मैत्रेय उवाच । (१।१)

इति ब्रुवाणं नृपतिं गायका मुनिचोदिताः । (१।२)

तुष्टुवुस्तुष्टमनसस्तद्वागमृतसेवया ॥ (१।३)

नालं वयं ते महिमानुवर्णने यो देववर्यो ऽवततार मायया । (२।१)

वेनाङ्गजातस्य च पौरुषाणि ते वाचस्पतीनामपि बभ्रमुर्धियः ॥ (२।२)

अथाप्युदारश्रवसः पृथोर्हरेः कलावतारस्य कथामृतादृताः । (३।१)

यथोपदेशं मुनिभिः प्रचोदिताः श्लाघ्यानि कर्माणि वयं वितन्महि ॥ (३।२)

एष धर्मभृतां श्रेष्ठो लोकं धर्मे ऽनुवर्तयन् । (४।१)

गोप्ता च धर्मसेतूनां शास्ता तत्परिपन्थिनाम् ॥ (४।२)

एष वै लोकपालानां बिभर्त्येकस्तनौ तनूः । (५।१)

काले काले यथाभागं लोकयोरुभयोर्हितम् ॥ (५।२)

वसु काल उपादत्ते काले चायं विमुञ्चति । (६।१)

समः सर्वेषु भूतेषु प्रतपन्सूर्यवद्विभुः ॥ (६।२)

तितिक्षत्यक्रमं वैन्य उपर्याक्रमतामपि । (७।१)

भूतानां करुणः शश्वदार्तानां क्षितिवृत्तिमान् ॥ (७।२)

देवे ऽवर्षत्यसौ देवो नरदेववपुर्हरिः । (८।१)

कृच्छ्रप्राणाः प्रजा ह्येष रक्षिष्यत्यञ्जसेन्द्रवत् ॥ (८।२)

आप्याययत्यसौ लोकं वदनामृतमूर्तिना । (९।१)

सानुरागावलोकेन विशदस्मितचारुणा ॥ (९।२)

अव्यक्तवर्त्मैष निगूढकार्यो गम्भीरवेधा उपगुप्तवित्तः । (१०।१)

अनन्तमाहात्म्यगुणैकधामा पृथुः प्रचेता इव संवृतात्मा ॥ (१०।२)

दुरासदो दुर्विषह आसन्नो ऽपि विदूरवत् । (११।१)

नैवाभिभवितुं शक्यो वेनारण्युत्थितो ऽनलः ॥ (११।२)

अन्तर्बहिश्च भूतानां पश्यन्कर्माणि चारणैः । (१२।१)

उदासीन इवाध्यक्षो वायुरात्मेव देहिनाम् ॥ (१२।२)

नादण्ड्यं दण्डयत्येष सुतमात्मद्विषामपि । (१३।१)

दण्डयत्यात्मजमपि दण्ड्यं धर्मपथे स्थितः ॥ (१३।२)

अस्याप्रतिहतं चक्रं पृथोरामानसाचलात् । (१४।१)

वर्तते भगवानर्को यावत्तपति गोगणैः ॥ (१४।२)

रञ्जयिष्यति यल्लोकमयमात्मविचेष्टितैः । (१५।१)

अथामुमाहू राजानं मनोरञ्जनकैः प्रजाः ॥ (१५।२)

दृढव्रतः सत्यसंधो ब्रह्मण्यो वृद्धसेवकः । (१६।१)

शरण्यः सर्वभूतानां मानदो दीनवत्सलः ॥ (१६।२)

मातृभक्तिः परस्त्रीषु पत्न्यामर्ध इवात्मनः । (१७।१)

प्रजासु पितृवत्स्निग्धः किङ्करो ब्रह्मवादिनाम् ॥ (१७।२)

देहिनामात्मवत्प्रेष्ठः सुहृदां नन्दिवर्धनः । (१८।१)

मुक्तसङ्गप्रसङ्गो ऽयं दण्डपाणिरसाधुषु ॥ (१८।२)

अयं तु साक्षाद्भगवांस्त्र्यधीशः कूटस्थ आत्मा कलयावतीर्णः । (१९।१)

यस्मिनविद्यारचितं निरर्थकं पश्यन्ति नानात्वमपि प्रतीतम् ॥ (१९।२)

अयं भुवो मण्डलम् ओदयाद्रेर् गोप्तैकवीरो नरदेवनाथः । (२०।१)

आस्थाय जैत्रं रथमात्तचापः पर्यस्यते दक्षिणतो यथार्कः ॥ (२०।२)

अस्मै नृपालाः किल तत्र तत्र बलिं हरिष्यन्ति सलोकपालाः । (२१।१)

मंस्यन्त एषां स्त्रिय आदिराजं चक्रायुधं तद्यश उद्धरन्त्यः ॥ (२१।२)

अयं महीं गां दुदुहे ऽधिराजः प्रजापतिर्वृत्तिकरः प्रजानाम् । (२२।१)

यो लीलयाद्रीन्स्वशरासकोट्या भिन्दन्समां गामकरोद्यथेन्द्रः ॥ (२२।२)

विस्फूर्जयन्नाजगवं धनुः स्वयं यदाचरत्क्ष्मामविषह्यमाजौ । (२३।१)

तदा निलिल्युर्दिशि दिश्यसन्तो लाङ्गूलमुद्यम्य यथा मृगेन्द्रः ॥ (२३।२)

एषो ऽश्वमेधाञ्शतमाजहार सरस्वती प्रादुरभावि यत्र । (२४।१)

अहार्षीद्यस्य हयं पुरन्दरः शतक्रतुश्चरमे वर्तमाने ॥ (२४।२)

एष स्वसद्मोपवने समेत्य सनत्कुमारं भगवन्तमेकम् । (२५।१)

आराध्य भक्त्यालभतामलं तज्ज्ञानं यतो ब्रह्म परं विदन्ति ॥ (२५।२)

तत्र तत्र गिरस्तास्ता इति विश्रुतविक्रमः । (२६।१)

श्रोष्यत्यात्माश्रिता गाथाः पृथुः पृथुपराक्रमः ॥ (२६।२)

दिशो विजित्याप्रतिरुद्धचक्रः स्वतेजसोत्पाटितलोकशल्यः । (२७।१)

सुरासुरेन्द्रैरुपगीयमान महानुभावो भविता पतिर्भुवः ॥ (२७।२)