याज्ञवल्क्य उवाच । (१।१)

विनायकोपसृष्टस्य लक्षणानि निबोधत । (१।२)

स्वप्ने ऽवगाहते ऽत्यर्थं जलं मुण्डांश्च पश्यति ॥ (१।३)

विमना विफलारम्भः संसदित्य् अनिमित्ततः । (२।१)

राजा राज्यं कुमारी च पतिं पुत्रं च गुर्विणी ॥ (२।२)

नाप्नुयात्स्नापनं तस्य पुण्ये ऽह्नि विधिपूर्वकम् । (३।१)

गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सारितस्य तु ॥ (३।२)

सर्वौषधैः सर्वगन्धैर्विलिप्तशिरसस्तथा । (४।१)

भद्रासनोपविष्टस्य स्वस्ति वाच्यं द्विजाञ्छुभान् ॥ (४।२)

मृत्तिकां रोचनां गन्धान् गुग्गुलुं चाप्सु निःक्षिपेत् । (५।१)

या आहृता एकवर्णैश्चतुर्भिः कलशैर्ह्रदात् ॥ (५।२)

चर्मण्यानुडुहे रक्ते स्थाप्यं भद्रासने तथा । (६।१)

सहस्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं स्मृतम् ॥ (६।२)

तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्यः पुनन्तु ते । (७।१)

भगं तु वरुणो राजा भगं सूर्यो बृहस्पतिः ॥ (७।२)

भगमिन्द्रश्च वायुश्च भगं सप्तर्षयो ददुः । (८।१)

यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमन्ते यच्च मूर्धनि ॥ (८।२)

ललाटे कर्णयोर् अक्ष्णोर् आपस् तद्घ्नन्तु ते सदा । (९।१)

स्नातस्य सार्षपं तैलं स्रुवेणौदुम्बरेण तु ॥ (९।२)

जुहुयान्मूर्धनि कुशान्सव्येन परिगृह्य च । (१०।१)

मितश्चसमितश्चैव तथा शालकटङ्कटौ ॥ (१०।२)

कुष्माण्डो राजपुत्रश्च अन्ते स्वाहासमन्वितैः । (११।१)

दद्याच्चतुष्पथे भूमौ कुशानास्तीर्य सर्वशः ॥ (११।२)

कृताकृतांस्तण्डुलांश्च पललौदनमेव च । (१२।१)

पुष्पं चित्रं सुगन्धं च सुरां च त्रिविधामपि ॥ (१२।२)

मूलकं पूरिकापूपं तथैवौण्डेरकस्त्रजः । (१३।१)

दधि पायसमन्नं च गुडपिष्टं समोदकम् ॥ (१३।२)

एतान्सर्वानुपाहृत्य भूमौ कृत्वा ततः शिरः । (१४।१)

अम्बिकामुपतिष्ठेच्च दद्यादर्घ्यं कृताञ्जलिः ॥ (१४।२)

दूर्वासर्षपपुष्पैश्च पुत्रजन्मभिरन्ततः । (१५।१)

कृतस्वस्त्ययनं चैव प्रार्थयेदम्बिकां सतीम् ॥ (१५।२)

रूपं देहि यशो देहि भगं भगवति देहि मे । (१६।१)

पुत्रान्देहि श्रियं देहि सर्वान्कामांश्च देहि मे ॥ (१६।२)

ब्राह्मणान् भोजयेत्पश्चाच्छुक्लवस्त्रानुलेपनैः । (१७।१)

वस्त्रयुग्मं गुरोर् दद्यात्सम्पूज्य च ग्रहांस्तथा । (१७।२)

श्रेयः कर्मफलं विन्द्यात्सूर्यार्चनरतस्तथा ॥ (१७।३)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तगणपतिकल्पनिरूपणं नाम शततमो ऽध्यायः ॥ (१८।१)