मैत्रेय उवाच । (१।१)

सदा विद्विषतोर् एवं कालो वै ध्रियमाणयोः । (१।२)

जामातुः श्वशुरस्यापि सुमहान् अतिचक्रमे ॥ (१।३)

यदाभिषिक्तो दक्षस् तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । (२।१)

प्रजापतीनां सर्वेषाम् आधिपत्ये स्मयो ऽभवत् ॥ (२।२)

इष्ट्वा स वाजपेयेन ब्रह्मिष्ठान् अभिभूय च । (३।१)

बृहस्पतिसवं नाम समारेभे क्रतूत्तमम् ॥ (३।२)

तस्मिन् ब्रह्मर्षयः सर्वे देवर्षिपितृदेवताः । (४।१)

आसन् कृतस्वस्त्ययनास् तत्पत्न्यश् च सभर्तृकाः ॥ (४।२)

तद् उपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । (५।१)

सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ (५।२)

व्रजन्तीः सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रियः । (६।१)

विमानयानाः सप्रेष्ठा निष्ककण्ठीः सुवाससः ॥ (६।२)

दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर् मृष्टकुण्डलाः । (७।१)

पतिं भूतपतिं देवम् औत्सुक्याद् अभ्यभाषत ॥ (७।२)

सत्य् उवाच । (८।१)

प्रजापतेस् ते श्वशुरस्य साम्प्रतं निर्यापितो यज्ञमहोत्सवः किल । (८।२)

वयं च तत्राभिसराम वाम ते यद्य् अर्थितामी विबुधा व्रजन्ति हि ॥ (८।३)

तस्मिन् भगिन्यो मम भर्तृभिः स्वकैर् ध्रुवं गमिष्यन्ति सुहृद्दिदृक्षवः । (९।१)

अहं च तस्मिन् भवताभिकामये सहोपनीतं परिबर्हम् अर्हितुम् ॥ (९।२)

तत्र स्वसॄर् मे ननु भर्तृसंमिता मातृष्वसॄः क्लिन्नधियं च मातरम् । (१०।१)

द्रक्ष्ये चिरोत्कण्ठमना महर्षिभिर् उन्नीयमानं च मृडाध्वरध्वजम् ॥ (१०।२)

त्वय्य् एतद् आश्चर्यम् अजात्ममायया विनिर्मितं भाति गुणत्रयात्मकम् । (११।१)

तथाप्य् अहं योषिद् अतत्त्वविच् च ते दीना दिदृक्षे भव मे भवक्षितिम् ॥ (११।२)

पश्य प्रयान्तीर् अभवान्ययोषितो ऽप्य् अलंकृताः कान्तसखा वरूथशः । (१२।१)

यासां व्रजद्भिः शितिकण्ठ मण्डितं नभो विमानैः कलहंसपाण्डुभिः ॥ (१२।२)

कथं सुतायाः पितृगेहकौतुकं निशम्य देहः सुरवर्य नेङ्गते । (१३।१)

अनाहुता अप्य् अभियन्ति सौहृदं भर्तुर् गुरोर् देहकृतश् च केतनम् ॥ (१३।२)

तन् मे प्रसीदेदम् अमर्त्य वाञ्छितं कर्तुं भवान् कारुणिको बतार्हति । (१४।१)

त्वयात्मनो ऽर्धे ऽहम् अदभ्रचक्षुषा निरूपिता मानुगृहाण याचितः ॥ (१४।२)

ऋषिर् उवाच । (१५।१)

एवं गिरित्रः प्रिययाभिभाषितः प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रियः । (१५।२)

संस्मारितो मर्मभिदः कुवागिषून् यान् आह को विश्वसृजां समक्षतः ॥ (१५।३)

श्रीभगवान् उवाच । (१६।१)

त्वयोदितं शोभनम् एव शोभने अनाहुता अप्य् अभियन्ति बन्धुषु । (१६।२)

ते यद्य् अनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना ॥ (१६।३)

विद्यातपोवित्तवपुर्वयःकुलैः सतां गुणैः षड्भिर् असत्तमेतरैः । (१७।१)

स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृशः स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम् ॥ (१७।२)

नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान् प्रतीयाद् अनवस्थितात्मनाम् । (१८।१)

ये ऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिर् अमर्षणाक्षिभिः ॥ (१८।२)

तथारिभिर् न व्यथते शिलीमुखैः शेते ऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता । (१९।१)

स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभिर् दिवानिशं तप्यति मर्मताडितः ॥ (१९।२)

व्यक्तं त्वम् उत्कृष्टगतेः प्रजापतेः प्रियात्मजानाम् असि सुभ्रु मे मता । (२०।१)

तथापि मानं न पितुः प्रपत्स्यसे मदाश्रयात् कः परितप्यते यतः ॥ (२०।२)

पापच्यमानेन हृदातुरेन्द्रियः समृद्धिभिः पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम् । (२१।१)

अकल्प एषाम् अधिरोढुम् अञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम् ॥ (२१।२)

प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथः सुमध्यमे । (२२।१)

प्राज्ञैः परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने ॥ (२२।२)

सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यद् ईयते तत्र पुमान् अपावृतः । (२३।१)

सत्त्वे च तस्मिन् भगवान् वासुदेवो ह्य् अधोक्षजो मे नमसा विधीयते ॥ (२३।२)

तत् ते निरीक्ष्यो न पितापि देहकृद् दक्षो मम द्विट् तदनुव्रताश् च ये । (२४।१)

यो विश्वसृग्यज्ञगतं वरोरु माम् अनागसं दुर्वचसाकरोत् तिरः ॥ (२४।२)

यदि व्रजिष्यस्य् अतिहाय मद्वचो भद्रं भवत्या न ततो भविष्यति । (२५।१)

संभावितस्य स्वजनात् पराभवो यदा स सद्यो मरणाय कल्पते ॥ (२५।२)