मैत्रेय उवाच । (१।१)

भवो भवान्या निधनं प्रजापतेर् असत्कृताया अवगम्य नारदात् । (१।२)

स्वपार्षदसैन्यं च तदध्वरर्भुभिर् विद्रावितं क्रोधम् अपारम् आदधे ॥ (१।३)

क्रुद्धः सुदष्टौष्ठपुटः स धूर्जटिर् जटां तडिद्वह्निसटोग्ररोचिषम् । (२।१)

उत्कृत्य रुद्रः सहसोत्थितो हसन् गम्भीरनादो विससर्ज तां भुवि ॥ (२।२)

ततो ऽतिकायस् तनुवा स्पृशन् दिवं सहस्रबाहुर् घनरुक् त्रिसूर्यदृक् । (३।१)

करालदंष्ट्रो ज्वलदग्निमूर्धजः कपालमाली विविधोद्यतायुधः ॥ (३।२)

तं किं करोमीति गृणन्तम् आह बद्धाञ्जलिं भगवान् भूतनाथः । (४।१)

दक्षं सयज्ञं जहि मद्भटानां त्वम् अग्रणी रुद्र भटांशको मे ॥ (४।२)

आज्ञप्त एवं कुपितेन मन्युना स देवदेवं परिचक्रमे विभुम् । (५।१)

मेने तदात्मानम् असङ्गरंहसा महीयसां तात सहः सहिष्णुम् ॥ (५।२)

अन्वीयमानः स तु रुद्रपार्षदैर् भृशं नदद्भिर् व्यनदत् सुभैरवम् । (६।१)

उद्यम्य शूलं जगदन्तकान्तकं सम्प्राद्रवद् घोषणभूषणाङ्घ्रिः ॥ (६।२)

अथर्त्विजो यजमानः सदस्याः ककुभ्युदीच्यां प्रसमीक्ष्य रेणुम् । (७।१)

तमः किमेतत्कुत एतद्रजो ऽभूदिति द्विजा द्विजपत्न्यश्च दध्युः ॥ (७।२)

वाता न वान्ति न हि सन्ति दस्यवः प्राचीनबर्हिर् जीवति होग्रदण्डः । (८।१)

गावो न काल्यन्त इदं कुतो रजो लोको ऽधुना किं प्रलयाय कल्पते ॥ (८।२)

प्रसूतिमिश्राः स्त्रिय उद्विग्नचित्ता ऊचुर् विपाको वृजिनस्यैव तस्य । (९।१)

यत् पश्यन्तीनां दुहितॄणां प्रजेशः सुतां सतीम् अवदध्यावनागाम् ॥ (९।२)

यस्त्वन्तकाले व्युप्तजटाकलापः स्वशूलसूच्यर्पितदिग्गजेन्द्रः । (१०।१)

वितत्य नृत्यत्युदितास्त्रदोर्ध्वजान् उच्चाट्टहासस्तनयित्नुभिन्नदिक् ॥ (१०।२)

अमर्षयित्वा तम् असह्यतेजसं मन्युप्लुतं दुर्निरीक्ष्यं भ्रुकुट्या । (११।१)

करालदंष्ट्राभिर् उदस्तभागणं स्यात् स्वस्ति किं कोपयतो विधातुः ॥ (११।२)

बह्व् एवम् उद्विग्नदृशोच्यमाने जनेन दक्षस्य मुहुर् महात्मनः । (१२।१)

उत्पेतुर् उत्पाततमाः सहस्रशो भयावहा दिवि भूमौ च पर्यक् ॥ (१२।२)

तावत् स रुद्रानुचरैर् महामखो नानायुधैर् वामनकैर् उदायुधैः । (१३।१)

पिङ्गैः पिशङ्गैर् मकरोदराननैः पर्याद्रवद्भिर् विदुरान्वरुध्यत ॥ (१३।२)

केचिद् बभञ्जुः प्राग्वंशं पत्नीशालां तथापरे । (१४।१)

सद आग्नीध्रशालां च तद्विहारं महानसम् ॥ (१४।२)

रुरुजुर् यज्ञपात्राणि तथैके ऽग्नीन् अनाशयन् । (१५।१)

कुण्डेष्व् अमूत्रयन् केचिद् बिभिदुर् वेदिमेखलाः ॥ (१५।२)

अबाधन्त मुनीन् अन्ये एके पत्नीर् अतर्जयन् । (१६।१)

अपरे जगृहुर् देवान् प्रत्यासन्नान् पलायितान् ॥ (१६।२)

भृगुं बबन्ध मणिमान् वीरभद्रः प्रजापतिम् । (१७।१)

चण्डेशः पूषणं देवं भगं नन्दीश्वरो ऽग्रहीत् ॥ (१७।२)

सर्व एवर्त्विजो दृष्ट्वा सदस्याः सदिवौकसः । (१८।१)

तैर् अर्द्यमानाः सुभृशं ग्रावभिर् नैकधाद्रवन् ॥ (१८।२)

जुह्वतः स्रुवहस्तस्य श्मश्रूणि भगवान् भवः । (१९।१)

भृगोर् लुलुञ्चे सदसि यो ऽहसच्छ्मश्रु दर्शयन् ॥ (१९।२)

भगस्य नेत्रे भगवान् पातितस्य रुषा भुवि । (२०।१)

उज्जहार सदस्थो ऽक्ष्णा यः शपन्तम् असूसुचत् ॥ (२०।२)

पूष्णो ह्य् अपातयद् दन्तान् कालिङ्गस्य यथा बलः । (२१।१)

शप्यमाने गरिमणि यो ऽहसद् दर्शयन् दतः ॥ (२१।२)

आक्रम्योरसि दक्षस्य शितधारेण हेतिना । (२२।१)

छिन्दन्न् अपि तद् उद्धर्तुं नाशक्नोत् त्र्यम्बकस् तदा ॥ (२२।२)

शस्त्रैर् अस्त्रान्वितैर् एवम् अनिर्भिन्नत्वचं हरः । (२३।१)

विस्मयं परम् आपन्नो दध्यौ पशुपतिश् चिरम् ॥ (२३।२)

दृष्ट्वा संज्ञपनं योगं पशूनां स पतिर् मखे । (२४।१)

यजमानपशोः कस्य कायात् तेनाहरच्छिरः ॥ (२४।२)

साधुवादस् तदा तेषां कर्म तत् तस्य पश्यताम् । (२५।१)

भूतप्रेतपिशाचानां अन्येषां तद्विपर्ययः ॥ (२५।२)

जुहावैतच्छिरस्तस्मिन् दक्षिणाग्नाव् अमर्षितः । (२६।१)

तद्देवयजनं दग्ध्वा प्रातिष्ठद् गुह्यकालयम् ॥ (२६।२)