हरिरुवाच । (१।१)

गायत्त्री परमा देवी भुक्तिमुक्तिप्रदा च ताम् । (१।२)

यो जपेत्तस्य पापानि विनश्यन्ति महान्त्यपि ॥ (१।३)

गायत्त्रीकल्पमाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदं च तत् । (२।१)

अष्टोत्तरं सहस्रं वा अथवाष्टशतं जपेत् ॥ (२।२)

त्रिसन्ध्यं ब्रह्मलोकी स्याच्छतं जप्त्वा जलं पिबेत् । (३।१)

संध्यायां सर्वपापघ्नीं देवीमावाह्य पूजयेत् ॥ (३।२)

भूर् भुवः स्वः स्वमन्त्रेण युतां द्वादशनामभिः । (४।१)

गायत्र्यै नमः । (४।२)

सावित्र्यै सरस्वत्यै नमोनमः ॥ (४।३)

वेदमात्रे च सांकृत्यै ब्रह्माणी कौशिकी क्रमात् । (५।१)

साध्व्यै सर्वार्थसाधिन्यै सहस्राक्ष्यै च भूर्भुवः ॥ (५।२)

स्वरेवं जुहुयाद् अग्नौ समिदाज्यं हविष्यकम् । (६।१)

अष्टोत्तरसहस्रं वाप्यथवाष्टशतं घृतम् ॥ (६।२)

धर्मकामादिसिद्ध्यर्थं जुहुयात्सर्वकर्मसु । (७।१)

प्रतिमां चन्दनस्वर्णनिर्मितां प्रतिपूज्य च ॥ (७।२)

यथा लक्षं तु जप्तव्यं पयोमूलफलार्शनैः । (८।१)

अयुतद्वयहोमेन सर्वकामानवाप्नुयात् ॥ (८।२)

उत्तरे शिखरे जाता भूम्यां पर्वतवासिनी । (९।१)

ब्रह्मणा समनुज्ञाता गच्छ देवि यथासुखम् ॥ (९।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे गायत्रीकल्पनिरूपणं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः ॥ (१०।१)