उद्धव उवाच । (१।१)

ततः स आगत्य पुरं स्वपित्रोश् चिकीर्षया शं बलदेवसंयुतः । (१।२)

निपात्य तुङ्गाद् रिपुयूथनाथं हतं व्यकर्षद् व्यसुम् ओजसोर्व्याम् ॥ (१।३)

सांदीपनेः सकृत् प्रोक्तं ब्रह्माधीत्य सविस्तरम् । (२।१)

तस्मै प्रादाद् वरं पुत्रं मृतं पञ्चजनोदरात् ॥ (२।२)

समाहुता भीष्मककन्यया ये श्रियः सवर्णेन बुभूषयैषाम् । (३।१)

गान्धर्ववृत्त्या मिषतां स्वभागं जह्रे पदं मूर्ध्नि दधत् सुपर्णः ॥ (३।२)

ककुद्मिनो ऽविद्धनसो दमित्वा स्वयंवरे नाग्नजितीम् उवाह । (४।१)

तद्भग्नमानान् अपि गृध्यतो ऽज्ञाञ् जघ्ने ऽक्षतः शस्त्रभृतः स्वशस्त्रैः ॥ (४।२)

प्रियं प्रभुर् ग्राम्य इव प्रियाया विधित्सुर् आर्च्छद् द्युतरुं यदर्थे । (५।१)

वज्र्य् आद्रवत् तं सगणो रुषान्धः क्रीडामृगो नूनम् अयं वधूनाम् ॥ (५।२)

सुतं मृधे खं वपुषा ग्रसन्तं दृष्ट्वा सुनाभोन्मथितं धरित्र्या । (६।१)

आमन्त्रितस् तत्तनयाय शेषं दत्त्वा तदन्तःपुरम् आविवेश ॥ (६।२)

तत्राहृतास् ता नरदेवकन्याः कुजेन दृष्ट्वा हरिम् आर्तबन्धुम् । (७।१)

उत्थाय सद्यो जगृहुः प्रहर्षव्रीडानुरागप्रहितावलोकैः ॥ (७।२)

आसां मुहूर्त एकस्मिन् नानागारेषु योषिताम् । (८।१)

सविधं जगृहे पाणीन् अनुरूपः स्वमायया ॥ (८।२)

तास्व् अपत्यान्य् अजनयद् आत्मतुल्यानि सर्वतः । (९।१)

एकैकस्यां दश दश प्रकृतेर् विबुभूषया ॥ (९।२)

कालमागधशाल्वादीन् अनीकै रुन्धतः पुरम् । (१०।१)

अजीघनत् स्वयं दिव्यं स्वपुंसां तेज आदिशत् ॥ (१०।२)

शम्बरं द्विविदं बाणं मुरं बल्वलम् एव च । (११।१)

अन्यांश् च दन्तवक्रादीन् अवधीत् कांश् च घातयत् ॥ (११।२)

अथ ते भ्रातृपुत्राणां पक्षयोः पतितान् नृपान् । (१२।१)

चचाल भूः कुरुक्षेत्रं येषाम् आपततां बलैः ॥ (१२।२)

स कर्णदुःशासनसौबलानां कुमन्त्रपाकेन हतश्रियायुषम् । (१३।१)

सुयोधनं सानुचरं शयानं भग्नोरुम् ऊर्व्यां न ननन्द पश्यन् ॥ (१३।२)

कियान् भुवो ऽयं क्षपितोरुभारो यद् द्रोणभीष्मार्जुनभीममूलैः । (१४।१)

अष्टादशाक्षौहिणिको मदंशैर् आस्ते बलं दुर्विषहं यदूनाम् ॥ (१४।२)

मिथो यदैषां भविता विवादो मध्वामदाताम्रविलोचनानाम् । (१५।१)

नैषां वधोपाय इयान् अतो ऽन्यो मय्य् उद्यते ऽन्तर्दधते स्वयं स्म ॥ (१५।२)

एवं संचिन्त्य भगवान् स्वराज्ये स्थाप्य धर्मजम् । (१६।१)

नन्दयामास सुहृदः साधूनां वर्त्म दर्शयन् ॥ (१६।२)

उत्तरायां धृतः पूरोर् वंशः साध्वभिमन्युना । (१७।१)

स वै द्रौण्यस्त्रसंप्लुष्टः पुनर् भगवता धृतः ॥ (१७।२)

अयाजयद् धर्मसुतम् अश्वमेधैस् त्रिभिर् विभुः । (१८।१)

सो ऽपि क्ष्माम् अनुजै रक्षन् रेमे कृष्णम् अनुव्रतः ॥ (१८।२)

भगवान् अपि विश्वात्मा लोकवेदपथानुगः । (१९।१)

कामान् सिषेवे द्वार्वत्याम् असक्तः सांख्यम् आस्थितः ॥ (१९।२)

स्निग्धस्मितावलोकेन वाचा पीयूषकल्पया । (२०।१)

चरित्रेणानवद्येन श्रीनिकेतेन चात्मना ॥ (२०।२)

इमं लोकम् अमुं चैव रमयन् सुतरां यदून् । (२१।१)

रेमे क्षणदया दत्तक्षणस्त्रीक्षणसौहृदः ॥ (२१।२)

तस्यैवं रममाणस्य संवत्सरगणान् बहून् । (२२।१)

गृहमेधेषु योगेषु विरागः समजायत ॥ (२२।२)

दैवाधीनेषु कामेषु दैवाधीनः स्वयं पुमान् । (२३।१)

को विश्रम्भेत योगेन योगेश्वरम् अनुव्रतः ॥ (२३।२)

पुर्यां कदाचित् क्रीडद्भिर् यदुभोजकुमारकैः । (२४।१)

कोपिता मुनयः शेपुर् भगवन्मतकोविदाः ॥ (२४।२)

ततः कतिपयैर् मासैर् वृष्णिभोजान्धकादयः । (२५।१)

ययुः प्रभासं संहृष्टा रथैर् देवविमोहिताः ॥ (२५।२)

तत्र स्नात्वा पितॄन् देवान् ऋषींश् चैव तदम्भसा । (२६।१)

तर्पयित्वाथ विप्रेभ्यो गावो बहुगुणा ददुः ॥ (२६।२)

हिरण्यं रजतं शय्यां वासांस्य् अजिनकम्बलान् । (२७।१)

यानं रथान् इभान् कन्या धरां वृत्तिकरीम् अपि ॥ (२७।२)

अन्नं चोरुरसं तेभ्यो दत्त्वा भगवदर्पणम् । (२८।१)

गोविप्रार्थासवः शूराः प्रणेमुर् भुवि मूर्धभिः ॥ (२८।२)