धन्वन्तरिरुवाच । (१।१)

अरोचकनिदानं ते वक्ष्ये ऽहं सुश्रुताधुना । (१।२)

अरोचको भवेद्दोषैर्जिह्वाहृदयसंश्रयैः ॥ (१।३)

सन्निपातेन मनसः सन्तापेन च पञ्चमः । (२।१)

कषायतिक्तमधुरं वातादिषु मुखं क्रमात् ॥ (२।२)

सर्वं वीतरसं शोकक्रोधादिषु यथा मनः । (३।१)

छर्दिदोषैः पृथक्सर्वैर्दुष्टैरन्यैश्च पञ्चमः ॥ (३।२)

उदानो ऽधिकृतान्दोषान्सर्वं सन्ध्यर्हमस्यति । (४।१)

आशु क्लेशो ऽस्य लावण्यप्रसेकारुचयः क्रमात् ॥ (४।२)

नाभिपृष्ठं रुजत्याशु पार्श्वे चाहारमुत्क्षिपेत् । (५।१)

ततो विच्छ्रिन्नल्पाल्पकषायं फेनिलं वमेत् ॥ (५।२)

शब्दोद्गारयुतः कृच्छ्रमनुकृच्छ्रेण वेगवत् । (६।१)

कासास्यशोषकं वातात्स्वरपीडासमन्वितम् ॥ (६।२)

पित्तात्क्षारोदकनिभं धूम्रं हरितपीतकम् । (७।१)

सासृगम्लं कटुतिक्तं तृण्मूर्छादाहपाकवत् ॥ (७।२)

कफात्स्निग्धं घनं पीतं श्लेष्मतस्तु समाक्षिकम् । (८।१)

मधुरं लवणं भूरि प्रसक्तं लोमहर्षणम् ॥ (८।२)

मुखश्वयथुमाधुर्यतन्द्राहृल्लासकासवान् । (९।१)

सर्वैर्लिङ्गैः समापन्नस्त्याज्यो भवति सर्वथा ॥ (९।२)

सर्वं यस्य च विद्विष्टं दर्शनश्रवणादिभिः । (१०।१)

वातादिनैव संक्रुद्धकृमिदुष्टान्नजे गदे । (१०।२)

शूलवेपथुहृल्लासो विशेषात्कृमिजे भवेत् ॥ (१०।३)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ऽरोचकनिदाना नाम त्रिपञ्चाशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (११।१)