BhāgavPur, 1, 6
Select a line for its word-by-word analysis.
भूयः पप्रच्छ तं ब्रह्मन् व्यासः सत्यवतीसुतः ॥ (१।३)
bhūyaḥ papraccha taṃ brahman vyāsaḥ satyavatīsutaḥ ||
वर्तमानो वयस्याद्ये ततः किम् अकरोद्भवान् ॥ (२।३)
vartamāno vayasyādye tataḥ kim akarodbhavān ||
स्वायम्भुव कया वृत्त्या वर्तितं ते परं वयः । (३।१)
svāyambhuva kayā vṛttyā vartitaṃ te paraṃ vayaḥ |
कथं चेदम् उदस्राक्षीः काले प्राप्ते कलेवरम् ॥ (३।२)
kathaṃ cedam udasrākṣīḥ kāle prāpte kalevaram ||
प्राक्कल्पविषयाम् एतां स्मृतिं ते मुनिसत्तम । (४।१)
prākkalpaviṣayām etāṃ smṛtiṃ te munisattama |
मय्यात्मजे ऽनन्यगतौ चक्रे स्नेहानुबन्धनम् ॥ (६।२)
mayyātmaje 'nanyagatau cakre snehānubandhanam ||
सास्वतन्त्रा न कल्पासीद्योगक्षेमं ममेच्छती । (७।१)
sāsvatantrā na kalpāsīdyogakṣemaṃ mamecchatī |
एकदा निर्गतां गेहाद् दुहन्तीं निशि गां पथि । (९।१)
ekadā nirgatāṃ gehād duhantīṃ niśi gāṃ pathi |
सर्पो ऽदशत् पदा स्पृष्टः कृपणां कालचोदितः ॥ (९।२)
sarpo 'daśat padā spṛṣṭaḥ kṛpaṇāṃ kālacoditaḥ ||
तदा तदहम् ईशस्य भक्तानां शम् अभीप्सतः । (१०।१)
tadā tadaham īśasya bhaktānāṃ śam abhīpsataḥ |
अनुग्रहं मन्यमानः प्रातिष्ठं दिशम् उत्तराम् ॥ (१०।२)
anugrahaṃ manyamānaḥ prātiṣṭhaṃ diśam uttarām ||
स्फीताञ् जनपदांस्तत्र पुरग्रामव्रजाकरान् । (११।१)
sphītāñ janapadāṃstatra puragrāmavrajākarān |
चित्रधातुविचित्राद्रीन् इभभग्नभुजद्रुमान् । (१२।१)
citradhātuvicitrādrīn ibhabhagnabhujadrumān |
चित्रस्वनैः पत्त्ररथैर् विभ्रमद्भ्रमरश्रियः । (१३।१)
citrasvanaiḥ pattrarathair vibhramadbhramaraśriyaḥ |
परिश्रान्तेन्द्रियात्माहं तृट्परीतो बुभुक्षितः । (१५।१)
pariśrāntendriyātmāhaṃ tṛṭparīto bubhukṣitaḥ |
स्नात्वा पीत्वा ह्रदे नद्या उपस्पृष्टो गतश्रमः ॥ (१५।२)
snātvā pītvā hrade nadyā upaspṛṣṭo gataśramaḥ ||
तस्मिन् निर्मनुजे ऽरण्ये पिप्पलोपस्थ आश्रितः । (१६।१)
tasmin nirmanuje 'raṇye pippalopastha āśritaḥ |
आत्मनात्मानम् आत्मस्थं यथाश्रुतम् अचिन्तयम् ॥ (१६।२)
ātmanātmānam ātmasthaṃ yathāśrutam acintayam ||
औत्कण्ठ्याश्रुकलाक्षस्य हृद्यासीन् मे शनैर्हरिः ॥ (१७।२)
autkaṇṭhyāśrukalākṣasya hṛdyāsīn me śanairhariḥ ||
प्रेमातिभरनिर्भिन्नः पुलकाङ्गो ऽतिनिर्वृतः । (१८।१)
premātibharanirbhinnaḥ pulakāṅgo 'tinirvṛtaḥ |
रूपं भगवतो यत् तन् मनःकान्तं शुचापहम् । (१९।१)
rūpaṃ bhagavato yat tan manaḥkāntaṃ śucāpaham |
अपश्यन् सहसोत्तस्थे वैक्लव्याद् दुर्मना इव ॥ (१९।२)
apaśyan sahasottasthe vaiklavyād durmanā iva ||
गम्भीरश्लक्ष्णया वाचा शुचः प्रशमयन्न् इव ॥ (२१।२)
gambhīraślakṣṇayā vācā śucaḥ praśamayann iva ||
हन्तास्मिञ् जन्मनि भवान् मा मां द्रष्टुम् इहार्हति । (२२।१)
hantāsmiñ janmani bhavān mā māṃ draṣṭum ihārhati |
अविपक्वकषायाणां दुर्दर्शो ऽहं कुयोगिनाम् ॥ (२२।२)
avipakvakaṣāyāṇāṃ durdarśo 'haṃ kuyoginām ||
सकृद्यद्दर्शितं रूपम् एतत् कामाय ते ऽनघ । (२३।१)
sakṛdyaddarśitaṃ rūpam etat kāmāya te 'nagha |
मत्कामः शनकैः साधु सर्वान् मुञ्चति हृच्छयान् ॥ (२३।२)
matkāmaḥ śanakaiḥ sādhu sarvān muñcati hṛcchayān ||
हित्वावद्यम् इमं लोकं गन्ता मज्जनताम् असि ॥ (२४।२)
hitvāvadyam imaṃ lokaṃ gantā majjanatām asi ||
मतिर्मयि निबद्धेयं न विपद्येत कर्हिचित् । (२५।१)
matirmayi nibaddheyaṃ na vipadyeta karhicit |
प्रजासर्गनिरोधे ऽपि स्मृतिश्च मदनुग्रहात् ॥ (२५।२)
prajāsarganirodhe 'pi smṛtiśca madanugrahāt ||
एतावद् उक्त्वोपरराम तन् महद् भूतं नभोलिङ्गम् अलिङ्गम् ईश्वरम् । (२६।१)
etāvad uktvopararāma tan mahad bhūtaṃ nabholiṅgam aliṅgam īśvaram |
अहं च तस्मै महतां महीयसे शीर्ष्णावनामं विदधे ऽनुकम्पितः ॥ (२६।२)
ahaṃ ca tasmai mahatāṃ mahīyase śīrṣṇāvanāmaṃ vidadhe 'nukampitaḥ ||
नामान्यनन्तस्य हतत्रपः पठन् गुह्यानि भद्राणि कृतानि च स्मरन् । (२७।१)
nāmānyanantasya hatatrapaḥ paṭhan guhyāni bhadrāṇi kṛtāni ca smaran |
गां पर्यटंस्तुष्टमना गतस्पृहः कालं प्रतीक्षन् विमदो विमत्सरः ॥ (२७।२)
gāṃ paryaṭaṃstuṣṭamanā gataspṛhaḥ kālaṃ pratīkṣan vimado vimatsaraḥ ||
एवं कृष्णमतेर्ब्रह्मन् नासक्तस्यामलात्मनः । (२८।१)
evaṃ kṛṣṇamaterbrahman nāsaktasyāmalātmanaḥ |
कालः प्रादुरभूत् काले तडित् सौदामनी यथा ॥ (२८।२)
kālaḥ prādurabhūt kāle taḍit saudāmanī yathā ||
प्रयुज्यमाने मयि तां शुद्धां भागवतीं तनुम् । (२९।१)
prayujyamāne mayi tāṃ śuddhāṃ bhāgavatīṃ tanum |
आरब्धकर्मनिर्वाणो न्यपतत् पाञ्चभौतिकः ॥ (२९।२)
ārabdhakarmanirvāṇo nyapatat pāñcabhautikaḥ ||
कल्पान्त इदम् आदाय शयाने ऽम्भस्युदन्वतः । (३०।१)
kalpānta idam ādāya śayāne 'mbhasyudanvataḥ |
शिशयिषोर् अनुप्राणं विविशे ऽन्तरहं विभोः ॥ (३०।२)
śiśayiṣor anuprāṇaṃ viviśe 'ntarahaṃ vibhoḥ ||
मरीचिमिश्रा ऋषयः प्राणेभ्यो ऽहं च जज्ञिरे ॥ (३१।२)
marīcimiśrā ṛṣayaḥ prāṇebhyo 'haṃ ca jajñire ||
अन्तर्बहिश्च लोकांस् त्रीन् पर्येम्यस्कन्दितव्रतः । (३२।१)
antarbahiśca lokāṃs trīn paryemyaskanditavrataḥ |
देवदत्ताम् इमां वीणां स्वरब्रह्मविभूषिताम् । (३३।१)
devadattām imāṃ vīṇāṃ svarabrahmavibhūṣitām |
प्रगायतः स्ववीर्याणि तीर्थपादः प्रियश्रवाः । (३४।१)
pragāyataḥ svavīryāṇi tīrthapādaḥ priyaśravāḥ |
एतद्ध्यातुरचित्तानां मात्रास्पर्शेच्छया मुहुः । (३५।१)
etaddhyāturacittānāṃ mātrāsparśecchayā muhuḥ |
भवसिन्धुप्लवो दृष्टो हरिचर्यानुवर्णनम् ॥ (३५।२)
bhavasindhuplavo dṛṣṭo haricaryānuvarṇanam ||
मुकुन्दसेवया यद्वत् तथात्माद्धा न शाम्यति ॥ (३६।२)
mukundasevayā yadvat tathātmāddhā na śāmyati ||
सर्वं तदिदम् आख्यातं यत् पृष्टो ऽहं त्वयानघ । (३७।१)
sarvaṃ tadidam ākhyātaṃ yat pṛṣṭo 'haṃ tvayānagha |
आमन्त्र्य वीणां रणयन् ययौ यादृच्छिको मुनिः ॥ (३८।३)
āmantrya vīṇāṃ raṇayan yayau yādṛcchiko muniḥ ||
अहो देवर्षिर्धन्यो ऽयं यत्कीर्तिं शार्ङ्गधन्वनः । (३९।१)
aho devarṣirdhanyo 'yaṃ yatkīrtiṃ śārṅgadhanvanaḥ |
गायन् माद्यन्न् इदं तन्त्र्या रमयत्यातुरं जगत् ॥ (३९।२)
gāyan mādyann idaṃ tantryā ramayatyāturaṃ jagat ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.