काष्ठा निमेषा दश पञ्च चैव त्रिंशच्च काष्ठा गणयेत् कलां ताम् । (५९।१)
kāṣṭhā nimeṣā daśa pañca caiva triṃśacca kāṣṭhā gaṇayet kalāṃ tām |
त्रिंशत्कलाश्चैव भवेन्मुहूर्तस्तैस्त्रिंशता रात्र्यहनी समेते ॥ (५९।२)
triṃśatkalāścaiva bhavenmuhūrtastaistriṃśatā rātryahanī samete ||
ह्रासवृद्धी त्वहर्भागैर्दिवसानां यथाक्रमम् । (६०।१)
hrāsavṛddhī tvaharbhāgairdivasānāṃ yathākramam |
संध्या मुहूर्तमात्रा वै ह्रासवृद्धौ समा स्मृता ॥ (६०।२)
saṃdhyā muhūrtamātrā vai hrāsavṛddhau samā smṛtā ||
रेखाप्रभृत्यथादित्ये त्रिमुहूर्तगते तु वै । (६१।१)
rekhāprabhṛtyathāditye trimuhūrtagate tu vai |
प्रातः स्मृतस्ततः कालो भागश्चाह्नः स पञ्चमः ॥ (६१।२)
prātaḥ smṛtastataḥ kālo bhāgaścāhnaḥ sa pañcamaḥ ||
तस्मात्प्रातस्तनात् कालात् त्रिमुहूर्तस्तु संगवः । (६२।१)
tasmātprātastanāt kālāt trimuhūrtastu saṃgavaḥ |
मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तस्तु तस्मात्कालात्तु संगवात् ॥ (६२।२)
madhyāhnastrimuhūrtastu tasmātkālāttu saṃgavāt ||
तस्मान्माध्याह्निकात्कालाद् अपराह्ण इति स्मृतः । (६३।१)
tasmānmādhyāhnikātkālād aparāhṇa iti smṛtaḥ |
त्रय एव मुहूर्तास्तु कालभागः स्मृतो बुधैः ॥ (६३।२)
traya eva muhūrtāstu kālabhāgaḥ smṛto budhaiḥ ||
दशपञ्चमुहूर्तं वै अहर्वैषुवतं स्मृतम् ॥ (६५।१)
daśapañcamuhūrtaṃ vai aharvaiṣuvataṃ smṛtam ||
अहस् तु ग्रसते रात्रिं रात्रिर्ग्रसति वासरम् ॥ (६६।२)
ahas tu grasate rātriṃ rātrirgrasati vāsaram ||
शरद्वसन्तयोर्मध्ये विषुवं तु विभाव्यते । (६७।१)
śaradvasantayormadhye viṣuvaṃ tu vibhāvyate |
त्रिंशन्मुहूर्तं कथितम् अहोरात्रं तु यन्मया । (६९।१)
triṃśanmuhūrtaṃ kathitam ahorātraṃ tu yanmayā |
तानि पञ्चदश ब्रह्मन् पक्ष इत्यभिधीयते ॥ (६९।२)
tāni pañcadaśa brahman pakṣa ityabhidhīyate ||
मासः पक्षद्वयेनोक्तो द्वौ मासौ चार्कजावृतुः । (७०।१)
māsaḥ pakṣadvayenokto dvau māsau cārkajāvṛtuḥ |
ऋतुत्रयं चाप्ययनं द्वे ऽयने वर्षसंज्ञिते ॥ (७०।२)
ṛtutrayaṃ cāpyayanaṃ dve 'yane varṣasaṃjñite ||
संवत्सरस्तु प्रथमो द्वितीयः परिवत्सरः । (७२।१)
saṃvatsarastu prathamo dvitīyaḥ parivatsaraḥ |
इद्वत्सरस् तृतीयस्तु चतुर्थश्चानुवत्सरः । (७२।२)
idvatsaras tṛtīyastu caturthaścānuvatsaraḥ |
वत्सरः पञ्चमश्चात्र कालो ऽयं युगसंज्ञितः ॥ (७२।३)
vatsaraḥ pañcamaścātra kālo 'yaṃ yugasaṃjñitaḥ ||
यः श्वेतस्योत्तरे शैलः शृङ्गवानिति विश्रुतः । (७३।१)
yaḥ śvetasyottare śailaḥ śṛṅgavāniti viśrutaḥ |
त्रीणि तस्य तु शृङ्गाणि यैरसौ शृङ्गवान्स्मृतः ॥ (७३।२)
trīṇi tasya tu śṛṅgāṇi yairasau śṛṅgavānsmṛtaḥ ||
दक्षिणं चोत्तरं चैव मध्यं वैषुवतं तथा । (७४।१)
dakṣiṇaṃ cottaraṃ caiva madhyaṃ vaiṣuvataṃ tathā |
शरद्वसन्तयोर्मध्ये तद् भानुः प्रतिपद्यते । (७४।२)
śaradvasantayormadhye tad bhānuḥ pratipadyate |
मेषादौ च तुलादौ च मैत्रेय विषुवत्स्थितः ॥ (७४।३)
meṣādau ca tulādau ca maitreya viṣuvatsthitaḥ ||
प्रथमे कृत्तिकाभागे यदा भास्वांस्तदा शशी । (७६।१)
prathame kṛttikābhāge yadā bhāsvāṃstadā śaśī |
विशाखानां चतुर्थे ऽंशे मुने तिष्ठत्यसंशयम् ॥ (७६।२)
viśākhānāṃ caturthe 'ṃśe mune tiṣṭhatyasaṃśayam ||
विशाखानां यदा सूर्यश्चरत्यंशं तृतीयकम् । (७७।१)
viśākhānāṃ yadā sūryaścaratyaṃśaṃ tṛtīyakam |
तदा चन्द्रं विजानीयात्कृत्तिकाशिरसि स्थितम् ॥ (७७।२)
tadā candraṃ vijānīyātkṛttikāśirasi sthitam ||
तदैव विषुवाख्यो वै कालः पुण्यो ऽभिधीयते । (७८।१)
tadaiva viṣuvākhyo vai kālaḥ puṇyo 'bhidhīyate |
तदा दानानि देयानि देवेभ्यः प्रयतात्मभिः ॥ (७८।२)
tadā dānāni deyāni devebhyaḥ prayatātmabhiḥ ||
ब्राह्मणेभ्यः पितृभ्यश्च मुखम् एतत्तु दानजम् । (७९।१)
brāhmaṇebhyaḥ pitṛbhyaśca mukham etattu dānajam |
अहोरात्रार्धमासौ तु कलाः काष्ठाः क्षणास्तथा । (८०।१)
ahorātrārdhamāsau tu kalāḥ kāṣṭhāḥ kṣaṇāstathā |
तपस्तपस्यौ मधुमाधवौ च शुक्रः शुचिश्चायनम् उत्तरं स्यात् । (८१।१)
tapastapasyau madhumādhavau ca śukraḥ śuciścāyanam uttaraṃ syāt |
नभो नभस्यो ऽथ इषश्च सोर्जः सहःसहस्याविति दक्षिणं स्यात् ॥ (८१।२)
nabho nabhasyo 'tha iṣaśca sorjaḥ sahaḥsahasyāviti dakṣiṇaṃ syāt ||
लोकालोकस्तु यः शैलः प्रागुक्तो भवतो मया । (८२।१)
lokālokastu yaḥ śailaḥ prāgukto bhavato mayā |
लोकपालास्तु चत्वारस्तत्र तिष्ठन्ति सुव्रताः ॥ (८२।२)
lokapālāstu catvārastatra tiṣṭhanti suvratāḥ ||
सुधामा शङ्खपाच्चैव कर्दमस्यात्मजौ द्विज । (८३।१)
sudhāmā śaṅkhapāccaiva kardamasyātmajau dvija |
हिरण्यरोमा चैवान्यश्चतुर्थः केतुमान् अपि ॥ (८३।२)
hiraṇyaromā caivānyaścaturthaḥ ketumān api ||
निर्द्वंद्वा निरभीमाना निस्तन्द्रा निष्परिग्रहाः । (८४।१)
nirdvaṃdvā nirabhīmānā nistandrā niṣparigrahāḥ |
लोकपालाः स्थिता ह्येते लोकालोके चतुर्दिशम् ॥ (८४।२)
lokapālāḥ sthitā hyete lokāloke caturdiśam ||
उत्तरं यदगस्त्यस्य अजवीथ्याश्च दक्षिणम् । (८५।१)
uttaraṃ yadagastyasya ajavīthyāśca dakṣiṇam |
पितृयानः स वै पन्था वैश्वानरपथाद्बहिः ॥ (८५।२)
pitṛyānaḥ sa vai panthā vaiśvānarapathādbahiḥ ||
भूतारम्भकृतं ब्रह्म शंसन्त ऋत्विगुद्यताः । (८६।२)
bhūtārambhakṛtaṃ brahma śaṃsanta ṛtvigudyatāḥ |
लोकारम्भं प्रारभन्ते तेषां पन्थाः स दक्षिणः ॥ (८६।३)
lokārambhaṃ prārabhante teṣāṃ panthāḥ sa dakṣiṇaḥ ||
चलितं ते पुनर्ब्रह्म स्थापयन्ति युगे युगे । (८७।१)
calitaṃ te punarbrahma sthāpayanti yuge yuge |
संतत्या तपसा चैव मर्यादाभिः श्रुतेन च ॥ (८७।२)
saṃtatyā tapasā caiva maryādābhiḥ śrutena ca ||
जायमानास्तु पूर्वे तु पश्चिमानां गृहेषु वै । (८८।१)
jāyamānāstu pūrve tu paścimānāṃ gṛheṣu vai |
पश्चिमाश्चैव पूर्वेषां जायन्ते निधनेष्विह ॥ (८८।२)
paścimāścaiva pūrveṣāṃ jāyante nidhaneṣviha ||
एवम् आवर्तमानास्ते तिष्ठन्त्याभूतसंप्लवात् । (८९।१)
evam āvartamānāste tiṣṭhantyābhūtasaṃplavāt |
सवितुर्दक्षिणं मार्गं श्रिता ह्याचन्द्रतारकम् ॥ (८९।२)
saviturdakṣiṇaṃ mārgaṃ śritā hyācandratārakam ||
नागवीथ्युत्तरं यच्च सप्तर्षिभ्यश्च दक्षिणम् । (९०।१)
nāgavīthyuttaraṃ yacca saptarṣibhyaśca dakṣiṇam |
उत्तरः सवितुः पन्था देवयानस्तु स स्मृतः ॥ (९०।२)
uttaraḥ savituḥ panthā devayānastu sa smṛtaḥ ||
तत्र ते वशिनः सिद्धा विमला ब्रह्मचारिणः । (९१।१)
tatra te vaśinaḥ siddhā vimalā brahmacāriṇaḥ |
संततिं ते जुगुप्सन्ति तस्मान्मृत्युर्जितश्च तैः ॥ (९१।२)
saṃtatiṃ te jugupsanti tasmānmṛtyurjitaśca taiḥ ||
उदक्पन्थानम् अर्यम्णः श्रिता ह्याभूतसंप्लवात् ॥ (९२।२)
udakpanthānam aryamṇaḥ śritā hyābhūtasaṃplavāt ||
ते ऽसंप्रयोगाल्लोभस्य मैथुनस्य च वर्जनात् । (९३।१)
te 'saṃprayogāllobhasya maithunasya ca varjanāt |
इच्छाद्वेषाप्रवृत्त्या च भूतारम्भविवर्जनात् ॥ (९३।२)
icchādveṣāpravṛttyā ca bhūtārambhavivarjanāt ||
इत्येभिः कारणैः शुद्धास्ते ऽमृतत्वं हि भेजिरे ॥ (९४।२)
ityebhiḥ kāraṇaiḥ śuddhāste 'mṛtatvaṃ hi bhejire ||
आभूतसंप्लवं स्थानम् अमृतत्वं विभाव्यते । (९५।१)
ābhūtasaṃplavaṃ sthānam amṛtatvaṃ vibhāvyate |
त्रैलोक्यस्थितिकालो ऽयम् अपुनर्मार उच्यते ॥ (९५।२)
trailokyasthitikālo 'yam apunarmāra ucyate ||
ब्रह्महत्याश्वमेधाभ्यां पापपुण्यकृतो विधिः । (९६।१)
brahmahatyāśvamedhābhyāṃ pāpapuṇyakṛto vidhiḥ |
आभूतसंप्लवान्तान्तं फलम् उक्तं तयोर्द्विज ॥ (९६।२)
ābhūtasaṃplavāntāntaṃ phalam uktaṃ tayordvija ||
यावन्मात्रप्रदेशे तु मैत्रेयावस्थितो ध्रुवः । (९७।१)
yāvanmātrapradeśe tu maitreyāvasthito dhruvaḥ |
ऊर्ध्वोत्तरम् ऋषिभ्यस्तु ध्रुवो यत्र व्यवस्थितः । (९८।१)
ūrdhvottaram ṛṣibhyastu dhruvo yatra vyavasthitaḥ |
एतद्विष्णुपदं दिव्यं तृतीयं व्योम्नि भास्वरम् ॥ (९८।२)
etadviṣṇupadaṃ divyaṃ tṛtīyaṃ vyomni bhāsvaram ||
स्थानं तत्परमं विप्र पुण्यपापपरिक्षये ॥ (९९।२)
sthānaṃ tatparamaṃ vipra puṇyapāpaparikṣaye ||
यत्र गत्वा न शोचन्ति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ (१००।२)
yatra gatvā na śocanti tadviṣṇoḥ paramaṃ padam ||
धर्मध्रुवाद्यास्तिष्ठन्ति यत्र ते लोकसाक्षिणः । (१०१।१)
dharmadhruvādyāstiṣṭhanti yatra te lokasākṣiṇaḥ |
तत्सार्ष्ट्योत्पन्नयोगेद्धास्तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ (१०१।२)
tatsārṣṭyotpannayogeddhāstadviṣṇoḥ paramaṃ padam ||
यत्रोतमेतत्प्रोतं च यद्भूतं सचराचरम् । (१०२।१)
yatrotametatprotaṃ ca yadbhūtaṃ sacarācaram |
भाव्यं च विश्वं मैत्रेय तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ (१०२।२)
bhāvyaṃ ca viśvaṃ maitreya tadviṣṇoḥ paramaṃ padam ||
विवेकज्ञानदृष्टं च तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ (१०३।२)
vivekajñānadṛṣṭaṃ ca tadviṣṇoḥ paramaṃ padam ||
यस्मिन् प्रतिष्ठितो भास्वान् मेढीभूतः स्वयं ध्रुवः । (१०४।१)
yasmin pratiṣṭhito bhāsvān meḍhībhūtaḥ svayaṃ dhruvaḥ |
ध्रुवे च सर्वज्योतींषि ज्योतिष्वम्भोमुचो द्विज ॥ (१०४।२)
dhruve ca sarvajyotīṃṣi jyotiṣvambhomuco dvija ||
मेघेषु संतता वृष्टिर्वृष्टेः सृष्टेश्च पोषणम् । (१०५।१)
megheṣu saṃtatā vṛṣṭirvṛṣṭeḥ sṛṣṭeśca poṣaṇam |
आप्यायनं च सर्वेषां देवादीनां महामुने ॥ (१०५।२)
āpyāyanaṃ ca sarveṣāṃ devādīnāṃ mahāmune ||
ततश्चाज्याहुतिद्वारा पोषितास्ते हविर्भुजः । (१०६।१)
tataścājyāhutidvārā poṣitāste havirbhujaḥ |
वृष्टेः कारणतां यान्ति भूतानां स्थितये पुनः ॥ (१०६।२)
vṛṣṭeḥ kāraṇatāṃ yānti bhūtānāṃ sthitaye punaḥ ||
आधारभूतं लोकानां त्रयाणां वृष्टिकारणम् ॥ (१०७।२)
ādhārabhūtaṃ lokānāṃ trayāṇāṃ vṛṣṭikāraṇam ||
ततः प्रभवति ब्रह्मन् सर्वपापहरा सरित् । (१०८।१)
tataḥ prabhavati brahman sarvapāpaharā sarit |
वामपादाम्बुजाङ्गुष्ठनखस्रोतोविनिर्गताम् । (१०९।१)
vāmapādāmbujāṅguṣṭhanakhasrotovinirgatām |
विष्णोर्बिभर्ति यां भक्त्या शिरसाहर्निशं ध्रुवः ॥ (१०९।२)
viṣṇorbibharti yāṃ bhaktyā śirasāharniśaṃ dhruvaḥ ||
ततः सप्तर्षयो यस्याः प्राणायामपरायणाः । (११०।१)
tataḥ saptarṣayo yasyāḥ prāṇāyāmaparāyaṇāḥ |
वार्योघैः संततैर्यस्याः प्लावितं शशिमण्डलम् । (१११।१)
vāryoghaiḥ saṃtatairyasyāḥ plāvitaṃ śaśimaṇḍalam |
भूयो ऽधिकतरां कान्तिं वहत्येतदुपक्षयम् ॥ (१११।२)
bhūyo 'dhikatarāṃ kāntiṃ vahatyetadupakṣayam ||
मेरुपृष्ठे पतत्युच्चैर्निष्क्रान्ता शशिमण्डलात् । (११२।१)
merupṛṣṭhe patatyuccairniṣkrāntā śaśimaṇḍalāt |
जगतः पावनार्थाय या प्रयाति चतुर्दिशम् ॥ (११२।२)
jagataḥ pāvanārthāya yā prayāti caturdiśam ||
सीता चालकनन्दा च चक्षुर्भद्रा च संस्थिता । (११३।१)
sītā cālakanandā ca cakṣurbhadrā ca saṃsthitā |
भेदं चालकनन्दाख्यं यस्याः शर्वो ऽपि दक्षिणम् । (११४।१)
bhedaṃ cālakanandākhyaṃ yasyāḥ śarvo 'pi dakṣiṇam |
दधार शिरसा प्रीत्या वर्षाणाम् अधिकं शतम् ॥ (११४।२)
dadhāra śirasā prītyā varṣāṇām adhikaṃ śatam ||
शम्भोर्जटाकलापाच्च विनिष्क्रान्तास्थिशर्करान् । (११५।१)
śambhorjaṭākalāpācca viniṣkrāntāsthiśarkarān |
प्लावयित्वा दिवं निन्ये या पापान्सगरात्मजान् ॥ (११५।२)
plāvayitvā divaṃ ninye yā pāpānsagarātmajān ||
स्नातस्य सलिले यस्याः सद्यः पापं प्रणश्यति । (११६।१)
snātasya salile yasyāḥ sadyaḥ pāpaṃ praṇaśyati |
अपूर्वपुण्यप्राप्तिश्च सद्यो मैत्रेय जायते ॥ (११६।२)
apūrvapuṇyaprāptiśca sadyo maitreya jāyate ||
दत्ताः पितृभ्यो यत्रापस्तनयैः श्रद्धयान्वितैः । (११७।१)
dattāḥ pitṛbhyo yatrāpastanayaiḥ śraddhayānvitaiḥ |
समात्रयं प्रयच्छन्ति तृप्तिं मैत्रेय दुर्लभाम् ॥ (११७।२)
samātrayaṃ prayacchanti tṛptiṃ maitreya durlabhām ||
यस्याम् इष्ट्वा महायज्ञैर्यज्ञेशं पुरुषोत्तमम् । (११८।१)
yasyām iṣṭvā mahāyajñairyajñeśaṃ puruṣottamam |
द्विजभूपाः पराम् ऋद्धिमवापुर्दिवि चेह च ॥ (११८।२)
dvijabhūpāḥ parām ṛddhimavāpurdivi ceha ca ||
केशवासक्तमनसः प्राप्ता निर्वाणमुत्तमम् ॥ (११९।२)
keśavāsaktamanasaḥ prāptā nirvāṇamuttamam ||
श्रुताभिलषिता दृष्टा स्पृष्टा पीतावगाहिता । (१२०।१)
śrutābhilaṣitā dṛṣṭā spṛṣṭā pītāvagāhitā |
या पावयति भूतानि कीर्तिता च दिने दिने ॥ (१२०।२)
yā pāvayati bhūtāni kīrtitā ca dine dine ||
गङ्गा गङ्गेति यन्नाम योजनानां शतेष्वपि । (१२१।१)
gaṅgā gaṅgeti yannāma yojanānāṃ śateṣvapi |
स्थितैरुच्चारितं हन्ति पापं जन्मत्रयार्जितम् ॥ (१२१।२)
sthitairuccāritaṃ hanti pāpaṃ janmatrayārjitam ||
समुद्भूता परं तत्तु तृतीयं भगवत्पदम् ॥ (१२२।२)
samudbhūtā paraṃ tattu tṛtīyaṃ bhagavatpadam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.