MṛgṬīkā zu MṛgT, Vidyāpāda, 1, 22.2
Select a line for its word-by-word analysis.
यद् एतद् भगवता अस्मभ्यम् उपदेष्टुम् आरब्धम् इतरेभ्यो ज्ञानेभ्यः सातिशयफलत्वाच् छ्रेष्ठतमं ज्ञानं तत् कथं महेश्वरात् प्रशान्तस्वरूपान् निष्कलाच् छिवात् प्रसृतम् ॥ (१।०)
yad etad bhagavatā asmabhyam upadeṣṭum ārabdham itarebhyo jñānebhyaḥ sātiśayaphalatvāc chreṣṭhatamaṃ jñānaṃ tat kathaṃ maheśvarāt praśāntasvarūpān niṣkalāc chivāt prasṛtam ||
ज्ञानं हि द्विरूपम् अवबोधरूपं शब्दरूपं च ॥ (२।०)
jñānaṃ hi dvirūpam avabodharūpaṃ śabdarūpaṃ ca ||
तद् अवबोधरूपं शब्दरूपारूढं सर्वेषु प्रवर्तते ॥ (३।०)
tad avabodharūpaṃ śabdarūpārūḍhaṃ sarveṣu pravartate ||
तत्रादितः परमेश्वराद् अवबोधरूपम् एव तावत् कथं प्राप्तं कथं च शब्दरूपताम् एत्य बहुभेदभिन्नं सम्पन्नम् ॥ (४।०)
tatrāditaḥ parameśvarād avabodharūpam eva tāvat kathaṃ prāptaṃ kathaṃ ca śabdarūpatām etya bahubhedabhinnaṃ sampannam ||
न ह्य् अनभिसंहितप्रयोजनः कश्चित् कर्ता किंचित् कार्यं कुर्वन् दृष्टः ॥ (६।०)
na hy anabhisaṃhitaprayojanaḥ kaścit kartā kiṃcit kāryaṃ kurvan dṛṣṭaḥ ||
तस्य च भगवत एतत् करणे किं कारणम् इत्य् अर्थः ॥ (७।०)
tasya ca bhagavata etat karaṇe kiṃ kāraṇam ity arthaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.