रुद्रो देवतास्या इति रौद्री संहिता ऋग्यजुःसामलक्षणे चाथर्वणे च वेदे ऽस्ति । (१।१)

यजुर्वेदे हि रुद्रैकादशिनी संहिता श्रूयते यस्यां भगवन्तो रुद्राः सर्वाभिप्रेतसाधकाः पठ्यन्ते । (१।२)

ऋग्वेदे ऽपि । (१।३)

त्र्यम्बकं यजामहे ॥ (१।४)

इमा रुद्राय तवसे कपर्दिने ॥ (२।०)

इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः ॥ (३।०)

इत्यादिका ऋग्विधानाम्नातास् तत्तद्विशिष्टविधानफला विद्यन्त एव । (४।१)

सामवेदे ऽप्य् अस्ति । (४।२)

श्रूयते हि साम्नां विधाने । (४।३)

आ वो राजा तद् वो वर्ग आज्यदोहानि देवव्रतानि चैषा रौद्री नाम संहितैतां प्रयुञ्जानो रुद्रं प्रीणाति ॥ (४।४)

इति । (५।१)

एवम् आथर्वणे ऽपि रुद्राराधनविधयः तन्मन्त्रसंहिताश् च सम्भवन्ति ॥ (५।२)

न च केवलं संहितामात्रम् एवास्ति ॥ (६।०)

तत्र तत्र रुद्र एव देवता वाच्यरूपतया श्रूयते यम् उद्दिश्य । (७।१)

एष ते रुद्र भागः सह स्वस्राम्बिकया तं जुषस्व स्वाहा । (७।२)

इति श्रुतिः ॥ (७।३)

न चैतावत् यावत्काल्पिक इति कल्पो वेदाङ्गं तदुक्तो विधिः भगवतः सांनिध्यकल्पनाय श्रूयते ॥ (८।०)

तथा हि काठके सूत्रपरिशिष्टीये रुद्रकल्पे । (९।१)

त्रिषवणम् उदकोपस्पर्शनम् इत्य् उक्त्वोक्तं दर्भेष्व् आसीनो दर्भमुष्टिं धारयमाणो रक्षोभ्यो ऽप्यविज्ञेयो भवति शाकयावकपयोभैक्षभक्षः षड्भिर् मासैः प्रत्यक्षीभवन्तं भगवन्तं पश्यति । (९।२)

इति ॥ (९।३)

एवं च श्रद्दधानमनसां जैमिनीयच्छायाश्रयिणाम् अपि चोदनाप्रदर्शितो ऽयम् अस्तीव प्रसिद्धः पन्थाः किं पुनः परमेश्वरप्रकाशनविहतमहामोहतिमिरतया विस्पष्टदृष्टीनाम् अन्येषाम् ॥ (१०।०)