हरिरुवाच । (१।१)

अथ योगं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिकरं परम् । (१।२)

ध्यायिभिः प्रोच्यते ध्येयो ध्यानेन हरिरीश्वरः ॥ (१।३)

तच्छृणुष्व महेशान सर्वपापविनाशनम् । (२।१)

विष्णुः सर्वेश्वरो ऽनन्तः षड्भिर्भूपरिवर्जितः ॥ (२।२)

वासुदेवो जगन्नाथो ब्रह्मात्मास्म्यहमेव हि । (३।१)

देहिदेहस्थितो नित्यः सर्वदेहविवर्जितः ॥ (३।२)

देहधर्मविहीनश्च क्षराक्षरविवर्जितः । (४।१)

षड्विधेषु स्थितो द्रष्टा श्रोता घ्राता ह्यतीन्द्रियः ॥ (४।२)

तद्धर्मरहितः स्रष्टा नामगोत्रविवर्जितः । (५।१)

मन्ता मनःस्थितो देवो मनसा परिवर्जितः ॥ (५।२)

मनोधर्मविहीनश्च विज्ञानं ज्ञानमेव च । (६।१)

बोद्धा बुद्धिस्थितः साक्षी सर्वज्ञो बुद्धिवर्जितः ॥ (६।२)

बुद्धिधर्मविहीनश्च सर्वः सर्वगतो मनः । (७।१)

सर्वप्राणिविनिर्मुक्तः प्राणधर्मविवर्जितः ॥ (७।२)

प्राणप्राणो महाशान्तो भयेन परिवर्जितः । (८।१)

अहङ्कारादिहीनश्च तद्धर्मपरिवर्जितः ॥ (८।२)

तत्साक्षी तन्नियन्ता च परमानन्दरूपकः । (९।१)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिस्थस्तत्साक्षी तद्विवर्जितः ॥ (९।२)

तुरीयः परमो धाता दृग्रूपो गुणवर्जितः । (१०।१)

मुक्तो बुद्धो ऽजरो व्यापी सत्य आत्मास्म्यहं शिवः ॥ (१०।२)

एवं ये मानवा विज्ञा ध्यायन्तीशं परं पदम् । (११।१)

प्राप्नुयुस्ते च तद्रूपं नात्र कार्या विचारणा ॥ (११।२)

इति ध्यानं समाख्यातं तव शङ्कर सुव्रत । (१२।१)

पठेद्य एतत्सततं विष्णुलोकं स गच्छति ॥ (१२।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ध्यानयोगो नाम चतुर्दशो ऽध्यायः ॥ (१३।१)