ब्रह्मोवाच । (१।१)

इति तद् गृणतां तेषां मुनीनां योगधर्मिणाम् । (१।२)

प्रतिनन्द्य जगादेदं विकुण्ठनिलयो विभुः ॥ (१।३)

श्रीभगवान् उवाच । (२।१)

एतौ तौ पार्षदौ मह्यं जयो विजय एव च । (२।२)

कदर्थीकृत्य मां यद् वो बह्व् अक्राताम् अतिक्रमम् ॥ (२।३)

यस् त्व् एतयोर् धृतो दण्डो भवद्भिर् माम् अनुव्रतैः । (३।१)

स एवानुमतो ऽस्माभिर् मुनयो देवहेलनात् ॥ (३।२)

तद् वः प्रसादयाम्य् अद्य ब्रह्म दैवं परं हि मे । (४।१)

तद् धीत्य् आत्मकृतं मन्ये यत् स्वपुंभिर् असत्कृताः ॥ (४।२)

यन् नामानि च गृह्णाति लोको भृत्ये कृतागसि । (५।१)

सो ऽसाधुवादस् तत्कीर्तिं हन्ति त्वचम् इवामयः ॥ (५।२)

यस्यामृतामलयशःश्रवणावगाहः सद्यः पुनाति जगद् आश्वपचाद् विकुण्ठः । (६।१)

सो ऽहं भवद्भ्य उपलब्धसुतीर्थकीर्तिश् छिन्द्यां स्वबाहुम् अपि वः प्रतिकूलवृत्तिम् ॥ (६।२)

यत्सेवया चरणपद्मपवित्ररेणुं सद्यः क्षताखिलमलं प्रतिलब्धशीलम् । (७।१)

न श्रीर् विरक्तम् अपि मां विजहाति यस्याः प्रेक्षालवार्थ इतरे नियमान् वहन्ति ॥ (७।२)

नाहं तथाद्मि यजमानहविर् विताने श्च्योतद्घृतप्लुतम् अदन् हुतभुङ्मुखेन । (८।१)

यद् ब्राह्मणस्य मुखतश् चरतो ऽनुघासं तुष्टस्य मय्य् अवहितैर् निजकर्मपाकैः ॥ (८।२)

येषां बिभर्म्य् अहम् अखण्डविकुण्ठयोगमायाविभूतिर् अमलाङ्घ्रिरजः किरीटैः । (९।१)

विप्रांस् तु को न विषहेत यदर्हणाम्भः सद्यः पुनाति सहचन्द्रललामलोकान् ॥ (९।२)

ये मे तनूर् द्विजवरान् दुहतीर् मदीया भूतान्य् अलब्धशरणानि च भेदबुद्ध्या । (१०।१)

द्रक्ष्यन्त्य् अघक्षतदृशो ह्य् अहिमन्यवस् तान् गृध्रा रुषा मम कुषन्त्य् अधिदण्डनेतुः ॥ (१०।२)

ये ब्राह्मणान् मयि धिया क्षिपतो ऽर्चयन्तस् तुष्यद्धृदः स्मितसुधोक्षितपद्मवक्त्राः । (११।१)

वाण्यानुरागकलयात्मजवद् गृणन्तः संबोधयन्त्य् अहम् इवाहम् उपाहृतस् तैः ॥ (११।२)

तन् मे स्वभर्तुर् अवसायम् अलक्षमाणौ युष्मद्व्यतिक्रमगतिं प्रतिपद्य सद्यः । (१२।१)

भूयो ममान्तिकम् इतां तद् अनुग्रहो मे यत् कल्पताम् अचिरतो भृतयोर् विवासः ॥ (१२।२)

ब्रह्मोवाच । (१३।१)

अथ तस्योशतीं देवीम् ऋषिकुल्यां सरस्वतीम् । (१३।२)

नास्वाद्य मन्युदष्टानां तेषाम् आत्माप्य् अतृप्यत ॥ (१३।३)

सतीं व्यादाय शृण्वन्तो लघ्वीं गुर्वर्थगह्वराम् । (१४।१)

विगाह्यागाधगम्भीरां न विदुस् तच्चिकीर्षितम् ॥ (१४।२)

ते योगमाययारब्धपारमेष्ठ्यमहोदयम् । (१५।१)

प्रोचुः प्राञ्जलयो विप्राः प्रहृष्टाः क्षुभितत्वचः ॥ (१५।२)

ऋषय ऊचुः । (१६।१)

न वयं भगवन् विद्मस् तव देव चिकीर्षितम् । (१६।२)

कृतो मे ऽनुग्रहश् चेति यद् अध्यक्षः प्रभाषसे ॥ (१६।३)

ब्रह्मण्यस्य परं दैवं ब्राह्मणाः किल ते प्रभो । (१७।१)

विप्राणां देवदेवानां भगवान् आत्मदैवतम् ॥ (१७।२)

त्वत्तः सनातनो धर्मो रक्ष्यते तनुभिस् तव । (१८।१)

धर्मस्य परमो गुह्यो निर्विकारो भवान् मतः ॥ (१८।२)

तरन्ति ह्य् अञ्जसा मृत्युं निवृत्ता यदनुग्रहात् । (१९।१)

योगिनः स भवान् किं स्विद् अनुगृह्येत यत् परैः ॥ (१९।२)

यं वै विभूतिर् उपयात्य् अनुवेलम् अन्यैर् अर्थार्थिभिः स्वशिरसा धृतपादरेणुः । (२०।१)

धन्यार्पिताङ्घ्रितुलसीनवदामधाम्नो लोकं मधुव्रतपतेर् इव कामयाना ॥ (२०।२)

यस् तां विविक्तचरितैर् अनुवर्तमानां नात्याद्रियत् परमभागवतप्रसङ्गः । (२१।१)

स त्वं द्विजानुपथपुण्यरजःपुनीतः श्रीवत्सलक्ष्म किम् अगा भगभाजनस् त्वम् ॥ (२१।२)

धर्मस्य ते भगवतस् त्रियुग त्रिभिः स्वैः पद्भिश् चराचरम् इदं द्विजदेवतार्थम् । (२२।१)

नूनं भृतं तदभिघाति रजस् तमश् च सत्त्वेन नो वरदया तनुवा निरस्य ॥ (२२।२)

न त्वं द्विजोत्तमकुलं यदि हात्मगोपं गोप्ता वृषः स्वर्हणेन ससूनृतेन । (२३।१)

तर्ह्य् एव नङ्क्ष्यति शिवस् तव देव पन्था लोको ऽग्रहीष्यद् ऋषभस्य हि तत् प्रमाणम् ॥ (२३।२)

तत् ते ऽनभीष्टम् इव सत्त्वनिधेर् विधित्सोः क्षेमं जनाय निजशक्तिभिर् उद्धृतारेः । (२४।१)

नैतावता त्र्यधिपतेर् बत विश्वभर्तुस् तेजः क्षतं त्व् अवनतस्य स ते विनोदः ॥ (२४।२)

यं वानयोर् दमम् अधीश भवान् विधत्ते वृत्तिं नु वा तद् अनुमन्महि निर्व्यलीकम् । (२५।१)

अस्मासु वा य उचितो ध्रियतां स दण्डो ये ऽनागसौ वयम् अयुङ्क्ष्महि किल्बिषेण ॥ (२५।२)

श्रीभगवान् उवाच । (२६।१)

एतौ सुरेतरगतिं प्रतिपद्य सद्यः संरम्भसम्भृतसमाध्यनुबद्धयोगौ । (२६।२)

भूयः सकाशम् उपयास्यत आशु यो वः शापो मयैव निमितस् तद् अवेत विप्राः ॥ (२६।३)

ब्रह्मोवाच । (२७।१)

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा नयनानन्दभाजनम् । (२७।२)

वैकुण्ठं तदधिष्ठानं विकुण्ठं च स्वयम्प्रभम् ॥ (२७।३)

भगवन्तं परिक्रम्य प्रणिपत्यानुमान्य च । (२८।१)

प्रतिजग्मुः प्रमुदिताः शंसन्तो वैष्णवीं श्रियम् ॥ (२८।२)

भगवान् अनुगाव् आह यातं मा भैष्टम् अस्तु शम् । (२९।१)

ब्रह्मतेजः समर्थो ऽपि हन्तुं नेच्छे मतं तु मे ॥ (२९।२)

एतत् पुरैव निर्दिष्टं रमया क्रुद्धया यदा । (३०।१)

पुरापवारिता द्वारि विशन्ती मय्य् उपारते ॥ (३०।२)

मयि संरम्भयोगेन निस्तीर्य ब्रह्महेलनम् । (३१।१)

प्रत्येष्यतं निकाशं मे कालेनाल्पीयसा पुनः ॥ (३१।२)

द्वाःस्थाव् आदिश्य भगवान् विमानश्रेणिभूषणम् । (३२।१)

सर्वातिशयया लक्ष्म्या जुष्टं स्वं धिष्ण्यम् आविशत् ॥ (३२।२)

तौ तु गीर्वाणऋषभौ दुस्तराद्धरिलोकतः । (३३।१)

हतश्रियौ ब्रह्मशापाद् अभूतां विगतस्मयौ ॥ (३३।२)

तदा विकुण्ठधिषणात् तयोर् निपतमानयोः । (३४।१)

हाहाकारो महान् आसीद् विमानाग्र्येषु पुत्रकाः ॥ (३४।२)

ताव् एव ह्य् अधुना प्राप्तौ पार्षदप्रवरौ हरेः । (३५।१)

दितेर् जठरनिर्विष्टं काश्यपं तेज उल्बणम् ॥ (३५।२)

तयोर् असुरयोर् अद्य तेजसा यमयोर् हि वः । (३६।१)

आक्षिप्तं तेज एतर्हि भगवांस् तद् विधित्सति ॥ (३६।२)

विश्वस्य यः स्थितिलयोद्भवहेतुर् आद्यो योगेश्वरैर् अपि दुरत्यययोगमायः । (३७।१)

क्षेमं विधास्यति स नो भगवांस् त्र्यधीशस् तत्रास्मदीयविमृशेन कियान् इहार्थः ॥ (३७।२)