अष्टाङ्गहृदयसंहिताAṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā
AHS, 5, 4
Select a line for its word-by-word analysis.
बलां गुडूचीं त्रिफलां सरास्नां द्विपञ्चमूलं च पलोन्मितानि । (१।३)
balāṃ guḍūcīṃ triphalāṃ sarāsnāṃ dvipañcamūlaṃ ca palonmitāni |
अष्टौ फलान्यर्धतुलां च मांसाच्छागात् पचेद् अप्सु चतुर्थशेषम् ॥ (१।४)
aṣṭau phalānyardhatulāṃ ca māṃsācchāgāt paced apsu caturthaśeṣam ||
पूतो यवानीफलबिल्वकुष्ठवचाशताह्वाघनपिप्पलीनाम् । (२।१)
pūto yavānīphalabilvakuṣṭhavacāśatāhvāghanapippalīnām |
कल्कैर् गुडक्षौद्रघृतैः सतैलैर् युक्तः सुखोष्णो लवणान्वितश्च ॥ (२।२)
kalkair guḍakṣaudraghṛtaiḥ satailair yuktaḥ sukhoṣṇo lavaṇānvitaśca ||
वस्तिः परं सर्वगदप्रमाथी स्वस्थे हितो जीवनबृंहणश्च । (३।१)
vastiḥ paraṃ sarvagadapramāthī svasthe hito jīvanabṛṃhaṇaśca |
वस्तौ च यस्मिन् पठितो न कल्कः सर्वत्र दद्याद् अमुम् एव तत्र ॥ (३।२)
vastau ca yasmin paṭhito na kalkaḥ sarvatra dadyād amum eva tatra ||
द्विपञ्चमूलस्य रसो ऽम्लयुक्तः सछागमांसस्य सपूर्वपेष्यः । (४।१)
dvipañcamūlasya raso 'mlayuktaḥ sachāgamāṃsasya sapūrvapeṣyaḥ |
त्रिस्नेहयुक्तः प्रवरो निरूहः सर्वानिलव्याधिहरः प्रदिष्टः ॥ (४।२)
trisnehayuktaḥ pravaro nirūhaḥ sarvānilavyādhiharaḥ pradiṣṭaḥ ||
बलापटोलीलघुपञ्चमूलत्रायन्तिकैरण्डयवात् सुसिद्धात् । (५।१)
balāpaṭolīlaghupañcamūlatrāyantikairaṇḍayavāt susiddhāt |
प्रस्थो रसाच्छागरसार्धयुक्तः साध्यः पुनः प्रस्थसमः स यावत् ॥ (५।२)
prastho rasācchāgarasārdhayuktaḥ sādhyaḥ punaḥ prasthasamaḥ sa yāvat ||
प्रियङ्गुकृष्णाघनकल्कयुक्तः सतैलसर्पिर्मधुसैन्धवश्च । (६।१)
priyaṅgukṛṣṇāghanakalkayuktaḥ satailasarpirmadhusaindhavaśca |
स्याद् दीपनो मांसबलप्रदश्च चक्षुर्बलं चोपदधाति सद्यः ॥ (६।२)
syād dīpano māṃsabalapradaśca cakṣurbalaṃ copadadhāti sadyaḥ ||
एरण्डमूलात् त्रिपलं पलाशात् तथा पलांशं लघुपञ्चमूलम् । (७।१)
eraṇḍamūlāt tripalaṃ palāśāt tathā palāṃśaṃ laghupañcamūlam |
रास्नाबलाछिन्नरुहाश्वगन्धापुनर्नवारग्वधदेवदारु ॥ (७।२)
rāsnābalāchinnaruhāśvagandhāpunarnavāragvadhadevadāru ||
फलानि चाष्टौ सलिलाढकाभ्यां विपाचयेद् अष्टमशेषिते ऽस्मिन् । (८।१)
phalāni cāṣṭau salilāḍhakābhyāṃ vipācayed aṣṭamaśeṣite 'smin |
वचाशताह्वाहपुषाप्रियङ्गुयष्टीकणावत्सकबीजमुस्तम् ॥ (८।२)
vacāśatāhvāhapuṣāpriyaṅguyaṣṭīkaṇāvatsakabījamustam ||
दद्यात् सुपिष्टं सहतार्क्ष्यशैलम् अक्षप्रमाणं लवणांशयुक्तम् । (९।१)
dadyāt supiṣṭaṃ sahatārkṣyaśailam akṣapramāṇaṃ lavaṇāṃśayuktam |
समाक्षिकस्तैलयुतः समूत्रो वस्तिर् जयेल् लेखनदीपनो ऽसौ ॥ (९।२)
samākṣikastailayutaḥ samūtro vastir jayel lekhanadīpano 'sau ||
जङ्घोरुपादत्रिकपृष्ठकोष्ठहृद्गुह्यशूलं गुरुतां विबन्धम् । (१०।१)
jaṅghorupādatrikapṛṣṭhakoṣṭhahṛdguhyaśūlaṃ gurutāṃ vibandham |
गुल्माश्मवर्ध्मग्रहणीगुदोत्थांस्तांस्तांश्च रोगान् कफवातजातान् ॥ (१०।२)
gulmāśmavardhmagrahaṇīgudotthāṃstāṃstāṃśca rogān kaphavātajātān ||
यष्ट्याह्वलोध्राभयचन्दनैश्च शृतं पयो ऽग्र्यं कमलोत्पलैश्च । (११।१)
yaṣṭyāhvalodhrābhayacandanaiśca śṛtaṃ payo 'gryaṃ kamalotpalaiśca |
सशर्कराक्षौद्रघृतं सुशीतं पित्तामयान् हन्ति सजीवनीयम् ॥ (११।२)
saśarkarākṣaudraghṛtaṃ suśītaṃ pittāmayān hanti sajīvanīyam ||
रास्नां वृषं लोहितिकाम् अनन्तां बलां कनीयस्तृणपञ्चमूल्यौ । (१२।१)
rāsnāṃ vṛṣaṃ lohitikām anantāṃ balāṃ kanīyastṛṇapañcamūlyau |
गोपाङ्गनाचन्दनपद्मकर्द्धियष्ट्याह्वलोध्राणि पलार्धकानि ॥ (१२।२)
gopāṅganācandanapadmakarddhiyaṣṭyāhvalodhrāṇi palārdhakāni ||
निष्क्वाथ्य तोयेन रसेन तेन शृतं पयो ऽर्धाढकम् अम्बुहीनम् । (१३।१)
niṣkvāthya toyena rasena tena śṛtaṃ payo 'rdhāḍhakam ambuhīnam |
जीवन्तिमेदर्द्धिवरीविदारीवीराद्विकाकोलिकसेरुकाभिः ॥ (१३।२)
jīvantimedarddhivarīvidārīvīrādvikākolikaserukābhiḥ ||
सितोपलाजीवकपद्मरेणुप्रपौण्डरीकोत्पलपुण्डरीकैः । (१४।१)
sitopalājīvakapadmareṇuprapauṇḍarīkotpalapuṇḍarīkaiḥ |
लोध्रात्मगुप्तामधुयष्टिकाभिर् नागाह्वमुञ्जातकचन्दनैश्च ॥ (१४।२)
lodhrātmaguptāmadhuyaṣṭikābhir nāgāhvamuñjātakacandanaiśca ||
पिष्टैर् घृतक्षौद्रयुतैर् निरूहं ससैन्धवं शीतलम् एव दद्यात् । (१५।१)
piṣṭair ghṛtakṣaudrayutair nirūhaṃ sasaindhavaṃ śītalam eva dadyāt |
प्रत्यागते धन्वरसेन शालीन् क्षीरेण वाद्यात् परिषिक्तगात्रः ॥ (१५।२)
pratyāgate dhanvarasena śālīn kṣīreṇa vādyāt pariṣiktagātraḥ ||
दाहातिसारप्रदरास्रपित्तहृत्पाण्डुरोगान् विषमज्वरं च । (१६।१)
dāhātisārapradarāsrapittahṛtpāṇḍurogān viṣamajvaraṃ ca |
सगुल्ममूत्रग्रहकामलादीन् सर्वामयान् पित्तकृतान्निहन्ति ॥ (१६।२)
sagulmamūtragrahakāmalādīn sarvāmayān pittakṛtānnihanti ||
कोशातकारग्वधदेवदारुमूर्वाश्वदंष्ट्राकुटजार्कपाठाः । (१७।१)
kośātakāragvadhadevadārumūrvāśvadaṃṣṭrākuṭajārkapāṭhāḥ |
पक्त्वा कुलत्थान् बृहतीं च तोये रसस्य तस्य प्रसृता दश स्युः ॥ (१७।२)
paktvā kulatthān bṛhatīṃ ca toye rasasya tasya prasṛtā daśa syuḥ ||
तान् सर्षपैलामदनैः सकुष्ठैर् अक्षप्रमाणैः प्रसृतैश्च युक्तान् । (१८।१)
tān sarṣapailāmadanaiḥ sakuṣṭhair akṣapramāṇaiḥ prasṛtaiśca yuktān |
क्षौद्रस्य तैलस्य फलाह्वयस्य क्षारस्य तैलस्य च सार्षपस्य ॥ (१८।२)
kṣaudrasya tailasya phalāhvayasya kṣārasya tailasya ca sārṣapasya ||
दद्यान्निरूहं कफरोगिताय मन्दाग्नये चाशनविद्विषे च । (१९।१)
dadyānnirūhaṃ kapharogitāya mandāgnaye cāśanavidviṣe ca |
वक्ष्ये मृदून् स्नेहकृतो निरूहान् सुखोचितानां प्रसृतैः पृथक् तु ॥ (१९।२)
vakṣye mṛdūn snehakṛto nirūhān sukhocitānāṃ prasṛtaiḥ pṛthak tu ||
अथेमान् सुकुमाराणां निरूहान् स्नेहनान्मृदून् । (२०।१)
athemān sukumārāṇāṃ nirūhān snehanānmṛdūn |
कर्मणा विप्लुतानां च वक्ष्यामि प्रसृतैः पृथक् ॥ (२०।२)
karmaṇā viplutānāṃ ca vakṣyāmi prasṛtaiḥ pṛthak ||
क्षीराद् द्वौ प्रसृतौ कार्यौ मधुतैलघृतात् त्रयः । (२१।१)
kṣīrād dvau prasṛtau kāryau madhutailaghṛtāt trayaḥ |
खजेन मथितो वस्तिर् वातघ्नो बलवर्णकृत् ॥ (२१।२)
khajena mathito vastir vātaghno balavarṇakṛt ||
एकैकः प्रसृतस्तैलप्रसन्नाक्षौद्रसर्पिषाम् । (२२।१)
ekaikaḥ prasṛtastailaprasannākṣaudrasarpiṣām |
बिल्वादिमूलक्वाथाद् द्वौ कौलत्थाद् द्वौ स वातजित् ॥ (२२।२)
bilvādimūlakvāthād dvau kaulatthād dvau sa vātajit ||
प्रसृतः पृथग् आज्याच्च वस्तिः सर्षपकल्कवान् ॥ (२३।२)
prasṛtaḥ pṛthag ājyācca vastiḥ sarṣapakalkavān ||
स पञ्चतिक्तो ऽभिष्यन्दकृमिकुष्ठप्रमेहहा । (२४।१)
sa pañcatikto 'bhiṣyandakṛmikuṣṭhapramehahā |
चत्वारस् तैलगोमूत्रदधिमण्डाम्लकाञ्जिकात् ॥ (२४।२)
catvāras tailagomūtradadhimaṇḍāmlakāñjikāt ||
प्रसृताः सर्षपैः पिष्टैर् विट्सङ्गानाहभेदनः । (२५।१)
prasṛtāḥ sarṣapaiḥ piṣṭair viṭsaṅgānāhabhedanaḥ |
पयस्येक्षुस्थिरारास्नाविदारीक्षौद्रसर्पिषाम् ॥ (२५।२)
payasyekṣusthirārāsnāvidārīkṣaudrasarpiṣām ||
एकैकः प्रसृतो वस्तिः कृष्णाकल्को वृषत्वकृत् । (२६।१)
ekaikaḥ prasṛto vastiḥ kṛṣṇākalko vṛṣatvakṛt |
सिद्धवस्तीन् अतो वक्ष्ये सर्वदा यान् प्रयोजयेत् ॥ (२६।२)
siddhavastīn ato vakṣye sarvadā yān prayojayet ||
निर्व्यापदो बहुफलान् बलपुष्टिकरान् सुखान् । (२७।१)
nirvyāpado bahuphalān balapuṣṭikarān sukhān |
मधुतैले समे कर्षः सैन्धवाद् द्विपिचुर् मिशिः ॥ (२७।२)
madhutaile same karṣaḥ saindhavād dvipicur miśiḥ ||
रसायनं प्रमेहार्शःकृमिगुल्मान्त्रवृद्धिनुत् ॥ (२८।२)
rasāyanaṃ pramehārśaḥkṛmigulmāntravṛddhinut ||
सयष्टीमधुकश्चैष चक्षुष्यो रक्तपित्तजित् । (२९।१)
sayaṣṭīmadhukaścaiṣa cakṣuṣyo raktapittajit |
प्रसृतांशैर् घृतक्षौद्रवसातैलैः प्रकल्पयेत् ॥ (३०।२)
prasṛtāṃśair ghṛtakṣaudravasātailaiḥ prakalpayet ||
यापनं सैन्धवार्धाक्षहपुषार्धपलान्वितम् । (३१।१)
yāpanaṃ saindhavārdhākṣahapuṣārdhapalānvitam |
स क्वाथो मधुषड्ग्रन्थाशताह्वाहिङ्गुसैन्धवम् ॥ (३२।२)
sa kvātho madhuṣaḍgranthāśatāhvāhiṅgusaindhavam ||
सुरदारु च रास्ना च वस्तिर् दोषहरः शिवः । (३३।१)
suradāru ca rāsnā ca vastir doṣaharaḥ śivaḥ |
पञ्चमूलस्य निःक्वाथस्तैलं मागधिका मधु ॥ (३३।२)
pañcamūlasya niḥkvāthastailaṃ māgadhikā madhu ||
ससैन्धवः समधुकः सिद्धवस्तिर् इति स्मृतः । (३४।१)
sasaindhavaḥ samadhukaḥ siddhavastir iti smṛtaḥ |
गोमूत्रे तेन पिष्टैश्च पाठावत्सकतोयदैः । (३५।१)
gomūtre tena piṣṭaiśca pāṭhāvatsakatoyadaiḥ |
सफलैः क्षौद्रतैलाभ्यां क्षारेण लवणेन च ॥ (३५।२)
saphalaiḥ kṣaudratailābhyāṃ kṣāreṇa lavaṇena ca ||
शुक्रानिलविबन्धेषु वस्त्याटोपे च पूजितः ॥ (३६।२)
śukrānilavibandheṣu vastyāṭope ca pūjitaḥ ||
क्षीरद्विप्रस्थसंयुक्तं क्षीरशेषं पुनः पचेत् । (३९।१)
kṣīradviprasthasaṃyuktaṃ kṣīraśeṣaṃ punaḥ pacet |
पिष्टैर् यष्टीमिशिश्यामाकलिङ्गकरसाञ्जनैः । (४०।१)
piṣṭair yaṣṭīmiśiśyāmākaliṅgakarasāñjanaiḥ |
वस्तिः सुखोष्णो मांसाग्निबलशुक्रविवर्धनः ॥ (४०।२)
vastiḥ sukhoṣṇo māṃsāgnibalaśukravivardhanaḥ ||
वातासृङ्मोहमेहार्शोगुल्मविण्मूत्रसंग्रहान् । (४१।१)
vātāsṛṅmohamehārśogulmaviṇmūtrasaṃgrahān |
हन्याद् असृग्दरोन्मादशोफकासाश्मकुण्डलान् ॥ (४२।२)
hanyād asṛgdaronmādaśophakāsāśmakuṇḍalān ||
चक्षुष्यः पुत्रदो राजा यापनानां रसायनम् । (४३।१)
cakṣuṣyaḥ putrado rājā yāpanānāṃ rasāyanam |
निरूहो ऽत्यर्थवृष्यश्च महास्नेहसमन्वितः ॥ (४४।२)
nirūho 'tyarthavṛṣyaśca mahāsnehasamanvitaḥ ||
मयूरं पक्षपित्तान्त्रपादविट्तुण्डवर्जितम् । (४५।१)
mayūraṃ pakṣapittāntrapādaviṭtuṇḍavarjitam |
पक्त्वा क्षीरजले क्षीरशेषं सघृतमाक्षिकम् । (४६।१)
paktvā kṣīrajale kṣīraśeṣaṃ saghṛtamākṣikam |
कल्पनेयं पृथक् कार्या तित्तिरिप्रभृतिष्वपि ॥ (४७।२)
kalpaneyaṃ pṛthak kāryā tittiriprabhṛtiṣvapi ||
जलचारिषु तद्वच्च मत्स्येषु क्षीरवर्जिता ॥ (४८।२)
jalacāriṣu tadvacca matsyeṣu kṣīravarjitā ||
पृथग् दशपलं क्षीरे पञ्चमूलं च साधयेत् ॥ (४९।२)
pṛthag daśapalaṃ kṣīre pañcamūlaṃ ca sādhayet ||
ससितातैलमध्वाज्यो वस्तिर् योज्यो रसायनम् ॥ (५०।२)
sasitātailamadhvājyo vastir yojyo rasāyanam ||
सिद्धेन पयसा भोज्यम् आत्मगुप्तोच्चटेक्षुरैः । (५३।१)
siddhena payasā bhojyam ātmaguptoccaṭekṣuraiḥ |
स्नेहांश्चायन्त्रणान् सिद्धान् सिद्धद्रव्यैः प्रकल्पयेत् ॥ (५३।२)
snehāṃścāyantraṇān siddhān siddhadravyaiḥ prakalpayet ||
दोषघ्नाः सपरीहारा वक्ष्यन्ते स्नेहवस्तयः । (५४।१)
doṣaghnāḥ saparīhārā vakṣyante snehavastayaḥ |
दशमूलं बलां रास्नाम् अश्वगन्धां पुनर्नवाम् ॥ (५४।२)
daśamūlaṃ balāṃ rāsnām aśvagandhāṃ punarnavām ||
पचेत् तैलाढकं पेष्यैर् जीवनीयैः पलोन्मितैः । (५७।१)
pacet tailāḍhakaṃ peṣyair jīvanīyaiḥ palonmitaiḥ |
शताह्वाचिरिबिल्वाम्लैस्तैलं सिद्धं समीरणे ॥ (५८।२)
śatāhvāciribilvāmlaistailaṃ siddhaṃ samīraṇe ||
सैन्धवेनाग्निवर्णेन तप्तं चानिलजिद् घृतम् । (५९।१)
saindhavenāgnivarṇena taptaṃ cānilajid ghṛtam |
जीवन्तीं मदनं मेदां श्रावणीं मधुकं बलाम् ॥ (५९।२)
jīvantīṃ madanaṃ medāṃ śrāvaṇīṃ madhukaṃ balām ||
शताह्वर्षभकौ कृष्णां काकनासां शतावरीम् । (६०।१)
śatāhvarṣabhakau kṛṣṇāṃ kākanāsāṃ śatāvarīm |
स्वगुप्तां क्षीरकाकोलीं कर्कटाख्यां शठीं वचाम् ॥ (६०।२)
svaguptāṃ kṣīrakākolīṃ karkaṭākhyāṃ śaṭhīṃ vacām ||
पिष्ट्वा तैलघृतं क्षीरे साधयेत् तच्चतुर्गुणे । (६१।१)
piṣṭvā tailaghṛtaṃ kṣīre sādhayet taccaturguṇe |
बृंहणं वातपित्तघ्नं बलशुक्राग्निवर्धनम् ॥ (६१।२)
bṛṃhaṇaṃ vātapittaghnaṃ balaśukrāgnivardhanam ||
सैन्धवं मदनं कुष्ठं शताह्वा निचुलो वचा ॥ (६२।२)
saindhavaṃ madanaṃ kuṣṭhaṃ śatāhvā niculo vacā ||
ह्रीवेरं मधुकं भार्गी देवदारु सकट्फलम् । (६३।१)
hrīveraṃ madhukaṃ bhārgī devadāru sakaṭphalam |
विडङ्गातिविषे श्यामा हरेणुर् नीलिनी स्थिरा । (६४।१)
viḍaṅgātiviṣe śyāmā hareṇur nīlinī sthirā |
बिल्वाजमोदचपला दन्ती रास्ना च तैः समैः ॥ (६४।२)
bilvājamodacapalā dantī rāsnā ca taiḥ samaiḥ ||
साध्यम् एरण्डतैलं वा तैलं वा कफरोगनुत् । (६५।१)
sādhyam eraṇḍatailaṃ vā tailaṃ vā kapharoganut |
वर्ध्मोदावर्तगुल्मार्शःप्लीहमेहाढ्यमारुतान् ॥ (६५।२)
vardhmodāvartagulmārśaḥplīhamehāḍhyamārutān ||
आनाहम् अश्मरीं चाशु हन्यात् तद् अनुवासनम् । (६६।१)
ānāham aśmarīṃ cāśu hanyāt tad anuvāsanam |
कफघ्नं कल्पयेत् तैलं द्रव्यैर् वा कफघातिभिः । (६७।१)
kaphaghnaṃ kalpayet tailaṃ dravyair vā kaphaghātibhiḥ |
फलैर् अष्टगुणैश्चाम्लैः सिद्धम् अन्वासनं कफे ॥ (६७।२)
phalair aṣṭaguṇaiścāmlaiḥ siddham anvāsanaṃ kaphe ||
मृदुवस्तिजडीभूते तीक्ष्णो ऽन्यो वस्तिर् इष्यते । (६८।१)
mṛduvastijaḍībhūte tīkṣṇo 'nyo vastir iṣyate |
तीक्ष्णैर् विकर्षिते स्निग्धो मधुरः शिशिरो मृदुः ॥ (६८।२)
tīkṣṇair vikarṣite snigdho madhuraḥ śiśiro mṛduḥ ||
तीक्ष्णत्वं मूत्रपील्वग्निलवणक्षारसर्षपैः । (६९।१)
tīkṣṇatvaṃ mūtrapīlvagnilavaṇakṣārasarṣapaiḥ |
प्राप्तकालं विधातव्यं क्षीराज्याद्यैस्तु मार्दवम् ॥ (६९।२)
prāptakālaṃ vidhātavyaṃ kṣīrājyādyaistu mārdavam ||
बलकालरोगदोषप्रकृतीः प्रविभज्य योजितो वस्तिः । (७०।१)
balakālarogadoṣaprakṛtīḥ pravibhajya yojito vastiḥ |
स्वैः स्वैर् औषधवर्गैः स्वान् स्वान् रोगान्निवर्तयति ॥ (७०।२)
svaiḥ svair auṣadhavargaiḥ svān svān rogānnivartayati ||
उष्णार्तानां शीताञ्छीतार्तानां तथा सुखोष्णांश्च । (७१।१)
uṣṇārtānāṃ śītāñchītārtānāṃ tathā sukhoṣṇāṃśca |
तद्योग्यौषधयुक्तान् वस्तीन् संतर्क्य युञ्जीत ॥ (७१।२)
tadyogyauṣadhayuktān vastīn saṃtarkya yuñjīta ||
वस्तीन्न बृंहणीयान् दद्याद् व्याधिषु विशोधनीयेषु । (७२।१)
vastīnna bṛṃhaṇīyān dadyād vyādhiṣu viśodhanīyeṣu |
मेदस्विनो विशोध्या ये च नराः कुष्ठमेहार्ताः ॥ (७२।२)
medasvino viśodhyā ye ca narāḥ kuṣṭhamehārtāḥ ||
न क्षीणक्षतदुर्बलमूर्छितकृशशुष्कशुद्धदेहानाम् । (७३।१)
na kṣīṇakṣatadurbalamūrchitakṛśaśuṣkaśuddhadehānām |
दद्याद् विशोधनीयान् दोषनिबद्धायुषो ये च ॥ (७३।२)
dadyād viśodhanīyān doṣanibaddhāyuṣo ye ca ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.