अथातो मूषिकालर्कविषप्रतिषेधं व्याख्यास्यामः । (१।१)

इति ह स्माहुर् आत्रेयादयो महर्षयः । (१।२)

लालनश्चपलः पुत्रो हसिरश्चिक्किरो ऽजिरः । (१।३)

कषायदन्तः कुलकः कोकिलः कपिलो ऽसितः ॥ (१।४)

अरुणः शबरः श्वेतः कपोतः पलितोन्दुरः । (२।१)

छुच्छुन्दरो रसालाख्यो दशाष्टौ चेति मूषिकाः ॥ (२।२)

शुक्रं पतति यत्रैषां शुक्रदिग्धैः स्पृशन्ति वा । (३।१)

यद् अङ्गम् अङ्गैस्तत्रास्रे दूषिते पाण्डुतां गते ॥ (३।२)

ग्रन्थयः श्वयथुः कोठो मण्डलानि भ्रमो ऽरुचिः । (४।१)

शीतज्वरो ऽतिरुक् सादो वेपथुः पर्वभेदनम् ॥ (४।२)

रोमहर्षः स्रुतिर् मूर्छा दीर्घकालानुबन्धनम् । (५।१)

श्लेष्मानुबद्धबह्वाखुपोतकच्छर्दनं सतृट् ॥ (५।२)

व्यवाय्याखुविषं कृच्छ्रं भूयो भूयश्च कुप्यति । (६।१)

मूर्छाङ्गशोफवैवर्ण्यक्लेदशब्दाश्रुतिज्वराः ॥ (६।२)

शिरोगुरुत्वं लालासृक्छर्दिश्चासाध्यलक्षणम् । (७।१)

शूनवस्तिं विवर्णौष्ठम् आख्वाभैर् ग्रन्थिभिश्चितम् ॥ (७।२)

छुच्छुन्दरसगन्धं च वर्जयेद् आखुदूषितम् । (८।१)

शुनः श्लेष्मोल्बणा दोषाः संज्ञां संज्ञावहाश्रिताः ॥ (८।२)

मुष्णन्तः कुर्वते क्षोभं धातूनाम् अतिदारुणम् । (९।१)

लालावान् अन्धबधिरः सर्वतः सो ऽभिधावति ॥ (९।२)

स्रस्तपुच्छहनुस्कन्धः शिरोदुःखी नताननः । (१०।१)

दंशस्तेन विदष्टस्य सुप्तं कृष्णं क्षरत्यसृक् ॥ (१०।२)

हृच्छिरोरुग्ज्वरस्तम्भतृष्णामूर्छोद्भवो ऽनु च । (११।१)

अनेनान्ये ऽपि बोद्धव्या व्याला दंष्ट्राप्रहारिणः ॥ (११।२)

शृगालाश्वतराश्वर्क्षद्वीपिव्याघ्रवृकादयः । (१२।१)

कण्डूनिस्तोदवैवर्ण्यसुप्तिक्लेदज्वरभ्रमाः ॥ (१२।२)

विदाहरागरुक्पाकशोफग्रन्थिविकुञ्चनम् । (१३।१)

दंशावदरणं स्फोटाः कर्णिका मण्डलानि च ॥ (१३।२)

सर्वत्र सविषे लिङ्गं विपरीतं तु निर्विषे । (१४।१)

दष्टो येन तु तच्चेष्टारुतं कुर्वन् विनश्यति ॥ (१४।२)

पश्यंस्तम् एव चाकस्माद् आदर्शसलिलादिषु । (१५।१)

यो ऽद्भ्यस् त्रस्येद् अदष्टो ऽपि शब्दसंस्पर्शदर्शनैः ॥ (१५।२)

जलसंत्रासनामानं दष्टं तम् अपि वर्जयेत् । (१६।१)

आखुना दष्टमात्रस्य दंशं काण्डेन दाहयेत् ॥ (१६।२)

दर्पणेनाथवा तीव्ररुजा स्यात् कर्णिकान्यथा । (१७।१)

दग्धं विस्रावयेद् दंशं प्रच्छितं च प्रलेपयेत् ॥ (१७।२)

शिरीषरजनीवक्रकुङ्कुमामृतवल्लिभिः । (१८।१)

अगारधूममञ्जिष्ठारजनीलवणोत्तमैः ॥ (१८।२)

लेपो जयत्याखुविषं कर्णिकायाश्च पातनः । (१९।१)

ततो ऽम्लैः क्षालयित्वानु तोयैरनु च लेपयेत् ॥ (१९।२)

पालिन्दीश्वेतकटभीबिल्वमूलगुडूचिभिः । (२०।१)

अन्यैश्च विषशोफघ्नैः सिरां वा मोक्षयेद् द्रुतम् ॥ (२०।२)

छर्दनं नीलिनीक्वाथैः शुकाख्याङ्कोल्लयोरपि । (२१।१)

कोशातक्याः शुकाख्यायाः फलं जीमूतकस्य च ॥ (२१।२)

मदनस्य च संचूर्ण्य दध्ना पीत्वा विषं वमेत् । (२२।१)

वचामदनजीमूतकुष्ठं वा मूत्रपेषितम् ॥ (२२।२)

पूर्वकल्पेन पातव्यं सर्वोन्दुरविषापहम् । (२३।१)

विरेचनं त्रिवृन्नीलीत्रिफलाकल्क इष्यते ॥ (२३।२)

शिरोविरेचने सारः शिरीषस्य फलानि च । (२४।१)

अञ्जनं गोमयरसो व्योषसूक्ष्मरजोऽन्वितः ॥ (२४।२)

कपित्थगोमयरसो मधुमान् अवलेहनम् । (२५।१)

तण्डुलीयकमूलेन सिद्धं पाने हितं घृतम् ॥ (२५।२)

द्विनिशाकटभीरक्तायष्ट्याह्वैर् वामृतान्वितैः । (२६।१)

आस्फोतमूलसिद्धं वा पञ्चकापित्थम् एव वा ॥ (२६।२)

सिन्धुवारं नतं शिग्रुबिल्वमूलं पुनर्नवा । (२७।१)

वचाश्वदंष्ट्राजीमूतम् एषां क्वाथं समाक्षिकम् ॥ (२७।२)

पिबेच्छाल्योदनं दध्ना भुञ्जानो मूषिकार्दितः । (२८।१)

तक्रेण शरपुङ्खाया बीजं संचूर्ण्य वा पिबेत् ॥ (२८।२)

अङ्कोल्लमूलकल्को वा बस्तमूत्रेण कल्कितः । (२९।१)

पानालेपनयोर् युक्तः सर्वाखुविषनाशनः ॥ (२९।२)

कपित्थमध्यतिलकतिलाङ्कोल्लजटाः पिबेत् । (३०।१)

गवां मूत्रेण पयसा मञ्जरीं तिलकस्य वा ॥ (३०।२)

अथवा सैर्यकान् मूलं सक्षौद्रं तण्डुलाम्बुना । (३१।१)

कटुकालाबुविन्यस्तं पीतं वाम्बु निशोषितम् ॥ (३१।२)

सिन्धुवारस्य मूलानि बिडालास्थि विषं नतम् । (३२।१)

जलपिष्टो ऽगदो हन्ति नस्याद्यैराखुजं विषम् ॥ (३२।२)

सशेषं मूषिकविषं प्रकुप्यत्यभ्रदर्शने । (३३।१)

यथायथं वा कालेषु दोषाणां वृद्धिहेतुषु ॥ (३३।२)

तत्र सर्वे यथावस्थं प्रयोज्याः स्युरुपक्रमाः । (३४।१)

यथास्वं ये च निर्दिष्टास्तथा दूषीविषापहाः ॥ (३४।२)

दंशं त्वलर्कदष्टस्य दग्धम् उष्णेन सर्पिषा । (३५।१)

प्रदिह्याद् अगदैस्तैस्तैः पुराणं च घृतं पिबेत् ॥ (३५।२)

अर्कक्षीरयुतं चास्य योज्यम् आशु विरेचनम् । (३६।१)

अङ्कोल्लोत्तरमूलाम्बु त्रिपलं सहविःपलम् ॥ (३६।२)

पिबेत् सधत्तूरफलां श्वेतां वापि पुनर्नवाम् । (३७।१)

ऐकध्यं पललं तैलं रूपिकायाः पयो गुडः ॥ (३७।२)

भिनत्ति विषम् आलर्कं घनवृन्दम् इवानिलः । (३८।१)

समन्त्रं सौषधीरत्नं स्नपनं च प्रयोजयेत् ॥ (३८।२)

चतुष्पाद्भिर् द्विपाद्भिर् वा नखदन्तपरिक्षतम् । (३९।१)

शूयते पच्यते रागज्वरस्रावरुजान्वितम् ॥ (३९।२)

सोमवल्को ऽश्वकर्णश्च गोजिह्वा हंसपादिका । (४०।१)

रजन्यौ गैरिकं लेपो नखदन्तविषापहः ॥ (४०।२)