सूत उवाच । (१।१)

प्राणेश्वरं गारुडं च शिवोक्तं प्रवदाम्यहम् । (१।२)

स्थानान्यादौ प्रवक्ष्यामि नागदष्टो न जीवति ॥ (१।३)

चितावल्मीकशैलादौ कपे च विवरे तरोः । (२।१)

दंशे रेखात्रयं यस्य प्रच्छन्नं स न जीवति ॥ (२।२)

षष्ठ्यां च कर्कटे मेषे मूलाश्लेषामघादिषु । (३।१)

कक्षाश्रोणिगले सन्धौ शङ्खकर्णोदरादिषु ॥ (३।२)

दण्डी शस्त्रधरो भिक्षुर् नग्नादिः कालदूतकः । (४।१)

बाहौ च वक्त्रे ग्रीवायां दष्टायां न हि जीवति ॥ (४।२)

पूर्वं दिनपतिर्भुङ्क्ते अर्धयामं ततो ऽपरे । (५।१)

शेषा ग्रहाः प्रतिदिनं षट्संख्यापरिवर्तनैः ॥ (५।२)

नागभोगः क्रमाज्ज्ञेयो रात्रौ बाणविवर्तनैः । (६।१)

शेषो ऽर्कः फणिपश् चन्द्रस् तक्षको भौम ईरितः ॥ (६।२)

कर्कोटो ज्ञो गुरुः पद्मो महापद्मश्च भार्गवः । (७।१)

शङ्खः शनैश्चरो राहुः कुलिकश्चाहयो ग्रहाः ॥ (७।२)

रात्रौ दिवा सुरगुरोर्भागे स्यादमरान्तकः । (८।१)

पङ्गोः काले दिवा राहुः कुलिकेन सह स्थितः ॥ (८।२)

यामार्धसन्धिसंस्थां च वेलां कालवतीं चरेत् । (९।१)

बाणद्विषड्वह्निवाजियुगभूर् एकभागतः ॥ (९।२)

दिवा षडेदनेत्राद्रिपञ्चत्रिमानुषांशकैः । (१०।१)

पादाङ्गुष्ठे पादपृष्ठे पादपृष्ठे गुल्फे जानुनि लिङ्गके ॥ (१०।२)

नाभौ हृदि स्तनतटे कण्ठे नासापुटे ऽक्षिणि । (११।१)

कर्णयोश्च भ्रुवोः शङ्खे मस्तके प्रतिपत्क्रमात् ॥ (११।२)

तिष्ठच्चन्द्रश्च जीवेच्च पुंसो दक्षिणभागके । (१२।१)

कायस्य वामभागे तु स्त्रिया वायुवहात्करात् ॥ (१२।२)

अमृतस्तत्कृतो मोहो निवर्तेत च मर्दनात् । (१३।१)

आत्मनः परमं बीजं हंसाख्यं स्फटिकामलम् ॥ (१३।२)

दातव्यं विषपापघ्नं बीजं तस्य चतुर्विधम् । (१४।१)

बिन्दुपञ्चस्वरयुतम् आद्यम् उक्तं द्वितीयकम् । (१४।२)

षष्ठारूढं तृतीयं स्यात्सविसर्गं चतुर्थकम् । (१४।३)

ॐ कुरु कुले स्वाहा ॥ (१४।४)

विद्या त्रैलोक्यरक्षार्थं गरुडेन धृता पुरा । (१५।१)

वधेप्सुर्नागनागानां मुखे ऽथ प्रणवं न्यसेत् ॥ (१५।२)

गले कुरु न्यसेद्धीमान्कुले च गुल्फयोः स्मृतः । (१६।१)

स्वाहा पादयुगे चैव युगहा न्यास ईरितः ॥ (१६।२)

गृहे विविखिता यत्र तन्नागाः संत्यजन्ति च । (१७।१)

सहस्रमन्त्रं जप्त्वा तु कर्णे सूत्रं धृतं तथा ॥ (१७।२)

यद्गृहे शर्करा जप्ता क्षिप्ता नागास्त्यजन्ति तत् । (१८।१)

सप्तलक्षस्य जप्याद्धि सिद्धिः प्राप्ता सुरासुरैः ॥ (१८।२)

ॐ सुवर्णरेखे कुक्कुटविग्रहरूपिणि स्वाहा । (१९।१)

एवं चाष्टदले पद्मदले वर्णयुगं लिखेत् ॥ (१९।२)

नामैतद्वारिधाराभिः स्नातो दष्टो विषं त्यजेत् । (२०।१)

ॐ पक्षि स्वाहा ॥ (२०।२)

अङ्गुष्ठादि कनिष्ठान्तं करे न्यस्याथ देहके । (२१।१)

के वक्त्रे हृदि लिङ्गे च पादयोर्गरुडस्य हि ॥ (२१।२)

नाक्रामन्ति च तच्छायां स्वप्ने ऽपि विषपन्नगाः । (२२।१)

यस्तु लक्षं जपेच्चास्याः स दृष्ट्वा नाशयेद्विषम् ॥ (२२।२)

ॐ ह्री ह्रौ ह्रीं भिरुण्डायै स्वाहा । (२३।१)

कर्णे जप्ता त्वियं विद्या दष्टकस्य विषं हरेत् ॥ (२३।२)

अ आ न्यसेत्तु पादाग्रे इ ई गुल्फे ऽथ जानुनि । (२४।१)

उ ऊ ए ऐ कटितटे ओ नाभौ हृदि औ न्यसेत् ॥ (२४।२)

वक्त्रे अमुत्तमाङ्गे अः न्यसेद्वै हंससंयुताः । (२५।१)

हंसो विषादि च हरेज्जप्तो ध्यातो ऽथ पूजितः ॥ (२५।२)

गरुडो ऽहमिति ध्यात्वा कुर्याद्विषहरां क्रियाम् । (२६।१)

हंमन्त्रं गात्रविन्यस्तं विषादिहरमीरितम् ॥ (२६।२)

न्यस्य हंसं वामकरे नासामुखनिरोधकृत् । (२७।१)

मन्त्रो हरेद्दष्टकस्य त्वङ्मांसादिगतं विषम् ॥ (२७।२)

स वायुना समाकृष्य दष्टानां गरलं हरेत् । (२८।१)

तनौ न्यसेद्दष्टकस्य नीलकण्ठादि संस्मरेत् ॥ (२८।२)

पीतं प्रत्यङ्गिरामूलं तण्डुलद्भिर् विषापहम् । (२९।१)

पुनर्नवाफलिनीनां मूलं वक्क्रजम् ईदृशम् ॥ (२९।२)

मूलं शुक्लबृहत्यास्तु कर्कोट्या गैरिकर्णिकम् । (३०।१)

अद्भिर्घृष्टघृतोपेतलेपो ऽयं विषमर्दनः ॥ (३०।२)

विषमृद्धिं न व्रजेच्च उष्णं पिबति यो घृतम् । (३१।१)

पञ्चाङ्गं तु शिरीषस्य मूलं गृञ्जनजं तथा ॥ (३१।२)

सर्वाङ्गलेपतश् चापि पानाद्वा विषहृद्भवेत् । (३२।१)

ह्रीं गोनसादिविषहृत् ॥ (३२।२)

हृल्ललाटविसर्गान्तं ध्यातं वश्यादिकृद् भवेत् । (३३।१)

न्यस्तं योनौ वशेत् कन्यां कुर्यान्मदजलाविलम् ॥ (३३।२)

जप्त्वा सप्ताष्टसाहस्रं गरुत्मानिव सर्वगः । (३४।१)

कविः स्याच्छ्रुतिधरी च वश्याः स्त्रीश्चायुराप्नुयात् । (३४।२)

विषहृत्स्यात्कथा तद्वन्मणिर्व्यासः स्मृतो ध्रुवम् ॥ (३४।३)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे सर्पविषहरोपायनिरूपणं नामैकोनविंशो ऽध्यायः ॥ (३५।१)