अथातः कर्णरोगविज्ञानीयं व्याख्यास्यामः । (१।१)

इति ह स्माहुर् आत्रेयादयो महर्षयः । (१।२)

प्रतिश्यायजलक्रीडाकर्णकण्डूयनैर् मरुत् । (१।३)

मिथ्यायोगेन शब्दस्य कुपितो ऽन्यैश्च कोपनैः ॥ (१।४)

प्राप्य श्रोत्रसिराः कुर्याच्छूलं स्रोतसि वेगवत् । (२।१)

अर्धावभेदकं स्तम्भं शिशिरानभिनन्दनम् ॥ (२।२)

चिराच्च पाकं पक्वं तु लसीकाम् अल्पशः स्रवेत् । (३।१)

श्रोत्रं शून्यम् अकस्माच्च स्यात् संचारविचारवत् ॥ (३।२)

शूलं पित्तात् सदाहोषाशीतेच्छाश्वयथुज्वरम् । (४।१)

आशुपाकं प्रपक्वं च सपीतलसिकास्रुति ॥ (४।२)

सा लसीका स्पृशेद् यद् यत् तत् तत् पाकम् उपैति च । (५।१)

कफाच्छिरोहनुग्रीवागौरवं मन्दता रुजः ॥ (५।२)

कण्डूः श्वयथुरुष्णेच्छा पाकाच्छ्वेतघनस्रुतिः । (६।१)

करोति श्रवणे शूलम् अभिघातादिदूषितम् ॥ (६।२)

रक्तं पित्तसमानार्ति किंचिद् वाधिकलक्षणम् । (७।१)

शूलं समुदितैर् दोषैः सशोफज्वरतीव्ररुक् ॥ (७।२)

पर्यायाद् उष्णशीतेच्छं जायते श्रुतिजाड्यवत् । (८।१)

पक्वं सितासितारक्तघनपूयप्रवाहि च ॥ (८।२)

शब्दवाहिसिरासंस्थे शृणोति पवने मुहुः । (९।१)

नादान् अकस्माद् विविधान् कर्णनादं वदन्ति तम् ॥ (९।२)

श्लेष्मणानुगतो वायुर् नादो वा समुपेक्षितः । (१०।१)

उच्चैः कृच्छ्राच्छ्रुतिं कुर्याद् बधिरत्वं क्रमेण च ॥ (१०।२)

वातेन शोषितः श्लेष्मा श्रोतो लिम्पेत् ततो भवेत् । (११।१)

रुग्गौरवं पिधानं च स प्रतीनाहसंज्ञितः ॥ (११।२)

कण्डूशोफौ कफाच्छ्रोत्रे स्थिरौ तत्संज्ञया स्मृतौ । (१२।१)

कफो विदग्धः पित्तेन सरुजं नीरुजं त्वपि ॥ (१२।२)

घनपूतिबहुक्लेदं कुरुते पूतिकर्णकम् । (१३।१)

वातादिदूषितं श्रोत्रं मांसासृक्क्लेदजा रुजम् ॥ (१३।२)

खादन्तो जन्तवः कुर्युस्तीव्रां स कृमिकर्णकः । (१४।१)

श्रोत्रकण्डूयनाज्जाते क्षते स्यात् पूर्वलक्षणः ॥ (१४।२)

विद्रधिः पूर्ववच्चान्यः शोफो ऽर्शो ऽर्बुदम् ईरितम् । (१५।१)

तेषु रुक् पूतिकर्णत्वं बधिरत्वं च बाधते ॥ (१५।२)

गर्भे ऽनिलात् संकुचिता शष्कुली कुचिकर्णकः । (१६।१)

एको नीरुग् अनेको वा गर्भे मांसाङ्कुरः स्थिरः ॥ (१६।२)

पिप्पली पिप्पलीमानः संनिपाताद् विदारिका । (१७।१)

सवर्णः सरुजः स्तब्धः श्वयथुः स उपेक्षितः ॥ (१७।२)

कटुतैलनिभं पक्वः स्रवेत् कृच्छ्रेण रोहति । (१८।१)

संकोचयति रूढा च सा ध्रुवं कर्णशष्कुलीम् ॥ (१८।२)

सिरास्थः कुरुते वायुः पालीशोषं तदाह्वयम् । (१९।१)

कृशा दृढा च तन्त्रीवत् पाली वातेन तन्त्रिका ॥ (१९।२)

सुकुमारे चिरोत्सर्गात् सहसैव प्रवर्धिते । (२०।१)

कर्णे शोफः सरुक् पाल्याम् अरुणः परिपोटवान् ॥ (२०।२)

परिपोटः स पवनाद् उत्पातः पित्तशोणितात् । (२१।१)

गुर्वाभरणभाराद्यैः श्यावो रुग्दाहपाकवान् ॥ (२१।२)

श्वयथुः स्फोटपिटिकारागोषाक्लेदसंयुतः । (२२।१)

पाल्यां शोफो ऽनिलकफात् सर्वतो निर्व्यथः स्थिरः ॥ (२२।२)

स्तब्धः सवर्णः कण्डूमान् उन्मन्थो गल्लिरश्च सः । (२३।१)

दुर्विद्धे वर्धिते कर्णे सकण्डूदाहपाकरुक् ॥ (२३।२)

श्वयथुः संनिपातोत्थः स नाम्ना दुःखवर्धनः । (२४।१)

कफासृक्कृमिजाः सूक्ष्माः सकण्डूक्लेदवेदनाः ॥ (२४।२)

लिह्युः पालीम् उपेक्षिताः लेह्याख्याः पिटिकास्ता हि । (२५।१)

पिप्पली सर्वजं शूलं विदारी कुचिकर्णकः ॥ (२५।२)

एषाम् असाध्या याप्यैका तन्त्रिकान्यांस्तु साधयेत् । (२६।१)

पञ्चविंशतिरित्युक्ताः कर्णरोगा विभागतः ॥ (२६।२)