पराशर उवाच । (१।१)

यजुर्वेदतरोः शाखाः सप्तविंशन्महामतिः । (१।२)

वैशम्पायननामासौ व्यासशिष्यश्चकार वै ॥ (१।३)

शिष्येभ्यः प्रददौ ताश्च जगृहुस्ते ऽप्यनुक्रमात् ॥ (२।१)

याज्ञवल्क्यस्तु तस्याभूद्ब्रह्मरातसुतो द्विज । (३।१)

शिष्यः परमधर्मज्ञो गुरुवृत्तिपरः सदा ॥ (३।२)

ऋषिर्यो ऽद्य महामेरौ समाजेनागमिष्यति । (४।१)

तस्य वै सप्तरात्रात् तु ब्रह्महत्या भविष्यति ॥ (४।२)

पूर्वम् एवं मुनिगणैः समयो ऽभूत्कृतो द्विज । (५।१)

वैशम्पायन एकस्तु तं व्यतिक्रान्तवांस्तदा ॥ (५।२)

स्वस्रीयं बालकं सो ऽथ पदा स्पृष्टमघातयत् ॥ (६।१)

शिष्यानाह च भोः शिष्या ब्रह्महत्यापहं व्रतम् । (७।१)

चरध्वं मत्कृते सर्वे न विचार्यमिदं तथा ॥ (७।२)

अथाह याज्ञवल्क्यस्तं किम् एभिर्भगवन्द्विजैः । (८।१)

क्लेशितैरल्पतेजोभिश्चरिष्ये ऽहमिदं व्रतम् ॥ (८।२)

ततः क्रुद्धो गुरुः प्राह याज्ञवल्क्यं महामतिः । (९।१)

मुच्यतां यत् त्वयाधीतं मत्तो विप्रावमानक ॥ (९।२)

निस्तेजसो वदस्येतान्यस्त्वं ब्राह्मणपुंगवान् । (१०।१)

तेन शिष्येण नार्थो ऽस्ति ममाज्ञाभङ्गकारिणा ॥ (१०।२)

याज्ञवल्क्यस्ततः प्राह भक्त्यैतत्ते मयोदितम् । (११।१)

ममाप्यलं त्वयाधीतं यन्मया तदिदं द्विज ॥ (११।२)

पराशर उवाच । (१२।१)

इत्युक्त्वा रुधिराक्तानि सरूपाणि यजूंषि सः । (१२।२)

छर्दयित्वा ददौ तस्मै ययौ च स्वेच्छया मुनिः ॥ (१२।३)

यजूंष्यथ विसृष्टानि याज्ञवल्क्येन वै द्विज । (१३।१)

जगृहुस्तित्तिरीभूत्वा तैत्तिरीयास्तु ते ततः ॥ (१३।२)

ब्रह्महत्याव्रतं चीर्णं गुरुणा चोदितैस्तु यैः । (१४।१)

चरकाध्वर्यवस्ते तु चरणान्मुनिसत्तम ॥ (१४।२)

याज्ञवल्क्यो ऽपि मैत्रेय प्राणायामपरायणः । (१५।१)

तुष्टाव प्रणतः सूर्यं यजूंष्यभिलषंस्ततः ॥ (१५।२)

याज्ञवल्क्य उवाच । (१६।१)

नमः सवित्रे द्वाराय मुक्तेरमिततेजसे । (१६।२)

ऋग्यजुःसामभूताय त्रयीधामवते नमः ॥ (१६।३)

नमो ऽग्नीषोमभूताय जगतः कारणात्मने । (१७।१)

भास्कराय परं तेजः सौषुम्णमुरु बिभ्रते ॥ (१७।२)

कलाकाष्ठानिमेषादिकालज्ञानात्मने नमः । (१८।१)

ध्येयाय विष्णुरूपाय परमाक्षररूपिणे ॥ (१८।२)

बिभर्ति यः सुरगणान् आप्यायेन्दुं स्वरश्मिभिः । (१९।१)

स्वधामृतेन च पितॄंस्तस्मै तृप्त्यात्मने नमः ॥ (१९।२)

हिमाम्बुघर्मवृष्टीनां कर्ता भर्ता च यः प्रभुः । (२०।१)

तस्मै त्रिकालभूताय नमः सूर्याय वेधसे ॥ (२०।२)

अपहन्ति तमो यश्च जगतो ऽस्य जगत्पतिः । (२१।१)

सत्त्वधामधरो देवो नमस्तस्मै विवस्वते ॥ (२१।२)

सत्कर्मयोग्यो न जनो नैवापः शौचकारणम् । (२२।१)

यस्मिन्ननुदिते तस्मै नमो देवाय भास्वते ॥ (२२।२)

स्पृष्टो यदंशुभिर्लोकः क्रियायोग्यो ऽभिजायते । (२३।१)

पवित्रताकारणाय तस्मै शुद्धात्मने नमः ॥ (२३।२)

नमः सवित्रे सूर्याय भास्कराय विवस्वते । (२४।१)

आदित्यायादिभूताय देवादीनां नमो नमः ॥ (२४।२)

हिरण्मयं रथं यस्य केतवो ऽमृतधारिणः । (२५।१)

वहन्ति भुवनालोकचक्षुषस् तं नमाम्यहम् ॥ (२५।२)

पराशर उवाच । (२६।१)

इत्येवमादिभिस्तेन स्तूयमानः स्तवै रविः । (२६।२)

वाजिरूपधरः प्राह व्रीयतामिति वाञ्छितम् ॥ (२६।३)

याज्ञवल्क्यस्तदा प्राह प्रणिपत्य दिवाकरम् । (२७।१)

यजूंषि तानि मे देहि यानि सन्ति न मे गुरौ ॥ (२७।२)

पराशर उवाच । (२८।१)

एवमुक्तो ददौ तस्मै यजूंषि भगवान्रविः । (२८।२)

अयातयामसंज्ञानि यानि वेत्ति न तद्गुरुः ॥ (२८।३)

यजूंषि यैरधीतानि तानि विप्रैर्द्विजोत्तम । (२९।१)

वाजिनस्ते समाख्याताः सूर्यो ऽश्वः सो ऽभवद्यतः ॥ (२९।२)

शाखाभेदास्तु तेषां वै दश पञ्च च वाजिनाम् । (३०।१)

कण्वाद्याः सुमहाभागा याज्ञवल्क्यप्रवर्तिताः ॥ (३०।२)