अष्टाङ्गहृदयसंहिताAṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā
AHS, 6, 22
Select a line for its word-by-word analysis.
खण्डौष्ठस्य विलिख्यान्तौ स्यूत्वा व्रणवद् आचरेत् । (१।३)
khaṇḍauṣṭhasya vilikhyāntau syūtvā vraṇavad ācaret |
पटोल्या काकमाच्या च तैलम् अभ्यञ्जनं पचेत् । (२।१)
paṭolyā kākamācyā ca tailam abhyañjanaṃ pacet |
नस्यं च तैलं वातघ्नमधुरस्कन्धसाधितम् ॥ (२।२)
nasyaṃ ca tailaṃ vātaghnamadhuraskandhasādhitam ||
महास्नेहेन वातौष्ठे सिद्धेनाक्तः पिचुर् हितः । (३।१)
mahāsnehena vātauṣṭhe siddhenāktaḥ picur hitaḥ |
नाड्योष्ठं स्वेदयेद् दुग्धसिद्धैरेरण्डपल्लवैः ॥ (४।२)
nāḍyoṣṭhaṃ svedayed dugdhasiddhaireraṇḍapallavaiḥ ||
खण्डौष्ठविहितं नस्यं तस्य मूर्ध्नि च तर्पणम् । (५।१)
khaṇḍauṣṭhavihitaṃ nasyaṃ tasya mūrdhni ca tarpaṇam |
गुडूचीयष्टिपत्तङ्गसिद्धम् अभ्यञ्जने घृतम् ॥ (६।२)
guḍūcīyaṣṭipattaṅgasiddham abhyañjane ghṛtam ||
पित्तविद्रधिवच्चात्र क्रिया शोणितजे ऽपि च । (७।१)
pittavidradhivaccātra kriyā śoṇitaje 'pi ca |
इदम् एव नवे कार्यं कर्मौष्ठे तु कफातुरे ॥ (७।२)
idam eva nave kāryaṃ karmauṣṭhe tu kaphāture ||
पाठाक्षारमधुव्योषैर् हृतास्रे प्रतिसारणम् । (८।१)
pāṭhākṣāramadhuvyoṣair hṛtāsre pratisāraṇam |
स्विन्नं भिन्नं विमेदस्कं दहेन् मेदोजम् अग्निना । (९।१)
svinnaṃ bhinnaṃ vimedaskaṃ dahen medojam agninā |
प्रियङ्गुलोध्रत्रिफलामाक्षिकैः प्रतिसारयेत् ॥ (९।२)
priyaṅgulodhratriphalāmākṣikaiḥ pratisārayet ||
सक्षौद्रा घर्षणं तीक्ष्णा भिन्नशुद्धे जलार्बुदे । (१०।१)
sakṣaudrā gharṣaṇaṃ tīkṣṇā bhinnaśuddhe jalārbude |
अवगाढे ऽतिवृद्धे वा क्षारो ऽग्निर् वा प्रतिक्रिया ॥ (१०।२)
avagāḍhe 'tivṛddhe vā kṣāro 'gnir vā pratikriyā ||
स्विन्नस्य शीतदन्तस्य पालीं विलिखितां दहेत् ॥ (११।२)
svinnasya śītadantasya pālīṃ vilikhitāṃ dahet ||
तैलेन प्रतिसार्या च सक्षौद्रघनसैन्धवैः । (१२।१)
tailena pratisāryā ca sakṣaudraghanasaindhavaiḥ |
दाडिमत्वग्वरातार्क्ष्यकान्ताजम्ब्वस्थिनागरैः ॥ (१२।२)
dāḍimatvagvarātārkṣyakāntājambvasthināgaraiḥ ||
कवडः क्षीरिणां क्वाथैरणुतैलं च नावनम् । (१३।१)
kavaḍaḥ kṣīriṇāṃ kvāthairaṇutailaṃ ca nāvanam |
दन्तहर्षे तथा भेदे सर्वा वातहरा क्रिया ॥ (१३।२)
dantaharṣe tathā bhede sarvā vātaharā kriyā ||
सस्नेहं दशमूलाम्बु गण्डूषः प्रचलद्द्विजे ॥ (१४।२)
sasnehaṃ daśamūlāmbu gaṇḍūṣaḥ pracaladdvije ||
तुत्थलोध्रकणाश्रेष्ठापत्तङ्गपटुघर्षणम् । (१५।१)
tutthalodhrakaṇāśreṣṭhāpattaṅgapaṭugharṣaṇam |
स्निग्धाः शील्या यथावस्थं नस्यान्नकवडादयः ॥ (१५।२)
snigdhāḥ śīlyā yathāvasthaṃ nasyānnakavaḍādayaḥ ||
कृमिदन्तम् इवोत्पाट्य तद्वच्चोपचरेत् तदा ॥ (१६।२)
kṛmidantam ivotpāṭya tadvaccopacaret tadā ||
अहिंसन् दन्तमूलानि दन्तेभ्यः शर्करां हरेत् ॥ (१७।२)
ahiṃsan dantamūlāni dantebhyaḥ śarkarāṃ haret ||
क्षारचूर्णैर् मधुयुतैस्ततश्च प्रतिसारयेत् । (१८।१)
kṣāracūrṇair madhuyutaistataśca pratisārayet |
कपालिकायाम् अप्येवं हर्षोक्तं च समाचरेत् ॥ (१८।२)
kapālikāyām apyevaṃ harṣoktaṃ ca samācaret ||
जयेद् विस्रावणैः स्विन्नम् अचलं कृमिदन्तकम् । (१९।१)
jayed visrāvaṇaiḥ svinnam acalaṃ kṛmidantakam |
स्निग्धैश्चालेपगण्डूषनस्याहारैश्चलापहैः ॥ (१९।२)
snigdhaiścālepagaṇḍūṣanasyāhāraiścalāpahaiḥ ||
गुडेन पूर्णं सुषिरं मधूच्छिष्टेन वा दहेत् । (२०।१)
guḍena pūrṇaṃ suṣiraṃ madhūcchiṣṭena vā dahet |
सप्तच्छदार्कक्षीराभ्यां पूरणं कृमिशूलजित् ॥ (२०।२)
saptacchadārkakṣīrābhyāṃ pūraṇaṃ kṛmiśūlajit ||
रजो रुजं जयत्याशु वस्त्रस्थं दशने घृतम् ॥ (२१।२)
rajo rujaṃ jayatyāśu vastrasthaṃ daśane ghṛtam ||
गण्डूषं ग्राहयेत् तैलम् एभिरेव च साधितम् । (२२।१)
gaṇḍūṣaṃ grāhayet tailam ebhireva ca sādhitam |
क्वाथैर् वा युक्तम् एरण्डद्विव्याघ्रीभूकदम्बजैः ॥ (२२।२)
kvāthair vā yuktam eraṇḍadvivyāghrībhūkadambajaiḥ ||
क्रियायोगैर् बहुविधैरित्यशान्तरुजं भृशम् । (२३।१)
kriyāyogair bahuvidhairityaśāntarujaṃ bhṛśam |
दृढम् अप्युद्धरेद् दन्तं पूर्वं मूलाद् विमोक्षितम् ॥ (२३।२)
dṛḍham apyuddhared dantaṃ pūrvaṃ mūlād vimokṣitam ||
तैलं सयष्ट्याह्वरजो गण्डूषो मधु वा ततः ॥ (२४।२)
tailaṃ sayaṣṭyāhvarajo gaṇḍūṣo madhu vā tataḥ ||
तैलं दशगुणक्षीरं सिद्धं युञ्जीत नावनम् ॥ (२५।२)
tailaṃ daśaguṇakṣīraṃ siddhaṃ yuñjīta nāvanam ||
कृशदुर्बलवृद्धानां वातार्तानां च नोद्धरेत् । (२६।१)
kṛśadurbalavṛddhānāṃ vātārtānāṃ ca noddharet |
नोद्धरेच्चोत्तरं दन्तं बहूपद्रवकृद्धि सः ॥ (२६।२)
noddhareccottaraṃ dantaṃ bahūpadravakṛddhi saḥ ||
एषाम् अप्युद्धृतौ स्निग्धस्वादुशीतक्रमो हितः । (२७।१)
eṣām apyuddhṛtau snigdhasvāduśītakramo hitaḥ |
विस्रावितास्रे शीतादे सक्षौद्रैः प्रतिसारणम् ॥ (२७।२)
visrāvitāsre śītāde sakṣaudraiḥ pratisāraṇam ||
मुस्तार्जुनत्वक्त्रिफलाफलिनीतार्क्ष्यनागरैः । (२८।१)
mustārjunatvaktriphalāphalinītārkṣyanāgaraiḥ |
तत्क्वाथः कवडो नस्यं तैलं मधुरसाधितम् ॥ (२८।२)
tatkvāthaḥ kavaḍo nasyaṃ tailaṃ madhurasādhitam ||
दन्तमांसान्युपकुशे स्विन्नान्युष्णाम्बुधारणैः । (२९।१)
dantamāṃsānyupakuśe svinnānyuṣṇāmbudhāraṇaiḥ |
मण्डलाग्रेण शाकादिपत्त्रैर् वा बहुशो लिखेत् ॥ (२९।२)
maṇḍalāgreṇa śākādipattrair vā bahuśo likhet ||
सुखोष्णो घृतमण्डो ऽनु तैलं वा कवडग्रहः ॥ (३१।२)
sukhoṣṇo ghṛtamaṇḍo 'nu tailaṃ vā kavaḍagrahaḥ ||
घृतं च मधुरैः सिद्धं हितं कवडनस्ययोः । (३२।१)
ghṛtaṃ ca madhuraiḥ siddhaṃ hitaṃ kavaḍanasyayoḥ |
दन्तपुप्पुटके स्विन्नच्छिन्नभिन्नविलेखिते ॥ (३२।२)
dantapuppuṭake svinnacchinnabhinnavilekhite ||
यष्ट्याह्वस्वर्जिकाशुण्ठीसैन्धवैः प्रतिसारणम् । (३३।१)
yaṣṭyāhvasvarjikāśuṇṭhīsaindhavaiḥ pratisāraṇam |
विद्रधौ कटुतीक्ष्णोष्णरूक्षैः कवडलेपनम् ॥ (३३।२)
vidradhau kaṭutīkṣṇoṣṇarūkṣaiḥ kavaḍalepanam ||
रक्षेत् पाकं हिमैः पक्वः पाट्यो दाह्यो ऽवगाढकः ॥ (३४।२)
rakṣet pākaṃ himaiḥ pakvaḥ pāṭyo dāhyo 'vagāḍhakaḥ ||
सुषिरे छिन्नलिखिते सक्षौद्रैः प्रतिसारणम् । (३५।१)
suṣire chinnalikhite sakṣaudraiḥ pratisāraṇam |
लोध्रमुस्तमिशिश्रेष्ठातार्क्ष्यपत्तङ्गकिंशुकैः ॥ (३५।२)
lodhramustamiśiśreṣṭhātārkṣyapattaṅgakiṃśukaiḥ ||
सकट्फलैः कषायैश्च तेषां गण्डूष इष्यते । (३६।१)
sakaṭphalaiḥ kaṣāyaiśca teṣāṃ gaṇḍūṣa iṣyate |
सगैरिकसितापुण्ड्रैः सिद्धं तैलं च नावनम् । (३७।१)
sagairikasitāpuṇḍraiḥ siddhaṃ tailaṃ ca nāvanam |
छित्त्वाधिमांसकं चूर्णैः सक्षौद्रैः प्रतिसारयेत् ॥ (३७।२)
chittvādhimāṃsakaṃ cūrṇaiḥ sakṣaudraiḥ pratisārayet ||
क्षारं युञ्ज्यात् ततो नस्यं गण्डूषादि च शीतलम् ॥ (३९।२)
kṣāraṃ yuñjyāt tato nasyaṃ gaṇḍūṣādi ca śītalam ||
नाडीं दन्तानुगां दन्तं समुद्धृत्याग्निना दहेत् ॥ (४०।२)
nāḍīṃ dantānugāṃ dantaṃ samuddhṛtyāgninā dahet ||
कुब्जां नैकगतिं पूर्णां गुडेन मदनेन वा । (४१।१)
kubjāṃ naikagatiṃ pūrṇāṃ guḍena madanena vā |
क्षीरिवृक्षाम्बुगण्डूषो नस्यं तैलं च तत्कृतम् । (४२।१)
kṣīrivṛkṣāmbugaṇḍūṣo nasyaṃ tailaṃ ca tatkṛtam |
कुर्याद् वातौष्ठकोपोक्तं कण्टकेष्वनिलात्मसु ॥ (४२।२)
kuryād vātauṣṭhakopoktaṃ kaṇṭakeṣvanilātmasu ||
जिह्वायां पित्तजातेषु घृष्टेषु रुधिरे स्रुते । (४३।१)
jihvāyāṃ pittajāteṣu ghṛṣṭeṣu rudhire srute |
तीक्ष्णैः कफोत्थेष्वेवं च सर्षपत्र्यूषणादिभिः । (४४।१)
tīkṣṇaiḥ kaphottheṣvevaṃ ca sarṣapatryūṣaṇādibhiḥ |
नवे जिह्वालसे ऽप्येवं तं तु शस्त्रेण न स्पृशेत् ॥ (४४।२)
nave jihvālase 'pyevaṃ taṃ tu śastreṇa na spṛśet ||
उन्नम्य जिह्वाम् आकृष्टां बडिशेनाधिजिह्विकाम् । (४५।१)
unnamya jihvām ākṛṣṭāṃ baḍiśenādhijihvikām |
छेदयेन् मण्डलाग्रेण तीक्ष्णोष्णैर् घर्षणादि च ॥ (४५।२)
chedayen maṇḍalāgreṇa tīkṣṇoṣṇair gharṣaṇādi ca ||
उपजिह्वां परिस्राव्य यवक्षारेण घर्षयेत् । (४६।१)
upajihvāṃ parisrāvya yavakṣāreṇa gharṣayet |
कफघ्नैः शुण्डिका साध्या नस्यगण्डूषघर्षणैः ॥ (४६।२)
kaphaghnaiḥ śuṇḍikā sādhyā nasyagaṇḍūṣagharṣaṇaiḥ ||
अग्रं निविष्टं जिह्वाया बडिशाद्यवलम्बितम् ॥ (४७।२)
agraṃ niviṣṭaṃ jihvāyā baḍiśādyavalambitam ||
छेदयेन् मण्डलाग्रेण नात्यग्रे न च मूलतः । (४८।१)
chedayen maṇḍalāgreṇa nātyagre na ca mūlataḥ |
छेदे ऽत्यसृक्क्षयान् मृत्युर् हीने व्याधिर् विवर्धते ॥ (४८।२)
chede 'tyasṛkkṣayān mṛtyur hīne vyādhir vivardhate ||
छिन्नायां सपटुक्षौद्रैर् घर्षणं कवडः पुनः ॥ (४९।२)
chinnāyāṃ sapaṭukṣaudrair gharṣaṇaṃ kavaḍaḥ punaḥ ||
संघाते पुप्पुटे कूर्मे विलिख्यैवं समाचरेत् ॥ (५०।२)
saṃghāte puppuṭe kūrme vilikhyaivaṃ samācaret ||
अपक्वे तालुपाके तु कासीसक्षौद्रतार्क्ष्यजैः । (५१।१)
apakve tālupāke tu kāsīsakṣaudratārkṣyajaiḥ |
पक्वे ऽष्टापदवद् भिन्ने तीक्ष्णोष्णैः प्रतिसारणम् । (५२।१)
pakve 'ṣṭāpadavad bhinne tīkṣṇoṣṇaiḥ pratisāraṇam |
तालुशोषे त्वतृष्णस्य सर्पिरुत्तरभक्तिकम् । (५३।१)
tāluśoṣe tvatṛṣṇasya sarpiruttarabhaktikam |
कणाशुण्ठीशृतं पानम् अम्लैर् गण्डूषधारणम् ॥ (५३।२)
kaṇāśuṇṭhīśṛtaṃ pānam amlair gaṇḍūṣadhāraṇam ||
धन्वमांसरसाः स्निग्धाः क्षीरसर्पिश्च नावनम् । (५४।१)
dhanvamāṃsarasāḥ snigdhāḥ kṣīrasarpiśca nāvanam |
कण्ठरोगेष्वसृङ्मोक्षस्तीक्ष्णैर् नस्यादि कर्म च ॥ (५४।२)
kaṇṭharogeṣvasṛṅmokṣastīkṣṇair nasyādi karma ca ||
क्वाथः पानं च दार्वीत्वङ्निम्बतार्क्ष्यकलिङ्गजः । (५५।१)
kvāthaḥ pānaṃ ca dārvītvaṅnimbatārkṣyakaliṅgajaḥ |
श्रेष्ठाव्योषयवक्षारदार्वीद्वीपिरसाञ्जनैः । (५६।१)
śreṣṭhāvyoṣayavakṣāradārvīdvīpirasāñjanaiḥ |
सपाठातेजिनीनिम्बैः शुक्तगोमूत्रसाधितैः ॥ (५६।२)
sapāṭhātejinīnimbaiḥ śuktagomūtrasādhitaiḥ ||
वचा दन्ती च मूर्वा च लेपः कोष्णो ऽर्तिशोफहा । (५८।१)
vacā dantī ca mūrvā ca lepaḥ koṣṇo 'rtiśophahā |
अथान्तर्बाह्यतः स्विन्नां वातरोहिणिकां लिखेत् ॥ (५८।२)
athāntarbāhyataḥ svinnāṃ vātarohiṇikāṃ likhet ||
विस्राव्य पित्तसम्भूतां सिताक्षौद्रप्रियङ्गुभिः । (६०।१)
visrāvya pittasambhūtāṃ sitākṣaudrapriyaṅgubhiḥ |
घर्षेत् सलोध्रपत्तङ्गैः कवडः क्वथितैश्च तैः ॥ (६०।२)
gharṣet salodhrapattaṅgaiḥ kavaḍaḥ kvathitaiśca taiḥ ||
उपाचरेद् एवम् एव प्रत्याख्यायास्रसंभवाम् ॥ (६१।२)
upācared evam eva pratyākhyāyāsrasaṃbhavām ||
नस्यगण्डूषयोस्तैलं साधितं च प्रशस्यते ॥ (६२।२)
nasyagaṇḍūṣayostailaṃ sādhitaṃ ca praśasyate ||
विद्रधौ स्राविते श्रेष्ठारोचनातार्क्ष्यगैरिकैः । (६४।१)
vidradhau srāvite śreṣṭhārocanātārkṣyagairikaiḥ |
तिलैर् बीजैश्च लट्वोमाप्रियालशणसंभवैः ॥ (६५।२)
tilair bījaiśca laṭvomāpriyālaśaṇasaṃbhavaiḥ ||
उपनाह्यो व्रणे रूढे प्रलेप्यश्च पुनः पुनः । (६६।१)
upanāhyo vraṇe rūḍhe pralepyaśca punaḥ punaḥ |
एकैषीकान्वितैः पिष्टैः सुरया काञ्जिकेन वा ॥ (६७।२)
ekaiṣīkānvitaiḥ piṣṭaiḥ surayā kāñjikena vā ||
साधितं पाययेत् तैलं सकृष्णादेवदारुभिः ॥ (६८।२)
sādhitaṃ pāyayet tailaṃ sakṛṣṇādevadārubhiḥ ||
कर्तव्यं कफजे ऽप्येतत् स्वेदविम्लापने त्वति । (६९।१)
kartavyaṃ kaphaje 'pyetat svedavimlāpane tvati |
मूत्रस्रुतं हठक्षारं पक्त्वा कोद्रवभुक् पिबेत् ॥ (७०।२)
mūtrasrutaṃ haṭhakṣāraṃ paktvā kodravabhuk pibet ||
साधितं वत्सकाद्यैर् वा तैलं सपटुपञ्चकैः । (७१।१)
sādhitaṃ vatsakādyair vā tailaṃ sapaṭupañcakaiḥ |
मेदोभवे सिरां विध्येत् कफघ्नं च विधिं भजेत् । (७२।१)
medobhave sirāṃ vidhyet kaphaghnaṃ ca vidhiṃ bhajet |
अशान्तौ पाचयित्वा च सर्वान् व्रणवद् आचरेत् । (७३।१)
aśāntau pācayitvā ca sarvān vraṇavad ācaret |
मुखपाकेषु सक्षौद्रा प्रयोज्या मुखधावनाः ॥ (७३।२)
mukhapākeṣu sakṣaudrā prayojyā mukhadhāvanāḥ ||
निष्ठेव्या भक्षयित्वा वा कुठेरादिर् गणो ऽथवा ॥ (७४।२)
niṣṭhevyā bhakṣayitvā vā kuṭherādir gaṇo 'thavā ||
मुखपाके ऽनिलात् कृष्णापट्वेलाः प्रतिसारणम् । (७५।१)
mukhapāke 'nilāt kṛṣṇāpaṭvelāḥ pratisāraṇam |
तैलं वातहरैः सिद्धं हितं कवडनस्ययोः ॥ (७५।२)
tailaṃ vātaharaiḥ siddhaṃ hitaṃ kavaḍanasyayoḥ ||
पित्तास्रे पित्तरक्तघ्नः कफघ्नश्च कफे विधिः । (७६।१)
pittāsre pittaraktaghnaḥ kaphaghnaśca kaphe vidhiḥ |
लिखेच्छाकादिपत्त्रैश्च पिटिकाः कठिनाः स्थिराः ॥ (७६।२)
likhecchākādipattraiśca piṭikāḥ kaṭhināḥ sthirāḥ ||
यथादोषोदयं कुर्यात् संनिपाते चिकित्सितम् । (७७।१)
yathādoṣodayaṃ kuryāt saṃnipāte cikitsitam |
नवे ऽर्बुदे त्वसंवृद्धे छेदिते प्रतिसारणम् ॥ (७७।२)
nave 'rbude tvasaṃvṛddhe chedite pratisāraṇam ||
स्वर्जिकानागरक्षौद्रैः क्वाथो गण्डूष इष्यते । (७८।१)
svarjikānāgarakṣaudraiḥ kvātho gaṇḍūṣa iṣyate |
यवान्नभुक् तीक्ष्णतैलनस्याभ्यङ्गांस्तथाचरेत् । (७९।१)
yavānnabhuk tīkṣṇatailanasyābhyaṅgāṃstathācaret |
फलत्रयद्वीपिकिराततिक्तयष्ट्याह्वसिद्धार्थकटुत्रिकाणि । (८१।२)
phalatrayadvīpikirātatiktayaṣṭyāhvasiddhārthakaṭutrikāṇi |
मुस्ताहरिद्राद्वययावशूकवृक्षाम्लकाम्लाग्रिमवेतसाश्च ॥ (८१।३)
mustāharidrādvayayāvaśūkavṛkṣāmlakāmlāgrimavetasāśca ||
अश्वत्थजम्ब्वाम्रधनञ्जयत्वक् त्वक् चाहिमारात् खदिरस्य सारः । (८२।१)
aśvatthajambvāmradhanañjayatvak tvak cāhimārāt khadirasya sāraḥ |
क्वाथेन तेषां घनतां गतेन तच्चूर्णयुक्ता गुटिका विधेयाः ॥ (८२।२)
kvāthena teṣāṃ ghanatāṃ gatena taccūrṇayuktā guṭikā vidheyāḥ ||
ता धारिता घ्नन्ति मुखेन नित्यं कण्ठौष्ठताल्वादिगदान् सुकृच्छ्रान् । (८३।१)
tā dhāritā ghnanti mukhena nityaṃ kaṇṭhauṣṭhatālvādigadān sukṛcchrān |
विशेषतो रोहिणिकास्यशोषगन्धान् विदेहाधिपतिप्रणीताः ॥ (८३।२)
viśeṣato rohiṇikāsyaśoṣagandhān videhādhipatipraṇītāḥ ||
खदिरतुलाम् अम्बुघटे पक्त्वा तोयेन तेन पिष्टैश्च । (८४।१)
khadiratulām ambughaṭe paktvā toyena tena piṣṭaiśca |
सुरतरुलोध्रद्राक्षामञ्जिष्ठाचोचपद्मकविडङ्गैः । (८५।१)
suratarulodhradrākṣāmañjiṣṭhācocapadmakaviḍaṅgaiḥ |
स्पृक्कानतनखकट्फलसूक्ष्मैलाध्यामकैः सपत्तङ्गैः ॥ (८५।२)
spṛkkānatanakhakaṭphalasūkṣmailādhyāmakaiḥ sapattaṅgaiḥ ||
तैलप्रस्थं विपचेत् कर्षांशैः पाननस्यगण्डूषैस्तत् । (८६।१)
tailaprasthaṃ vipacet karṣāṃśaiḥ pānanasyagaṇḍūṣaistat |
हत्वास्ये सर्वगदान् जनयति गार्ध्रीं दृशं श्रुतिं च वाराहीम् ॥ (८६।२)
hatvāsye sarvagadān janayati gārdhrīṃ dṛśaṃ śrutiṃ ca vārāhīm ||
उद्वर्तितं च प्रपुनाटलोध्रदार्वीभिरभ्यक्तम् अनेन वक्त्रम् । (८७।१)
udvartitaṃ ca prapunāṭalodhradārvībhirabhyaktam anena vaktram |
निर्व्यङ्गनीलीमुखदूषिकादि संजायते चन्द्रसमानकान्ति ॥ (८७।२)
nirvyaṅganīlīmukhadūṣikādi saṃjāyate candrasamānakānti ||
पलशतं बाणात् तोयघटे पक्त्वा रसे ऽस्मिंश्च पलार्धिकैः । (८८।१)
palaśataṃ bāṇāt toyaghaṭe paktvā rase 'smiṃśca palārdhikaiḥ |
खदिरजम्बूयष्ट्यानन्ताम्रैर् अहिमारनीलोत्पलान्वितैः ॥ (८८।२)
khadirajambūyaṣṭyānantāmrair ahimāranīlotpalānvitaiḥ ||
तैलप्रस्थं पाचयेच्छ्लक्ष्णपिष्टैरेभिर् द्रव्यैर् धारितं तन् मुखेन । (८९।१)
tailaprasthaṃ pācayecchlakṣṇapiṣṭairebhir dravyair dhāritaṃ tan mukhena |
रोगान् सर्वान् हन्ति वक्त्रे विशेषात् स्थैर्यं धत्ते दन्तपङ्क्तेश्चलायाः ॥ (८९।२)
rogān sarvān hanti vaktre viśeṣāt sthairyaṃ dhatte dantapaṅkteścalāyāḥ ||
खदिरसाराद् द्वे तुले पचेद् वल्कात् तुलां चारिमेदसः । (९०।१)
khadirasārād dve tule paced valkāt tulāṃ cārimedasaḥ |
घटचतुष्के पादशेषे ऽस्मिन् पूते पुनः क्वथनाद् घने ॥ (९०।२)
ghaṭacatuṣke pādaśeṣe 'smin pūte punaḥ kvathanād ghane ||
आक्षिकं क्षिपेत् सुसूक्ष्मं रजः सेव्याम्बुपत्तङ्गगैरिकम् । (९१।१)
ākṣikaṃ kṣipet susūkṣmaṃ rajaḥ sevyāmbupattaṅgagairikam |
चन्दनद्वयलोध्रपुण्ड्राह्वयष्ट्याह्वलाक्षाञ्जनद्वयम् ॥ (९१।२)
candanadvayalodhrapuṇḍrāhvayaṣṭyāhvalākṣāñjanadvayam ||
धातकीकट्फलद्विनिशात्रिफलाचतुर्जातजोङ्गकम् । (९२।१)
dhātakīkaṭphaladviniśātriphalācaturjātajoṅgakam |
मुस्तमञ्जिष्ठान्यग्रोधप्ररोहमांसीयवासकम् ॥ (९२।२)
mustamañjiṣṭhānyagrodhaprarohamāṃsīyavāsakam ||
पद्मकैलासमङ्गाश्च शीते तस्मिंस्तथा पालिकां पृथक् । (९३।१)
padmakailāsamaṅgāśca śīte tasmiṃstathā pālikāṃ pṛthak |
जातीपत्त्रिकां सजातिफलां सहलवङ्गकङ्कोल्लकाम् ॥ (९३।२)
jātīpattrikāṃ sajātiphalāṃ sahalavaṅgakaṅkollakām ||
स्फटिकशुभ्रसुरभिकर्पूरकुडवं च तत्रावपेत् ततः । (९४।१)
sphaṭikaśubhrasurabhikarpūrakuḍavaṃ ca tatrāvapet tataḥ |
कारयेद् गुटिकाः सदा चैता धार्या मुखे तद्गदापहाः ॥ (९४।२)
kārayed guṭikāḥ sadā caitā dhāryā mukhe tadgadāpahāḥ ||
क्वाथ्यौषधव्यत्यययोजनेन तैलं पचेत् कल्पनयानयैव । (९५।१)
kvāthyauṣadhavyatyayayojanena tailaṃ pacet kalpanayānayaiva |
सर्वास्यरोगोद्धृतये तद् आहुर् दन्तस्थिरत्वे त्विदम् एव मुख्यम् ॥ (९५।२)
sarvāsyarogoddhṛtaye tad āhur dantasthiratve tvidam eva mukhyam ||
खदिरेणैता गुटिकास्तैलम् इदं चारिमेदसा प्रथितम् । (९६।१)
khadireṇaitā guṭikāstailam idaṃ cārimedasā prathitam |
अनुशीलयन् प्रतिदिनं स्वस्थो ऽपि दृढद्विजो भवति ॥ (९६।२)
anuśīlayan pratidinaṃ svastho 'pi dṛḍhadvijo bhavati ||
क्षुद्रागुडूचीसुमनःप्रवालदार्वीयवासत्रिफलाकषायः । (९७।१)
kṣudrāguḍūcīsumanaḥpravāladārvīyavāsatriphalākaṣāyaḥ |
क्षौद्रेण युक्तः कवडग्रहो ऽयं सर्वामयान् वक्त्रगतान् निहन्ति ॥ (९७।२)
kṣaudreṇa yuktaḥ kavaḍagraho 'yaṃ sarvāmayān vaktragatān nihanti ||
पाठादार्वीत्वक्कुष्ठमुस्तासमङ्गातिक्तापीताङ्गीलोध्रतेजोवतीनाम् । (९८।१)
pāṭhādārvītvakkuṣṭhamustāsamaṅgātiktāpītāṅgīlodhratejovatīnām |
चूर्णः सक्षौद्रो दन्तमांसार्तिकण्डूपाकस्रावाणां नाशनो घर्षणेन ॥ (९८।२)
cūrṇaḥ sakṣaudro dantamāṃsārtikaṇḍūpākasrāvāṇāṃ nāśano gharṣaṇena ||
गृहधूमतार्क्ष्यपाठाव्योषक्षाराग्न्ययोवरातेजोह्वैः । (९९।१)
gṛhadhūmatārkṣyapāṭhāvyoṣakṣārāgnyayovarātejohvaiḥ |
मुखदन्तगलविकारे सक्षौद्रः कालको विधार्यश्चूर्णः ॥ (९९।२)
mukhadantagalavikāre sakṣaudraḥ kālako vidhāryaścūrṇaḥ ||
दार्वीत्वक्सिन्धूद्भवमनःशिलायावशूकहरितालैः । (१००।१)
dārvītvaksindhūdbhavamanaḥśilāyāvaśūkaharitālaiḥ |
धार्यः पीतकचूर्णो दन्तास्यगलामये समध्वाज्यः ॥ (१००।२)
dhāryaḥ pītakacūrṇo dantāsyagalāmaye samadhvājyaḥ ||
द्विक्षारधूमकवरापञ्चपटुव्योषवेल्लगिरितार्क्ष्यैः । (१०१।१)
dvikṣāradhūmakavarāpañcapaṭuvyoṣavellagiritārkṣyaiḥ |
गोमूत्रेण विपक्वा गलामयघ्नी रसक्रिया एषा ॥ (१०१।२)
gomūtreṇa vipakvā galāmayaghnī rasakriyā eṣā ||
गोमूत्रक्वथनविलीनविग्रहाणां पथ्यानां जलमिशिकुष्ठभावितानाम् । (१०२।१)
gomūtrakvathanavilīnavigrahāṇāṃ pathyānāṃ jalamiśikuṣṭhabhāvitānām |
अत्तारं नरम् अणवो ऽपि वक्त्ररोगाः श्रोतारं नृपम् इव न स्पृशन्त्यनर्थाः ॥ (१०२।२)
attāraṃ naram aṇavo 'pi vaktrarogāḥ śrotāraṃ nṛpam iva na spṛśantyanarthāḥ ||
सप्तच्छदोशीरपटोलमुस्तहरीतकीतिक्तकरोहिणीभिः । (१०३।१)
saptacchadośīrapaṭolamustaharītakītiktakarohiṇībhiḥ |
यष्ट्याह्वराजद्रुमचन्दनैश्च क्वाथं पिबेत् पाकहरं मुखस्य ॥ (१०३।२)
yaṣṭyāhvarājadrumacandanaiśca kvāthaṃ pibet pākaharaṃ mukhasya ||
पटोलशुण्ठीत्रिफलाविशालात्रायन्तितिक्ताद्विनिशामृतानाम् । (१०४।१)
paṭolaśuṇṭhītriphalāviśālātrāyantitiktādviniśāmṛtānām |
पीतः कषायो मधुना निहन्ति मुखे स्थितश्चास्यगदान् अशेषान् ॥ (१०४।२)
pītaḥ kaṣāyo madhunā nihanti mukhe sthitaścāsyagadān aśeṣān ||
स्वरसः क्वथितो दार्व्या घनीभूतः सगैरिकः । (१०५।१)
svarasaḥ kvathito dārvyā ghanībhūtaḥ sagairikaḥ |
आस्यस्थः समधुर् वक्त्रपाकनाडीव्रणापहः ॥ (१०५।२)
āsyasthaḥ samadhur vaktrapākanāḍīvraṇāpahaḥ ||
खदिरस्य वरायाश्च पृथग् एवं प्रकल्पना ॥ (१०६।२)
khadirasya varāyāśca pṛthag evaṃ prakalpanā ||
गण्डूषो ऽम्बुशृतैर् धार्यो दुर्बलद्विजशान्तये ॥ (१०७।२)
gaṇḍūṣo 'mbuśṛtair dhāryo durbaladvijaśāntaye ||
मुखदन्तमूलगलजाः प्रायो रोगाः कफास्रभूयिष्ठाः । (१०८।१)
mukhadantamūlagalajāḥ prāyo rogāḥ kaphāsrabhūyiṣṭhāḥ |
तस्मात् तेषाम् असकृद् रुधिरं विस्रावयेद् दुष्टम् ॥ (१०८।२)
tasmāt teṣām asakṛd rudhiraṃ visrāvayed duṣṭam ||
कायशिरसोर् विरेको वमनं कवडग्रहाश्च कटुतिक्ताः । (१०९।१)
kāyaśirasor vireko vamanaṃ kavaḍagrahāśca kaṭutiktāḥ |
प्रायः शस्तं तेषां कफरक्तहरं तथा कर्म ॥ (१०९।२)
prāyaḥ śastaṃ teṣāṃ kapharaktaharaṃ tathā karma ||
यवतृणधान्यं भक्तं विदलैः क्षारोषितैरपस्नेहाः । (११०।१)
yavatṛṇadhānyaṃ bhaktaṃ vidalaiḥ kṣāroṣitairapasnehāḥ |
यूषा भक्ष्याश्च हिता यच्चान्यच्छ्लेष्मनाशाय ॥ (११०।२)
yūṣā bhakṣyāśca hitā yaccānyacchleṣmanāśāya ||
प्राणानिलपथसंस्थाः श्वसितम् अपि निरुन्धते प्रमादवतः । (१११।१)
prāṇānilapathasaṃsthāḥ śvasitam api nirundhate pramādavataḥ |
कण्ठामयाश्चिकित्सितम् अतो द्रुतं तेषु कुर्वीत ॥ (१११।२)
kaṇṭhāmayāścikitsitam ato drutaṃ teṣu kurvīta ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.