BhāgavPur, 11, 13
Select a line for its word-by-word analysis.
सत्त्वं रजस् तम इति गुणा बुद्धेर् न चात्मनः । (१।२)
sattvaṃ rajas tama iti guṇā buddher na cātmanaḥ |
सत्त्वेनान्यतमौ हन्यात् सत्त्वं सत्त्वेन चैव हि ॥ (१।३)
sattvenānyatamau hanyāt sattvaṃ sattvena caiva hi ||
सत्त्वाद् धर्मो भवेद् वृद्धात् पुंसो मद्भक्तिलक्षणः । (२।१)
sattvād dharmo bhaved vṛddhāt puṃso madbhaktilakṣaṇaḥ |
सात्त्विकोपासया सत्त्वं ततो धर्मः प्रवर्तते ॥ (२।२)
sāttvikopāsayā sattvaṃ tato dharmaḥ pravartate ||
धर्मो रजस् तमो हन्यात् सत्त्ववृद्धिर् अनुत्तमः । (३।१)
dharmo rajas tamo hanyāt sattvavṛddhir anuttamaḥ |
आगमो ऽपः प्रजा देशः कालः कर्म च जन्म च । (४।१)
āgamo 'paḥ prajā deśaḥ kālaḥ karma ca janma ca |
ध्यानं मन्त्रो ऽथ संस्कारो दशैते गुणहेतवः ॥ (४।२)
dhyānaṃ mantro 'tha saṃskāro daśaite guṇahetavaḥ ||
तत् तत् सात्त्विकम् एवैषां यद् यद् वृद्धाः प्रचक्षते । (५।१)
tat tat sāttvikam evaiṣāṃ yad yad vṛddhāḥ pracakṣate |
निन्दन्ति तामसं तत् तद् राजसं तदुपेक्षितम् ॥ (५।२)
nindanti tāmasaṃ tat tad rājasaṃ tadupekṣitam ||
सात्त्विकान्य् एव सेवेत पुमान् सत्त्वविवृद्धये । (६।१)
sāttvikāny eva seveta pumān sattvavivṛddhaye |
ततो धर्मस् ततो ज्ञानं यावत् स्मृतिर् अपोहनम् ॥ (६।२)
tato dharmas tato jñānaṃ yāvat smṛtir apohanam ||
वेणुसंघर्षजो वह्निर् दग्ध्वा शाम्यति तद्वनम् । (७।१)
veṇusaṃgharṣajo vahnir dagdhvā śāmyati tadvanam |
विदन्ति मर्त्याः प्रायेण विषयान् पदम् आपदाम् । (८।२)
vidanti martyāḥ prāyeṇa viṣayān padam āpadām |
तथापि भुञ्जते कृष्ण तत् कथं श्वखराजवत् ॥ (८।३)
tathāpi bhuñjate kṛṣṇa tat kathaṃ śvakharājavat ||
अहम् इत्य् अन्यथाबुद्धिः प्रमत्तस्य यथा हृदि । (९।२)
aham ity anyathābuddhiḥ pramattasya yathā hṛdi |
ततः कामो गुणध्यानाद् दुःसहः स्याद्धि दुर्मतेः ॥ (१०।२)
tataḥ kāmo guṇadhyānād duḥsahaḥ syāddhi durmateḥ ||
रजस्तमोभ्यां यद् अपि विद्वान् विक्षिप्तधीः पुनः । (१२।१)
rajastamobhyāṃ yad api vidvān vikṣiptadhīḥ punaḥ |
अतन्द्रितो मनो युञ्जन् दोषदृष्टिर् न सज्जते ॥ (१२।२)
atandrito mano yuñjan doṣadṛṣṭir na sajjate ||
अप्रमत्तो ऽनुयुञ्जीत मनो मय्य् अर्पयञ्छनैः । (१३।१)
apramatto 'nuyuñjīta mano mayy arpayañchanaiḥ |
एतावान् योग आदिष्टो मच्छिष्यैः सनकादिभिः । (१४।१)
etāvān yoga ādiṣṭo macchiṣyaiḥ sanakādibhiḥ |
सर्वतो मन आकृष्य मय्य् अद्धावेश्यते यथा ॥ (१४।२)
sarvato mana ākṛṣya mayy addhāveśyate yathā ||
योगम् आदिष्टवान् एतद् रूपम् इच्छामि वेदितुम् ॥ (१५।३)
yogam ādiṣṭavān etad rūpam icchāmi veditum ||
पप्रच्छुः पितरं सूक्ष्मां योगस्यैकान्तिकीम् गतिम् ॥ (१६।३)
papracchuḥ pitaraṃ sūkṣmāṃ yogasyaikāntikīm gatim ||
गुणेष्व् आविशते चेतो गुणाश् चेतसि च प्रभो । (१७।२)
guṇeṣv āviśate ceto guṇāś cetasi ca prabho |
कथम् अन्योन्यसंत्यागो मुमुक्षोर् अतितितीर्षोः ॥ (१७।३)
katham anyonyasaṃtyāgo mumukṣor atititīrṣoḥ ||
एवं पृष्टो महादेवः स्वयम्भूर् भूतभावनः । (१८।२)
evaṃ pṛṣṭo mahādevaḥ svayambhūr bhūtabhāvanaḥ |
ध्यायमानः प्रश्नबीजं नाभ्यपद्यत कर्मधीः ॥ (१८।३)
dhyāyamānaḥ praśnabījaṃ nābhyapadyata karmadhīḥ ||
स माम् अचिन्तयद् देवः प्रश्नपारतितीर्षया । (१९।१)
sa mām acintayad devaḥ praśnapāratitīrṣayā |
दृष्ट्वा माम् त उपव्रज्य कृत्वा पादाभिवन्दनम् । (२०।१)
dṛṣṭvā mām ta upavrajya kṛtvā pādābhivandanam |
ब्रह्माणम् अग्रतः कृत्वा पप्रच्छुः को भवान् इति ॥ (२०।२)
brahmāṇam agrataḥ kṛtvā papracchuḥ ko bhavān iti ||
इत्य् अहं मुनिभिः पृष्टस् तत्त्वजिज्ञासुभिस् तदा । (२१।१)
ity ahaṃ munibhiḥ pṛṣṭas tattvajijñāsubhis tadā |
यद् अवोचम् अहं तेभ्यस् तद् उद्धव निबोध मे ॥ (२१।२)
yad avocam ahaṃ tebhyas tad uddhava nibodha me ||
वस्तुनो यद्य् अनानात्व आत्मनः प्रश्न ईदृशः । (२२।१)
vastuno yady anānātva ātmanaḥ praśna īdṛśaḥ |
कथं घटेत वो विप्रा वक्तुर् वा मे क आश्रयः ॥ (२२।२)
kathaṃ ghaṭeta vo viprā vaktur vā me ka āśrayaḥ ||
को भवान् इति वः प्रश्नो वाचारम्भो ह्य् अनर्थकः ॥ (२३।२)
ko bhavān iti vaḥ praśno vācārambho hy anarthakaḥ ||
मनसा वचसा दृष्ट्या गृह्यते ऽन्यैर् अपीन्द्रियैः । (२४।१)
manasā vacasā dṛṣṭyā gṛhyate 'nyair apīndriyaiḥ |
अहम् एव न मत्तो ऽन्यद् इति बुध्यध्वम् अञ्जसा ॥ (२४।२)
aham eva na matto 'nyad iti budhyadhvam añjasā ||
गुणेष्व् आविशते चेतो गुणाश् चेतसि च प्रजाः । (२५।१)
guṇeṣv āviśate ceto guṇāś cetasi ca prajāḥ |
गुणेषु चाविशच् चित्तम् अभीक्ष्णं गुणसेवया । (२६।१)
guṇeṣu cāviśac cittam abhīkṣṇaṃ guṇasevayā |
गुणाश् च चित्तप्रभवा मद्रूप उभयं त्यजेत् ॥ (२६।२)
guṇāś ca cittaprabhavā madrūpa ubhayaṃ tyajet ||
जाग्रत् स्वप्नः सुषुप्तं च गुणतो बुद्धिवृत्तयः । (२७।१)
jāgrat svapnaḥ suṣuptaṃ ca guṇato buddhivṛttayaḥ |
तासां विलक्षणो जीवः साक्षित्वेन विनिश्चितः ॥ (२७।२)
tāsāṃ vilakṣaṇo jīvaḥ sākṣitvena viniścitaḥ ||
यर्हि संसृतिबन्धो ऽयम् आत्मनो गुणवृत्तिदः । (२८।१)
yarhi saṃsṛtibandho 'yam ātmano guṇavṛttidaḥ |
मयि तुर्ये स्थितो जह्यात् त्यागस् तद् गुणचेतसाम् ॥ (२८।२)
mayi turye sthito jahyāt tyāgas tad guṇacetasām ||
अहंकारकृतं बन्धम् आत्मनो ऽर्थविपर्ययम् । (२९।१)
ahaṃkārakṛtaṃ bandham ātmano 'rthaviparyayam |
विद्वान् निर्विद्य संसारचिन्तां तुर्ये स्थितस् त्यजेत् ॥ (२९।२)
vidvān nirvidya saṃsāracintāṃ turye sthitas tyajet ||
यावन् नानार्थधीः पुंसो न निवर्तेत युक्तिभिः । (३०।१)
yāvan nānārthadhīḥ puṃso na nivarteta yuktibhiḥ |
जागर्त्य् अपि स्वपन्न् अज्ञः स्वप्ने जागरणं यथा ॥ (३०।२)
jāgarty api svapann ajñaḥ svapne jāgaraṇaṃ yathā ||
असत्त्वाद् आत्मनो ऽन्येषां भावानां तत्कृता भिदा । (३१।१)
asattvād ātmano 'nyeṣāṃ bhāvānāṃ tatkṛtā bhidā |
यो जागरे बहिर् अनुक्षणधर्मिणो ऽर्थान् भुङ्क्ते समस्तकरणैर् हृदि तत्सदृक्षान् । (३२।१)
yo jāgare bahir anukṣaṇadharmiṇo 'rthān bhuṅkte samastakaraṇair hṛdi tatsadṛkṣān |
स्वप्ने सुषुप्त उपसंहरते स एकः स्मृत्यन्वयात् त्रिगुणवृत्तिदृग् इन्द्रियेशः ॥ (३२।२)
svapne suṣupta upasaṃharate sa ekaḥ smṛtyanvayāt triguṇavṛttidṛg indriyeśaḥ ||
एवं विमृश्य गुणतो मनसस् त्र्यवस्था मन्मायया मयि कृता इति निश्चितार्थाः । (३३।१)
evaṃ vimṛśya guṇato manasas tryavasthā manmāyayā mayi kṛtā iti niścitārthāḥ |
संछिद्य हार्दम् अनुमानसदुक्तितीक्ष्णज्ञानासिना भजत माखिलसंशयाधिम् ॥ (३३।२)
saṃchidya hārdam anumānasaduktitīkṣṇajñānāsinā bhajata mākhilasaṃśayādhim ||
ईक्षेत विभ्रमम् इदं मनसो विलासं दृष्टं विनष्टम् अतिलोलम् अलातचक्रम् । (३४।१)
īkṣeta vibhramam idaṃ manaso vilāsaṃ dṛṣṭaṃ vinaṣṭam atilolam alātacakram |
विज्ञानम् एकम् उरुधेव विभाति माया स्वप्नस् त्रिधा गुणविसर्गकृतो विकल्पः ॥ (३४।२)
vijñānam ekam urudheva vibhāti māyā svapnas tridhā guṇavisargakṛto vikalpaḥ ||
दृष्टिम् ततः प्रतिनिवर्त्य निवृत्ततृष्णस् तूष्णीं भवेन् निजसुखानुभवो निरीहः । (३५।१)
dṛṣṭim tataḥ pratinivartya nivṛttatṛṣṇas tūṣṇīṃ bhaven nijasukhānubhavo nirīhaḥ |
संदृश्यते क्व च यदीदम् अवस्तुबुद्ध्या त्यक्तं भ्रमाय न भवेत् स्मृतिर् आनिपातात् ॥ (३५।२)
saṃdṛśyate kva ca yadīdam avastubuddhyā tyaktaṃ bhramāya na bhavet smṛtir ānipātāt ||
देहं च नश्वरम् अवस्थितम् उत्थितं वा सिद्धो न पश्यति यतो ऽध्यगमत् स्वरूपम् । (३६।१)
dehaṃ ca naśvaram avasthitam utthitaṃ vā siddho na paśyati yato 'dhyagamat svarūpam |
दैवाद् अपेतम् अथ दैववशाद् उपेतं वासो यथा परिकृतं मदिरामदान्धः ॥ (३६।२)
daivād apetam atha daivavaśād upetaṃ vāso yathā parikṛtaṃ madirāmadāndhaḥ ||
देहो ऽपि दैववशगः खलु कर्म यावत् स्वारम्भकं प्रतिसमीक्षत एव सासुः । (३७।१)
deho 'pi daivavaśagaḥ khalu karma yāvat svārambhakaṃ pratisamīkṣata eva sāsuḥ |
तं सप्रपञ्चम् अधिरूढसमाधियोगः स्वाप्नं पुनर् न भजते प्रतिबुद्धवस्तुः ॥ (३७।२)
taṃ saprapañcam adhirūḍhasamādhiyogaḥ svāpnaṃ punar na bhajate pratibuddhavastuḥ ||
मयैतद् उक्तं वो विप्रा गुह्यं यत् सांख्ययोगयोः । (३८।१)
mayaitad uktaṃ vo viprā guhyaṃ yat sāṃkhyayogayoḥ |
जानीत मागतं यज्ञं युष्मद्धर्मविवक्षया ॥ (३८।२)
jānīta māgataṃ yajñaṃ yuṣmaddharmavivakṣayā ||
अहं योगस्य सांख्यस्य सत्यस्यर्तस्य तेजसः । (३९।१)
ahaṃ yogasya sāṃkhyasya satyasyartasya tejasaḥ |
परायणं द्विजश्रेष्ठाः श्रियः कीर्तेर् दमस्य च ॥ (३९।२)
parāyaṇaṃ dvijaśreṣṭhāḥ śriyaḥ kīrter damasya ca ||
मां भजन्ति गुणाः सर्वे निर्गुणं निरपेक्षकम् । (४०।१)
māṃ bhajanti guṇāḥ sarve nirguṇaṃ nirapekṣakam |
सुहृदं प्रियम् आत्मानं साम्यासङ्गादयो ऽगुणाः ॥ (४०।२)
suhṛdaṃ priyam ātmānaṃ sāmyāsaṅgādayo 'guṇāḥ ||
सभाजयित्वा परया भक्त्यागृणत संस्तवैः ॥ (४१।२)
sabhājayitvā parayā bhaktyāgṛṇata saṃstavaiḥ ||
तैर् अहं पूजितः सम्यक् संस्तुतः परमर्षिभिः । (४२।१)
tair ahaṃ pūjitaḥ samyak saṃstutaḥ paramarṣibhiḥ |
प्रत्येयाय स्वकं धाम पश्यतः परमेष्ठिनः ॥ (४२।२)
pratyeyāya svakaṃ dhāma paśyataḥ parameṣṭhinaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.