अथातः क्षुद्ररोगप्रतिषेधं व्याख्यास्यामः । (१।१)

इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः । (१।२)

विस्रावयेज्जलौकोभिरपक्वाम् अजगल्लिकाम् । (१।३)

स्वेदयित्वा यवप्रख्यां विलयाय प्रलेपयेत् ॥ (१।४)

दारुकुष्ठमनोह्वालैर् इत्य् आ पाषाणगर्दभात् । (२।१)

विधिस्तांश्चाचरेत् पक्वान् व्रणवत् साजगल्लिकान् ॥ (२।२)

लोध्रकुस्तुम्बुरुवचाः प्रलेपो मुखदूषिके । (३।१)

वटपल्लवयुक्ता वा नारिकेलोत्थशुक्तयः ॥ (३।२)

अशान्तौ वमनं नस्यं ललाटे च सिराव्यधः । (४।१)

निम्बाम्बुवान्तो निम्बाम्बुसाधितं पद्मकण्टके ॥ (४।२)

पिबेत् क्षौद्रान्वितं सर्पिर् निम्बारग्वधलेपनम् । (५।१)

विवृतादींस्तु जालान्तांश्चिकित्सेत् सेरिवेल्लिकान् । (५।२)

पित्तविसर्पवत् तद्वत् प्रत्याख्यायाग्निरोहिणीम् ॥ (५।३)

विलङ्घनं रक्तविमोक्षणं च विरूक्षणं कायविशोधनं च । (६।१)

धात्रीप्रयोगाञ्छिशिरप्रदेहान् कुर्यात् सदा जालकगर्दभस्य ॥ (६।२)

विदारिकां हृते रक्ते श्लेष्मग्रन्थिवद् आचरेत् । (७।१)

मेदोऽर्बुदक्रियां कुर्यात् सुतरां शर्करार्बुदे ॥ (७।२)

प्रवृद्धं सुबहुच्छिद्रं सशोफं मर्मणि स्थितम् । (८।१)

वल्मीकं हस्तपादे च वर्जयेद् इतरत् पुनः ॥ (८।२)

शुद्धस्यास्रे हृते लिम्पेत् सपट्वारेवतामृतैः । (९।१)

श्यामाकुलत्थिकामूलदन्तीपललसक्तुभिः ॥ (९।२)

पक्वे तु दुष्टमांसानि गतीः सर्वाश्च शोधयेत् । (१०।१)

शस्त्रेण सम्यग् अनु च क्षारेण ज्वलनेन वा ॥ (१०।२)

शस्त्रेणोत्कृत्य निःशेषं स्नेहेन कदरं दहेत् । (११।१)

निरुद्धमणिवत् कार्यं रुद्धपायोश्चिकित्सितम् ॥ (११।२)

चिप्यं शुद्ध्या जितोष्माणं साधयेच्छस्त्रकर्मणा । (१२।१)

दुष्टं कुनखम् अप्येवं चरणावलसे पुनः ॥ (१२।२)

धान्याम्लसिक्तौ कासीसपटोलीरोचनातिलैः । (१३।१)

सनिम्बपत्त्रैरालिम्पेद् दहेत् तु तिलकालकान् ॥ (१३।२)

मषांश्च सूर्यकान्तेन क्षारेण यदि वाग्निना । (१४।१)

तद्वद् उत्कृत्य शस्त्रेण चर्मकीलजतूमणी ॥ (१४।२)

लाञ्छनादित्रये कुर्याद् यथासन्नं सिराव्यधम् । (१५।१)

लेपयेत् क्षीरपिष्टैश्च क्षीरिवृक्षत्वगङ्कुरैः ॥ (१५।२)

व्यङ्गेषु चार्जुनत्वग् वा मञ्जिष्ठा वा समाक्षिका । (१६।१)

लेपः सनवनीता वा श्वेताश्वखुरजा मषी ॥ (१६।२)

रक्तचन्दनमञ्जिष्ठाकुष्ठलोध्रप्रियङ्गवः । (१७।१)

वटाङ्कुरा मसूराश्च व्यङ्गघ्ना मुखकान्तिदाः ॥ (१७।२)

द्वे जीरके कृष्णतिलाः सर्षपाः पयसा सह । (१८।१)

पिष्टाः कुर्वन्ति वक्त्रेन्दुम् अपास्तव्यङ्गलाञ्छनम् ॥ (१८।२)

क्षीरपिष्टा घृतक्षौद्रयुक्ता वा भृष्टनिस्तुषाः । (१९।१)

मसूराः क्षीरपिष्टा वा तीक्ष्णाः शाल्मलिकण्टकाः ॥ (१९।२)

सगुडः कोलमज्जा वा शशासृक्क्षौद्रकल्कितः । (२०।१)

सप्ताहं मातुलुङ्गस्थं कुष्ठं वा मधुनान्वितम् ॥ (२०।२)

पिष्टा वा छागपयसा सक्षौद्रा मौसली जटा । (२१।१)

गोरस्थि मुसलीमूलयुक्तं वा साज्यमाक्षिकम् ॥ (२१।२)

जम्ब्वाम्रपल्लवा मस्तु हरिद्रे द्वे नवो गुडः । (२२।१)

लेपः सवर्णकृत् पिष्टं स्वरसेन च तिन्दुकम् ॥ (२२।२)

उत्पलम् उत्पलकुष्ठं प्रियङ्गुकालीयकं बदरमज्जा । (२३।१)

इदम् उद्वर्तनम् आस्यं करोति शतपत्त्रसंकाशम् ॥ (२३।२)

एभिरेवौषधैः पिष्टैर् मुखाभ्यङ्गाय साधयेत् । (२४।१)

यथादोषर्तुकान् स्नेहान् मधुकक्वाथसंयुतैः ॥ (२४।२)

यवान् सर्जरसं लोध्रम् उशीरं मदनं मधु । (२५।१)

घृतं गुडं च गोमूत्रे पचेद् आ दर्विलेपनात् ॥ (२५।२)

तद् अभ्यङ्गान् निहन्त्याशु नीलिकाव्यङ्गदूषिकान् । (२६।१)

मुखं करोति पद्माभं पादौ पद्मदलोपमौ ॥ (२६।२)

कुङ्कुमोशीरकालीयलाक्षायष्ट्याह्वचन्दनम् । (२७।१)

न्यग्रोधपादांस्तरुणान् पद्मकं पद्मकेसरम् ॥ (२७।२)

सनीलोत्पलमञ्जिष्ठं पालिकं सलिलाढके । (२८।१)

पक्त्वा पादावशेषेण तेन पिष्टैश्च कार्षिकैः ॥ (२८।२)

लाक्षापत्तङ्गमञ्जिष्ठायष्टीमधुककुङ्कुमैः । (२९।१)

अजाक्षीरं द्विगुणितं तैलस्य कुडवं पचेत् ॥ (२९।२)

नीलिकापलितव्यङ्गवलीतिलकदूषिकान् । (३०।१)

हन्ति तन् नस्यम् अभ्यस्तं मुखोपचयवर्णकृत् ॥ (३०।२)

मञ्जिष्ठा शबरोद्भवस्तुबरिका लाक्षा हरिद्राद्वयं नेपाली हरितालकुङ्कुमगदा गोरोचना गैरिकम् । (३१।१)

पत्त्रं पाण्डु वटस्य चन्दनयुगं कालीयकं पारदं पत्तङ्गं कनकत्वचं कमलजं बीजं तथा केसरम् ॥ (३१।२)

सिक्थं तुत्थं पद्मकाद्यो वसाज्यं मज्जा क्षीरं क्षीरिवृक्षाम्बु चाग्नौ । (३२।१)

सिद्धं सिद्धं व्यङ्गनील्यादिनाशे वक्त्रे छायाम् ऐन्दवीं चाशु धत्ते ॥ (३२।२)

मार्कवस्वरसक्षीरतोयानीष्टानि नावने । (३३।१)

प्रसुप्तौ वातकुष्ठोक्तं कुर्याद् दाहं च वह्निना । (३३।२)

उत्कोठे कफपित्तोक्तं कोठे सर्वं च कौष्ठिकम् ॥ (३३।३)