सूत उवाच । (१।१)

स्वायम्भुवाद्या मुनयो हरिं ध्यायन्ति कर्मणा । (१।२)

व्रताचारार्चनाध्यानस्तुतिजप्यपरायणाः ॥ (१।३)

देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितम् । (२।१)

आकाशेन विहीनं वै तेजसा परिवर्जितम् ॥ (२।२)

उदकेन विहीनं वै तद्धर्मपरिवर्जितम् । (३।१)

पृथिवीरहितं चैव सर्वभतविवर्जितम् ॥ (३।२)

भूताध्यक्षं तथा बद्धनियन्तारं प्रभुं विभुम् । (४।१)

चैतन्यरूपतारूपं सर्वाध्यक्षं निरञ्जनम् ॥ (४।२)

मुक्तसङ्गं महेशानं सर्वदेवप्रपूजितम् । (५।१)

तेजोरूपमसत्त्वं च तपसा परिवर्जितम् ॥ (५।२)

रहितं रजसा नित्यं व्यतिरिक्तं गुणैस्त्रिभिः । (६।१)

सर्वरूपविहीनं वै कर्तृत्वादिविवर्जितम् ॥ (६।२)

वासनारहितं शुद्धं सर्वदोषविवर्जितम् । (७।१)

पिपासावर्जितं तत्तच्छोकमोहविवर्जितम् ॥ (७।२)

जरामरणहीनं वै कूटस्थं मोहवर्जितम् । (८।१)

उत्पत्तिरहितं चैव प्रलयेन विवर्जितम् ॥ (८।२)

सत्यं सर्वाचारहीनं निष्कलं परमेश्वरम् । (९।१)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादिवर्जितं नामवर्जितम् ॥ (९।२)

अध्यक्षं जाग्रदादीनां शान्तरूपं सुरेश्वरम् । (१०।१)

जाग्रदादिस्थितं नित्यं कार्यकारणवर्जितम् ॥ (१०।२)

सर्वदृष्टं तथा मूर्तं सूक्ष्मं सूक्ष्मतरं परम् । (११।१)

ज्ञानदृक्श्रोत्रविज्ञानं परमानन्दरूपकम् ॥ (११।२)

विश्वेन रहितं तद्वत्तैजसेन विवर्जितम् । (१२।१)

प्राज्ञेन रहितं चैव तुरीयं परमाक्षरम् ॥ (१२।२)

सर्वगोप्तृ सर्वहन्तृ सर्वभूतात्मरूपि च । (१३।१)

बुद्धिधर्मविहीनं वै निराधारं शिवं हरिम् ॥ (१३।२)

विक्रियारहितं चैव वेदान्तैर्वेद्यमेव च । (१४।१)

वेदरूपं परं भूतमिन्द्रियेभ्यः परं शुभम् ॥ (१४।२)

शब्देन वर्जितं चैव रसेन च विवर्जितम् । (१५।१)

स्पर्शेन रहितं देवं रूपमात्रविवर्जितम् ॥ (१५।२)

रूपेण रहितं चैव गन्धेन परिवर्जितम् । (१६।१)

अनादि ब्रह्म रन्ध्रान्तमहं ब्रह्मास्मि केवलम् ॥ (१६।२)

एवं ज्ञात्वा महादेवध्यानं कुर्याज्जितेन्द्रियः । (१७।१)

ध्यानं यः कुरुते ह्येवं स भवेद् बह्म मानवः ॥ (१७।२)

इति ध्यानं समाख्यातम् अश्विरस्य मया तव । (१८।१)

अधुना कथयाम्यन्यत् किं तद्ब्रूहि वृषध्वज ॥ (१८।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे हरिध्यानं नामैकनवतितमो ऽध्यायः ॥ (१९।१)