BhāgavPur, 2, 6
Select a line for its word-by-word analysis.
वाचां वह्नेर्मुखं क्षेत्रं छन्दसां सप्त धातवः । (१।२)
vācāṃ vahnermukhaṃ kṣetraṃ chandasāṃ sapta dhātavaḥ |
रूपाणां तेजसां चक्षुर्दिवः सूर्यस्य चाक्षिणी । (३।१)
rūpāṇāṃ tejasāṃ cakṣurdivaḥ sūryasya cākṣiṇī |
कर्णौ दिशां च तीर्थानां श्रोत्रम् आकाशशब्दयोः । (३।२)
karṇau diśāṃ ca tīrthānāṃ śrotram ākāśaśabdayoḥ |
तद्गात्रं वस्तुसाराणां सौभगस्य च भाजनम् ॥ (३।३)
tadgātraṃ vastusārāṇāṃ saubhagasya ca bhājanam ||
त्वग् अस्य स्पर्शवायोश्च सर्वमेधस्य चैव हि । (४।१)
tvag asya sparśavāyośca sarvamedhasya caiva hi |
रोमाण्युद्भिज्जजातीनां यैर्वा यज्ञस्तु संभृतः ॥ (४।२)
romāṇyudbhijjajātīnāṃ yairvā yajñastu saṃbhṛtaḥ ||
विक्रमो भूर्भुवः स्वश्च क्षेमस्य शरणस्य च । (६।१)
vikramo bhūrbhuvaḥ svaśca kṣemasya śaraṇasya ca |
अपां वीर्यस्य सर्गस्य पर्जन्यस्य प्रजापतेः । (७।१)
apāṃ vīryasya sargasya parjanyasya prajāpateḥ |
पुंसः शिश्न उपस्थस्तु प्रजात्यानन्दनिर्वृतेः ॥ (७।२)
puṃsaḥ śiśna upasthastu prajātyānandanirvṛteḥ ||
हिंसाया निरृतेर्मृत्योर्निरयस्य गुदं स्मृतः ॥ (८।२)
hiṃsāyā nirṛtermṛtyornirayasya gudaṃ smṛtaḥ ||
नाड्यो नदनदीनां च गोत्राणाम् अस्थिसंहतिः ॥ (९।२)
nāḍyo nadanadīnāṃ ca gotrāṇām asthisaṃhatiḥ ||
धर्मस्य मम तुभ्यं च कुमाराणां भवस्य च । (११।१)
dharmasya mama tubhyaṃ ca kumārāṇāṃ bhavasya ca |
विज्ञानस्य च सत्त्वस्य परस्यात्मा परायणम् ॥ (११।२)
vijñānasya ca sattvasya parasyātmā parāyaṇam ||
अहं भवान् भवश्चैव त इमे मुनयो ऽग्रजाः । (१२।१)
ahaṃ bhavān bhavaścaiva ta ime munayo 'grajāḥ |
पशवः पितरः सिद्धा विद्याध्राश्चारणा द्रुमाः ॥ (१३।२)
paśavaḥ pitaraḥ siddhā vidyādhrāścāraṇā drumāḥ ||
ग्रहर्क्षकेतवस्तारास्तडितः स्तनयित्नवः ॥ (१४।२)
graharkṣaketavastārāstaḍitaḥ stanayitnavaḥ ||
सर्वं पुरुष एवेदं भूतं भव्यं भवच् च यत् । (१५।१)
sarvaṃ puruṣa evedaṃ bhūtaṃ bhavyaṃ bhavac ca yat |
तेनेदम् आवृतं विश्वं वितस्तिम् अधितिष्ठति ॥ (१५।२)
tenedam āvṛtaṃ viśvaṃ vitastim adhitiṣṭhati ||
स्वधिष्ण्यं प्रतपन् प्राणो बहिश्च प्रतपत्यसौ । (१६।१)
svadhiṣṇyaṃ pratapan prāṇo bahiśca pratapatyasau |
एवं विराजं प्रतपंस्तपत्यन्तर्बहिः पुमान् ॥ (१६।२)
evaṃ virājaṃ pratapaṃstapatyantarbahiḥ pumān ||
सो ऽमृतस्याभयस्येशो मर्त्यम् अन्नं यदत्यगात् । (१७।१)
so 'mṛtasyābhayasyeśo martyam annaṃ yadatyagāt |
महिमैष ततो ब्रह्मन् पुरुषस्य दुरत्ययः ॥ (१७।२)
mahimaiṣa tato brahman puruṣasya duratyayaḥ ||
पादेषु सर्वभूतानि पुंसः स्थितिपदो विदुः । (१८।१)
pādeṣu sarvabhūtāni puṃsaḥ sthitipado viduḥ |
अमृतं क्षेमम् अभयं त्रिमूर्ध्नो ऽधायि मूर्धसु ॥ (१८।२)
amṛtaṃ kṣemam abhayaṃ trimūrdhno 'dhāyi mūrdhasu ||
पादास्त्रयो बहिश्चासन्न् अप्रजानां य आश्रमाः । (१९।१)
pādāstrayo bahiścāsann aprajānāṃ ya āśramāḥ |
अन्तस्त्रिलोक्यास्त्वपरो गृहमेधो ऽबृहद्व्रतः ॥ (१९।२)
antastrilokyāstvaparo gṛhamedho 'bṛhadvrataḥ ||
यस्मादण्डं विराड्जज्ञे भूतेन्द्रियगुणात्मकः । (२१।१)
yasmādaṇḍaṃ virāḍjajñe bhūtendriyaguṇātmakaḥ |
तद्द्रव्यम् अत्यगाद्विश्वं गोभिः सूर्य इवातपन् ॥ (२१।२)
taddravyam atyagādviśvaṃ gobhiḥ sūrya ivātapan ||
यदास्य नाभ्यान् नलिनादहम् आसं महात्मनः । (२२।१)
yadāsya nābhyān nalinādaham āsaṃ mahātmanaḥ |
नामधेयानि मन्त्राश्च दक्षिणाश्च व्रतानि च । (२५।१)
nāmadheyāni mantrāśca dakṣiṇāśca vratāni ca |
देवतानुक्रमः कल्पः सङ्कल्पस्तन्त्रम् एव च ॥ (२५।२)
devatānukramaḥ kalpaḥ saṅkalpastantram eva ca ||
तम् एव पुरुषं यज्ञं तेनैवायजम् ईश्वरम् ॥ (२७।२)
tam eva puruṣaṃ yajñaṃ tenaivāyajam īśvaram ||
अयजन् व्यक्तम् अव्यक्तं पुरुषं सुसमाहिताः ॥ (२८।२)
ayajan vyaktam avyaktaṃ puruṣaṃ susamāhitāḥ ||
पितरो विबुधा दैत्या मनुष्याः क्रतुभिर्विभुम् ॥ (२९।२)
pitaro vibudhā daityā manuṣyāḥ kratubhirvibhum ||
सृजामि तन्नियुक्तो ऽहं हरो हरति तद्वशः । (३१।१)
sṛjāmi tanniyukto 'haṃ haro harati tadvaśaḥ |
विश्वं पुरुषरूपेण परिपाति त्रिशक्तिधृक् ॥ (३१।२)
viśvaṃ puruṣarūpeṇa paripāti triśaktidhṛk ||
नान्यद्भगवतः किंचिद्भाव्यं सदसदात्मकम् ॥ (३२।२)
nānyadbhagavataḥ kiṃcidbhāvyaṃ sadasadātmakam ||
न भारती मे ऽङ्ग मृषोपलक्ष्यते न वै क्वचिन् मे मनसो मृषा गतिः । (३३।१)
na bhāratī me 'ṅga mṛṣopalakṣyate na vai kvacin me manaso mṛṣā gatiḥ |
न मे हृषीकाणि पतन्त्यसत्पथे यन् मे हृदौत्कण्ठ्यवता धृतो हरिः ॥ (३३।२)
na me hṛṣīkāṇi patantyasatpathe yan me hṛdautkaṇṭhyavatā dhṛto hariḥ ||
सो ऽहं समाम्नायमयस्तपोमयः प्रजापतीनाम् अभिवन्दितः पतिः । (३४।१)
so 'haṃ samāmnāyamayastapomayaḥ prajāpatīnām abhivanditaḥ patiḥ |
आस्थाय योगं निपुणं समाहितस्तं नाध्यगच्छं यत आत्मसम्भवः ॥ (३४।२)
āsthāya yogaṃ nipuṇaṃ samāhitastaṃ nādhyagacchaṃ yata ātmasambhavaḥ ||
नतो ऽस्म्यहं तच्चरणं समीयुषां भवच्छिदं स्वस्त्ययनं सुमङ्गलम् । (३५।१)
nato 'smyahaṃ taccaraṇaṃ samīyuṣāṃ bhavacchidaṃ svastyayanaṃ sumaṅgalam |
यो ह्यात्ममायाविभवं स्म पर्यगाद् यथा नभः स्वान्तम् अथापरे कुतः ॥ (३५।२)
yo hyātmamāyāvibhavaṃ sma paryagād yathā nabhaḥ svāntam athāpare kutaḥ ||
नाहं न यूयं यदृतां गतिं विदुर् न वामदेवः किम् उतापरे सुराः । (३६।१)
nāhaṃ na yūyaṃ yadṛtāṃ gatiṃ vidur na vāmadevaḥ kim utāpare surāḥ |
तन्मायया मोहितबुद्धयस्त्विदं विनिर्मितं चात्मसमं विचक्ष्महे ॥ (३६।२)
tanmāyayā mohitabuddhayastvidaṃ vinirmitaṃ cātmasamaṃ vicakṣmahe ||
न यं विदन्ति तत्त्वेन तस्मै भगवते नमः ॥ (३७।२)
na yaṃ vidanti tattvena tasmai bhagavate namaḥ ||
स एष आद्यः पुरुषः कल्पे कल्पे सृजत्यजः । (३८।१)
sa eṣa ādyaḥ puruṣaḥ kalpe kalpe sṛjatyajaḥ |
आत्मात्मन्यात्मनात्मानं स संयच्छति पाति च ॥ (३८।२)
ātmātmanyātmanātmānaṃ sa saṃyacchati pāti ca ||
विशुद्धं केवलं ज्ञानं प्रत्यक् सम्यग् अवस्थितम् । (३९।१)
viśuddhaṃ kevalaṃ jñānaṃ pratyak samyag avasthitam |
सत्यं पूर्णम् अनाद्यन्तं निर्गुणं नित्यम् अद्वयम् ॥ (३९।२)
satyaṃ pūrṇam anādyantaṃ nirguṇaṃ nityam advayam ||
ऋषे विदन्ति मुनयः प्रशान्तात्मेन्द्रियाशयाः । (४०।१)
ṛṣe vidanti munayaḥ praśāntātmendriyāśayāḥ |
आद्यो ऽवतारः पुरुषः परस्य कालः स्वभावः सदसन्मनश्च । (४१।१)
ādyo 'vatāraḥ puruṣaḥ parasya kālaḥ svabhāvaḥ sadasanmanaśca |
द्रव्यं विकारो गुण इन्द्रियाणि विराट् स्वराट् स्थास्नु चरिष्णु भूम्नः ॥ (४१।२)
dravyaṃ vikāro guṇa indriyāṇi virāṭ svarāṭ sthāsnu cariṣṇu bhūmnaḥ ||
अहं भवो यज्ञ इमे प्रजेशा दक्षादयो ये भवदादयश्च । (४२।१)
ahaṃ bhavo yajña ime prajeśā dakṣādayo ye bhavadādayaśca |
स्वर्लोकपालाः खगलोकपाला नृलोकपालास्तललोकपालाः ॥ (४२।२)
svarlokapālāḥ khagalokapālā nṛlokapālāstalalokapālāḥ ||
गन्धर्वविद्याधरचारणेशा ये यक्षरक्षोरगनागनाथाः । (४३।१)
gandharvavidyādharacāraṇeśā ye yakṣarakṣoraganāganāthāḥ |
ये वा ऋषीणाम् ऋषभाः पितॄणां दैत्येन्द्रसिद्धेश्वरदानवेन्द्राः । (४३।२)
ye vā ṛṣīṇām ṛṣabhāḥ pitṝṇāṃ daityendrasiddheśvaradānavendrāḥ |
अन्ये च ये प्रेतपिशाचभूतकूष्माण्डयादोमृगपक्ष्यधीशाः ॥ (४३।३)
anye ca ye pretapiśācabhūtakūṣmāṇḍayādomṛgapakṣyadhīśāḥ ||
यत् किञ्च लोके भगवन् महस्वद् ओजःसहस्वद्बलवत् क्षमावत् । (४४।१)
yat kiñca loke bhagavan mahasvad ojaḥsahasvadbalavat kṣamāvat |
श्रीह्रीविभूत्यात्मवदद्भुतार्णं तत्त्वं परं रूपवदस्वरूपम् ॥ (४४।२)
śrīhrīvibhūtyātmavadadbhutārṇaṃ tattvaṃ paraṃ rūpavadasvarūpam ||
प्राधान्यतो यान् ऋष आमनन्ति लीलावतारान् पुरुषस्य भूम्नः । (४५।१)
prādhānyato yān ṛṣa āmananti līlāvatārān puruṣasya bhūmnaḥ |
आपीयतां कर्णकषायशोषान् अनुक्रमिष्ये त इमान् सुपेशान् ॥ (४५।२)
āpīyatāṃ karṇakaṣāyaśoṣān anukramiṣye ta imān supeśān ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.