सूत उवाच । (१।१)

वक्ष्ये गणादिकाः पूजाः सर्वदा स्वर्गदाः पराः । (१।२)

गणासनं गणमूर्ति गणाधिपतिमर्चयेत् ॥ (१।३)

गामादिहृदयाद्यङ्गं दुर्गाया गुरुपादुकाः । (२।१)

दुर्गासनं च तन्मूर्तिं ह्रीं दुर्गे रक्षणीति च ॥ (२।२)

हृदादिकं नव शक्त्यो रुद्रचण्डा प्रचण्डया । (३।१)

चण्डोग्रा चण्डनायिका चण्डा चण्डवती क्रमात् ॥ (३।२)

चणारूपा चण्डिकाख्या दुर्गे दुर्गे ऽथ रक्षिणि । (४।१)

वज्रखड्गादिका मुद्राः शिवाद्या वह्निदेशतः ॥ (४।२)

सदाशिवमहाप्रेतपद्मासनम् अथापि वा । (५।१)

ऐं क्लीं सौस्त्रिपुरायै नमः । (५।२)

ॐ ह्रां ह्रीं क्षें क्षैं स्त्रीं स्कीं र्ॐ स्फें स्फीं शां पद्मासनं च मूर्तिं च त्रिपुराहृदयादिकम् ॥ (५।३)

पीठाम्बुजे तु ब्राहयादीर् ब्रह्माणी च महेश्वरी । (६।१)

कौमारी वैष्णवी पूज्या वाराही चेन्द्रदेवता ॥ (६।२)

चामुण्डा चण्डिका पूज्या भैरवाख्यांस्ततो यजेत् । (७।१)

असिताङ्गो रुरुश् चण्डः क्रोध उन्मत्तभैरवः ॥ (७।२)

कपाली भीषणश्चैव संहारश्चाष्ट भैरवाः । (८।१)

रतिः प्रीतिः कामदेवः पञ्च बाणाश्च योगिनी ॥ (८।२)

वटुकं दुर्गया विघ्नराजो गुरुश्च क्षेत्रपः । (९।१)

पद्मगर्भे मण्डले च त्रिकोणे चिन्तयेद्धृदि ॥ (९।२)

शुक्लां वरदाक्षसूत्रपुस्ताभयसमन्विताम् । (१०।१)

लक्षजप्याच्च होमाच्च त्रिपुरा सिद्धिदा भवेत् ॥ (१०।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे त्रिपुरादिपूजानिरूपणं नाम चतुर्विंशो ऽध्यायः ॥ (११।१)