श्रीराजोवाच । (१।१)

यानि यानीह कर्माणि यैर् यैः स्वच्छन्दजन्मभिः । (१।२)

चक्रे करोति कर्ता वा हरिस् तानि ब्रुवन्तु नः ॥ (१।३)

श्रीद्रुमिल उवाच । (२।१)

यो वा अनन्तस्य गुणान् अनन्तान् अनुक्रमिष्यन् स तु बालबुद्धिः । (२।२)

रजांसि भूमेर् गणयेत् कथंचित् कालेन नैवाखिलशक्तिधाम्नः ॥ (२।३)

भूतैर् यदा पञ्चभिर् आत्मसृष्टैः । (३।१)

पुरं विराजं विरचय्य तस्मिन् । (३।२)

स्वांशेन विष्टः पुरुषाभिधानम् । (३।३)

अवाप नारायण आदिदेवः ॥ (३।४)

यत्काय एष भुवनत्रयसंनिवेशो यस्येन्द्रियैस् तनुभृताम् उभयेन्द्रियाणि । (४।१)

ज्ञानं स्वतः श्वसनतो बलम् ओज ईहा सत्त्वादिभिः स्थितिलयोद्भव आदिकर्ता ॥ (४।२)

आदाव् अभूच् छतधृती रजसास्य सर्गे विष्णुः स्थितौ क्रतुपतिर् द्विजधर्मसेतुः । (५।१)

रुद्रो ऽप्ययाय तमसा पुरुषः स आद्य इत्य् उद्भवस्थितिलयाः सततं प्रजासु ॥ (५।२)

धर्मस्य दक्षदुहितर्य् अजनिष्ट मूर्त्यां नारायणो नर ऋषिप्रवरः प्रशान्तः । (६।१)

नैष्कर्म्यलक्षणम् उवाच चचार कर्म यो ऽद्यापि चास्त ऋषिवर्यनिषेविताङ्घ्रिः ॥ (६।२)

इन्द्रो विशङ्क्य मम धाम जिघृक्षतीति । (७।१)

कामं न्ययुङ्क्त सगणं स बदर्युपाख्यम् । (७।२)

गत्वाप्सरोगणवसन्तसुमन्दवातैः । (७।३)

स्त्रीप्रेक्षणेषुभिर् अविध्यद् अतन्महिज्ञः ॥ (७।४)

विज्ञाय शक्रकृतम् अक्रमम् आदिदेवः । (८।१)

प्राह प्रहस्य गतविस्मय एजमानान् । (८।२)

मा भैर् विभो मदन मारुत देववध्वो गृह्णीत नो बलिम् अशून्यम् इमं कुरुध्वम् ॥ (८।३)

इत्थं ब्रुवत्य् अभयदे नरदेव देवाः सव्रीडनम्रशिरसः सघृणं तम् ऊचुः । (९।१)

नैतद् विभो त्वयि परे ऽविकृते विचित्रं स्वारामधीरनिकरानतपादपद्मे ॥ (९।२)

त्वां सेवतां सुरकृता बहवो ऽन्तरायाः । (१०।१)

स्वौको विलङ्घ्य परमं व्रजतां पदं ते । (१०।२)

नान्यस्य बर्हिषि बलीन् ददतः स्वभागान् । (१०।३)

धत्ते पदं त्वम् अविता यदि विघ्नमूर्ध्नि ॥ (१०।४)

क्षुत्तृट्त्रिकालगुणमारुतजैह्वशैष्णान् । (११।१)

अस्मान् अपारजलधीन् अतितीर्य केचित् । (११।२)

क्रोधस्य यान्ति विफलस्य वशं पदे गोर् मज्जन्ति दुश्चरतपश् च वृथोत्सृजन्ति ॥ (११।३)

इति प्रगृणतां तेषां स्त्रियो ऽत्यद्भुतदर्शनाः । (१२।१)

दर्शयामास शुश्रूषां स्वर्चिताः कुर्वतीर् विभुः ॥ (१२।२)

ते देवानुचरा दृष्ट्वा स्त्रियः श्रीर् इव रूपिणीः । (१३।१)

गन्धेन मुमुहुस् तासां रूपौदार्यहतश्रियः ॥ (१३।२)

तान् आह देवदेवेशः प्रणतान् प्रहसन्न् इव । (१४।१)

आसाम् एकतमां वृङ्ध्वं सवर्णां स्वर्गभूषणाम् ॥ (१४।२)

ॐ इत्य् आदेशम् आदाय नत्वा तं सुरवन्दिनः । (१५।१)

उर्वशीम् अप्सरःश्रेष्ठां पुरस्कृत्य दिवं ययुः ॥ (१५।२)

इन्द्रायानम्य सदसि शृण्वतां त्रिदिवौकसाम् । (१६।१)

ऊचुर् नारायणबलं शक्रस् तत्रास विस्मितः ॥ (१६।२)

हंसस्वरूप्य् अवदद् अच्युत आत्मयोगं दत्तः कुमार ऋषभो भगवान् पिता नः । (१७।१)

विष्णुः शिवाय जगतां कलयावतीर्णस् तेनाहृता मधुभिदा श्रुतयो हयास्ये ॥ (१७।२)

गुप्तो ऽप्यये मनुर् इलौषधयश् च मात्स्ये क्रौडे हतो दितिज उद्धरताम्भसः क्ष्माम् । (१८।१)

कौर्मे धृतो ऽद्रिर् अमृतोन्मथने स्वपृष्ठे ग्राहात् प्रपन्नम् इभराजम् अमुञ्चद् आर्तम् ॥ (१८।२)

संस्तुन्वतो निपतितान् श्रमणान् ऋषींश् च शक्रं च वृत्रवधतस् तमसि प्रविष्टम् । (१९।१)

देवस्त्रियो ऽसुरगृहे पिहिता अनाथा जघ्ने ऽसुरेन्द्रम् अभयाय सतां नृसिंहे ॥ (१९।२)

देवासुरे युधि च दैत्यपतीन् सुरार्थे हत्वान्तरेषु भुवनान्य् अदधात् कलाभिः । (२०।१)

भूत्वाथ वामन इमाम् अहरद् बलेः क्ष्मां याच्ञाच् छलेन समदाद् अदितेः सुतेभ्यः ॥ (२०।२)

निःक्षत्रियाम् अकृत गां च त्रिःसप्तकृत्वो रामस् तु हैहयकुलाप्ययभार्गवाग्निः । (२१।१)

सो ऽब्धिं बबन्ध दशवक्त्रम् अहन् सलङ्कं सीतापतिर् जयति लोकमलघ्नकीर्तिः ॥ (२१।२)

भूमेर् भरावतरणाय यदुष्व् अजन्मा जातः करिष्यति सुरैर् अपि दुष्कराणि । (२२।१)

वादैर् विमोहयति यज्ञकृतो ऽतदर्हान् शूद्रान् कलौ क्षितिभुजो न्यहनिष्यद् अन्ते ॥ (२२।२)

एवंविधानि जन्मानि कर्माणि च जगत्पतेः । (२३।१)

भूरीणि भूरियशसो वर्णितानि महाभुज ॥ (२३।२)