MṛgṬīkā zu MṛgT, Vidyāpāda, 1, 16.2
Select a line for its word-by-word analysis.
विषानलार्चिःपरम्पराक्षेपभीषणेनाशीविषपाशेन विवशीकृतः श्वेतः पातीति पतिस् तेन पत्या त्राणशीलेन परमेश्वरेण हुंकारमात्रं कृत्वा क्रोधाग्निना भस्मीकृत्य मोचितः इति घनैर् अविरलैर् भूयोभिर् जनैर् अस्मत्सजातीयैर् मुनिप्रभृतिभिश् च दृष्टः ॥ (१।०)
viṣānalārciḥparamparākṣepabhīṣaṇenāśīviṣapāśena vivaśīkṛtaḥ śvetaḥ pātīti patis tena patyā trāṇaśīlena parameśvareṇa huṃkāramātraṃ kṛtvā krodhāgninā bhasmīkṛtya mocitaḥ iti ghanair aviralair bhūyobhir janair asmatsajātīyair muniprabhṛtibhiś ca dṛṣṭaḥ ||
अत्रापि त्रिकालदर्शिभिर् देवैश् च प्रवर्तिते प्रवादे यद्य् असमाश्वासस् तर्हि आगमम् एव न सहत इति वक्तव्यं तथा च सति श्रुतिर् अपि असहनस्य भवतः प्रामाण्यलाभे दैन्येन भीतभीता मुखम् अन्वीक्षत इति तदनुकम्पया संरक्ष्यताम् अतिसाहसम् ॥ (२।०)
atrāpi trikāladarśibhir devaiś ca pravartite pravāde yady asamāśvāsas tarhi āgamam eva na sahata iti vaktavyaṃ tathā ca sati śrutir api asahanasya bhavataḥ prāmāṇyalābhe dainyena bhītabhītā mukham anvīkṣata iti tadanukampayā saṃrakṣyatām atisāhasam ||
ननु मिथ्यात्वहेतूनां दोषाणां कर्त्राश्रयत्वाद् अकृतकत्वेन नित्यत्वात् श्रुतेस् तस्याः प्रामाण्याय को ऽयम् उपहासः ॥ (३।१)
nanu mithyātvahetūnāṃ doṣāṇāṃ kartrāśrayatvād akṛtakatvena nityatvāt śrutes tasyāḥ prāmāṇyāya ko 'yam upahāsaḥ ||
न कश्चित् किं तु कर्त्रभावनिश्चये प्रमाणं नोत्पश्यामः प्रत्युत स्वयंभुवे नमस्कृत्य इत्यादिवाक्यवत् रचनावत्त्वात् कर्तृव्यापाराविवनाभावित्वम् उत्प्रेक्षामह इत्य् अलम् अनेन ॥ (४।०)
na kaścit kiṃ tu kartrabhāvaniścaye pramāṇaṃ notpaśyāmaḥ pratyuta svayaṃbhuve namaskṛtya ityādivākyavat racanāvattvāt kartṛvyāpārāvivanābhāvitvam utprekṣāmaha ity alam anena ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.