तत्र तावत् जीवपदार्थस् तत्तन्त्ररीत्या जीवास्तिकायसंज्ञया परिभाषितः ॥ (१।०)

त्रिविधश् चासौ अनादिसिद्धमुक्तबद्धभेदात् ॥ (२।०)

अत्रानादिसिद्धो ऽर्हन् जीवास्तिकायाख्यः व्यपेतमोहादिबन्धो मुक्तः तदावृतस् तु बद्धः ॥ (३।०)

अजीवपदार्थो ऽपि पुद्गलाकाशधर्माधर्मास्तिकायैश् चतुर्भेदैर् भिन्नः ॥ (४।०)

अत्रापि पृथिव्यादिमहाभूतानि चत्वारि तृणगुल्मादिलतादिरूपं स्थावरं जरायुजाण्डजस्वेदजोद्भिज्जभेदभिन्नं जङ्गमं चेति षट्प्रकारो ऽयं पुद्गलास्तिकायः ॥ (५।०)

आकाशास्तिकायो द्विरूपः लोकाकाशास्तिकायो ऽलोकाकाशास्तिकायश् चेति ॥ (६।०)

लोकानाम् अन्तराकाशं लोकाकाशम् इति स्मृतम् ॥ (७।०)

अलोकाकाशास्तिकायो बहिस् तेषां स कीर्तितः ॥ (८।०)

धर्मास्तिकायः पुद्गलास्तिकायाद् अन्यो ऽभ्युदयहेतुः ॥ (९।०)

अधर्मास्तिकायो ऽपि तत्प्रतिबन्धकृद् इत्य् अयम् असाव् अजीवपदार्थश् चतुष्प्रकारः ॥ (१०।०)

आस्रवश् चक्षुरादीन्द्रियपञ्चकस्य यथास्वं प्रवृत्तिः ॥ (११।०)

तथा चाहुः वृत्तिः पञ्चविकल्पा ध्रुवाध्रुवा चक्षुरादिवर्गस्य ॥ (१२।०)

यैषा स्रवत्य् अजस्रं यतस् ततो ऽसाव् इहास्रवः प्रोक्तः इति ॥ (१३।०)

इन्द्रियसंयमलब्धप्रतिष्ठं ध्यानम् आस्रवनिरोधात्मकत्वात् संवृणोत्य् आस्रवम् इति संवरः ॥ (१४।०)

तप्तशिलाशयनकेशोल्लुञ्चनादितपःसंचयनिर्जीर्णवीर्यं कर्म निर्जरशब्देनोच्यते ॥ (१५।०)

नानानिरयसंसरणकारणं मोहादिर् अष्टविधो गणः स्वातन्त्र्यविघातहेतुत्वात् बन्धः ॥ (१६।०)

उक्तं च मोहादिको गणश् चैष बन्धो जीवस्य कल्पितः ॥ (१७।०)

लोहपञ्जरसम्बद्धं यथा क्षिप्तं जलाशये ॥ (१८।०)

अलाबुकम् अधो याति तद्वज् जीवः सबन्धन इति ॥ (१९।०)

प्रक्षीणसर्वावरणत्वात् स्वातन्त्र्यसम्प्राप्तौ ऊर्ध्वपदासादनं मोक्षः ॥ (२०।०)

यद् आहुः लोहपञ्जरविच्छेदात् प्लवते ऽलाबुकं यथा ॥ (२१।०)

आरोहति तथा मोक्षं जीवो मोहादिसंक्षयात् ॥ (२२।०)

नित्यबोधसुखाद्यैश् च धर्मैर् युक्तः स तिष्ठति इति ॥ (२३।०)

एते च सप्त पदार्थाः स्याद्वादानुगताः ॥ (२४।०)

तथा हि देहग्रहणात् पूर्वं जीवः किम् अस्ति उत नेति यः पर्यनुयुङ्क्ते तं प्रत्यनेकान्तवादो ऽभ्युपगन्तव्यम् ॥ (२५।०)

स्याद् अस्ति स्यान् नास्ति स्याद् अस्ति च नास्ति च स्याद् अवक्तव्यं स्याद् अस्ति चावक्तव्यं स्यान् नास्ति चावक्तव्यं च स्याद् अस्ति च नास्ति चावक्तव्यं चेति ॥ (२६।०)

अत्र हि यद्यत् पर्यनुयोज्यं तत्तत् सदसत् तथा समाधेयम् ॥ (२७।०)

तत्र वाच्यतयावाच्यतयापि च विरोधहानिस् तु घटनीयेति ॥ (२८।०)

सप्तभङ्ग्यमोघब्रह्मास्त्रवताम् अजेयम् इह किं तत् ॥ (२९।०)

यत् स्याद् अस्ति स्यान् नास्ति स्याद् इति पुद्गलिभिर् भ्राम्यते जगत् सर्वम् इति ॥ (३०।०)

ननु चानेकान्तवादिना तावद् एकान्तानभ्युपगमान् नियमेनानेकान्तवादो ऽभ्युपगन्तव्यः तथा च स्वसिद्धान्त एवैकान्त इति कुतः सर्वत्र सप्तभङ्गी नैष दोषः अनेकान्तवादे ऽप्य् एकान्तानभ्युपगमात् यतः स्याद् अनेकान्तः स्याद् एकान्तः स्याद् अनेकान्तश् चैकान्तश् च स्याद् अवक्तव्यः स्याद् अनेकान्तश् चावक्तव्यश् च स्याद् एकान्तश् चावक्तव्यश् च स्याद् एकान्तश् चानेकान्तश् चावक्तव्यश् चेति ॥ (३१।०)

तद् एतल् लेशतो दूषयितुम् आह ॥ (३२।०)