धन्वन्तरिरुवाच । (१।१)

हिक्कारोगनिदानं च वक्ष्ये सुश्रुत तच्छृणु । (१।२)

श्वासैकहेतुः प्राग्रूपं संख्या प्रकृतिसंश्रया ॥ (१।३)

हिक्का भक्ष्योद्भवा क्षुद्रा यमला महतीति च । (२।१)

गम्भीरा च मरुत्तत्र त्वरयायुक्तिसेवितैः ॥ (२।२)

रूक्षतीक्ष्णखराशान्तैरन्नपानैः प्रपीडितः । (३।१)

करोति हिक्कां श्वसनः मन्दशब्दां क्षुधानुगाम् ॥ (३।२)

समं सन्ध्यान्नपानेन या प्रयाति च सान्नजा । (४।१)

आयासात्पवनः क्रुद्धः क्षुद्रां हिक्कां प्रवर्तयेत् ॥ (४।२)

जत्रुमूलात्परिसृता मन्दवेगवन्ती हि सा । (५।१)

वृद्धिमायासतो याति भुक्तमात्रे च मार्दवम् ॥ (५।२)

चिरेण यमलैर्वेगैर्या हिक्का सम्प्रवर्तते । (६।१)

परिणामान्मुखे वृद्धिं परिणामे च गच्छति ॥ (६।२)

कम्पयन्ती शिरो ग्रीवां यमलां तां विनिर्दिशेत् । (७।१)

प्रलापच्छर्द्यतीसारनेत्रविप्लुतजृम्भिता ॥ (७।२)

यमला वेगिनी हिक्का परिणामवती च सा । (८।१)

ध्वस्तभ्रूशङ्खयुग्मस्य श्रुतिविप्लुतचक्षुषः ॥ (८।२)

स्तम्भयन्ती तनुं वाचं स्मृतिं संज्ञां च मुञ्चती । (९।१)

तुदन्ती मार्गमाणस्य कुर्वती मर्मघट्टनम् ॥ (९।२)

पृष्ठतो नमनं सार्ष्यं महाहिक्का प्रवर्तते । (१०।१)

महाशूला महाशब्दा महावेगा महाबला ॥ (१०।२)

पक्वाशयाच्च नाभेर्वा पूर्ववत्सा प्रवर्तते ॥ (११।१)

तद्रूपा सा महत्कुर्याज् जृम्भणाङ्गप्रसारणम् । (१२।१)

गम्भीरेण निदानेन गम्भीरा तु सुसाधयेत् ॥ (१२।२)

आद्ये द्वे वर्जयेदन्ये सर्वलिङ्गां च वेगिनीम् । (१३।१)

सर्वस्य संचितामस्य स्थविरस्य व्यवायिनः ॥ (१३।२)

व्याधिभिः क्षीणदेहस्य भक्तच्छेदकृशस्य च । (१४।१)

सर्वे ऽपि रोगा नाशाय न त्वेवं शीघ्रकारिणः ॥ (१४।२)

हिक्काश्वासौ यथा तौ हि मृत्युकाले कृतालयौ ॥ (१५।१)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे हिक्कानिदाना नामैकपञ्चाशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१६।१)