GarPur, 1, 108
Select a line for its word-by-word analysis.
नीतिसारं प्रवक्ष्यामि अर्थशास्त्रादिसंश्रितम् । (१।२)
nītisāraṃ pravakṣyāmi arthaśāstrādisaṃśritam |
राजादिभ्यो हितं पुण्यमायुः स्वर्गादिदायकम् ॥ (१।३)
rājādibhyo hitaṃ puṇyamāyuḥ svargādidāyakam ||
सद्भिः सङ्गं प्रकुर्वीत सिद्धिकामः सदा नरः । (२।१)
sadbhiḥ saṅgaṃ prakurvīta siddhikāmaḥ sadā naraḥ |
ब्राह्मणं बालिशं क्षत्रम् अयोद्धारं विशं जडम् । (५।१)
brāhmaṇaṃ bāliśaṃ kṣatram ayoddhāraṃ viśaṃ jaḍam |
कालो जनयते सृष्टिं पुनः कालो ऽपि संहरेत् ॥ (८।२)
kālo janayate sṛṣṭiṃ punaḥ kālo 'pi saṃharet ||
कालः सूक्ष्मगतिर्नित्यं द्विविधश्चेह भाव्यते । (९।१)
kālaḥ sūkṣmagatirnityaṃ dvividhaśceha bhāvyate |
सर्वज्ञो येन चेन्द्रो ऽभूद्दैत्यान्हत्वाप्नुयाद्दिवम् ॥ (१०।२)
sarvajño yena cendro 'bhūddaityānhatvāpnuyāddivam ||
राजर्षिब्राह्मणैः कार्यं देवविप्रादिपूजनम् । (११।१)
rājarṣibrāhmaṇaiḥ kāryaṃ devaviprādipūjanam |
उत्तमैः सह सांगत्यं पण्डितैः सह सत्कथाम् । (१२।१)
uttamaiḥ saha sāṃgatyaṃ paṇḍitaiḥ saha satkathām |
अलुब्धैः सह मित्रत्वं कुर्वाणो नावसीदति ॥ (१२।२)
alubdhaiḥ saha mitratvaṃ kurvāṇo nāvasīdati ||
परीवादं परार्थं च परिहासं परस्त्रियम् । (१३।१)
parīvādaṃ parārthaṃ ca parihāsaṃ parastriyam |
परो ऽपि हितवाबन्धुर् बन्धुर् अप्यहितः परः । (१४।१)
paro 'pi hitavābandhur bandhur apyahitaḥ paraḥ |
स बन्धुर्यो हिते युक्तः स पिता यस्तु पोषकः । (१५।१)
sa bandhuryo hite yuktaḥ sa pitā yastu poṣakaḥ |
तन्मित्रं यत्र विश्वासः स देशो यत्र जीव्यते ॥ (१५।२)
tanmitraṃ yatra viśvāsaḥ sa deśo yatra jīvyate ||
स भृत्यो यो विधेयस्तु तद्बीजं यत्प्ररोहति । (१६।१)
sa bhṛtyo yo vidheyastu tadbījaṃ yatprarohati |
सा भार्या या प्रियं ब्रूते स पुत्रो यस्तु जीवति ॥ (१६।२)
sā bhāryā yā priyaṃ brūte sa putro yastu jīvati ||
सा भार्या या गृहे दक्षा सा भार्या या प्रियंवदा । (१८।१)
sā bhāryā yā gṛhe dakṣā sā bhāryā yā priyaṃvadā |
सा भार्या या पतिप्राणा सा भार्या या पतिव्रता ॥ (१८।२)
sā bhāryā yā patiprāṇā sā bhāryā yā pativratā ||
नित्यं स्नाता सुगन्धा च नित्यं च प्रियवादिनी । (१९।१)
nityaṃ snātā sugandhā ca nityaṃ ca priyavādinī |
अल्पभुक्ताल्पभाषी च सततं मङ्गलैर्युता ॥ (१९।२)
alpabhuktālpabhāṣī ca satataṃ maṅgalairyutā ||
यस्येदृशी भवेद् भार्या स देवेन्द्रो न मानुषः ॥ (२१।२)
yasyedṛśī bhaved bhāryā sa devendro na mānuṣaḥ ||
यस्य भार्या विरूपाक्षी कश्मला कलहप्रिया । (२२।१)
yasya bhāryā virūpākṣī kaśmalā kalahapriyā |
यस्य भार्या श्रितान्यं च परवेश्माभिकाङ्क्षिणी । (२३।१)
yasya bhāryā śritānyaṃ ca paraveśmābhikāṅkṣiṇī |
कुक्रिया त्यक्तलज्जा च सा जरा न जरा जरा ॥ (२३।२)
kukriyā tyaktalajjā ca sā jarā na jarā jarā ||
अल्पाल्पेन तु संतुष्टा सा प्रिया न प्रिया प्रिया ॥ (२४।२)
alpālpena tu saṃtuṣṭā sā priyā na priyā priyā ||
दुष्टा भार्या शठं मित्रं भृत्यश्चोत्तरदायकः । (२५।१)
duṣṭā bhāryā śaṭhaṃ mitraṃ bhṛtyaścottaradāyakaḥ |
कुरु पुण्यमहोरात्रं स्मर नित्यमनित्यताम् ॥ (२६।२)
kuru puṇyamahorātraṃ smara nityamanityatām ||
व्यालीकण्ठप्रदेशा ह्यपि च फणभृद्भाषणा या च रौद्री या कृष्णा व्याकुलागी रुधिरनयनसंव्याकुला व्याघ्रकल्पा । (२७।१)
vyālīkaṇṭhapradeśā hyapi ca phaṇabhṛdbhāṣaṇā yā ca raudrī yā kṛṣṇā vyākulāgī rudhiranayanasaṃvyākulā vyāghrakalpā |
क्रोधे यैवोग्रवक्त्रा स्फुरदनलशिखा काकजिह्वा कराला सेव्या न स्त्री विदग्धा परपुरगमना भ्रान्तचित्ता विरक्ता ॥ (२७।२)
krodhe yaivogravaktrā sphuradanalaśikhā kākajihvā karālā sevyā na strī vidagdhā parapuragamanā bhrāntacittā viraktā ||
सक्तिः सुतोके सुकृतं कृतघ्ने शतिं च वह्नौ हैमे । (२८।१)
saktiḥ sutoke sukṛtaṃ kṛtaghne śatiṃ ca vahnau haime |
उत्पद्यते दैववशात्कदाचिद्वेश्यासु रागो न भवेत्कदाचित् ॥ (२८।२)
utpadyate daivavaśātkadācidveśyāsu rāgo na bhavetkadācit ||
भुजङ्गमे वेश्मनि दृष्टिदृष्टे व्याधौ चिकित्साविनिवर्तिते च । (२९।१)
bhujaṅgame veśmani dṛṣṭidṛṣṭe vyādhau cikitsāvinivartite ca |
देहे च बाल्यादिवयोऽन्विते च कालावृतो ऽसौ लभते धृतिं कः ॥ (२९।२)
dehe ca bālyādivayo'nvite ca kālāvṛto 'sau labhate dhṛtiṃ kaḥ ||
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे बृहस्पतिप्रोक्तनीतिसारनिरूपणं नामाष्टोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (३०।१)
iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe bṛhaspatiproktanītisāranirūpaṇaṃ nāmāṣṭottaraśatatamo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.