BhāgavPur, 2, 5
Select a line for its word-by-word analysis.
तद्विजानीहि यज् ज्ञानम् आत्मतत्त्वनिदर्शनम् ॥ (१।३)
tadvijānīhi yaj jñānam ātmatattvanidarśanam ||
यद्रूपं यदधिष्ठानं यतः सृष्टम् इदं प्रभो । (२।१)
yadrūpaṃ yadadhiṣṭhānaṃ yataḥ sṛṣṭam idaṃ prabho |
यत्संस्थं यत् परं यच् च तत् तत्त्वं वद तत्त्वतः ॥ (२।२)
yatsaṃsthaṃ yat paraṃ yac ca tat tattvaṃ vada tattvataḥ ||
सर्वं ह्येतद्भवान् वेद भूतभव्यभवत्प्रभुः । (३।१)
sarvaṃ hyetadbhavān veda bhūtabhavyabhavatprabhuḥ |
यद्विज्ञानो यदाधारो यत्परस्त्वं यदात्मकः । (४।१)
yadvijñāno yadādhāro yatparastvaṃ yadātmakaḥ |
नाहं वेद परं ह्यस्मिन् नापरं न समं विभो । (६।१)
nāhaṃ veda paraṃ hyasmin nāparaṃ na samaṃ vibho |
सम्यक् कारुणिकस्येदं वत्स ते विचिकित्सितम् । (९।२)
samyak kāruṇikasyedaṃ vatsa te vicikitsitam |
नानृतं तव तच् चापि यथा मां प्रब्रवीषि भोः । (१०।१)
nānṛtaṃ tava tac cāpi yathā māṃ prabravīṣi bhoḥ |
अविज्ञाय परं मत्त एतावत् त्वं यतो हि मे ॥ (१०।२)
avijñāya paraṃ matta etāvat tvaṃ yato hi me ||
येन स्वरोचिषा विश्वं रोचितं रोचयाम्यहम् । (११।१)
yena svarociṣā viśvaṃ rocitaṃ rocayāmyaham |
यथार्को ऽग्निर्यथा सोमो यथर्क्षग्रहतारकाः ॥ (११।२)
yathārko 'gniryathā somo yatharkṣagrahatārakāḥ ||
यन्मायया दुर्जयया मां वदन्ति जगद्गुरुम् ॥ (१२।२)
yanmāyayā durjayayā māṃ vadanti jagadgurum ||
विलज्जमानया यस्य स्थातुम् ईक्षापथे ऽमुया । (१३।१)
vilajjamānayā yasya sthātum īkṣāpathe 'muyā |
विमोहिता विकत्थन्ते ममाहम् इति दुर्धियः ॥ (१३।२)
vimohitā vikatthante mamāham iti durdhiyaḥ ||
द्रव्यं कर्म च कालश्च स्वभावो जीव एव च । (१४।१)
dravyaṃ karma ca kālaśca svabhāvo jīva eva ca |
वासुदेवात् परो ब्रह्मन् न चान्यो ऽर्थो ऽस्ति तत्त्वतः ॥ (१४।२)
vāsudevāt paro brahman na cānyo 'rtho 'sti tattvataḥ ||
तस्यापि द्रष्टुरीशस्य कूटस्थस्याखिलात्मनः । (१७।१)
tasyāpi draṣṭurīśasya kūṭasthasyākhilātmanaḥ |
सृज्यं सृजामि सृष्टो ऽहम् ईक्षयैवाभिचोदितः ॥ (१७।२)
sṛjyaṃ sṛjāmi sṛṣṭo 'ham īkṣayaivābhicoditaḥ ||
सत्त्वं रजस्तम इति निर्गुणस्य गुणास्त्रयः । (१८।१)
sattvaṃ rajastama iti nirguṇasya guṇāstrayaḥ |
कार्यकारणकर्तृत्वे द्रव्यज्ञानक्रियाश्रयाः । (१९।१)
kāryakāraṇakartṛtve dravyajñānakriyāśrayāḥ |
बध्नन्ति नित्यदा मुक्तं मायिनं पुरुषं गुणाः ॥ (१९।२)
badhnanti nityadā muktaṃ māyinaṃ puruṣaṃ guṇāḥ ||
स एष भगवांल् लिङ्गैस्त्रिभिरेतैरधोक्षजः । (२०।१)
sa eṣa bhagavāṃl liṅgaistribhiretairadhokṣajaḥ |
स्वलक्षितगतिर्ब्रह्मन् सर्वेषां मम चेश्वरः ॥ (२०।२)
svalakṣitagatirbrahman sarveṣāṃ mama ceśvaraḥ ||
कालं कर्म स्वभावं च मायेशो मायया स्वया । (२१।१)
kālaṃ karma svabhāvaṃ ca māyeśo māyayā svayā |
आत्मन् यदृच्छया प्राप्तं विबुभूषुरुपाददे ॥ (२१।२)
ātman yadṛcchayā prāptaṃ vibubhūṣurupādade ||
महतस्तु विकुर्वाणाद्रजःसत्त्वोपबृंहितात् । (२३।१)
mahatastu vikurvāṇādrajaḥsattvopabṛṃhitāt |
तमःप्रधानस्त्वभवद्द्रव्यज्ञानक्रियात्मकः ॥ (२३।२)
tamaḥpradhānastvabhavaddravyajñānakriyātmakaḥ ||
सो ऽहङ्कार इति प्रोक्तो विकुर्वन् समभूत् त्रिधा । (२४।१)
so 'haṅkāra iti prokto vikurvan samabhūt tridhā |
द्रव्यशक्तिः क्रियाशक्तिर् ज्ञानशक्तिरिति प्रभो ॥ (२४।३)
dravyaśaktiḥ kriyāśaktir jñānaśaktiriti prabho ||
तस्य मात्रा गुणः शब्दो लिङ्गं यद्द्रष्टृदृश्ययोः ॥ (२५।२)
tasya mātrā guṇaḥ śabdo liṅgaṃ yaddraṣṭṛdṛśyayoḥ ||
नभसो ऽथ विकुर्वाणादभूत् स्पर्शगुणो ऽनिलः । (२६।१)
nabhaso 'tha vikurvāṇādabhūt sparśaguṇo 'nilaḥ |
परान्वयाच्छब्दवांश्च प्राण ओजः सहो बलम् ॥ (२६।२)
parānvayācchabdavāṃśca prāṇa ojaḥ saho balam ||
रूपवत् स्पर्शवच्चाम्भो घोषवच्च परान्वयात् ॥ (२८।२)
rūpavat sparśavaccāmbho ghoṣavacca parānvayāt ||
विशेषस्तु विकुर्वाणादम्भसो गन्धवान् अभूत् । (२९।१)
viśeṣastu vikurvāṇādambhaso gandhavān abhūt |
दिग्वातार्कप्रचेतोऽश्विवह्नीन्द्रोपेन्द्रमित्रकाः ॥ (३०।२)
digvātārkapraceto'śvivahnīndropendramitrakāḥ ||
तैजसात् तु विकुर्वाणादिन्द्रियाणि दशाभवन् । (३१।१)
taijasāt tu vikurvāṇādindriyāṇi daśābhavan |
ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिर्बुद्धिः प्राणश्च तैजसौ । (३१।२)
jñānaśaktiḥ kriyāśaktirbuddhiḥ prāṇaśca taijasau |
श्रोत्रं त्वग्घ्राणदृग्जिह्वा वाग्दोर्मेढ्राङ्घ्रिपायवः ॥ (३१।३)
śrotraṃ tvagghrāṇadṛgjihvā vāgdormeḍhrāṅghripāyavaḥ ||
तदा संहत्य चान्योन्यं भगवच्छक्तिचोदिताः । (३३।१)
tadā saṃhatya cānyonyaṃ bhagavacchakticoditāḥ |
स एव पुरुषस्तस्मादण्डं निर्भिद्य निर्गतः । (३५।१)
sa eva puruṣastasmādaṇḍaṃ nirbhidya nirgataḥ |
सहस्रोर्वङ्घ्रिबाह्वक्षः सहस्राननशीर्षवान् ॥ (३५।२)
sahasrorvaṅghribāhvakṣaḥ sahasrānanaśīrṣavān ||
कट्यादिभिरधः सप्त सप्तोर्ध्वं जघनादिभिः ॥ (३६।२)
kaṭyādibhiradhaḥ sapta saptordhvaṃ jaghanādibhiḥ ||
पुरुषस्य मुखं ब्रह्म क्षत्रम् एतस्य बाहवः । (३७।१)
puruṣasya mukhaṃ brahma kṣatram etasya bāhavaḥ |
ऊर्वोर्वैश्यो भगवतः पद्भ्यां शूद्रो व्यजायत ॥ (३७।२)
ūrvorvaiśyo bhagavataḥ padbhyāṃ śūdro vyajāyata ||
भूर्लोकः कल्पितः पद्भ्यां भुवर्लोको ऽस्य नाभितः । (३८।१)
bhūrlokaḥ kalpitaḥ padbhyāṃ bhuvarloko 'sya nābhitaḥ |
ग्रीवायां जनलोको ऽस्य तपोलोकः स्तनद्वयात् । (३९।१)
grīvāyāṃ janaloko 'sya tapolokaḥ stanadvayāt |
मूर्धभिः सत्यलोकस्तु ब्रह्मलोकः सनातनः ॥ (३९।२)
mūrdhabhiḥ satyalokastu brahmalokaḥ sanātanaḥ ||
तत्कट्यां चातलं कॢप्तम् ऊरुभ्यां वितलं विभोः । (४०।१)
tatkaṭyāṃ cātalaṃ kḷptam ūrubhyāṃ vitalaṃ vibhoḥ |
जानुभ्यां सुतलं शुद्धं जङ्घाभ्यां तु तलातलम् ॥ (४०।२)
jānubhyāṃ sutalaṃ śuddhaṃ jaṅghābhyāṃ tu talātalam ||
महातलं तु गुल्फाभ्यां प्रपदाभ्यां रसातलम् । (४१।१)
mahātalaṃ tu gulphābhyāṃ prapadābhyāṃ rasātalam |
भूर्लोकः कल्पितः पद्भ्यां भुवर्लोको ऽस्य नाभितः । (४२।१)
bhūrlokaḥ kalpitaḥ padbhyāṃ bhuvarloko 'sya nābhitaḥ |
स्वर्लोकः कल्पितो मूर्ध्ना इति वा लोककल्पना ॥ (४२।२)
svarlokaḥ kalpito mūrdhnā iti vā lokakalpanā ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.