अष्टाङ्गहृदयसंहिताAṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā
AHS, 3, 2
Select a line for its word-by-word analysis.
ज्वरो रोगपतिः पाप्मा मृत्युरोजोऽशनो ऽन्तकः । (१।३)
jvaro rogapatiḥ pāpmā mṛtyurojo'śano 'ntakaḥ |
क्रोधो दक्षाध्वरध्वंसी रुद्रोर्ध्वनयनोद्भवः ॥ (१।४)
krodho dakṣādhvaradhvaṃsī rudrordhvanayanodbhavaḥ ||
विविधैर् नामभिः क्रूरो नानायोनिषु वर्तते ॥ (२।२)
vividhair nāmabhiḥ krūro nānāyoniṣu vartate ||
स जायते ऽष्टधा दोषैः पृथङ् मिश्रैः समागतैः । (३।१)
sa jāyate 'ṣṭadhā doṣaiḥ pṛthaṅ miśraiḥ samāgataiḥ |
आगन्तुश्च मलास् तत्र स्वैः स्वैर् दुष्टाः प्रदूषणैः ॥ (३।२)
āgantuśca malās tatra svaiḥ svair duṣṭāḥ pradūṣaṇaiḥ ||
स्रोतांसि पक्तिस्थानाच्च निरस्य ज्वलनं बहिः ॥ (४।२)
srotāṃsi paktisthānācca nirasya jvalanaṃ bahiḥ ||
कुर्वन्तो गात्रम् अत्युष्णं ज्वरं निर्वर्तयन्ति ते ॥ (५।२)
kurvanto gātram atyuṣṇaṃ jvaraṃ nirvartayanti te ||
स्रोतोविबन्धात् प्रायेण ततः स्वेदो न जायते । (६।१)
srotovibandhāt prāyeṇa tataḥ svedo na jāyate |
तस्य प्राग्रूपम् आलस्यम् अरतिर् गात्रगौरवम् ॥ (६।२)
tasya prāgrūpam ālasyam aratir gātragauravam ||
द्वेषः स्वादुषु भक्ष्येषु तथा बालेषु तृड् भृशम् । (९।१)
dveṣaḥ svāduṣu bhakṣyeṣu tathā bāleṣu tṛḍ bhṛśam |
शब्दाग्निशीतवाताम्बुच्छायोष्णेष्वनिमित्ततः ॥ (९।२)
śabdāgniśītavātāmbucchāyoṣṇeṣvanimittataḥ ||
इच्छा द्वेषश्च तदनु ज्वरस्य व्यक्तता भवेत् । (१०।१)
icchā dveṣaśca tadanu jvarasya vyaktatā bhavet |
वैषम्यं तत्र तत्राङ्गे तास् ताः स्युर् वेदनाश्चलाः । (११।१)
vaiṣamyaṃ tatra tatrāṅge tās tāḥ syur vedanāścalāḥ |
पादयोः सुप्तता स्तम्भः पिण्डिकोद्वेष्टनं शमः ॥ (११।२)
pādayoḥ suptatā stambhaḥ piṇḍikodveṣṭanaṃ śamaḥ ||
विश्लेष इव संधीनां साद ऊर्वोः कटीग्रहः । (१२।१)
viśleṣa iva saṃdhīnāṃ sāda ūrvoḥ kaṭīgrahaḥ |
पृष्ठं क्षोदम् इवाप्नोति निष्पीड्यत इवोदरम् ॥ (१२।२)
pṛṣṭhaṃ kṣodam ivāpnoti niṣpīḍyata ivodaram ||
छिद्यन्त इव चास्थीनि पार्श्वगानि विशेषतः । (१३।१)
chidyanta iva cāsthīni pārśvagāni viśeṣataḥ |
हृदयस्य ग्रहस् तोदः प्राजनेनेव वक्षसः ॥ (१३।२)
hṛdayasya grahas todaḥ prājaneneva vakṣasaḥ ||
स्कन्धयोर् मथनं बाह्वोर् भेदः पीडनम् अंसयोः । (१४।१)
skandhayor mathanaṃ bāhvor bhedaḥ pīḍanam aṃsayoḥ |
अशक्तिर् भक्षणे हन्वोर् जृम्भणं कर्णयोः स्वनः ॥ (१४।२)
aśaktir bhakṣaṇe hanvor jṛmbhaṇaṃ karṇayoḥ svanaḥ ||
निस्तोदः शङ्खयोर् मूर्ध्नि वेदना विरसास्यता । (१५।१)
nistodaḥ śaṅkhayor mūrdhni vedanā virasāsyatā |
कण्ठौष्ठशोषस् तृट् शुष्कौ छर्दिकासौ विषादिता । (१७।१)
kaṇṭhauṣṭhaśoṣas tṛṭ śuṣkau chardikāsau viṣāditā |
हर्षो रोमाङ्गदन्तेषु वेपथुः क्षवथोर् ग्रहः ॥ (१७।२)
harṣo romāṅgadanteṣu vepathuḥ kṣavathor grahaḥ ||
भ्रमः प्रलापो घर्मेच्छा विनामश्चानिलज्वरे । (१८।१)
bhramaḥ pralāpo gharmecchā vināmaścānilajvare |
युगपद् व्याप्तिरङ्गानां प्रलापः कटुवक्त्रता ॥ (१८।२)
yugapad vyāptiraṅgānāṃ pralāpaḥ kaṭuvaktratā ||
नासास्यपाकः शीतेच्छा भ्रमो मूर्छा मदो ऽरतिः । (१९।१)
nāsāsyapākaḥ śītecchā bhramo mūrchā mado 'ratiḥ |
विट्स्रंसः पित्तवमनं रक्तष्ठीवनम् अम्लकः ॥ (१९।२)
viṭsraṃsaḥ pittavamanaṃ raktaṣṭhīvanam amlakaḥ ||
स्वेदो निःश्वासवैगन्ध्यम् अतितृष्णा च पित्तजे ॥ (२०।२)
svedo niḥśvāsavaigandhyam atitṛṣṇā ca pittaje ||
विशेषाद् अरुचिर् जाड्यं स्रोतोरोधो ऽल्पवेगता । (२१।१)
viśeṣād arucir jāḍyaṃ srotorodho 'lpavegatā |
प्रसेको मुखमाधुर्यं हृल्लेपश्वासपीनसाः ॥ (२१।२)
praseko mukhamādhuryaṃ hṛllepaśvāsapīnasāḥ ||
हृल्लासश्छर्दनं कासः स्तम्भः श्वैत्यं त्वगादिषु । (२२।१)
hṛllāsaśchardanaṃ kāsaḥ stambhaḥ śvaityaṃ tvagādiṣu |
अङ्गेषु शीतपिटिकास् तन्द्रोदर्दः कफोद्भवे ॥ (२२।२)
aṅgeṣu śītapiṭikās tandrodardaḥ kaphodbhave ||
काले यथास्वं सर्वेषां प्रवृत्तिर् वृद्धिरेव वा । (२३।१)
kāle yathāsvaṃ sarveṣāṃ pravṛttir vṛddhireva vā |
यथास्वं लिङ्गसंसर्गे ज्वरः संसर्गजो ऽपि च ॥ (२३।३)
yathāsvaṃ liṅgasaṃsarge jvaraḥ saṃsargajo 'pi ca ||
शिरोऽर्तिमूर्छावमिदाहमोहकण्ठास्यशोषारतिपर्वभेदाः । (२४।१)
śiro'rtimūrchāvamidāhamohakaṇṭhāsyaśoṣāratiparvabhedāḥ |
उन्निद्रतातृड्भ्रमरोमहर्षा जृम्भातिवाक्त्वं च चलात् सपित्तात् ॥ (२४।२)
unnidratātṛḍbhramaromaharṣā jṛmbhātivāktvaṃ ca calāt sapittāt ||
तापहान्यरुचिपर्वशिरोरुक्पीनसश्वसनकासविबन्धाः । (२५।१)
tāpahānyaruciparvaśirorukpīnasaśvasanakāsavibandhāḥ |
शीतजाड्यतिमिरभ्रमतन्द्राः श्लेष्मवातजनितज्वरलिङ्गम् ॥ (२५।२)
śītajāḍyatimirabhramatandrāḥ śleṣmavātajanitajvaraliṅgam ||
शीतस्तम्भस्वेददाहाव्यवस्था तृष्णाकासश्लेष्मपित्तप्रवृत्तिः । (२६।१)
śītastambhasvedadāhāvyavasthā tṛṣṇākāsaśleṣmapittapravṛttiḥ |
मोहस् तन्द्रा लिप्ततिक्तास्यता च ज्ञेयं रूपं श्लेष्मपित्तज्वरस्य ॥ (२६।२)
mohas tandrā liptatiktāsyatā ca jñeyaṃ rūpaṃ śleṣmapittajvarasya ||
सर्वजो लक्षणैः सर्वैर् दाहो ऽत्र च मुहुर् मुहुः । (२७।१)
sarvajo lakṣaṇaiḥ sarvair dāho 'tra ca muhur muhuḥ |
सदा वा नैव वा निद्रा महास्वेदो ऽति नैव वा । (२८।१)
sadā vā naiva vā nidrā mahāsvedo 'ti naiva vā |
साश्रुणी कलुषे रक्ते भुग्ने लुलितपक्ष्मणी । (२९।१)
sāśruṇī kaluṣe rakte bhugne lulitapakṣmaṇī |
अक्षिणी पिण्डिकापार्श्वमूर्धपर्वास्थिरुग्भ्रमः ॥ (२९।२)
akṣiṇī piṇḍikāpārśvamūrdhaparvāsthirugbhramaḥ ||
सस्वनौ सरुजौ कर्णौ कण्ठः शूकैरिवाचितः । (३०।१)
sasvanau sarujau karṇau kaṇṭhaḥ śūkairivācitaḥ |
परिदग्धा खरा जिह्वा गुरुस्रस्ताङ्गसंधिता ॥ (३०।२)
paridagdhā kharā jihvā gurusrastāṅgasaṃdhitā ||
कोठानां श्यावरक्तानां मण्डलानां च दर्शनम् ॥ (३१।२)
koṭhānāṃ śyāvaraktānāṃ maṇḍalānāṃ ca darśanam ||
हृद्व्यथा मलसंसङ्गः प्रवृत्तिर् वाल्पशो ऽति वा । (३२।१)
hṛdvyathā malasaṃsaṅgaḥ pravṛttir vālpaśo 'ti vā |
स्निग्धास्यता बलभ्रंशः स्वरसादः प्रलापिता ॥ (३२।२)
snigdhāsyatā balabhraṃśaḥ svarasādaḥ pralāpitā ||
दोषपाकश्चिरात् तन्द्रा प्रततं कण्ठकूजनम् । (३३।१)
doṣapākaścirāt tandrā pratataṃ kaṇṭhakūjanam |
संनिपातम् अभिन्यासं तं ब्रूयाच्च हृतौजसम् ॥ (३३।२)
saṃnipātam abhinyāsaṃ taṃ brūyācca hṛtaujasam ||
दोषे विबद्धे नष्टे ऽग्नौ सर्वसम्पूर्णलक्षणः । (३४।१)
doṣe vibaddhe naṣṭe 'gnau sarvasampūrṇalakṣaṇaḥ |
असाध्यः सो ऽन्यथा कृच्छ्रो भवेद् वैकल्यदो ऽपि वा ॥ (३४।२)
asādhyaḥ so 'nyathā kṛcchro bhaved vaikalyado 'pi vā ||
अन्यच्च संनिपातोत्थो यत्र पित्तं पृथक् स्थितम् । (३५।१)
anyacca saṃnipātottho yatra pittaṃ pṛthak sthitam |
त्वचि कोष्ठे ऽथवा दाहं विदधाति पुरो ऽनु वा ॥ (३५।२)
tvaci koṣṭhe 'thavā dāhaṃ vidadhāti puro 'nu vā ||
तद्वद् वातकफौ शीतं दाहादिर् दुस्तरस् तयोः । (३६।१)
tadvad vātakaphau śītaṃ dāhādir dustaras tayoḥ |
शीतादौ तत्र पित्तेन कफे स्यन्दितशोषिते ॥ (३६।२)
śītādau tatra pittena kaphe syanditaśoṣite ||
शीते शान्ते ऽम्लको मूर्छा मदस् तृष्णा च जायते । (३७।१)
śīte śānte 'mlako mūrchā madas tṛṣṇā ca jāyate |
दाहादौ पुनरन्ते स्युस् तन्द्राष्ठीववमिक्लमाः ॥ (३७।२)
dāhādau punarante syus tandrāṣṭhīvavamiklamāḥ ||
चतुर्धात्र क्षतच्छेददाहाद्यैरभिघातजः ॥ (३८।२)
caturdhātra kṣatacchedadāhādyairabhighātajaḥ ||
श्रमाच्च तस्मिन् पवनः प्रायो रक्तं प्रदूषयन् । (३९।१)
śramācca tasmin pavanaḥ prāyo raktaṃ pradūṣayan |
सव्यथाशोफवैवर्ण्यं सरुजं कुरुते ज्वरम् ॥ (३९।२)
savyathāśophavaivarṇyaṃ sarujaṃ kurute jvaram ||
अभिषङ्गाद् ग्रहेणास्मिन्न् अकस्माद्धासरोदने ॥ (४०।२)
abhiṣaṅgād graheṇāsminn akasmāddhāsarodane ||
ओषधिगन्धजे मूर्छा शिरोरुग् वमथुः क्षवः । (४१।१)
oṣadhigandhaje mūrchā śirorug vamathuḥ kṣavaḥ |
विषान् मूर्छातिसारास्यश्यावतादाहहृद्गदाः ॥ (४१।२)
viṣān mūrchātisārāsyaśyāvatādāhahṛdgadāḥ ||
क्रोधात् कम्पः शिरोरुक् च प्रलापो भयशोकजे । (४२।१)
krodhāt kampaḥ śiroruk ca pralāpo bhayaśokaje |
कामाद् भ्रमो ऽरुचिर् दाहो ह्रीनिद्राधीधृतिक्षयः ॥ (४२।२)
kāmād bhramo 'rucir dāho hrīnidrādhīdhṛtikṣayaḥ ||
ग्रहादौ संनिपातस्य भयादौ मरुतस् त्रये । (४३।१)
grahādau saṃnipātasya bhayādau marutas traye |
कोपः कोपे ऽपि पित्तस्य यौ तु शापाभिचारजौ ॥ (४३।२)
kopaḥ kope 'pi pittasya yau tu śāpābhicārajau ||
तत्राभिचारिकैर् मन्त्रैर् हूयमानस्य तप्यते ॥ (४४।२)
tatrābhicārikair mantrair hūyamānasya tapyate ||
पूर्वं चेतस् ततो देहस् ततो विस्फोटतृड्भ्रमैः । (४५।१)
pūrvaṃ cetas tato dehas tato visphoṭatṛḍbhramaiḥ |
सदाहमूर्छैर् ग्रस्तस्य प्रत्यहं वर्धते ज्वरः ॥ (४५।२)
sadāhamūrchair grastasya pratyahaṃ vardhate jvaraḥ ||
इति ज्वरो ऽष्टधा दृष्टः समासाद् विविधस् तु सः । (४६।१)
iti jvaro 'ṣṭadhā dṛṣṭaḥ samāsād vividhas tu saḥ |
शारीरो मानसः सौम्यस् तीक्ष्णो ऽन्तर्बहिराश्रयः ॥ (४६।२)
śārīro mānasaḥ saumyas tīkṣṇo 'ntarbahirāśrayaḥ ||
प्राकृतो वैकृतः साध्यो ऽसाध्यः सामो निरामकः । (४७।१)
prākṛto vaikṛtaḥ sādhyo 'sādhyaḥ sāmo nirāmakaḥ |
पवने योगवाहित्वाच्छीतं श्लेष्मयुते भवेत् । (४८।१)
pavane yogavāhitvācchītaṃ śleṣmayute bhavet |
दाहः पित्तयुते मिश्रं मिश्रे ऽन्तःसंश्रये पुनः ॥ (४८।२)
dāhaḥ pittayute miśraṃ miśre 'ntaḥsaṃśraye punaḥ ||
ज्वरे ऽधिकं विकाराः स्युरन्तः क्षोभो मलग्रहः । (४९।१)
jvare 'dhikaṃ vikārāḥ syurantaḥ kṣobho malagrahaḥ |
वर्षाशरद्वसन्तेषु वाताद्यैः प्राकृतः क्रमात् । (५०।१)
varṣāśaradvasanteṣu vātādyaiḥ prākṛtaḥ kramāt |
वैकृतो ऽन्यः स दुःसाध्यः प्रायश्च प्राकृतो ऽनिलात् ॥ (५०।२)
vaikṛto 'nyaḥ sa duḥsādhyaḥ prāyaśca prākṛto 'nilāt ||
वर्षासु मारुतो दुष्टः पित्तश्लेष्मान्वितो ज्वरम् । (५१।१)
varṣāsu māruto duṣṭaḥ pittaśleṣmānvito jvaram |
कुर्यात् पित्तं च शरदि तस्य चानुबलं कफः ॥ (५१।२)
kuryāt pittaṃ ca śaradi tasya cānubalaṃ kaphaḥ ||
तत्प्रकृत्या विसर्गाच्च तत्र नानशनाद् भयम् । (५२।१)
tatprakṛtyā visargācca tatra nānaśanād bhayam |
कफो वसन्ते तम् अपि वातपित्तं भवेद् अनु ॥ (५२।२)
kapho vasante tam api vātapittaṃ bhaved anu ||
बलवत्स्वल्पदोषेषु ज्वरः साध्यो ऽनुपद्रवः । (५३।१)
balavatsvalpadoṣeṣu jvaraḥ sādhyo 'nupadravaḥ |
सर्वथा विकृतिज्ञाने प्राग् असाध्य उदाहृतः ॥ (५३।२)
sarvathā vikṛtijñāne prāg asādhya udāhṛtaḥ ||
ज्वरोपद्रवतीक्ष्णत्वम् अग्लानिर् बहुमूत्रता । (५४।१)
jvaropadravatīkṣṇatvam aglānir bahumūtratā |
न प्रवृत्तिर् न विड् जीर्णा न क्षुत् सामज्वराकृतिः ॥ (५४।२)
na pravṛttir na viḍ jīrṇā na kṣut sāmajvarākṛtiḥ ||
ज्वरवेगो ऽधिकं तृष्णा प्रलापः श्वसनं भ्रमः । (५५।१)
jvaravego 'dhikaṃ tṛṣṇā pralāpaḥ śvasanaṃ bhramaḥ |
मलप्रवृत्तिरुत्क्लेशः पच्यमानस्य लक्षणम् ॥ (५५।२)
malapravṛttirutkleśaḥ pacyamānasya lakṣaṇam ||
जीर्णतामविपर्यासात् सप्तरात्रं च लङ्घनात् । (५६।१)
jīrṇatāmaviparyāsāt saptarātraṃ ca laṅghanāt |
ज्वरः पञ्चविधः प्रोक्तो मलकालबलाबलात् ॥ (५६।२)
jvaraḥ pañcavidhaḥ prokto malakālabalābalāt ||
संततः सततो ऽन्येद्युस् तृतीयकचतुर्थकौ ॥ (५७।२)
saṃtataḥ satato 'nyedyus tṛtīyakacaturthakau ||
धातुमूत्रशकृद्वाहिस्रोतसां व्यापिनो मलाः । (५८।१)
dhātumūtraśakṛdvāhisrotasāṃ vyāpino malāḥ |
तापयन्तस् तनुं सर्वां तुल्यदूष्यादिवर्धिताः ॥ (५८।२)
tāpayantas tanuṃ sarvāṃ tulyadūṣyādivardhitāḥ ||
संततं निष्प्रतिद्वन्द्वा ज्वरं कुर्युः सुदुःसहम् ॥ (५९।२)
saṃtataṃ niṣpratidvandvā jvaraṃ kuryuḥ suduḥsaham ||
मलं ज्वरोष्मा धातून् वा स शीघ्रं क्षपयेत् ततः । (६०।१)
malaṃ jvaroṣmā dhātūn vā sa śīghraṃ kṣapayet tataḥ |
सर्वाकारं रसादीनां शुद्ध्याशुद्ध्यापि वा क्रमात् ॥ (६०।२)
sarvākāraṃ rasādīnāṃ śuddhyāśuddhyāpi vā kramāt ||
प्रायो ऽनुयाति मर्यादां मोक्षाय च वधाय च ॥ (६१।२)
prāyo 'nuyāti maryādāṃ mokṣāya ca vadhāya ca ||
इत्यग्निवेशस्य मतं हारीतस्य पुनः स्मृतिः । (६२।१)
ityagniveśasya mataṃ hārītasya punaḥ smṛtiḥ |
शुद्ध्यशुद्धौ ज्वरः कालं दीर्घम् अप्यनुवर्तते ॥ (६३।२)
śuddhyaśuddhau jvaraḥ kālaṃ dīrgham apyanuvartate ||
कृशानां व्याधिमुक्तानां मिथ्याहारादिसेविनाम् । (६४।१)
kṛśānāṃ vyādhimuktānāṃ mithyāhārādisevinām |
अल्पो ऽपि दोषो दूष्यादेर् लब्ध्वान्यतमतो बलम् ॥ (६४।२)
alpo 'pi doṣo dūṣyāder labdhvānyatamato balam ||
सविपक्षो ज्वरं कुर्याद् विषमं क्षयवृद्धिभाक् । (६५।१)
savipakṣo jvaraṃ kuryād viṣamaṃ kṣayavṛddhibhāk |
दोषः प्रवर्तते तेषां स्वे काले ज्वरयन् बली ॥ (६५।२)
doṣaḥ pravartate teṣāṃ sve kāle jvarayan balī ||
क्षीणे दोषे ज्वरः सूक्ष्मो रसादिष्वेव लीयते ॥ (६६।२)
kṣīṇe doṣe jvaraḥ sūkṣmo rasādiṣveva līyate ||
लीनत्वात् कार्श्यवैवर्ण्यजाड्यादीन् आदधाति सः । (६७।१)
līnatvāt kārśyavaivarṇyajāḍyādīn ādadhāti saḥ |
आसन्नविवृतास्यत्वात् स्रोतसां रसवाहिनाम् ॥ (६७।२)
āsannavivṛtāsyatvāt srotasāṃ rasavāhinām ||
आशु सर्वस्य वपुषो व्याप्तिर् दोषेण जायते । (६८।१)
āśu sarvasya vapuṣo vyāptir doṣeṇa jāyate |
दोषो रक्ताश्रयः प्रायः करोति सततं ज्वरम् ॥ (६९।२)
doṣo raktāśrayaḥ prāyaḥ karoti satataṃ jvaram ||
अहोरात्रस्य स द्विः स्यात् सकृद् अन्येद्युराश्रितः । (७०।१)
ahorātrasya sa dviḥ syāt sakṛd anyedyurāśritaḥ |
तस्मिन् मांसवहा नाडीर् मेदोनाडीस् तृतीयके ॥ (७०।२)
tasmin māṃsavahā nāḍīr medonāḍīs tṛtīyake ||
ग्राही पित्तानिलान् मूर्ध्नस् त्रिकस्य कफपित्ततः । (७१।१)
grāhī pittānilān mūrdhnas trikasya kaphapittataḥ |
सपृष्ठस्यानिलकफात् स चैकाहान्तरः स्मृतः ॥ (७१।२)
sapṛṣṭhasyānilakaphāt sa caikāhāntaraḥ smṛtaḥ ||
चतुर्थको मले मेदोमज्जास्थ्यन्यतमस्थिते । (७२।१)
caturthako male medomajjāsthyanyatamasthite |
मज्जस्थ एवेत्यपरे प्रभावं स तु दर्शयेत् ॥ (७२।२)
majjastha evetyapare prabhāvaṃ sa tu darśayet ||
द्विधा कफेन जङ्घाभ्यां स पूर्वं शिरसो ऽनिलात् । (७३।१)
dvidhā kaphena jaṅghābhyāṃ sa pūrvaṃ śiraso 'nilāt |
त्रिधा द्व्यहं ज्वरयति दिनम् एकं तु मुञ्चति । (७४।१)
tridhā dvyahaṃ jvarayati dinam ekaṃ tu muñcati |
ज्वरः स्यान् मनसस् तद्वत् कर्मणश्च तदा तदा । (७५।१)
jvaraḥ syān manasas tadvat karmaṇaśca tadā tadā |
दोषदूष्यर्त्वहोरात्रप्रभृतीनां बलाज् ज्वरः ॥ (७५।२)
doṣadūṣyartvahorātraprabhṛtīnāṃ balāj jvaraḥ ||
धातून् प्रक्षोभयन् दोषो मोक्षकाले विलीयते ॥ (७६।२)
dhātūn prakṣobhayan doṣo mokṣakāle vilīyate ||
ततो नरः श्वसन् स्विद्यन् कूजन् वमति चेष्टते । (७७।१)
tato naraḥ śvasan svidyan kūjan vamati ceṣṭate |
वेपते प्रलपत्युष्णैः शीतैश्चाङ्गैर् हतप्रभः ॥ (७७।२)
vepate pralapatyuṣṇaiḥ śītaiścāṅgair hataprabhaḥ ||
विसंज्ञो ज्वरवेगार्तः सक्रोध इव वीक्षते । (७८।१)
visaṃjño jvaravegārtaḥ sakrodha iva vīkṣate |
देहो लघुर् व्यपगतक्लममोहतापः पाको मुखे करणसौष्ठवम् अव्यथत्वम् । (७९।१)
deho laghur vyapagataklamamohatāpaḥ pāko mukhe karaṇasauṣṭhavam avyathatvam |
स्वेदः क्षवः प्रकृतियोगि मनो ऽन्नलिप्सा कण्डूश्च मूर्ध्नि विगतज्वरलक्षणानि ॥ (७९।२)
svedaḥ kṣavaḥ prakṛtiyogi mano 'nnalipsā kaṇḍūśca mūrdhni vigatajvaralakṣaṇāni ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.