प्रणेतारो हिरण्यगर्भाद्याः कणादपतञ्जलिकपिलप्रभृतयश् च ते चासर्वज्ञाः अपरत्वेनाभिमताः स्वप्रमेयाद् ऊर्ध्ववर्तिनो युक्त्यागमोपपन्नस्य प्रमेयजातस्य तैर् अनवगमात् ॥ (१।१)

तद् उक्तं स्वभावपुरुषाव्यक्तकर्मकालात्मवादिभिः ॥ (२।१)

परमेशम् अदृष्ट्वैव मुक्तिर् मिथ्यैव कल्पिता इति ॥ (३।१)

तथा सुगतो यदि सर्वशः कपिलो नेति का प्रमा ॥ (४।१)

अथोभाव् अपि सर्वज्ञौ मितिभेदस् तयोः कथम् इति ॥ (५।१)

तैर् यतः प्रणीतानि शास्त्राणि अत एवैतेषु वस्तुसंग्रहो ऽप्य् अस्फुटः पुंस्प्रतिबद्धापवर्गज्ञानम् अस्पष्टम् इत्य् अर्थः ॥ (६।१)

ये चात्रोपायाः पुंस्प्रकृतिविवेकज्ञानब्रह्माद्वैताभ्यासषोडशपदार्थज्ञानादयः फलानि च स्वर्गापवर्गलक्षणानि तत् सर्वं तद्वद् अस्पष्टम् एव तथातथावक्ष्यमाणनिर्वाहासहत्वात् ॥ (७।१)

तस्मात् तेभ्यो ऽस्यायं विशेषः यद् इह सर्वं प्रकृष्टं यतः पशुपाशातीतनिरतिशयसर्वार्थज्ञानक्रियात्मना परमेश्वरेणेदम् आदिष्टम् इति प्रणेतृगतं परत्वम् उपायानाम् अपि दीक्षादीनां परिदृष्टसंवादितत्वात् परत्वम् ॥ (८।१)

तथाहि सद्दीक्षादिना ब्रह्महत्यादिमहापातकयोगिनो ऽप्य् अपेतपातकत्वं दृष्टम् इत्य् अतो विषस्य मारणात्मकशक्त्यपहरणवत् पाशानां बन्धकत्वव्यपगमः सिद्धः ॥ (९।१)

तद् शुद्धिं व्रजति उक्तं । (१०।१)

तुलायां दीक्षातो ब्रह्महेत्यतो मुख्यात् ॥ (१०।१)

प्रत्ययतो जानीयाद् बन्धनविगमं विषक्षयवत् इति ॥ (११।१)

फलं चेहान्यसर्वदर्शनदृष्टाद् भोगापवर्गलक्षणात् फलात् प्रकृष्टम् ॥ (१२।१)

उक्तं हि श्रीमन्मतंगके अग्निहोत्रादिभिः पूतास् तथा चान्द्रायणादिभिः ॥ (१३।१)

लोकत्रये ऽपि मोदन्ते विमानस्था यशस्विनः ॥ (१४।१)

अथाप्नुयुः पदं शाक्रम् इष्ट्वा क्रतुशतं विधेः ॥ (१५।१)

या गतिः शिवभक्तानां शाठ्येनापि महात्मनाम् ॥ (१६।१)

न सा यज्ञसहस्रेण प्राप्यते मुनिपुंगवेति ॥ (१७।१)

अपवर्गो ऽप्य् अस्मिन् दर्शने सर्वाण्य् आगमागोचरत्वात् परः तत्तदागमप्रणेतॄणां साञ्जनत्वेनासर्वज्ञत्वात् तदुपदिष्टाया मुक्तेर् मुक्त्याभासत्वात् ॥ (१८।१)

उक्तं च श्रीमद्भार्गवोत्तरे । (१९।१)

अन्यतन्त्रेषु ये मुक्ता धर्माधर्मक्षयान् नराः ॥ (१९।२)

ते ऽत्र रुद्राणवः प्रोक्ता गुणत्रयविवर्जिताः इति ॥ (२०।०)

अथ किं तदन्यदर्शनानाम् अस्फुटत्वम् इत्य् आह ॥ (२१।०)