अष्टाङ्गहृदयसंहिताAṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā
AHS, 2, 3
Select a line for its word-by-word analysis.
शिरो ऽन्तराधिर् द्वौ बाहू सक्थिनीति समासतः । (१।१)
śiro 'ntarādhir dvau bāhū sakthinīti samāsataḥ |
षडङ्गम् अङ्गं प्रत्यङ्गं तस्याक्षिहृदयादिकम् ॥ (१।२)
ṣaḍaṅgam aṅgaṃ pratyaṅgaṃ tasyākṣihṛdayādikam ||
शब्दः स्पर्शश् च रूपं च रसो गन्धः क्रमाद् गुणाः । (२।१)
śabdaḥ sparśaś ca rūpaṃ ca raso gandhaḥ kramād guṇāḥ |
खानिलाग्न्यब्भुवाम् एकगुणवृद्ध्यन्वयः परे ॥ (२।२)
khānilāgnyabbhuvām ekaguṇavṛddhyanvayaḥ pare ||
तत्र खात् खानि देहे ऽस्मिन् श्रोत्रं शब्दो विविक्तता । (३।१)
tatra khāt khāni dehe 'smin śrotraṃ śabdo viviktatā |
वातात् स्पर्शत्वगुच्छ्वासा वह्नेर् दृग्रूपपक्तयः ॥ (३।२)
vātāt sparśatvagucchvāsā vahner dṛgrūpapaktayaḥ ||
आप्या जिह्वारसक्लेदा घ्राणगन्धास्थि पार्थिवम् । (४।१)
āpyā jihvārasakledā ghrāṇagandhāsthi pārthivam |
पैतृकं तु स्थिरं शुक्रधमन्यस्थिकचादिकम् । (५।१)
paitṛkaṃ tu sthiraṃ śukradhamanyasthikacādikam |
सात्म्यजं त्व् आयुर् आरोग्यम् अनालस्यं प्रभा बलम् । (६।१)
sātmyajaṃ tv āyur ārogyam anālasyaṃ prabhā balam |
रसजं वपुषो जन्म वृत्तिर् वृद्धिर् अलोलता ॥ (६।२)
rasajaṃ vapuṣo janma vṛttir vṛddhir alolatā ||
सात्त्विकं शौचम् आस्तिक्यं शुक्लधर्मरुचिर् मतिः । (७।१)
sāttvikaṃ śaucam āstikyaṃ śukladharmarucir matiḥ |
पच्यमानात् प्रजायन्ते क्षीरात् संतानिका इव । (९।१)
pacyamānāt prajāyante kṣīrāt saṃtānikā iva |
धात्वाशयान्तरक्लेदो विपक्वः स्वं स्वम् ऊष्मणा ॥ (९।२)
dhātvāśayāntarakledo vipakvaḥ svaṃ svam ūṣmaṇā ||
श्लेष्मस्नाय्वपराच्छन्नः कलाख्यः काष्ठसारवत् । (१०।१)
śleṣmasnāyvaparācchannaḥ kalākhyaḥ kāṣṭhasāravat |
ताः सप्त सप्त चाधारा रक्तस्याद्यः क्रमात् परे ॥ (१०।२)
tāḥ sapta sapta cādhārā raktasyādyaḥ kramāt pare ||
कफामपित्तपक्वानां वायोर् मूत्रस्य च स्मृताः । (११।१)
kaphāmapittapakvānāṃ vāyor mūtrasya ca smṛtāḥ |
गर्भाशयो ऽष्टमः स्त्रीणां पित्तपक्वाशयान्तरे ॥ (११।२)
garbhāśayo 'ṣṭamaḥ strīṇāṃ pittapakvāśayāntare ||
कोष्ठाङ्गानि स्थितान्य् एषु हृदयं क्लोम फुप्फुसम् । (१२।१)
koṣṭhāṅgāni sthitāny eṣu hṛdayaṃ kloma phupphusam |
यकृत्प्लीहोण्डुकं वृक्कौ नाभिडिम्बान्त्रवस्तयः ॥ (१२।२)
yakṛtplīhoṇḍukaṃ vṛkkau nābhiḍimbāntravastayaḥ ||
कण्ठो ऽस्रं हृदयं नाभिर् वस्तिः शुक्रौजसी गुदम् ॥ (१३।२)
kaṇṭho 'sraṃ hṛdayaṃ nābhir vastiḥ śukraujasī gudam ||
जालानि कण्डराश् चाङ्गे पृथक् षोडश निर्दिशेत् । (१४।१)
jālāni kaṇḍarāś cāṅge pṛthak ṣoḍaśa nirdiśet |
षट् कूर्चाः सप्त सीवन्यो मेढ्रजिह्वाशिरोगताः ॥ (१४।२)
ṣaṭ kūrcāḥ sapta sīvanyo meḍhrajihvāśirogatāḥ ||
शस्त्रेण ताः परिहरेच् चतस्रो मांसरज्जवः । (१५।१)
śastreṇa tāḥ pariharec catasro māṃsarajjavaḥ |
चतुर्दशास्थिसंघाताः सीमन्ता द्विगुणा नव ॥ (१५।२)
caturdaśāsthisaṃghātāḥ sīmantā dviguṇā nava ||
अस्थ्नां शतानि षष्टिश् च त्रीणि दन्तनखैः सह । (१६।१)
asthnāṃ śatāni ṣaṣṭiś ca trīṇi dantanakhaiḥ saha |
धन्वन्तरिस् तु त्रीण्य् आह संधीनां च शतद्वयम् ॥ (१६।२)
dhanvantaris tu trīṇy āha saṃdhīnāṃ ca śatadvayam ||
स्नाव्नां नवशती पञ्च पुंसां पेशीशतानि तु ॥ (१७।२)
snāvnāṃ navaśatī pañca puṃsāṃ peśīśatāni tu ||
अधिका विंशतिः स्त्रीणां योनिस्तनसमाश्रिताः । (१८।१)
adhikā viṃśatiḥ strīṇāṃ yonistanasamāśritāḥ |
दश मूलसिरा हृत्स्थास् ताः सर्वं सर्वतो वपुः ॥ (१८।२)
daśa mūlasirā hṛtsthās tāḥ sarvaṃ sarvato vapuḥ ||
रसात्मकं वहन्त्य् ओजस् तन्निबद्धं हि चेष्टितम् । (१९।१)
rasātmakaṃ vahanty ojas tannibaddhaṃ hi ceṣṭitam |
स्थूलमूलाः सुसूक्ष्माग्राः पत्त्ररेखाप्रतानवत् ॥ (१९।२)
sthūlamūlāḥ susūkṣmāgrāḥ pattrarekhāpratānavat ||
भिद्यन्ते तास् ततः सप्तशतान्य् आसां भवन्ति तु । (२०।१)
bhidyante tās tataḥ saptaśatāny āsāṃ bhavanti tu |
तत्रैकैकं च शाखायां शतं तस्मिन् न वेधयेत् ॥ (२०।२)
tatraikaikaṃ ca śākhāyāṃ śataṃ tasmin na vedhayet ||
सिरां जालंधरां नाम तिस्रश् चाभ्यन्तराश्रिताः । (२१।१)
sirāṃ jālaṃdharāṃ nāma tisraś cābhyantarāśritāḥ |
षोडशद्विगुणाः श्रोण्यां तासां द्वे द्वे तु वङ्क्षणे ॥ (२१।२)
ṣoḍaśadviguṇāḥ śroṇyāṃ tāsāṃ dve dve tu vaṅkṣaṇe ||
द्वे द्वे कटीकतरुणे शस्त्रेणाष्टौ स्पृशेन् न ताः । (२२।१)
dve dve kaṭīkataruṇe śastreṇāṣṭau spṛśen na tāḥ |
पार्श्वयोः षोडशैकैकाम् ऊर्ध्वगां वर्जयेत् तयोः ॥ (२२।२)
pārśvayoḥ ṣoḍaśaikaikām ūrdhvagāṃ varjayet tayoḥ ||
द्वादशद्विगुणाः पृष्ठे पृष्ठवंशस्य पार्श्वयोः । (२३।१)
dvādaśadviguṇāḥ pṛṣṭhe pṛṣṭhavaṃśasya pārśvayoḥ |
द्वे द्वे तत्रोर्ध्वगामिन्यौ न शस्त्रेण परामृशेत् ॥ (२३।२)
dve dve tatrordhvagāminyau na śastreṇa parāmṛśet ||
पृष्ठवज् जठरे तासां मेहनस्योपरि स्थिते । (२४।१)
pṛṣṭhavaj jaṭhare tāsāṃ mehanasyopari sthite |
रोमराजीम् उभयतो द्वे द्वे शस्त्रेण न स्पृशेत् ॥ (२४।२)
romarājīm ubhayato dve dve śastreṇa na spṛśet ||
चत्वारिंशद् उरस्य् आसां चतुर्दश न वेधयेत् । (२५।१)
catvāriṃśad urasy āsāṃ caturdaśa na vedhayet |
ग्रीवायां पृष्ठवत् तासां नीले मन्ये कृकाटिके ॥ (२६।२)
grīvāyāṃ pṛṣṭhavat tāsāṃ nīle manye kṛkāṭike ||
विधुरे मातृकाश् चाष्टौ षोडशेति परित्यजेत् । (२७।१)
vidhure mātṛkāś cāṣṭau ṣoḍaśeti parityajet |
हन्वोः षोडश तासां द्वे संधिबन्धनकर्मणी ॥ (२७।२)
hanvoḥ ṣoḍaśa tāsāṃ dve saṃdhibandhanakarmaṇī ||
जिह्वायां हनुवत् तासाम् अधो द्वे रसबोधने । (२८।१)
jihvāyāṃ hanuvat tāsām adho dve rasabodhane |
द्वे च वाचःप्रवर्तिन्यौ नासायां चतुरुत्तरा ॥ (२८।२)
dve ca vācaḥpravartinyau nāsāyāṃ caturuttarā ||
विंशतिर् गन्धवेदिन्यौ तासाम् एकां च तालुगाम् । (२९।१)
viṃśatir gandhavedinyau tāsām ekāṃ ca tālugām |
द्वे द्वे अपाङ्गयोर् द्वे च तासां षड् इति वर्जयेत् । (३०।१)
dve dve apāṅgayor dve ca tāsāṃ ṣaḍ iti varjayet |
नासानेत्राश्रिताः षष्टिर् ललाटे स्थपनीश्रिताम् ॥ (३०।२)
nāsānetrāśritāḥ ṣaṣṭir lalāṭe sthapanīśritām ||
तत्रैकां द्वे तथावर्तौ चतस्रश् च कचान्तगाः । (३१।१)
tatraikāṃ dve tathāvartau catasraś ca kacāntagāḥ |
सप्तैवं वर्जयेत् तासां कर्णयोः षोडशात्र तु ॥ (३१।२)
saptaivaṃ varjayet tāsāṃ karṇayoḥ ṣoḍaśātra tu ||
द्वे शब्दबोधने शङ्खौ सिरास् ता एव चाश्रिताः । (३२।१)
dve śabdabodhane śaṅkhau sirās tā eva cāśritāḥ |
द्वे शङ्खसंधिगे तासां मूर्ध्नि द्वादश तत्र तु ॥ (३२।२)
dve śaṅkhasaṃdhige tāsāṃ mūrdhni dvādaśa tatra tu ||
एकैकां पृथग् उत्क्षेपसीमन्ताधिपतिस्थिताम् । (३३।१)
ekaikāṃ pṛthag utkṣepasīmantādhipatisthitām |
इत्य् अवेध्यविभागार्थं प्रत्यङ्गं वर्णिताः सिराः ॥ (३३।२)
ity avedhyavibhāgārthaṃ pratyaṅgaṃ varṇitāḥ sirāḥ ||
अवेध्यास् तत्र कार्त्स्न्येन देहे ऽष्टानवतिस् तथा । (३४।१)
avedhyās tatra kārtsnyena dehe 'ṣṭānavatis tathā |
संकीर्णा ग्रथिताः क्षुद्रा वक्राः संधिषु चाश्रिताः ॥ (३४।२)
saṃkīrṇā grathitāḥ kṣudrā vakrāḥ saṃdhiṣu cāśritāḥ ||
तासां शतानां सप्तानां पादो ऽस्रं वहते पृथक् । (३५।१)
tāsāṃ śatānāṃ saptānāṃ pādo 'sraṃ vahate pṛthak |
वातपित्तकफैर् जुष्टं शुद्धं चैवं स्थिता मलाः ॥ (३५।२)
vātapittakaphair juṣṭaṃ śuddhaṃ caivaṃ sthitā malāḥ ||
शरीरम् अनुगृह्णन्ति पीडयन्त्य् अन्यथा पुनः । (३६।१)
śarīram anugṛhṇanti pīḍayanty anyathā punaḥ |
तत्र श्यावारुणाः सूक्ष्माः पूर्णरिक्ताः क्षणात् सिराः ॥ (३६।२)
tatra śyāvāruṇāḥ sūkṣmāḥ pūrṇariktāḥ kṣaṇāt sirāḥ ||
प्रस्पन्दिन्यश् च वातास्रं वहन्ते पित्तशोणितम् । (३७।१)
praspandinyaś ca vātāsraṃ vahante pittaśoṇitam |
स्पर्शोष्णाः शीघ्रवाहिन्यो नीलपीताः कफं पुनः ॥ (३७।२)
sparśoṣṇāḥ śīghravāhinyo nīlapītāḥ kaphaṃ punaḥ ||
गौर्यः स्निग्धाः स्थिराः शीताः संसृष्टं लिङ्गसंकरे । (३८।१)
gauryaḥ snigdhāḥ sthirāḥ śītāḥ saṃsṛṣṭaṃ liṅgasaṃkare |
गूढाः समस्थिताः स्निग्धा रोहिण्यः शुद्धशोणितम् ॥ (३८।२)
gūḍhāḥ samasthitāḥ snigdhā rohiṇyaḥ śuddhaśoṇitam ||
धमन्यो नाभिसंबद्धा विंशतिश् चतुरुत्तरा । (३९।१)
dhamanyo nābhisaṃbaddhā viṃśatiś caturuttarā |
ताभिः परिवृता नाभिश् चक्रनाभिर् इवारकैः ॥ (३९।२)
tābhiḥ parivṛtā nābhiś cakranābhir ivārakaiḥ ||
ताभिश् चोर्ध्वम् अधस् तिर्यग् देहो ऽयम् अनुगृह्यते । (४०।१)
tābhiś cordhvam adhas tiryag deho 'yam anugṛhyate |
स्रोतांसि नासिके कर्णौ नेत्रे पाय्वास्यमेहनम् ॥ (४०।२)
srotāṃsi nāsike karṇau netre pāyvāsyamehanam ||
स्तनौ रक्तपथश् चेति नारीणाम् अधिकं त्रयम् । (४१।१)
stanau raktapathaś ceti nārīṇām adhikaṃ trayam |
जीवितायतनान्य् अन्तः स्रोतांस्य् आहुस् त्रयोदश ॥ (४१।२)
jīvitāyatanāny antaḥ srotāṃsy āhus trayodaśa ||
प्राणधातुमलाम्भोऽन्नवाहीन्य् अहितसेवनात् । (४२।१)
prāṇadhātumalāmbho'nnavāhīny ahitasevanāt |
स्वधातुसमवर्णानि वृत्तस्थूलान्य् अणूनि च । (४३।१)
svadhātusamavarṇāni vṛttasthūlāny aṇūni ca |
स्रोतांसि दीर्घाण्य् आकृत्या प्रतानसदृशानि च ॥ (४३।२)
srotāṃsi dīrghāṇy ākṛtyā pratānasadṛśāni ca ||
आहारश् च विहारश् च यः स्याद् दोषगुणैः समः । (४४।१)
āhāraś ca vihāraś ca yaḥ syād doṣaguṇaiḥ samaḥ |
धातुभिर् विगुणो यश् च स्रोतसां स प्रदूषकः ॥ (४४।२)
dhātubhir viguṇo yaś ca srotasāṃ sa pradūṣakaḥ ||
अतिप्रवृत्तिः सङ्गो वा सिराणां ग्रन्थयो ऽपि वा । (४५।१)
atipravṛttiḥ saṅgo vā sirāṇāṃ granthayo 'pi vā |
विमार्गतो वा गमनं स्रोतसां दुष्टिलक्षणम् ॥ (४५।२)
vimārgato vā gamanaṃ srotasāṃ duṣṭilakṣaṇam ||
बिसानाम् इव सूक्ष्माणि दूरं प्रविसृतानि च । (४६।१)
bisānām iva sūkṣmāṇi dūraṃ pravisṛtāni ca |
द्वाराणि स्रोतसां देहे रसो यैर् उपचीयते ॥ (४६।२)
dvārāṇi srotasāṃ dehe raso yair upacīyate ||
व्यधे तु स्रोतसां मोहकम्पाध्मानवमिज्वराः । (४७।१)
vyadhe tu srotasāṃ mohakampādhmānavamijvarāḥ |
स्रोतोविद्धम् अतो वैद्यः प्रत्याख्याय प्रसाधयेत् । (४८।१)
srotoviddham ato vaidyaḥ pratyākhyāya prasādhayet |
उद्धृत्य शल्यं यत्नेन सद्यःक्षतविधानतः ॥ (४८।२)
uddhṛtya śalyaṃ yatnena sadyaḥkṣatavidhānataḥ ||
अन्नस्य पक्ता पित्तं तु पाचकाख्यं पुरेरितम् । (४९।१)
annasya paktā pittaṃ tu pācakākhyaṃ pureritam |
तदधिष्ठानम् अन्नस्य ग्रहणाद् ग्रहणी मता । (५०।१)
tadadhiṣṭhānam annasya grahaṇād grahaṇī matā |
स्थिता पक्वाशयद्वारि भुक्तमार्गार्गलेव सा ॥ (५१।२)
sthitā pakvāśayadvāri bhuktamārgārgaleva sā ||
भुक्तम् आमाशये रुद्ध्वा सा विपाच्य नयत्य् अधः । (५२।१)
bhuktam āmāśaye ruddhvā sā vipācya nayaty adhaḥ |
बलवत्य् अबला त्व् अन्नम् आमम् एव विमुञ्चति ॥ (५२।२)
balavaty abalā tv annam āmam eva vimuñcati ||
ग्रहण्या बलम् अग्निर् हि स चापि ग्रहणीबलः । (५३।१)
grahaṇyā balam agnir hi sa cāpi grahaṇībalaḥ |
दूषिते ऽग्नाव् अतो दुष्टा ग्रहणी रोगकारिणी ॥ (५३।२)
dūṣite 'gnāv ato duṣṭā grahaṇī rogakāriṇī ||
तत्राग्निर् हेतुर् आहारान् न ह्य् अपक्वाद् रसादयः ॥ (५४।२)
tatrāgnir hetur āhārān na hy apakvād rasādayaḥ ||
अन्नं काले ऽभ्यवहृतं कोष्ठं प्राणानिलाहृतम् । (५५।१)
annaṃ kāle 'bhyavahṛtaṃ koṣṭhaṃ prāṇānilāhṛtam |
द्रवैर् विभिन्नसंघातं नीतं स्नेहेन मार्दवम् ॥ (५५।२)
dravair vibhinnasaṃghātaṃ nītaṃ snehena mārdavam ||
औदर्यो ऽग्निर् यथा बाह्यः स्थालीस्थं तोयतण्डुलम् ॥ (५६।२)
audaryo 'gnir yathā bāhyaḥ sthālīsthaṃ toyataṇḍulam ||
आदौ षड्रसम् अप्य् अन्नं मधुरीभूतम् ईरयेत् । (५७।१)
ādau ṣaḍrasam apy annaṃ madhurībhūtam īrayet |
फेनीभूतं कफं यातं विदाहाद् अम्लतां ततः ॥ (५७।२)
phenībhūtaṃ kaphaṃ yātaṃ vidāhād amlatāṃ tataḥ ||
पित्तम् आमाशयात् कुर्याच् च्यवमानं च्युतं पुनः । (५८।१)
pittam āmāśayāt kuryāc cyavamānaṃ cyutaṃ punaḥ |
अग्निना शोषितं पक्वं पिण्डितं कटु मारुतम् ॥ (५८।२)
agninā śoṣitaṃ pakvaṃ piṇḍitaṃ kaṭu mārutam ||
भौमाप्याग्नेयवायव्याः पञ्चोष्माणः सनाभसाः । (५९।१)
bhaumāpyāgneyavāyavyāḥ pañcoṣmāṇaḥ sanābhasāḥ |
पञ्चाहारगुणान् स्वान् स्वान् पार्थिवादीन् पचन्त्य् अनु ॥ (५९।२)
pañcāhāraguṇān svān svān pārthivādīn pacanty anu ||
यथास्वं ते च पुष्णन्ति पक्वा भूतगुणान् पृथक् । (६०।१)
yathāsvaṃ te ca puṣṇanti pakvā bhūtaguṇān pṛthak |
पार्थिवाः पार्थिवान् एव शेषाः शेषांश् च देहगान् ॥ (६०।२)
pārthivāḥ pārthivān eva śeṣāḥ śeṣāṃś ca dehagān ||
किट्टं सारश् च तत् पक्वम् अन्नं सम्भवति द्विधा । (६१।१)
kiṭṭaṃ sāraś ca tat pakvam annaṃ sambhavati dvidhā |
तत्राच्छं किट्टम् अन्नस्य मूत्रं विद्याद् घनम् शकृत् ॥ (६१।२)
tatrācchaṃ kiṭṭam annasya mūtraṃ vidyād ghanam śakṛt ||
सारस् तु सप्तभिर् भूयो यथास्वं पच्यते ऽग्निभिः । (६२।१)
sāras tu saptabhir bhūyo yathāsvaṃ pacyate 'gnibhiḥ |
रस => गर्भरसाद् रक्तं ततो मांसं मांसान् मेदस् ततो ऽस्थि च ॥ (६२।२)
rasa => garbharasād raktaṃ tato māṃsaṃ māṃsān medas tato 'sthi ca ||
अस्थ्नो मज्जा ततः शुक्रं शुक्राद् गर्भः प्रजायते । (६३।१)
asthno majjā tataḥ śukraṃ śukrād garbhaḥ prajāyate |
कफः पित्तं मलाः खेषु प्रस्वेदो नखरोम च ॥ (६३।२)
kaphaḥ pittaṃ malāḥ kheṣu prasvedo nakharoma ca ||
स्नेहो ऽक्षित्वग्विषाम् ओजो धातूनां क्रमशो मलाः । (६४।१)
sneho 'kṣitvagviṣām ojo dhātūnāṃ kramaśo malāḥ |
प्रसादकिट्टौ धातूनां पाकाद् एवं द्विधर्च्छतः ॥ (६४।२)
prasādakiṭṭau dhātūnāṃ pākād evaṃ dvidharcchataḥ ||
मासेन याति शुक्रत्वम् अन्नं पाकक्रमादिभिः । (६६।१)
māsena yāti śukratvam annaṃ pākakramādibhiḥ |
संतता भोज्यधातूनां परिवृत्तिस् तु चक्रवत् ॥ (६६।२)
saṃtatā bhojyadhātūnāṃ parivṛttis tu cakravat ||
वृष्यादीनि प्रभावेण सद्यः शुक्रादि कुर्वते । (६७।१)
vṛṣyādīni prabhāveṇa sadyaḥ śukrādi kurvate |
प्रायः करोत्य् अहोरात्रात् कर्मान्यद् अपि भेषजम् ॥ (६७।२)
prāyaḥ karoty ahorātrāt karmānyad api bheṣajam ||
युगपत् सर्वतो ऽजस्रं देहे विक्षिप्यते सदा ॥ (६८।२)
yugapat sarvato 'jasraṃ dehe vikṣipyate sadā ||
क्षिप्यमाणः खवैगुण्याद् रसः सजति यत्र सः । (६९।१)
kṣipyamāṇaḥ khavaiguṇyād rasaḥ sajati yatra saḥ |
तस्मिन् विकारं कुरुते खे वर्षम् इव तोयदः ॥ (६९।२)
tasmin vikāraṃ kurute khe varṣam iva toyadaḥ ||
अन्नस्य पक्ता सर्वेषां पक्तॄणाम् अधिको मतः । (७१।१)
annasya paktā sarveṣāṃ paktṝṇām adhiko mataḥ |
तन्मूलास् ते हि तद्वृद्धिक्षयवृद्धिक्षयात्मकाः ॥ (७१।२)
tanmūlās te hi tadvṛddhikṣayavṛddhikṣayātmakāḥ ||
तस्मात् तं विधिवद् युक्तैर् अन्नपानेन्धनैर् हितैः । (७२।१)
tasmāt taṃ vidhivad yuktair annapānendhanair hitaiḥ |
पालयेत् प्रयतस् तस्य स्थितौ ह्य् आयुर्बलस्थितिः ॥ (७२।२)
pālayet prayatas tasya sthitau hy āyurbalasthitiḥ ||
समः समाने स्थानस्थे विषमो ऽग्निर् विमार्गगे । (७३।१)
samaḥ samāne sthānasthe viṣamo 'gnir vimārgage |
पित्ताभिमूर्छिते तीक्ष्णो मन्दो ऽस्मिन् कफपीडिते ॥ (७३।२)
pittābhimūrchite tīkṣṇo mando 'smin kaphapīḍite ||
समो ऽग्निर् विषमस् तीक्ष्णो मन्दश् चैवं चतुर्विधः । (७४।१)
samo 'gnir viṣamas tīkṣṇo mandaś caivaṃ caturvidhaḥ |
यः पचेत् सम्यग् एवान्नं भुक्तं सम्यक् समस् त्व् असौ ॥ (७४।२)
yaḥ pacet samyag evānnaṃ bhuktaṃ samyak samas tv asau ||
विषमो ऽसम्यग् अप्य् आशु सम्यग् वापि चिरात् पचेत् । (७५।१)
viṣamo 'samyag apy āśu samyag vāpi cirāt pacet |
तीक्ष्णो वह्निः पचेच् छीघ्रम् असम्यग् अपि भोजनम् ॥ (७५।२)
tīkṣṇo vahniḥ pacec chīghram asamyag api bhojanam ||
मन्दस् तु सम्यग् अप्य् अन्नम् उपयुक्तं चिरात् पचेत् । (७६।१)
mandas tu samyag apy annam upayuktaṃ cirāt pacet |
तत्र सत्त्वशरीरोत्थं प्राकृतं सहजं बलम् ॥ (७७।२)
tatra sattvaśarīrotthaṃ prākṛtaṃ sahajaṃ balam ||
वयःकृतम् ऋतूत्थं च कालजं युक्तिजं पुनः । (७८।१)
vayaḥkṛtam ṛtūtthaṃ ca kālajaṃ yuktijaṃ punaḥ |
देशो ऽल्पवारिद्रुनगो जाङ्गलः स्वल्परोगदः । (७९।१)
deśo 'lpavāridrunago jāṅgalaḥ svalparogadaḥ |
आनूपो विपरीतो ऽस्मात् समः साधारणः स्मृतः ॥ (७९।२)
ānūpo viparīto 'smāt samaḥ sādhāraṇaḥ smṛtaḥ ||
रसो जलं च देहे ऽस्मिन्न् एकैकाञ्जलिवर्धितम् ॥ (८०।२)
raso jalaṃ ca dehe 'sminn ekaikāñjalivardhitam ||
पृथक् स्वप्रसृतं प्रोक्तम् ओजोमस्तिष्करेतसाम् । (८१।१)
pṛthak svaprasṛtaṃ proktam ojomastiṣkaretasām |
द्वाव् अञ्जली तु स्तन्यस्य चत्वारो रजसः स्त्रियाः ॥ (८१।२)
dvāv añjalī tu stanyasya catvāro rajasaḥ striyāḥ ||
समधातोर् इदं मानं विद्याद् वृद्धिक्षयाव् अतः ॥ (८२।१)
samadhātor idaṃ mānaṃ vidyād vṛddhikṣayāv ataḥ ||
यः स्याद् दोषो ऽधिकस् तेन प्रकृतिः सप्तधोदिता ॥ (८३।२)
yaḥ syād doṣo 'dhikas tena prakṛtiḥ saptadhoditā ||
विभुत्वाद् आशुकारित्वाद् बलित्वाद् अन्यकोपनात् । (८४।१)
vibhutvād āśukāritvād balitvād anyakopanāt |
स्वातन्त्र्याद् बहुरोगत्वाद् दोषाणां प्रबलो ऽनिलः ॥ (८४।२)
svātantryād bahurogatvād doṣāṇāṃ prabalo 'nilaḥ ||
प्रायो ऽत एव पवनाध्युषिता मनुष्या दोषात्मकाः स्फुटितधूसरकेशगात्राः । (८५।१)
prāyo 'ta eva pavanādhyuṣitā manuṣyā doṣātmakāḥ sphuṭitadhūsarakeśagātrāḥ |
शीतद्विषश् चलधृतिस्मृतिबुद्धिचेष्टासौहार्ददृष्टिगतयो ऽतिबहुप्रलापाः ॥ (८५।२)
śītadviṣaś caladhṛtismṛtibuddhiceṣṭāsauhārdadṛṣṭigatayo 'tibahupralāpāḥ ||
अल्पवित्तबलजीवितनिद्राः सन्नसक्तचलजर्जरवाचः । (८६।१)
alpavittabalajīvitanidrāḥ sannasaktacalajarjaravācaḥ |
नास्तिका बहुभुजः सविलासा गीतहासमृगयाकलिलोलाः ॥ (८६।२)
nāstikā bahubhujaḥ savilāsā gītahāsamṛgayākalilolāḥ ||
मधुराम्लपटूष्णसात्म्यकाङ्क्षाः कृशदीर्घाकृतयः सशब्दयाताः । (८७।१)
madhurāmlapaṭūṣṇasātmyakāṅkṣāḥ kṛśadīrghākṛtayaḥ saśabdayātāḥ |
न दृढा न जितेन्द्रिया न चार्या न च कान्तादयिता बहुप्रजा वा ॥ (८७।२)
na dṛḍhā na jitendriyā na cāryā na ca kāntādayitā bahuprajā vā ||
नेत्राणि चैषां खरधूसराणि वृत्तान्य् अचारूणि मृतोपमानि । (८८।१)
netrāṇi caiṣāṃ kharadhūsarāṇi vṛttāny acārūṇi mṛtopamāni |
उन्मीलितानीव भवन्ति सुप्ते शैलद्रुमांस् ते गगनं च यान्ति ॥ (८८।२)
unmīlitānīva bhavanti supte śailadrumāṃs te gaganaṃ ca yānti ||
अधन्या मत्सराध्माताः स्तेनाः प्रोद्बद्धपिण्डिकाः । (८९।१)
adhanyā matsarādhmātāḥ stenāḥ prodbaddhapiṇḍikāḥ |
श्वशृगालोष्ट्रगृध्राखुकाकानूकाश् च वातिकाः ॥ (८९।२)
śvaśṛgāloṣṭragṛdhrākhukākānūkāś ca vātikāḥ ||
पित्तं वह्निर् वह्निजं वा यद् अस्मात् पित्तोद्रिक्तस् तीक्ष्णतृष्णाबुभुक्षः । (९०।१)
pittaṃ vahnir vahnijaṃ vā yad asmāt pittodriktas tīkṣṇatṛṣṇābubhukṣaḥ |
गौरोष्णाङ्गस् ताम्रहस्ताङ्घ्रिवक्त्रः शूरो मानी पिङ्गकेशो ऽल्परोमा ॥ (९०।२)
gauroṣṇāṅgas tāmrahastāṅghrivaktraḥ śūro mānī piṅgakeśo 'lparomā ||
दयितमाल्यविलेपनमण्डनः सुचरितः शुचिर् आश्रितवत्सलः । (९१।१)
dayitamālyavilepanamaṇḍanaḥ sucaritaḥ śucir āśritavatsalaḥ |
विभवसाहसबुद्धिबलान्वितो भवति भीषु गतिर् द्विषताम् अपि ॥ (९१।२)
vibhavasāhasabuddhibalānvito bhavati bhīṣu gatir dviṣatām api ||
मेधावी प्रशिथिलसंधिबन्धमांसो नारीणाम् अनभिमतो ऽल्पशुक्रकामः । (९२।१)
medhāvī praśithilasaṃdhibandhamāṃso nārīṇām anabhimato 'lpaśukrakāmaḥ |
आवासः पलिततरंगनीलिकानां भुङ्क्ते ऽन्नं मधुरकषायतिक्तशीतम् ॥ (९२।२)
āvāsaḥ palitataraṃganīlikānāṃ bhuṅkte 'nnaṃ madhurakaṣāyatiktaśītam ||
घर्मद्वेषी स्वेदनः पूतिगन्धिर् भूर्युच्चारक्रोधपानाशनेर्ष्यः । (९३।१)
gharmadveṣī svedanaḥ pūtigandhir bhūryuccārakrodhapānāśanerṣyaḥ |
सुप्तः पश्येत् कर्णिकारान् पलाशान् दिग्दाहोल्काविद्युदर्कानलांश् च ॥ (९३।२)
suptaḥ paśyet karṇikārān palāśān digdāholkāvidyudarkānalāṃś ca ||
तनूनि पिङ्गानि चलानि चैषां तन्वल्पपक्ष्माणि हिमप्रियाणि । (९४।१)
tanūni piṅgāni calāni caiṣāṃ tanvalpapakṣmāṇi himapriyāṇi |
क्रोधेन मद्येन रवेश् च भासा रागं व्रजन्त्य् आशु विलोचनानि ॥ (९४।२)
krodhena madyena raveś ca bhāsā rāgaṃ vrajanty āśu vilocanāni ||
मध्यायुषो मध्यबलाः पिण्डिताः क्लेशभीरवः । (९५।१)
madhyāyuṣo madhyabalāḥ piṇḍitāḥ kleśabhīravaḥ |
व्याघ्रर्क्षकपिमार्जारयक्षानूकाश् च पैत्तिकाः ॥ (९५।२)
vyāghrarkṣakapimārjārayakṣānūkāś ca paittikāḥ ||
श्लेष्मा सोमः श्लेष्मलस् तेन सौम्यो गूढस्निग्धश्लिष्टसंध्यस्थिमांसः । (९६।१)
śleṣmā somaḥ śleṣmalas tena saumyo gūḍhasnigdhaśliṣṭasaṃdhyasthimāṃsaḥ |
क्षुत्तृड्दुःखक्लेशघर्मैर् अतप्तो बुद्ध्या युक्तः सात्त्विकः सत्यसंधः ॥ (९६।२)
kṣuttṛḍduḥkhakleśagharmair atapto buddhyā yuktaḥ sāttvikaḥ satyasaṃdhaḥ ||
प्रियङ्गुदूर्वाशरकाण्डशस्त्रगोरोचनापद्मसुवर्णवर्णः । (९७।१)
priyaṅgudūrvāśarakāṇḍaśastragorocanāpadmasuvarṇavarṇaḥ |
प्रलम्बबाहुः पृथुपीनवक्षा महाललाटो घननीलकेशः ॥ (९७।२)
pralambabāhuḥ pṛthupīnavakṣā mahālalāṭo ghananīlakeśaḥ ||
मृद्वङ्गः समसुविभक्तचारुदेहो बह्वोजोरतिरसशुक्रपुत्रभृत्यः । (९८।१)
mṛdvaṅgaḥ samasuvibhaktacārudeho bahvojoratirasaśukraputrabhṛtyaḥ |
धर्मात्मा वदति न निष्ठुरं च जातु प्रच्छन्नं वहति दृढं चिरं च वैरम् ॥ (९८।२)
dharmātmā vadati na niṣṭhuraṃ ca jātu pracchannaṃ vahati dṛḍhaṃ ciraṃ ca vairam ||
समदद्विरदेन्द्रतुल्ययातो जलदाम्भोधिमृदङ्गसिंहघोषः । (९९।१)
samadadviradendratulyayāto jaladāmbhodhimṛdaṅgasiṃhaghoṣaḥ |
स्मृतिमान् अभियोगवान् विनीतो न च बाल्ये ऽप्य् अतिरोदनो न लोलः ॥ (९९।२)
smṛtimān abhiyogavān vinīto na ca bālye 'py atirodano na lolaḥ ||
तिक्तं कषायं कटुकोष्णरूक्षम् अल्पं स भुङ्क्ते बलवांस् तथापि । (१००।१)
tiktaṃ kaṣāyaṃ kaṭukoṣṇarūkṣam alpaṃ sa bhuṅkte balavāṃs tathāpi |
रक्तान्तसुस्निग्धविशालदीर्घसुव्यक्तशुक्लासितपक्ष्मलाक्षः ॥ (१००।२)
raktāntasusnigdhaviśāladīrghasuvyaktaśuklāsitapakṣmalākṣaḥ ||
अल्पव्याहारक्रोधपानाशनेहः प्राज्यायुर्वित्तो दीर्घदर्शी वदान्यः । (१०१।१)
alpavyāhārakrodhapānāśanehaḥ prājyāyurvitto dīrghadarśī vadānyaḥ |
श्राद्धो गम्भीरः स्थूललक्षः क्षमावान् आर्यो निद्रालुर् दीर्घसूत्रः कृतज्ञः ॥ (१०१।२)
śrāddho gambhīraḥ sthūlalakṣaḥ kṣamāvān āryo nidrālur dīrghasūtraḥ kṛtajñaḥ ||
ऋजुर् विपश्चित् सुभगः सुलज्जो भक्तो गुरूणां स्थिरसौहृदश् च । (१०२।१)
ṛjur vipaścit subhagaḥ sulajjo bhakto gurūṇāṃ sthirasauhṛdaś ca |
स्वप्ने सपद्मान् सविहंगमालांस् तोयाशयान् पश्यति तोयदांश् च ॥ (१०२।२)
svapne sapadmān savihaṃgamālāṃs toyāśayān paśyati toyadāṃś ca ||
ब्रह्मरुद्रेन्द्रवरुणतार्क्ष्यहंसगजाधिपैः । (१०३।१)
brahmarudrendravaruṇatārkṣyahaṃsagajādhipaiḥ |
श्लेष्मप्रकृतयस् तुल्यास् तथा सिंहाश्वगोवृषैः ॥ (१०३।२)
śleṣmaprakṛtayas tulyās tathā siṃhāśvagovṛṣaiḥ ||
प्रकृतीर् द्वयसर्वोत्था द्वंद्वसर्वगुणोदये । (१०४।१)
prakṛtīr dvayasarvotthā dvaṃdvasarvaguṇodaye |
शौचास्तिक्यादिभिश् चैवं गुणैर् गुणमयीर् वदेत् ॥ (१०४।२)
śaucāstikyādibhiś caivaṃ guṇair guṇamayīr vadet ||
वयस् त्व् आ षोडशाद् बालं तत्र धात्विन्द्रियौजसाम् । (१०५।१)
vayas tv ā ṣoḍaśād bālaṃ tatra dhātvindriyaujasām |
वृद्धिर् आ सप्ततेर् मध्यं तत्रावृद्धिः परं क्षयः ॥ (१०५।२)
vṛddhir ā saptater madhyaṃ tatrāvṛddhiḥ paraṃ kṣayaḥ ||
स्वं स्वं हस्तत्रयं सार्धं वपुः पात्रं सुखायुषोः । (१०६।१)
svaṃ svaṃ hastatrayaṃ sārdhaṃ vapuḥ pātraṃ sukhāyuṣoḥ |
न च यद् युक्तम् उद्रिक्तैर् अष्टाभिर् निन्दितैर् निजैः ॥ (१०६।२)
na ca yad yuktam udriktair aṣṭābhir ninditair nijaiḥ ||
सुस्निग्धा मृदवः सूक्ष्मा नैकमूलाः स्थिराः कचाः ॥ (१०७।२)
susnigdhā mṛdavaḥ sūkṣmā naikamūlāḥ sthirāḥ kacāḥ ||
ललाटम् उन्नतं श्लिष्टशङ्खम् अर्धेन्दुसंनिभम् । (१०८।१)
lalāṭam unnataṃ śliṣṭaśaṅkham ardhendusaṃnibham |
कर्णौ नीचोन्नतौ पश्चान् महान्तौ श्लिष्टमांसलौ ॥ (१०८।२)
karṇau nīconnatau paścān mahāntau śliṣṭamāṃsalau ||
नेत्रे व्यक्तासितसिते सुबद्धघनपक्ष्मणी । (१०९।१)
netre vyaktāsitasite subaddhaghanapakṣmaṇī |
उन्नताग्रा महोच्छ्वासा पीनर्जुर् नासिका समा ॥ (१०९।२)
unnatāgrā mahocchvāsā pīnarjur nāsikā samā ||
ओष्ठौ रक्ताव् अनुद्वृत्तौ महत्यौ नोल्बणे हनू । (११०।१)
oṣṭhau raktāv anudvṛttau mahatyau nolbaṇe hanū |
महद् आस्यं घना दन्ताः स्निग्धाः श्लक्ष्णाः सिताः समाः ॥ (११०।२)
mahad āsyaṃ ghanā dantāḥ snigdhāḥ ślakṣṇāḥ sitāḥ samāḥ ||
जिह्वा रक्तायता तन्वी मांसलं चिबुकं महत् । (१११।१)
jihvā raktāyatā tanvī māṃsalaṃ cibukaṃ mahat |
ग्रीवा ह्रस्वा घना वृत्ता स्कन्धाव् उन्नतपीवरौ ॥ (१११।२)
grīvā hrasvā ghanā vṛttā skandhāv unnatapīvarau ||
तनुरक्तोन्नतनखं स्निग्धम् आताम्रमांसलम् ॥ (११२।२)
tanuraktonnatanakhaṃ snigdham ātāmramāṃsalam ||
दीर्घाच्छिद्राङ्गुलि महत् पाणिपादं प्रतिष्ठितम् । (११३।१)
dīrghācchidrāṅguli mahat pāṇipādaṃ pratiṣṭhitam |
गूढवंशं बृहत् पृष्ठं निगूढाः संधयो दृढाः ॥ (११३।२)
gūḍhavaṃśaṃ bṛhat pṛṣṭhaṃ nigūḍhāḥ saṃdhayo dṛḍhāḥ ||
धीरः स्वरो ऽनुनादी च वर्णः स्निग्धः स्थिरप्रभः । (११४।१)
dhīraḥ svaro 'nunādī ca varṇaḥ snigdhaḥ sthiraprabhaḥ |
स्वभावजं स्थिरं सत्त्वम् अविकारि विपत्स्व् अपि ॥ (११४।२)
svabhāvajaṃ sthiraṃ sattvam avikāri vipatsv api ||
उत्तरोत्तरसुक्षेत्रं वपुर् गर्भादिनीरुजम् । (११५।१)
uttarottarasukṣetraṃ vapur garbhādinīrujam |
आयामज्ञानविज्ञानैर् वर्धमानं शनैः शुभम् ॥ (११५।२)
āyāmajñānavijñānair vardhamānaṃ śanaiḥ śubham ||
आयुर् ऐश्वर्यम् इष्टाश् च सर्वे भावाः प्रतिष्ठिताः ॥ (११६।२)
āyur aiśvaryam iṣṭāś ca sarve bhāvāḥ pratiṣṭhitāḥ ||
त्वग्रक्तादीनि सत्त्वान्तान्य् अग्र्याण्य् अष्टौ यथोत्तरम् । (११७।१)
tvagraktādīni sattvāntāny agryāṇy aṣṭau yathottaram |
बलप्रमाणज्ञानार्थं साराण्य् उक्तानि देहिनाम् ॥ (११७।२)
balapramāṇajñānārthaṃ sārāṇy uktāni dehinām ||
सारैर् उपेतः सर्वैः स्यात् परं गौरवसंयुतः । (११८।१)
sārair upetaḥ sarvaiḥ syāt paraṃ gauravasaṃyutaḥ |
सर्वारम्भेषु चाशावान् सहिष्णुः सन्मतिः स्थिरः ॥ (११८।२)
sarvārambheṣu cāśāvān sahiṣṇuḥ sanmatiḥ sthiraḥ ||
अनुत्सेकम् अदैन्यं च सुखं दुःखं च सेवते । (११९।१)
anutsekam adainyaṃ ca sukhaṃ duḥkhaṃ ca sevate |
सत्त्ववांस् तप्यमानस् तु राजसो नैव तामसः ॥ (११९।२)
sattvavāṃs tapyamānas tu rājaso naiva tāmasaḥ ||
रसायनानि मैत्री च पुण्यायुर्वृद्धिकृद् गणः ॥ (१२०।२)
rasāyanāni maitrī ca puṇyāyurvṛddhikṛd gaṇaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.