MṛgṬīkā zu MṛgT, Vidyāpāda, 10, 7.2
Select a line for its word-by-word analysis.
जन्तोरनासादितभोगस्याणोर्यो भोगक्रियाविधिस् तस्मिन्नुत्पाद्ये इति अनेन प्रागुक्तेन प्रकारेण एतत् आत्मकलाख्यं कर्तृकारकं निजगुर् उपदिदिशुर् गुरवः ॥ (१।०)
jantoranāsāditabhogasyāṇoryo bhogakriyāvidhis tasminnutpādye iti anena prāguktena prakāreṇa etat ātmakalākhyaṃ kartṛkārakaṃ nijagur upadidiśur guravaḥ ||
तैर् हि भोक्तृतया कर्तृत्वेनात्मोक्तः तस्य कर्तृशक्तेर् उपोद्बलकत्वात् कारकं हेतुः कर्त्री कला प्रयोक्त्र्यादि महीप्रान्तम् ॥ (२।०)
tair hi bhoktṛtayā kartṛtvenātmoktaḥ tasya kartṛśakter upodbalakatvāt kārakaṃ hetuḥ kartrī kalā prayoktryādi mahīprāntam ||
इत्यादिना तस्या एव प्रयोक्तृशब्देन वक्ष्यमाणत्वात् ॥ (३।०)
ityādinā tasyā eva prayoktṛśabdena vakṣyamāṇatvāt ||
कथं चैतद्द्वयं स्थितम् इत्याह सम्भूयानन्यवत् एकीभूयालक्षितव्यतिरेकम् इति यावत् ॥ (४।०)
kathaṃ caitaddvayaṃ sthitam ityāha sambhūyānanyavat ekībhūyālakṣitavyatirekam iti yāvat ||
जन्तोर् विभात्यतिश्लेषात् सा द्वितीयेव चेतना । (५।२)
jantor vibhātyatiśleṣāt sā dvitīyeva cetanā |
विप्रेत्यामन्त्रणेन वक्ता श्रोतारं मुनिम् अवहितं करोति ॥ (६।०)
vipretyāmantraṇena vaktā śrotāraṃ munim avahitaṃ karoti ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.