नयने ताम्यति स्तब्धे शुष्के रूक्षे ऽभिघातिते । (१।१)

वातपित्तातुरे जिह्मे शीर्णपक्ष्माविलेक्षणे ॥ (१।२)

कृच्छ्रोन्मीलसिराहर्षसिरोत्पाततमोऽर्जुनैः । (२।१)

स्यन्दमन्थान्यतोवातवातपर्यायशुक्रकैः ॥ (२।२)

आतुरे शान्तरागाश्रुशूलसंरम्भदूषिके । (३।१)

निवाते तर्पणं योज्यं शुद्धयोर् मूर्धकाययोः ॥ (३।२)

काले साधारणे प्रातः सायं वोत्तानशायिनः । (४।१)

यवमाषमयीं पालीं नेत्रकोशाद् बहिः समाम् ॥ (४।२)

द्व्यङ्गुलोच्चां दृढां कृत्वा यथास्वं सिद्धम् आवपेत् । (५।१)

सर्पिर् निमीलिते नेत्रे तप्ताम्बुप्रविलायितम् ॥ (५।२)

नक्तान्ध्यवाततिमिरकृच्छ्रबोधादिके वसाम् । (६।१)

आ पक्ष्माग्राद् अथोन्मेषं शनकैस् तस्य कुर्वतः ॥ (६।२)

मात्रा विगणयेत् तत्र वर्त्मसंधिसितासिते । (७।१)

दृष्टौ च क्रमशो व्याधौ शतं त्रीणि च पञ्च च ॥ (७।२)

शतानि सप्त चाष्टौ च दश मन्थे दशानिले । (८।१)

पित्ते षट् स्वस्थवृत्ते च बलासे पञ्च धारयेत् ॥ (८।२)

कृत्वापाङ्गे ततो द्वारं स्नेहं पात्रे निगालयेत् । (९।१)

पिबेच्च धूमं नेक्षेत व्योम रूपं च भास्वरम् ॥ (९।२)

इत्थं प्रतिदिनं वायौ पित्ते त्वेकान्तरं कफे । (१०।१)

स्वस्थे तु द्व्यन्तरं दद्याद् आ तृप्तेर् इति योजयेत् ॥ (१०।२)

प्रकाशक्षमता स्वास्थ्यं विशदं लघु लोचनम् । (११।१)

तृप्ते विपर्ययो ऽतृप्ते ऽतितृप्ते श्लेष्मजा रुजः ॥ (११।२)

स्नेहपीता तनुर् इव क्लान्ता दृष्टिर् हि सीदति । (१२।१)

तर्पणानन्तरं तस्माद् दृग्बलाधानकारिणम् ॥ (१२।२)

पुटपाकं प्रयुञ्जीत पूर्वोक्तेष्वेव यक्ष्मसु । (१३।१)

स वाते स्नेहनः श्लेष्मसहिते लेखनो हितः ॥ (१३।२)

दृग्दौर्बल्ये ऽनिले पित्ते रक्ते स्वस्थे प्रसादनः । (१४।१)

भूशयप्रसहानूपमेदोमज्जवसामिषैः ॥ (१४।२)

स्नेहनं पयसा पिष्टैर् जीवनीयैश्च कल्पयेत् । (१५।१)

मृगपक्षियकृन्मांसमुक्तायस्ताम्रसैन्धवैः ॥ (१५।२)

स्रोतोजशङ्खफेनालैर् लेखनं मस्तुकल्कितैः । (१६।१)

मृगपक्षियकृन्मज्जवसान्त्रहृदयामिषैः ॥ (१६।२)

मधुरैः सघृतैः स्तन्यक्षीरपिष्टैः प्रसादनम् । (१७।१)

बिल्वमात्रं पृथक् पिण्डं मांसभेषजकल्कयोः ॥ (१७।२)

उरुवूकवटाम्भोजपत्त्रैः स्नेहादिषु क्रमात् । (१८।१)

वेष्टयित्वा मृदा लिप्तं धवधन्वनगोमयैः ॥ (१८।२)

पचेत् प्रदीप्तैर् अग्न्याभं पक्वं निष्पीड्य तद्रसम् । (१९।१)

नेत्रे तर्पणवद् युञ्ज्याच्छतं द्वे त्रीणि धारयेत् ॥ (१९।२)

लेखनस्नेहनान्त्येषु कोष्णौ पूर्वौ हिमो ऽपरः । (२०।१)

धूमपो ऽन्ते तयोर् एव योगास् तत्र च तृप्तिवत् ॥ (२०।२)

तर्पणं पुटपाकं च नस्यानर्हे न योजयेत् । (२१।१)

यावन्त्यहानि युञ्जीत द्विस्ततो हितभाग्भवेत् ॥ (२१।२)

मालतीमल्लिकापुष्पैर् बद्धाक्षो निवसेन् निशाम् ॥ (२२।१)

सर्वात्मना नेत्रबलाय यत्नं कुर्वीत नस्याञ्जनतर्पणाद्यैः । (२३।१)

दृष्टिश् च नष्टा विविधं जगच्च तमोमयं जायत एकरूपम् ॥ (२३।२)