ब्रह्मोवाच । (१।१)

शिवरात्रिव्रतं वक्ष्ये कथां वै सर्वकामदाम् । (१।२)

यथा च गौरी भूतेशं पृच्छति स्म परं व्रतम् ॥ (१।३)

ईश्वर उवाच । (२।१)

माघफाल्गुनयोर्मध्ये कृष्णा या तु चतुर्दशी । (२।२)

तस्यां जागरणाद्रुद्रः पूजितो भुक्तिमुक्तिदः ॥ (२।३)

कामयुक्तो हरः पूज्यो द्वादश्यामि केशवः । (३।१)

उपोषितैः पूजितः सन्नरकात् तरयेत् तथा ॥ (३।२)

निषादश् चर्बुदे राजा पापी सुन्दरसेनकः । (४।१)

स कुक्कुरैः समायुक्तो मृगान्हन्तुं वनं गतः ॥ (४।२)

मृगादिकम् असंप्राप्य क्षुत्पिपासार्दितो गिरौ । (५।१)

रात्रौ तडागतीरेषु निकुञ्जे जाग्रदास्थितः ॥ (५।२)

तत्रास्ति लिङ्गं स्वं रक्षञ्छरीरं चाक्षिपत्ततः । (६।१)

पर्णानि चापतन्मूर्ध्नि लिङ्गस्यैव न जानतः ॥ (६।२)

तेन धूलिनिरोधाय क्षिप्तं नीरं च लिङ्गके । (७।१)

शरः प्रमादेनैकस्तु प्रच्युतः करपल्लवात् ॥ (७।२)

जानुभ्यामवनीं गत्वा लिङ्गं स्पृष्ट्वा गृहीतवान् । (८।१)

एवं स्नानं स्पर्शनं च पूजनं जागरो ऽभवत् ॥ (८।२)

प्रातर्गृहागतो भार्यादत्तान्नं भुक्तवान्स च । (९।१)

काले मृतो यमभटैः पाशैर्बद्ध्वा तु नीयते ॥ (९।२)

तदा मम गणैर्युद्धे जित्वा मुक्तीकृतः स च । (१०।१)

कुक्कुरेण सहैवाभूद्गणो मत्पार्श्वगो ऽमलः ॥ (१०।२)

एवमज्ञानतः पुण्यं ज्ञानात् पुण्यम् अथाक्षयम् । (११।१)

त्रयोदश्यां शिवं पूज्य कुर्यात्त नियमं व्रती ॥ (११।२)

प्रातर्देव चतुर्दश्यां जागरिष्याम्यहं निशि । (१२।१)

पूजां दानं तपो होमं करिष्याम्यात्मशक्तितः ॥ (१२।२)

चतुर्दश्यां निराहारो भूत्वा शम्भो परे ऽहनि । (१३।१)

भोक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्त्यर्थं शरणं मे भवेश्वर ॥ (१३।२)

पञ्चगव्यामृतैः स्नाप्य तत्काले गुरुं श्रितः । (१४।१)

ॐ नमो नमः शिवाय गन्धाद्यः पूजयेद्धरम् ॥ (१४।२)

तिलतण्डुलव्रीहींश्च जुहुयात्सघृतं चरुम् । (१५।१)

हुत्वा पूर्णाहुतिं दत्त्वा शृणुयाद्गीतसत्कथाम् ॥ (१५।२)

अर्धरात्रे त्रियामे च चतुर्थे च पुनयर्जत् । (१६।१)

मूलमन्त्रं तथा जप्त्वा प्रभाते तु क्षमापयेत् ॥ (१६।२)

अविघ्नेन व्रतं देव त्वत्प्रसादान् मयार्चितम् । (१७।१)

क्षमस्व जगतां नाथ त्रैलोक्याधिपते हर ॥ (१७।२)

यन्मयाद्य कृतं पुण्यं यद्रुद्रस्य निवेदितम् । (१८।१)

त्वत्प्रसादान्मया देव व्रतमद्य समापितम् ॥ (१८।२)

प्रसन्नो भव मे श्रीमन् गृहं प्रति च गम्यताम् । (१९।१)

त्वदालोकनमात्रेण पवित्रो ऽस्मि न संशयः ॥ (१९।२)

भोजयेद्ध्याननिष्ठांश्च वस्त्रच्छत्रादिकं ददेत् । (२०।१)

देवादिदेव भूतेश लोकानुग्रहकारक ॥ (२०।२)

यन्मया श्रद्धया दत्तं प्रीयतां तेन मे प्रभुः । (२१।१)

इति क्षमाप्य च व्रती कुर्याद्वादशवार्षिकम् ॥ (२१।२)

कीर्तिश्रीपुत्रराज्यादि प्राप्य शैवं पुरं व्रजेत् । (२२।१)

द्वादशेष्वपि मासेषु प्रकुर्यादिह जागरम् ॥ (२२।२)

व्रती द्वादश संभोज्य दीपदः स्वर्गम् आप्नुयात् ॥ (२३।१)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे शिवरात्रिव्रतं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२४।१)