सूत उवाच । (१।१)

अथ तं सुखम् आसीन उपासीनं बृहच्छ्रवाः । (१।२)

देवर्षिः प्राह विप्रर्षिं वीणापाणिः स्मयन्न् इव ॥ (१।३)

नारद उवाच । (२।१)

पाराशर्य महाभाग भवतः कच्चिद् आत्मना । (२।२)

परितुष्यति शारीर आत्मा मानस एव वा ॥ (२।३)

जिज्ञासितं सुसम्पन्नम् अपि ते महदद्भुतम् । (३।१)

कृतवान् भारतं यस्त्वं सर्वार्थपरिबृंहितम् ॥ (३।२)

जिज्ञासितम् अधीतं च ब्रह्म यत् तत् सनातनम् । (४।१)

तथापि शोचस्यात्मानम् अकृतार्थ इव प्रभो ॥ (४।२)

व्यास उवाच । (५।१)

अस्त्येव मे सर्वम् इदं त्वयोक्तं तथापि नात्मा परितुष्यते मे । (५।२)

तन्मूलम् अव्यक्तम् अगाधबोधं पृच्छामहे त्वात्मभवात्मभूतम् ॥ (५।३)

स वै भवान् वेद समस्तगुह्यम् उपासितो यत् पुरुषः पुराणः । (६।१)

परावरेशो मनसैव विश्वं सृजत्यवत्यत्ति गुणैरसङ्गः ॥ (६।२)

त्वं पर्यटन्न् अर्क इव त्रिलोकीम् अन्तश्चरो वायुरिवात्मसाक्षी । (७।१)

परावरे ब्रह्मणि धर्मतो व्रतैः स्नातस्य मे न्यूनम् अलं विचक्ष्व ॥ (७।२)

श्रीनारद उवाच । (८।१)

भवतानुदितप्रायं यशो भगवतो ऽमलम् । (८।२)

येनैवासौ न तुष्येत मन्ये तद्दर्शनं खिलम् ॥ (८।३)

यथा धर्मादयश्चार्था मुनिवर्यानुकीर्तिताः । (९।१)

न तथा वासुदेवस्य महिमा ह्य् अनुवर्णितः ॥ (९।२)

न यद् वचश् चित्रपदं हरेर्यशो जगत्पवित्रं प्रगृणीत कर्हिचित् । (१०।१)

तद्वायसं तीर्थम् उशन्ति मानसा न यत्र हंसा निरमन्त्य् उशिक्क्षयाः ॥ (१०।२)

तद्वाग्विसर्गो जनताघविप्लवो यस्मिन् प्रतिश्लोकम् अबद्धवत्यपि । (११।१)

नामान्यनन्तस्य यशो ऽङ्कितानि यत् शृण्वन्ति गायन्ति गृणन्ति साधवः ॥ (११।२)

नैष्कर्म्यम् अप्यच्युतभाववर्जितं न शोभते ज्ञानम् अलं निरञ्जनम् । (१२।१)

कुतः पुनः शश्वदभद्रम् ईश्वरे न चार्पितं कर्म यदप्यकारणम् ॥ (१२।२)

अथो महाभाग भवान् अमोघदृक् शुचिश्रवाः सत्यरतो धृतव्रतः । (१३।१)

उरुक्रमस्याखिलबन्धमुक्तये समाधिनानुस्मर तद्विचेष्टितम् ॥ (१३।२)

ततो ऽन्यथा किंचन यद्विवक्षतः पृथग् दृशस्तत्कृतरूपनामभिः । (१४।१)

न कर्हिचित् क्वापि च दुःस्थिता मतिर् लभेत वाताहतनौरिवास्पदम् ॥ (१४।२)

जुगुप्सितं धर्मकृते ऽनुशासतः स्वभावरक्तस्य महान् व्यतिक्रमः । (१५।१)

यद्वाक्यतो धर्म इतीतरः स्थितो न मन्यते तस्य निवारणं जनः ॥ (१५।२)

विचक्षणो ऽस्यार्हति वेदितुं विभोर् अनन्तपारस्य निवृत्तितः सुखम् । (१६।१)

प्रवर्तमानस्य गुणैरनात्मनस् ततो भवान् दर्शय चेष्टितं विभोः ॥ (१६।२)

त्यक्त्वा स्वधर्मं चरणाम्बुजं हरेर् भजन्न् अपक्वो ऽथ पतेत् ततो यदि । (१७।१)

यत्र क्व वाभद्रम् अभूदमुष्य किं को वार्थ आप्तो ऽभजतां स्वधर्मतः ॥ (१७।२)

तस्यैव हेतोः प्रयतेत कोविदो न लभ्यते यद्भ्रमताम् उपर्यधः । (१८।१)

तल् लभ्यते दुःखवदन्यतः सुखं कालेन सर्वत्र गभीररंहसा ॥ (१८।२)

न वै जनो जातु कथंचनाव्रजेन् मुकुन्दसेव्यन्यवद् अङ्ग संसृतिम् । (१९।१)

स्मरन् मुकुन्दाङ्घ्र्युपगूहनं पुनर् विहातुम् इच्छेन् न रसग्रहो जनः ॥ (१९।२)

इदं हि विश्वं भगवान् इवेतरो यतो जगत्स्थाननिरोधसम्भवाः । (२०।१)

तद्धि स्वयं वेद भवांस्तथापि ते प्रादेशमात्रं भवतः प्रदर्शितम् ॥ (२०।२)

त्वम् आत्मनात्मानम् अवेह्य् अमोघदृक् परस्य पुंसः परमात्मनः कलाम् । (२१।१)

अजं प्रजातं जगतः शिवाय तन् महानुभावाभ्युदयो ऽधिगण्यताम् ॥ (२१।२)

इदं हि पुंसस्तपसः श्रुतस्य वा स्विष्टस्य सूक्तस्य च बुद्धिदत्तयोः । (२२।१)

अविच्युतो ऽर्थः कविभिर्निरूपितो यदुत्तमश्लोकगुणानुवर्णनम् ॥ (२२।२)

अहं पुरातीतभवे ऽभवं मुने दास्यास्तु कस्याश्चन वेदवादिनाम् । (२३।१)

निरूपितो बालक एव योगिनां शुश्रूषणे प्रावृषि निर्विविक्षताम् ॥ (२३।२)

ते मय्यपेताखिलचापले ऽर्भके दान्ते ऽधृतक्रीडनके ऽनुवर्तिनि । (२४।१)

चक्रुः कृपां यद्यपि तुल्यदर्शनाः शुश्रूषमाणे मुनयो ऽल्पभाषिणि ॥ (२४।२)

उच्छिष्टलेपान् अनुमोदितो द्विजैः सकृत् स्म भुञ्जे तदपास्तकिल्बिषः । (२५।१)

एवं प्रवृत्तस्य विशुद्धचेतसस् तद्धर्म एवात्मरुचिः प्रजायते ॥ (२५।२)

तत्रान्वहं कृष्णकथाः प्रगायताम् अनुग्रहेणाशृणवं मनोहराः । (२६।१)

ताः श्रद्धया मे ऽनुपदं विशृण्वतः प्रियश्रवस्यङ्ग ममाभवद्रुचिः ॥ (२६।२)

तस्मिंस्तदा लब्धरुचेर्महामते प्रियश्रवस्यस्खलिता मतिर्मम । (२७।१)

ययाहम् एतत् सदसत् स्वमायया पश्ये मयि ब्रह्मणि कल्पितं परे ॥ (२७।२)

इत्थं शरत्प्रावृषिकाव् ऋतू हरेर् विशृण्वतो मे ऽनुसवं यशो ऽमलम् । (२८।१)

संकीर्त्यमानं मुनिभिर्महात्मभिर् भक्तिः प्रवृत्तात्मरजस्तमोऽपहा ॥ (२८।२)

तस्यैवं मे ऽनुरक्तस्य प्रश्रितस्य हतैनसः । (२९।१)

श्रद्दधानस्य बालस्य दान्तस्यानुचरस्य च ॥ (२९।२)

ज्ञानं गुह्यतमं यत् तत् साक्षाद्भगवतोदितम् । (३०।१)

अन्ववोचन् गमिष्यन्तः कृपया दीनवत्सलाः ॥ (३०।२)

येनैवाहं भगवतो वासुदेवस्य वेधसः । (३१।१)

मायानुभावम् अविदं येन गच्छन्ति तत्पदम् ॥ (३१।२)

एतत् संसूचितं ब्रह्मंस्तापत्रयचिकित्सितम् । (३२।१)

यदीश्वरे भगवति कर्म ब्रह्मणि भावितम् ॥ (३२।२)

आमयो यश्च भूतानां जायते येन सुव्रत । (३३।१)

तदेव ह्य् आमयं द्रव्यं न पुनाति चिकित्सितम् ॥ (३३।२)

एवं नृणां क्रियायोगाः सर्वे संसृतिहेतवः । (३४।१)

त एवात्मविनाशाय कल्पन्ते कल्पिताः परे ॥ (३४।२)

यदत्र क्रियते कर्म भगवत्परितोषणम् । (३५।१)

ज्ञानं यत् तदधीनं हि भक्तियोगसमन्वितम् ॥ (३५।२)

कुर्वाणा यत्र कर्माणि भगवच्छिक्षयासकृत् । (३६।१)

गृणन्ति गुणनामानि कृष्णस्यानुस्मरन्ति च ॥ (३६।२)

ॐ नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय धीमहि । (३७।१)

प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः संकर्षणाय च ॥ (३७।२)

इति मूर्त्यभिधानेन मन्त्रमूर्तिम् अमूर्तिकम् । (३८।१)

यजते यज्ञपुरुषं स सम्यग् दर्शनः पुमान् ॥ (३८।२)

इमं स्वनिगमं ब्रह्मन्न् अवेत्य मदनुष्ठितम् । (३९।१)

अदान् मे ज्ञानम् ऐश्वर्यं स्वस्मिन् भावं च केशवः ॥ (३९।२)

त्वम् अप्यदभ्रश्रुत विश्रुतं विभोः समाप्यते येन विदां बुभुत्सितम् । (४०।१)

प्राख्याहि दुःखैर्मुहुरर्दितात्मनां संक्लेशनिर्वाणम् उशन्ति नान्यथा ॥ (४०।२)