श्रीशुक उवाच । (१।१)

गोविन्दभुजगुप्तायां द्वारवत्यां कुरूद्वह । (१।२)

अवात्सीन् नारदो ऽभीक्ष्णं कृष्णोपासनलालसः ॥ (१।३)

को नु राजन्न् इन्द्रियवान् मुकुन्दचरणाम्बुजम् । (२।१)

न भजेत् सर्वतोमृत्युर् उपास्यम् अमरोत्तमैः ॥ (२।२)

तम् एकदा तु देवर्षिं वसुदेवो गृहागतम् । (३।१)

अर्चितं सुखम् आसीनम् अभिवाद्येदम् अब्रवीत् ॥ (३।२)

श्रीवसुदेव उवाच । (४।१)

भगवन् भवतो यात्रा स्वस्तये सर्वदेहिनाम् । (४।२)

कृपणानां यथा पित्रोर् उत्तमश्लोकवर्त्मनाम् ॥ (४।३)

भूतानां देवचरितं दुःखाय च सुखाय च । (५।१)

सुखायैव हि साधूनां त्वादृशाम् अच्युतात्मनाम् ॥ (५।२)

भजन्ति ये यथा देवान् देवा अपि तथैव तान् । (६।१)

छायेव कर्मसचिवाः साधवो दीनवत्सलाः ॥ (६।२)

ब्रह्मंस् तथापि पृच्छामो धर्मान् भागवतांस् तव । (७।१)

यान् श्रुत्वा श्रद्धया मर्त्यो मुच्यते सर्वतो भयात् ॥ (७।२)

अहं किल पुरानन्तं प्रजार्थो भुवि मुक्तिदम् । (८।१)

अपूजयं न मोक्षाय मोहितो देवमायया ॥ (८।२)

यथा विचित्रव्यसनाद् भवद्भिर् विश्वतोभयात् । (९।१)

मुच्येम ह्य् अञ्जसैवाद्धा तथा नः शाधि सुव्रत ॥ (९।२)

श्रीशुक उवाच । (१०।१)

राजन्न् एवं कृतप्रश्नो वसुदेवेन धीमता । (१०।२)

प्रीतस् तम् आह देवर्षिर् हरेः संस्मारितो गुणैः ॥ (१०।३)

श्रीनारद उवाच । (११।१)

सम्यग् एतद् व्यवसितं भवता सात्वतर्षभ । (११।२)

यत् पृच्छसे भागवतान् धर्मांस् त्वं विश्वभावनान् ॥ (११।३)

श्रुतो ऽनुपठितो ध्यात आदृतो वानुमोदितः । (१२।१)

सद्यः पुनाति सद्धर्मो देवविश्वद्रुहो ऽपि हि ॥ (१२।२)

त्वया परमकल्याणः पुण्यश्रवणकीर्तनः । (१३।१)

स्मारितो भगवान् अद्य देवो नारायणो मम ॥ (१३।२)

अत्राप्य् उदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (१४।१)

आर्षभाणां च संवादं विदेहस्य महात्मनः ॥ (१४।२)

प्रियव्रतो नाम सुतो मनोः स्वायम्भुवस्य यः । (१५।१)

तस्याग्नीध्रस् ततो नाभिर् ऋषभस् तत्सुतः स्मृतः ॥ (१५।२)

तम् आहुर् वासुदेवांशं मोक्षधर्मविवक्षया । (१६।१)

अवतीर्णं सुतशतं तस्यासीद् ब्रह्मपारगम् ॥ (१६।२)

तेषां वै भरतो ज्येष्ठो नारायणपरायणः । (१७।१)

विख्यातं वर्षम् एतद् यन् नाम्ना भारतम् अद्भुतम् ॥ (१७।२)

स भुक्तभोगां त्यक्त्वेमां निर्गतस् तपसा हरिम् । (१८।१)

उपासीनस् तत्पदवीं लेभे वै जनृनभिस् त्रिभिः ॥ (१८।२)

तेषां नव नवद्वीपपतयो ऽस्य समन्ततः । (१९।१)

कर्मतन्त्रप्रणेतार एकाशीतिर् द्विजातयः ॥ (१९।२)

नवाभवन् महाभागा मुनयो ह्य् अर्थशंसिनः । (२०।१)

श्रमणा वातरशना आत्मविद्याविशारदाः ॥ (२०।२)

कविर् हविर् अन्तरीक्षः प्रबुद्धः पिप्पलायनः । (२१।१)

आविर्होत्रो ऽथ द्रुमिलश् चमसः करभाजनः ॥ (२१।२)

त एते भगवद्रूपं विश्वं सदसदात्मकम् । (२२।१)

आत्मनो ऽव्यतिरेकेण पश्यन्तो व्यचरन् महीम् ॥ (२२।२)

अव्याहतेष्टगतयः सुरसिद्धसाध्यगन्धर्वयक्षनरकिंनरनागलोकान् । (२३।१)

मुक्ताश् चरन्ति मुनिचारणभूतनाथविद्याधरद्विजगवां भुवनानि कामम् ॥ (२३।२)

त एकदा निमेः सत्त्रम् उपजग्मुर् यदृच्छया । (२४।१)

वितायमानम् ऋषिभिर् अजनाभेर् महात्मनः ॥ (२४।२)

तान् दृष्ट्वा सूर्यसंकाशान् महाभागवतान् नृप । (२५।१)

यजमानो ऽग्नयो विप्राः सर्व एवोपतस्थिरे ॥ (२५।२)

विदेहस् तान् अभिप्रेत्य नारायणपरायणान् । (२६।१)

प्रीतः संपूजयांचक्रे आसनस्थान् यथार्हतः ॥ (२६।२)

तान् रोचमानान् स्वरुचा ब्रह्मपुत्रोपमान् नव । (२७।१)

पप्रच्छ परमप्रीतः प्रश्रयावनतो नृपः ॥ (२७।२)

श्रीविदेह उवाच । (२८।१)

मन्ये भगवतः साक्षात् पार्षदान् वो मधुद्विषः । (२८।२)

विष्णोर् भूतानि लोकानां पावनाय चरन्ति हि ॥ (२८।३)

दुर्लभो मानुषो देहो देहिनां क्षणभङ्गुरः । (२९।१)

तत्रापि दुर्लभं मन्ये वैकुण्ठप्रियदर्शनम् ॥ (२९।२)

अत आत्यन्तिकं क्षेमं पृच्छामो भवतो ऽनघाः । (३०।१)

संसारे ऽस्मिन् क्षणार्धो ऽपि सत्सङ्गः शेवधिर् नृणाम् ॥ (३०।२)

धर्मान् भागवतान् ब्रूत यदि नः श्रुतये क्षमम् । (३१।१)

यैः प्रसन्नः प्रपन्नाय दास्यत्य् आत्मानम् अप्य् अजः ॥ (३१।२)

श्रीनारद उवाच । (३२।१)

एवं ते निमिना पृष्टा वसुदेव महत्तमाः । (३२।२)

प्रतिपूज्याब्रुवन् प्रीत्या ससदस्यर्त्विजं नृपम् ॥ (३२।३)

श्रीकविर् उवाच । (३३।१)

मन्ये ऽकुतश्चिद्भयम् अच्युतस्य पादाम्बुजोपासनम् अत्र नित्यम् । (३३।२)

उद्विग्नबुद्धेर् असदात्मभावाद् विश्वात्मना यत्र निवर्तते भीः ॥ (३३।३)

ये वै भगवता प्रोक्ता उपाया ह्य् आत्मलब्धये । (३४।१)

अञ्जः पुंसाम् अविदुषां विद्धि भागवतान् हि तान् ॥ (३४।२)

यान् आस्थाय नरो राजन् न प्रमाद्येत कर्हिचित् । (३५।१)

धावन् निमील्य वा नेत्रे न स्खलेन् न पतेद् इह ॥ (३५।२)

कायेन वाचा मनसेन्द्रियैर् वा बुद्ध्यात्मना वानुसृतस्वभावात् । (३६।१)

करोति यद् यत् सकलं परस्मै नारायणायेति समर्पयेत् तत् ॥ (३६।२)

भयं द्वितीयाभिनिवेशतः स्याद् ईशाद् अपेतस्य विपर्ययो ऽस्मृतिः । (३७।१)

तन्माययातो बुध आभजेत् तं भक्त्यैकयेशं गुरुदेवतात्मा ॥ (३७।२)

अविद्यमानो ऽप्य् अवभाति हि द्वयो ध्यातुर् धिया स्वप्नमनोरथौ यथा । (३८।१)

तत् कर्मसंकल्पविकल्पकं मनो बुधो निरुन्ध्याद् अभयं ततः स्यात् ॥ (३८।२)

शृण्वन् सुभद्राणि रथाङ्गपाणेर् जन्मानि कर्माणि च यानि लोके । (३९।१)

गीतानि नामानि तदर्थकानि गायन् विलज्जो विचरेद् असङ्गः ॥ (३९।२)

एवंव्रतः स्वप्रियनामकीर्त्या जातानुरागो द्रुतचित्त उच्चैः । (४०।१)

हसत्य् अथो रोदिति रौति गायत्य् उन्मादवन् नृत्यति लोकबाह्यः ॥ (४०।२)

खं वायुम् अग्निं सलिलं महीं च ज्योतींषि सत्त्वानि दिशो द्रुमादीन् । (४१।१)

सरित्समुद्रांश् च हरेः शरीरं यत् किं च भूतं प्रणमेद् अनन्यः ॥ (४१।२)

भक्तिः परेशानुभवो विरक्तिर् अन्यत्र चैष त्रिक एककालः । (४२।१)

प्रपद्यमानस्य यथाश्नतः स्युस् तुष्टिः पुष्टिः क्षुदपायो ऽनुघासम् ॥ (४२।२)

इत्य् अच्युताङ्घ्रिं भजतो ऽनुवृत्त्या भक्तिर् विरक्तिर् भगवत्प्रबोधः । (४३।१)

भवन्ति वै भागवतस्य राजंस् ततः परां शान्तिम् उपैति साक्षात् ॥ (४३।२)

श्रीराजोवाच । (४४।१)

अथ भागवतं ब्रूत यद्धर्मो यादृशो नृणाम् । (४४।२)

यथाचरति यद् ब्रूते यैर् लिङ्गैर् भगवत्प्रियः ॥ (४४।३)

श्रीहविर् उवाच । (४५।१)

सर्वभूतेषु यः पश्येद् भगवद्भावम् आत्मनः । (४५।२)

भूतानि भगवत्य् आत्मन्य् एष भागवतोत्तमः ॥ (४५।३)

ईश्वरे तदधीनेषु बालिशेषु द्विषत्सु च । (४६।१)

प्रेममैत्रीकृपोपेक्षा यः करोति स मध्यमः ॥ (४६।२)

अर्चायाम् एव हरये पूजां यः श्रद्धयेहते । (४७।१)

न तद्भक्तेषु चान्येषु स भक्तः प्राकृतः स्मृतः ॥ (४७।२)

गृहीत्वापीन्द्रियैर् अर्थान् यो न द्वेष्टि न हृष्यति । (४८।१)

विष्णोर् मायाम् इदं पश्यन् स वै भागवतोत्तमः ॥ (४८।२)

देहेन्द्रियप्राणमनोधियां यो जन्माप्ययक्षुद्भयतर्षकृच्छ्रैः । (४९।१)

संसारधर्मैर् अविमुह्यमानः स्मृत्या हरेर् भागवतप्रधानः ॥ (४९।२)

न कामकर्मबीजानां यस्य चेतसि सम्भवः । (५०।१)

वासुदेवैकनिलयः स वै भागवतोत्तमः ॥ (५०।२)

न यस्य जन्मकर्मभ्यां न वर्णाश्रमजातिभिः । (५१।१)

सज्जते ऽस्मिन्न् अहम्भावो देहे वै स हरेः प्रियः ॥ (५१।२)

न यस्य स्वः पर इति वित्तेष्व् आत्मनि वा भिदा । (५२।१)

सर्वभूतसमः शान्तः स वै भागवतोत्तमः ॥ (५२।२)

त्रिभुवनविभवहेतवे ऽप्य् अकुण्ठस्मृतिर् अजितात्मसुरादिभिर् विमृग्यात् । (५३।१)

न चलति भगवत्पदारविन्दाल् लवनिमिषार्धम् अपि यः स वैष्णवाग्र्यः ॥ (५३।२)

भगवत उरुविक्रमाङ्घ्रिशाखानखमणिचन्द्रिकया निरस्ततापे । (५४।१)

हृदि कथम् उपसीदतां पुनः स प्रभवति चन्द्र इवोदिते ऽर्कतापः ॥ (५४।२)

विसृजति हृदयं न यस्य साक्षाद्धरिर् अवशाभिहितो ऽप्य् अघौघनाशः । (५५।१)

प्रणयरशनया धृताङ्घ्रिपद्मः स भवति भागवतप्रधान उक्तः ॥ (५५।२)