MṛgṬīkā zu MṛgT, Vidyāpāda, 10, 14.2
Select a line for its word-by-word analysis.
त्रुटिलवनिमेषमुहूर्तादेः प्रत्ययस्य ज्ञानस्यार्थो निमित्तं यः स कालः ॥ (१।०)
truṭilavanimeṣamuhūrtādeḥ pratyayasya jñānasyārtho nimittaṃ yaḥ sa kālaḥ ||
स मुहूर्तमास्ते प्रहरं भ्राम्यति इत्यादिप्रतीतिर् अजस्रपरिवर्तिनो यस्माद् भवति स मायात उत्पन्नः पशुत्वेन मलेन युक्तम् आत्मानं कलयन् काल इत्युच्यते ॥ (२।०)
sa muhūrtamāste praharaṃ bhrāmyati ityādipratītir ajasraparivartino yasmād bhavati sa māyāta utpannaḥ paśutvena malena yuktam ātmānaṃ kalayan kāla ityucyate ||
कीदृशं पशुं कलयन्नित्याह आ समुत्थानान्नियत्या नियतं नियतेः समुत्थानं स्वकारणाद् अभिव्यक्तिः तत आरभ्य यावत् संहारमसौ पशुं कर्मजनिते सुखदुःखोपभोगे नियच्छति ॥ (५।०)
kīdṛśaṃ paśuṃ kalayannityāha ā samutthānānniyatyā niyataṃ niyateḥ samutthānaṃ svakāraṇād abhivyaktiḥ tata ārabhya yāvat saṃhāramasau paśuṃ karmajanite sukhaduḥkhopabhoge niyacchati ||
न चायं कालस्य व्यापारस्तस्य कलनमात्र एव चरितार्थत्वात् ॥ (६।०)
na cāyaṃ kālasya vyāpārastasya kalanamātra eva caritārthatvāt ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.