ब्रह्मोवाच । (१।१)

उद्यतस्तु गयां गन्तुं श्राद्धं कृत्वा विधानतः । (१।२)

विधाय कार्पटीविषं ग्रामस्यापि प्रदक्षिणम् ॥ (१।३)

ततो ग्रामान्तरं गत्वा श्राद्धशेषस्य भोजनम् । (२।१)

कृत्वा प्रदक्षिणं गच्छेत्प्रतिग्रहविवर्जितः ॥ (२।२)

गृहाच्चलितमात्रस्य गयायां गमनं प्रति । (३।१)

स्वर्गारोहणसोपानं पितॄणां तु पदे पदे ॥ (३।२)

मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः । (४।१)

वर्जयित्वा कुरुक्षेत्रं विशालां विरजां गयाम् ॥ (४।२)

दिवा च सर्वदा रात्रौ गयायां श्राद्धकृद्भवेत् । (५।१)

वाराणस्यां कृतं श्राद्धं तीर्थे शोणनदे तथा ॥ (५।२)

पुनः पुना महानद्यां श्राद्धी स्वर्गं पितॄन्नयेत् । (६।१)

उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ (६।२)

तस्मिन्निवर्तयेच्छ्राद्धं स्नानं चैव निवर्तयेत् । (७।१)

कामान्स लभते दिव्यान्मोक्षोपायं च सर्वशः ॥ (७।२)

दक्षिणं मानसं गत्वा मौनी पिण्डादि कारयेत् । (८।१)

ऋणत्रयापाकरणं लभेद्दक्षिणमानसे ॥ (८।२)

सिद्धानां प्रीतिजननैः पापानां च भयङ्करैः । (९।१)

लेलिहानैर् महाघोरैर् अक्षतैः पन्नगोत्तमैः ॥ (९।२)

नाम्ना कनखलं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । (१०।१)

उदीच्यां मुण्डपृष्ठस्य देवर्षिगणसेवितम् ॥ (१०।२)

तत्र स्नात्वा दिवं याति श्राद्धं दत्तमथाक्षयम् । (११।१)

सूर्यं नत्वा त्विदं कुर्यात्कृतपिण्डादिसत्क्रियः ॥ (११।२)

कव्यवाहस्तथा सोमो यमश्चैवार्यमा तथा । (१२।१)

अग्निष्वात्ता बर्हिषदः सोमपाः पितृदेवताः ॥ (१२।२)

आगच्छन्तु महाभागा युष्माभी रक्षितास्त्विह । (१३।१)

मदीयाः पितरो ये च कुले जाताः सनाभयः ॥ (१३।२)

तेषां पिण्डप्रदानार्थमागतो ऽस्मि गयामिमाम् । (१४।१)

कृतपिण्डः फल्गुतीर्थे पश्येद् देवं पितामहम् ॥ (१४।२)

गदाधरं ततः पश्येत्पितॄणाम् अनृणो भवेत् । (१५।१)

फल्गुतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं गदाधरम् ॥ (१५।२)

आत्मानं तारयेत्सद्यो दश पूर्वान्दशापरान् । (१६।१)

प्रथमे ऽह्नि विधिः प्रोक्तो द्वितीयदिवसे व्रजेत् ॥ (१६।२)

धर्मारण्यं मतङ्गस्य वाप्यां पिण्डादिकृद्भवेत् । (१७।१)

धर्मारण्यं समासाद्य वाजपेयफलं लभेत् ॥ (१७।२)

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं स्याद् ब्रह्मतीर्थके । (१८।१)

श्राद्धं पिण्डोदकं कार्यं मध्ये वै कूपयूपयोः ॥ (१८।२)

कूपोदकेन तत्कार्यं पितॄणां दत्तमक्षयम् । (१९।१)

तृतीये ऽह्नि ब्रह्मसदो गत्वा स्नात्वाथ तर्पणम् ॥ (१९।२)

कृत्वा श्राद्धादिकं पिण्डं मध्ये वै यूपकूपयोः । (२०।१)

गोप्रचारसमीपस्था आब्रह्म ब्रह्मकल्पिताः ॥ (२०।२)

तेषां सेवनमात्रेण पितरो मोक्षगामिनः । (२१।१)

यूपं प्रदक्षिणीकृत्य वाजपेयफलं लभेत् ॥ (२१।२)

फल्गुतीर्थे चतुर्थे ऽह्नि स्नात्वा देवादितर्पणम् । (२२।१)

कृत्वा श्राद्धं गयाशीर्षे कुर्याद्रुद्रपदादिषु ॥ (२२।२)

पिण्डान्देहि मुखे व्यासे पञ्चाग्नौ च पदत्रये । (२३।१)

सूर्येन्दुकार्तिकेयेषु कृतं श्राद्धं तथाक्षयम् ॥ (२३।२)

श्राद्धं तु नवदेवत्यं कुर्याद्द्वादशदैवतम् । (२४।१)

अन्वष्टकासु वृद्धौ च गयायां मृतवासरे ॥ (२४।२)

अत्र मातुः पृथक् श्राद्धमन्यत्र पतिना सह । (२५।१)

स्नात्वा दशाश्वमेधे तु दृष्ट्वा देवं पितामहम् ॥ (२५।२)

रुद्रपादं नरः स्पृष्ट्वा न चेहावर्तते पुनः । (२६।१)

त्रिर्वित्तपूर्णां पृथिवीं दत्त्वा यत्फलमाप्नुयात् ॥ (२६।२)

स तत्फलमवाप्नोति कृत्वा श्राद्धं गयाशिरे । (२७।१)

शमीपत्रप्रमाणेन पिण्डं दद्याद् गयाशिरे ॥ (२७।२)

पितरो यान्ति देवत्वं नात्र कार्या विचारणा । (२८।१)

मुण्डपृष्ठे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता ॥ (२८।२)

अल्पेन तपसा तत्र महापुण्यमवाप्नुयात् । (२९।१)

गयाशीर्षे तु यः पिण्डान्नाम्ना येषां तु निर्वपेत् ॥ (२९।२)

नरकस्था दिवं यान्ति स्वर्गस्था मोक्षमाप्नुयुः । (३०।१)

पञ्चमे ऽह्नि गयालोले स्नात्वा वटतले ततः ॥ (३०।२)

पिण्डान्दद्यात्पितॄणां च सकलं तारयेत्कुलम् । (३१।१)

वटमूलं समासाद्य शाकेनोष्णोदकेन वा ॥ (३१।२)

एकस्मिन् भोजिते विप्र कोटिर्भवति भोजिताः । (३२।१)

कृते श्राद्धे ऽक्षयवटे दृष्ट्वा च प्रपितामहम् ॥ (३२।२)

अक्षयाल्लभते लोकान्कुलानामुद्धरेच्छतम् । (३३।१)

एष्टव्या बहवः पुत्त्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत् ॥ (३३।२)

यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत् । (३४।१)

प्रेतः कश्चित्समुद्दिश्य वणिजं कंचिद् अब्रवीत् ॥ (३४।२)

मम नाम्ना गयाशीर्षे पिण्डनिर्वपणं कुरु । (३५।१)

प्रेतभावाद्विमुक्तः स्यां स्वर्गदो दातुरेव च ॥ (३५।२)

श्रुत्वा वणिग् गयाशीर्षे प्रेतराजाय पिण्डकम् । (३६।१)

प्रददावनुजैः सार्धं स्वपितृभ्यस्ततो ददौ ॥ (३६।२)

सर्वे मुक्ता विशालो ऽपि सपुत्रो ऽभूच्च पिण्डदः । (३७।१)

विशालायां विशालो ऽभूद्राजपुत्रोब्रवीद्द्विजान् ॥ (३७।२)

कथं पुत्रादयः स्युर्मे विप्राश् चोतुर्विशालकम् । (३८।१)

गयायां पिण्डदानेन तव सर्वं भविष्यति ॥ (३८।२)

विशालो ऽथ गयाशीर्षे पिण्डदो ऽभूच्च पुत्रवान् । (३९।१)

दृष्ट्वाकाशे सितं रक्तं कृष्णं पुरुषमब्रवीत् ॥ (३९।२)

के यूयं तेषु चैवैकः सितः प्रोचे विशालकम् । (४०।१)

अहं सितस्ते जनक इन्द्रलोकं गतः शभम् ॥ (४०।२)

मम पुत्र पिता रक्तो ब्रह्महा पापकृत्परम् । (४१।१)

अयं पितामहः कृष्ण ऋषयो ऽनेन घातिताः ॥ (४१।२)

अवीचिं नरकं प्राप्तौ मुक्तौ जातौ च पिण्डद । (४२।१)

मुक्तीकृतास् ततः सर्वे व्रजामः स्वर्गमुत्तमम् ॥ (४२।२)

कृतकृत्यो विशालो ऽपि राज्यं कृत्वा दिवं ययौ । (४३।१)

ये ऽस्मत्कुले तु पितरो लुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ (४३।२)

ये चाप्यकृतचूडास्तु ये च गर्भाद्विनिःसृताः । (४४।१)

येषां दाहो न क्रिया च ये ऽग्निदग्धास्तथापरे ॥ (४४।२)

भूमौ दत्तेन तृप्यन्तु तृप्ता यान्तु परां गतिम् । (४५।१)

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥ (४५।२)

माता पितामही चैव तथैव प्रपितामही । (४६।१)

तथा मातामहश्चैव प्रमातामह एव च ॥ (४६।२)

वृद्धप्रमातामहश्च तथा मातामही परम् । (४७।१)

प्रमातामही तथा वृद्धप्रमातामहीति वै ॥ (४७।२)

अन्येषां चैव पिण्डो ऽयमक्षय्यमुपतिष्ठताम् ॥ (४८।१)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे गयामाहात्म्यं नाम चतुरशीतितमो ऽध्यायः ॥ (४९।१)