तदावरणं चतुर्दशविधस्यापि भूतसर्गस्यैकम् एव ॥ (१।०)

कस्माद् इत्यत्रैव विशेषणद्वारेण हेतुमाह अनादीति यस्माद् वक्ष्यमाणयोपपत्त्या तत् सर्वभूतानाम् अनादि न मायीयबन्धनवद् आगन्तुकम् अत एवैकम् ॥ (२।०)

अनेकत्वे हि तस्याचेतनत्वात् कारणान्तरपूर्वकत्वेनानादित्वानुपपत्तिः ॥ (३।०)

न च कारणान्तरपूर्वकत्वेऽपि कलादिवत् पारम्पर्येण बन्धकत्वाद् अनादित्वं भविष्यतीति वाच्यं यथोक्तं श्रीमत्किरणे । (४।१)

यथानादिर् मलस् तस्य कर्माप्येवम् अनादिकम् । (४।२)

यद्यनादि न संसिद्धं वैचित्र्यं केन हेतुना ॥ (४।३)

तस्मादनादिकं कर्म मायाप्येवं भवेत्तथा ॥ (५।०)

इति तद्विरहिणः शिवस्येव पुनर्बन्धासंभवात् ॥ (६।०)

तत्सद्भावे वा न मलरहितत्वमिति वक्ष्यामः ॥ (७।०)

निबिडं घनमभेद्यमित्यर्थः ॥ (८।०)

व्यापकानाम् आत्मनाम् आवारकत्वात् महत् ॥ (९।०)

प्रत्यात्मस्थेन स्वस्वपरिणामकालापसारिणा शक्तिव्रातेन युक्तम् ॥ (१०।०)

तथा चोक्तं तत्त्वत्रयनिर्णये । (११।१)

मलशक्तयो विभिन्नाः प्रत्यात्मं चैव तद्गुणावरिकाः । (११।२)

इति ॥ (११।३)

तच् चाञ्जनम् ॥ (१२।०)